دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
مامان‌بزرگ، قصه رو برامون بگو.
باز؟
آره!
باشه.
تو مکزیک...
ما به معجزه اعتقاد داریم.
و تو خانواده‌ی ما، وقتی به معجزه احتیاج داریم
راه زیارتی مریم مقدسِ تالپا رو پیاده می‌ریم.
هر سال، هزاران نفر
صدها مایل پیاده می‌رن
تا برسن به روستای تالپا ده آیِنده.
وقتی جوون بودم،
خودم همین زیارت رو رفتم
با خواهرهام،
شیش روز و پنج شب پیاده‌روی.
از خونه‌ی پدر و مادرم راه افتادیم
تو شهر گوادالاخارا.
بعدش...
از صخره‌های شفابخشِ لاس پیدروتاس بالا رفتیم.
از یه روستای جادویی به روستای بعدی می‌رفتیم.
باید روز هفتم تمومش می‌کردیم،
چون روزِ مریم مقدس بود.
معجزه‌ی تو چی بود، مامان‌بزرگ؟
شماها، دخترام...
معجزه‌های منید.
واسه دختر بزرگه.
واسه وقتی که به معجزه احتیاج پیدا کردی.
ممنون، مامان‌بزرگ.
و یادتون باشه،
هیچی ما رو زمین نمی‌زنه.
هیچی ما رو زمین نمی‌زنه!
نه، سمت راست.
‏- یه کم دیگه. ‏- راست من یا تو؟
اون طرف، اونجا!
وای خدای من!
همینم کم داشتم.
پشمام.
دارم آینده‌مو تجسم می‌کنم.
می‌تونم حس کنم چه حال خوبی داره.
من تو شرکت شریک شدم.
من موفقم.
شوهر بی‌نقصی دارم.
ای وای!
بهم امتیاز خوب می‌دی دیگه، آره؟
ها؟
خیله‌خب.
خب، پس...
می‌شه...
می‌شه ۲٬۵۰۰، ولی بیا حسابش کنیم ۲٬۰۰۰.
واسه چی؟
واسه خدمات. دارم ۱۵٪ تخفیف بهت می‌دم.
صبر کن ببینم.
چی داری زر می‌زنی؟
چی؟ می‌دونی چه خبره دیگه، نه؟
نه، معلومه که نمی‌دونم.
بذار ببینم.
آره جونِ خودت!
عزیزم، من تو عمرم واسه سکس پول ندادم.
همه اولش همینو می‌گن، بعدش...
باید به اینجاش فکر می‌کردی، قبل از
اینکه اجیرم کنی و بیاریم اینجا.
من اجیرت نکردم، عوضی.
‏- نکردی؟ ‏- نه.
‏- مطمئنی؟ ‏- آره.
‏- اجیرم نکردی؟ ‏- نه.
داری رو اعصابِ نداشته‌م راه می‌ری.
پس یا پولمو می‌دی یا از اینجا تکون نمی‌خورم. ها؟
فکر کردی من ۲٬۵۰۰ پزو
تو کیفم دارم؟
نمی‌دونم، بذار ببینیم.
‏- وایسا! ‏- ولش کن.
اون بطری رو بذار زمین!
اوه، جدی‌جدی بی‌پولی.
این آخرین ۵۰۰ پزومه.
آروم باش.
‏- ولش کن. بندازش. ‏- به خدا پاره‌ش می‌کنم.
به خدا پاره‌ش می‌کنم.
چه مرگته، زنِ دیوونه؟
بندازش!
‏- بندازش! دزد. ‏- نه! نه!
نه! من دزد نیستم!
ما نجیب‌زاده‌های شبیم.
وایسا!
خب، بریم سراغ پرونده‌ی پی‌اند‌اُ.
از اول شروع می‌کنیم.
پرونده‌ی پی‌اند‌اُ.
پرونده‌ای که من برات گرفتم.
پرونده‌ای که من...
برامون گرفتم.
هیچ‌وقت قرار نیست بهم ترفیع بدی، نه؟
من فقط یه تیکِ توی فرمتم، آره؟
‏- لوشا... ‏- لوسیاست.
لوسیاست.
هیشکی این فرقو نمی‌شنوه؟ هیشکی نمی‌تونه «س» بگه؟
هیشکی نمی‌تونه اون «س» رو بگه؟
می‌دونی چیه؟
می‌تونم همین الان از اون در برم بیرون.
مرسی که جامو پر می‌کنی.
قول می‌دم زود برگردم.
خلاصه.
خداحافظ.
تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
قرار بود سورپرایز باشه.
من... سورپرایز شدم.
اوه، ولی وایسا، چی شده؟
کار اون بیمه‌ی لعنتی بود، نه؟
چهار بار زنگ زدم مطمئن شم
که پوشش داریم.
نه، بیمه مشکلی نداره، فقط...
کلینیک، یه اشتباهی کردن.
وای خدای من!
با این یکی نمی‌تونم.
‏«اگه یه فیلم بودی...
بارها و بارها تماشات می‌کردم.»
لوسه، ولی حقیقته.
لوسه.
آخ که عاشق خنده‌تم.
آتشفشانه به کوهه چی گفت؟
نمی‌دونم. چی گفت؟
اوه!
‏«دلم برات آب شد»؟
عزیزم!
خب، خب. نوبت منه.
نوبت منه. خب.
هوم... خدایا، چقدر تو قدبلندی!
می‌تونم اونا رو برات بردارم.
‏«بیا با هم پیر و
چروکیده شیم.»
ای وای. من...
ببخشید، من...
نمی‌دونم چرا نوشتم. من...
اشکالی نداره. «دلم برات آب شد».
چی شده؟ مامان مُرده؟
چی؟ نه! چرا همچین حرفی می‌زنی؟
خب، وقتی تو زنگ می‌زنی،
لابد یه جور...
اورژانس کوفتیه.
واسه تولدت زنگ زدم.
اوه‌اوه.
پیام دادی.
می‌شه دو ثانیه...
پست گذاشتن و پیام دادن و اینا رو بذاری کنار، لطفاً؟
باشه. چه خبر، آبجی؟
با من میای گوادالاخارا.
گوادالاخارا؟
‏- واسه چی؟ ‏- خب، می‌دونی که...
همیشه دلم می‌خواست شهرِ مامان‌بزرگ رو ببینم و...
می‌خوام یکی باهام بیاد که عاشق تورتا بود.
می‌خوای من... باهات بیام؟
خیله‌خب.
پس لوسیا چی؟
وای، بی‌خیال!
می‌دونی که اون عمراً از پیش مامان جُم نمی‌خوره.
سوف، چند ساله ندیدمت؟
غذا و هتل هم پای توئه؟
آره! همه‌ش با من!
باشه.
میام.
پس به زودی می‌بینمت...
مامانی، چی شده؟
چی شده؟
اونا بزرگ‌ترین اشتباه زندگیشونو کردن.
چطور دختر بااستعداد منو نمی‌بینن؟
خب، خب.
زمین خوردی؟
‏- جاییت درد گرفت؟ ‏- خوبم، خوبم.
نگران نباش.
چروک می‌ندازه.
تقصیر داروها بود، دستم بهشون نمی‌رسید.
داروها بود، دستم نمی‌رسید.
مامان، داروهات با منه.
می‌شه این کارو نکنی؟
باید به پرستاره دستورش رو بدم.
کدوم پرستار؟
ای خدا.
پرستار گرفتم.
تو پرستار لازم نداری.
باید جواب اون تماسو بدی.
وای خدای من!
نپیچونم. پیشنهاد گنده!
تعطیلات. فقط من و تو، شهر مامان‌بزرگ.
تو می‌ری. همین که گفتم.
مسخره‌ست.
سلام عزیزدلم!
عزیزم، چی شده؟
ببخشید.
می‌دونستم منصرفم می‌کنی.
من با خواهرام مکزیکم.
تو مکزیکی؟
‏- با خواهرات؟ ‏- بهم اعتماد کن.
می‌دونم.
قراره شیمی‌درمانی رو شروع کنی.
شروع هم می‌کنم. فقط...
فقط واقعاً لازم بود پیدا کنم...
چی‌کار می‌کنید؟ مسابقه‌ی امیزینگ ریس؟
الو؟
عزیزم، بعداً بهت زنگ می‌زنم. ببخشید.
دوستت دارم، دوستت دارم. فعلاً.
‏- سلام! ‏- سلام.
اوه، پروازت چطور بود؟
ای، می‌دونی. صندلی کنار پنجره. آره، چه بغل طولانی‌ای.
خیله‌خب.
اومدی بالاخره.
بدون مامان.
یعنی چی این حرفت؟
یعنی... چیزه... می‌دونی، من...
سلام، خواهرها!
گفتی فقط خودمون دوتاییم.
‏- سلام! ‏- سلام.
بذار توضیح بدم.
آره، لطفاً. بده.
ببینید، راستش... به جفتتون اینجا احتیاج داشتم.
که زیارتِ مامان‌بزرگ رو پیاده بریم.
آره، نه. عمراً.
خب. زیارت. من آمادگیِ...
زیارت رفتن رو ندارم.
نه. ولی تو آماده‌ای.
باحال نبود، و اون نمیاد.
هر قبرستونی بخوام می‌رم.
آره. مشکل هم همینه، نه؟
خب، بچه‌ها.
‏- ای بابا، بچه‌ها! ‏- نه، ببخشید.
منم از دیدنت خوشحالم، آبجی.
من یه معجزه لازم دارم!
‏- چرا؟ ‏- چی...؟
چی شده؟
من...
‏- اوهوم. ‏- من...
من...
با شوهرم مشکلات زناشویی دارم، با...
شوهرم هارولد.
هارولد. شوهرم.
آره، آره. می‌دونم هارولد کیه.
ولی آخه چی؟ وایسا، چی؟
ازش خوشم نمی‌اومد.
چی؟ چرا؟
واسه هر چیزی گریه می‌کنه.
همیشه‌ی خدا.
وای خدای من!
تو عروسیت، اون همه آبِ دماغ،
اصلاً نذاشت سوگندهاشو بشنوم.
عین اون...
فیلمه با کلر دینز...
آره، همون که تو تایلنده...
آره، آره.
بروکداون پالاس.
‏- آره! ‏- آره!
هارولد مرد عمیقاً احساساتیه
و، و... به نظرم مردی که احساساتشو نشون می‌ده جذابه.
و اصلاً اینا مهم نیست.
مهم اینه که ما شیش روز وقت داریم
تا برسیم تالپا ده آیِنده، و فردا راه می‌افتیم.
موفق باشی با ۱۳۵ مایل پیاده‌روی
وسط مکزیک.
خب، اگه بتونم سه روز پشت هم مهمونی کنم،
یه زیارت لعنتی رو هم از پسش برمیام.
صحبت خوبی بود.
اتوبوس یه ربع دیگه می‌ره.
خب، باشه. موفق باشی.
خداحافظ.
پروازی به آمریکا نیست، ولی اون خبر نداره.
حیف شد.
♪ سوپه دوست دارم، اونم تو کله ♪
به این زودی می‌ری، خوشگله؟
باشه پس.
هی، می‌خوری؟
اوه، نه.
‏- نه؟ ‏- نه، مرسی.
هتل اون طرفه.
بهتره فقط...
وانمود کنی من اینجا نیستم.
باشه؟
خیله‌خب.
به سلامتی!
اینجا جامونه.
اوهوم.
هل بده، هل بده.
‏- اوهوم. ‏- اوه، چه دنج!
واو! می‌دونی چیه؟
یه چیزی گرفتم جشن بگیریم که...
با هم تو مکزیکیم، عزیزم.
فکر کنم واسه امروز به قدر کافی خوردی، آبجی.
وای خدا. چقدر ضدحالی.
ببخشید که می‌خوام یه ذره خوش بگذرونم
وقتی با کلک کشوندنم که پیاده برم،
اونم شیش روزِ کوفتی.
مرسی که موندی، آبجی.
خواهش می‌کنم.
این چیه؟
با یه کم آدرال تاختش می‌زنم.
صبر کن ببینم.
فکر کنم هنوز یه کم دارم. وایسا.
چه ویتامین‌های زیادی، آبجی.
چیه خب؟
باید سالم بمونی.
باورم نمی‌شه واقعاً اینجام، می‌دونی؟
مکزیک همیشه برام مثل یه سرزمین دور بود.
خب، همه‌ش دو ساعت پروازه.
همچین دور نیست.
الان برمی‌گردم.
سی‌ونه، سی‌وهشت، سی‌وهفت،
سی‌وشیش، سی‌وپنج...
آبجی، خوبی؟
معده‌م بالاخره یادش میاد مکزیکی‌ام دیگه، نه؟
انتقام موکتزوما دامنتو گرفته.
خوب می‌شی، آبجی.
می‌شه برام یه تاکسی بگیری؟ چون اوبرم کار نمی‌کنه.
همچین خدماتی ارائه نمی‌دم، خانم.
ولی می‌تونید با درشکه‌چی‌هامون صحبت کنید.
مطمئنم اونا می‌برنتون.
‏- اوه، درشکه‌چی؟ ‏- درشکه‌چی.
باشه، درشکه‌چی.
وای، نه!
نه، نه، نه. اسب نه.
اَه، گندش!
به معنای واقعی گند بود.
اوه...
خوبه.
‏- هی! ‏- هی! هی!
یا خدا، ماریا، ترسوندیم.
بسه! پیش ما می‌خوابی.
‏- نه. ‏- آره!
نه!
عمراً با اون تو یه اتاق بخوابم.
زمین واسه من خوبه.
عالیه.
جای بیشتر رو تخت واسه من.
باشه، غرغرو.
آینده‌مو تجسم می‌کنم.
آینده‌مو به یاد میارم.
یادم میاد همه‌ش چه حس خوبی داره.
آینده‌مو تجسم می‌کنم.
آینده‌مو به یاد میارم.
یادم میاد همه‌ش چه حس خوبی داره.
خب، خونه‌ی مامان‌بزرگ کجاست؟
اون...
یا بهتره بگم، خونه‌ی مامان‌بزرگ بود.
عالیه! دلم لک زده بود واسه قهوه‌ی سرد.
شیرقهوه واسه تو، و تو...
موکا با خامه و ترافل رنگی، درسته؟
چیه؟ عشقت همین بود.
هشت سالم نیست که.
خیله‌خب.
خب. من ده دقیقه وقت دارم
تا اتوبوسم بره فرودگاه.
اگه ناچار نبودم، ازتون همچین چیزی نمی‌خواستم.
راه‌های دیگه‌ای هم واسه حل مشکل زناشویی هست، ماریا.
آره، جونِ خودت.
تو از ازدواج چی سرت می‌شه آخه؟
یعنی خب.
با این یکی موفق باشی.
قهوه، بیا بغلم!
خب، اِ...
خداحافظ؟
مامان‌بزرگ، صبر کن.
‏- یادته؟ ‏- هی!
خوبه. خوشم اومد.
خدا رو شکر.
کسی...؟ کسی ندید...
یه پیرزن؟
لو...
من... نمی‌دونم. ما یه پیرزن دیدیم؟
شبیهِ...
شبیه چی بود؟
نمی‌دونم.
نئشه‌ای؟
لو، خوبی؟
فقط می‌گم امیدوارم ازدواجت ارزش نجات دادن داشته باشه.
می‌دونستم. کوله‌تو نگه داشتم.
راستش همیشه پیش خودم بود.
چون شنیدم یکی اینو طراحی کرده...
چمدونو کرده این، اِمم...
باز می‌شه...
مخصوصاً، مثل یه کیف مارک‌دار.
فقط این‌طوری می‌ندازیش.
‏- بعد برش می‌گردونی، اوه! ‏- فهمیدم.
‏- فهمیدم، فهمیدم. ‏- فهمیدی.
خب، باید یادش بگیری.
خب...
حداقل سکستون محشر هست؟
چون اون واسه من ارزش نجات دادن داره.
آره.
‏- پس خیله‌خب. ‏- بریم!
اوه! اِمم...
خوبه، خوبه، خوبه...
ماریا، نه، ببخشید، خواهرم...
صبر کن! من باید... چرا هلم می‌دی؟
‏- باید تعظیم کنی. ‏- نه، نباید...
نه، ولی یه ذکری هست.
یه ذکری هست که باید بگی.
وای خدا! بچه‌ها، من ساکن مکزیکم.
دقیقاً می‌دونم چی باید گفت.
روحیه‌ی زیارتی یعنی این.
این درخت‌ها لابد اینجا بودن، یه...
صد سالی، چقدر خوشگلن.
آره، آره، خوشگلن.
کون کس دیگه‌ای هم آتیش گرفته یا فقط مال منه؟
با یکی از شاگرداش خوابیده
و اون... خیانت کرده؟
حروم‌زاده.
تازه گریه هم می‌کنه؟ نه، اَیی.
گریه کردن چشه؟
هی بچه‌ها. من باید یه لحظه وایسم، خب؟
ببخشید.
اوه!
خب. من زنگ می‌زنم به مامانی.
وای خدای من!
بذار دو دقیقه نفس بکشه بابا.
به لطف منه که هنوز نفس می‌کشه.
‏- فقط یه لحظه. ‏- باشه.
هی، بچه‌ها، بچه‌ها.
بیاید، دارم با چند تا زائر واقعی حرف می‌زنم.
‏- بیا. ‏- باشه.
‏- سلام، خوشوقتم. ‏- سلام.
خلاصه، قصه‌شونو برام گفتن
که چرا زیارتو پیاده می‌رن.
و باورنکردنیه.
اسپانیایی حرف زدی.
آره، این «بطری‌های آب».
‏- اسمت چیه؟ ‏- ویتا.
اوه، چه قشنگ!
‏- چه ناز! ‏- ممنون.
و پسرت... دخترش، پسرش...
تو یه باره،
نه، نه، تو یه بار،
خیلی مسته و...
مثل خواهر من.
یادآوری کنم گفتم اونم...
اونم زیاد می‌خوره.
این‌طور نیست، نه.
و دخترت زندانه.
زندونِ مست‌ها، چقدر غم‌انگیز.
ولی این «بطری‌های آب» دارن فداکاری بزرگی می‌کنن.
هیچی نمی‌خورن، نه الکل، نه آب، هیچی.
چه فوق‌العاده!
شما «بطری‌های آب» معرکه‌این!
نه، نه.
پلیس مهاجرت منو از پسرم جدا کرد.
اون‌وره.
تو یه بازداشتگاه، اون‌ور تو آمریکا.
اوه، یعنی فوت کرده؟
نه، ماریا. بسه، خب؟
اون‌ورِ مرزه.
تو بازداشتگاه اداره‌ی مهاجرته.
فقط امیدوارم جاش امن باشه.
فداکاری ما هم اینه که الکل رو گذاشتیم کنار.
فداکاری بزرگیه.
اوه، چند سالشه؟
چند سالشه؟
هشت سالشه.
وایسا، وایسا، وایسا.
متأسفم.
من می‌تونم کمک.
اِمم...
من، وکیل.
تو زنگ بزن من.
آره، آره.
‏- یا ایمیل بزن، یا... ‏- باشه، ممنون.
آره.
هر وقت خواستی.
خداحافظ.
خوبه. خوبه.
سفر...
سفر پربرکت.
با این کفش‌ها راه می‌ری؟
آره، به راه رفتن با اینا عادت دارم.
نه، نه، نه.
هرچی مال منه، مال توئه.
‏- نه بابا، جدی؟ ‏- آره.
آره، آره.
ممنون، چه مهربونی.
اوه!
اینم واسه تو، عزیزدلم.
‏- سفر پربرکت. ‏- ممنون.
امیدوارم معجزه‌ت برآورده شه.
‏- می‌گن «سفر پربرکت». ‏- ممنون.
سفر پربرکت.
تو زنگ بزن من.
می‌گن «سفر پربرکت»!
آره، آره.
بچه‌ها، فکر کنم به زودی استراحت لازم دارم.
آها، آره.
آره، می‌تونیم. از برنامه جلوییم.
نه، نه، بیاید ادامه بدیم.
یا می‌تونیم بپریم رو اون.
اوه آره. چه امن.
باید قدم به قدمشو پیاده بریم.
ای بابا، بی‌خیال.
پس حس ماجراجوییتون کو؟
سوفیا، نمی‌شه بپری رو تراکتورِ یه غریبه.
خب انصافاً، همیشه می‌پره بغل غریبه‌ها.
هرچی. بریم.
سوفیا مواظب باش!
نه، نه، نه.
‏- وای خدا! ‏- بیاید دیگه.
خب، خب.
اوه! فکر محشریه.
آخ، چه کیفی می‌ده.
فقط یه ذره‌شو ها.
مثل ماساژ کمرِ با منظره‌ست.
اوه!
وای، ابرها رو ببین!
وای خدا! می‌میریم، می‌میریم.
آروم باشید.
این علوفه مال منه.
هیشکی علوفه‌ی منو نمی‌دزده!
‏- وایسا. ‏- نه، نه.
سلام، آقا...
آقای خوش‌تیپ.
ببخشید که رو علوفه‌تون لم دادیم...
خیله‌خب.
‏- خب، عذر پذیرفته نیست. ‏- نه.
فهمیدم، فهمیدم، فهمیدم.
‏- تو رو خدا شلیک نکن. ‏- ببخشید.
اینجا چه غلطی می‌کنید؟
‏- کی فرستادتتون؟ ‏- ما دزد نیستیم.
دون تیتو، ولشون کن، بسه.
بسه؟ نمی‌بینی دارن علوفه‌مو می‌دزدن؟
‏- ولشون کن. ‏- از بس ازم دزدی شده خسته شدم!
آروم باش.
اینجا مزرعه‌ی منه.
بدوید!
‏- بیا. ‏- وای خدا!
زن‌های لعنتی!
چی‌کار می‌کنید؟
وایسا، عوضی!
هی!
صبر کن!
پشمام.
نباید به حرفم گوش بدید.
دیگه هیچ‌وقت.
آره.
آره، اینو می‌دونم.
اون یارو از کجا پیداش شد؟
اوه، نمی‌دونم.
یهویی همین‌طوری ظاهر شد و بعدش...
پرید رو تراکتور، یعنی انگار...
یه معجزه‌ی واقعی بود.
به نظرت فرشته‌ی نگهبان بود؟
مثل یه...
فرشته‌ی نگهبانِ واقعی؟
نه.
من که باور دارم.
به پیش.
به پیش؟
آره. به سمت صخره‌های شفابخش.
پاگنده‌ها.
منظورت اینه که.
سنگ‌گنده‌ها.
منم همینو گفتم. پاگنده‌ها.
نه، نه، نه.
سنگ‌گنده‌ها!
خیله‌خب.
ای خدا.
‏- خب. ‏- پاگنده‌ها از اون طرفه.
کسی نمی‌خواد بگه من چی...؟
‏- خدایا! ‏- منو ندیدید؟
دیدم می‌دوییدی.
واو!
‏- لوسیا! ‏- ها؟
داری از دستش می‌دی.
گوشیتو بذار کنار.
فکر می‌کردم گنده‌تر باشه.
دختره هم همینو گفت.
خیله‌خب.
باحاله.
دیدمش.
تموم.
اِ، شنیدم تالپا از اون طرفه.
نه، اون بالا.
کمپ می‌زنیم.
اون بالا؟
آره. قصه‌ی مامان‌بزرگ یادته؟
اون شب رو...
رو قله‌ی پاگنده‌ها موند.
عمراً محاله من برم اون بالا.
مگه نگفتی می‌تونی سه روز پشت هم
با این کفش‌ها مهمونی کنی؟
وای خدای من!
اوه، هوا قندیل بسته.
پتو می‌خوای؟
خب...
حالا که داریم این راهو می‌ریم،
حس می‌کنم باید یه معجزه بخوام.
من که می‌دونم چی می‌خوام.
‏- جدی؟ ‏- اوهوم.
چی هست؟
یه کیر گنده‌ی سفت؟
وای خدا. واسه اون معجزه لازم ندارم.
خیلی ممنون.
باشه.
شایدم یه واژی‌ژیِ آبدارِ تنگ و توپ.
من زیاد تو این فاز نیستم.
تا امتحان نکردی، رد نکن.
تازه طعم نعنایی هم داره.
‏- نعنایی؟ ‏- اوهوم.
اوه.
یه ذره خمیردندون زدم به چوچوله‌ش.
فقط که یه کم بیشتر مورمور شه.
وای خدا!
فقط دو بار لیسیدمش، پس...
‏- نمی‌دونم حساب شه یا نه. ‏- آره، حسابه.
خب، من فقط لیسیدمش، حدودِ...
دو سال.
‏- وایسا... چی؟ ‏- چی؟
نه، دروغ می‌گی.
آره، راست می‌گم.
اولین ارگاسم عمر شلی رو من بهش دادم.
نه، وایسا ببینم. شلی، شلیِ بهترین دوستت؟
بهترین دوست دانشگاهت بود.
‏- آره. ‏- شلی، هم‌اتاقیت شلی.
اوه، بی‌خیال!
بچه‌ها، شلی فقط هم‌اتاقیم نبودها.
‏- نه بابا! ‏- نه، نمی‌دونستیم.
ایول، آبجی!
کلاس عملی!
‏- یه واژی‌ژی بگیر! ‏- وایسا!
خب، وایسید، وایسید! پس...
وایسا، پس جفتتون با زن سکس داشتید.
عیب نداره قد ما ماجراجو نباشی.
من خیلی‌ام ماجراجوئم.
اونقدرا هم که فکر می‌کنید دگرجنس‌گرا نیستم.
نه، مثلاً من کاملاً می‌تونم با یه زن حال کنم
و مثلاً دست بزنم به...
‏- ممه‌ها؟ ‏- سینه‌هاش.
‏- چاچاهاش. ‏- آره.
‏- بام‌بام‌ها. ‏- و...
‏- توتوهاش. ‏- خب، بسه.
و می‌خورمشون.
فقط نمی‌تونستم...
من... با واژن حال نمی‌کنم.
این دقیقاً یعنی تعریفِ دگرجنس‌گرا.
‏- گفتم که بدونی. ‏- آره، موافقم.
و من عاشق مردهای هم‌جنس‌گرام.
مردای گی جذابن.
وای خدا!
شاید واسه همینه عاشق آنالم.
خیلی خوبه!
نیلوفرِ برعکس رو امتحان کردی؟
اوهوم، آره.
نیلوفر برعکس، و بعدش این...
گره‌ی لیز؟ نه، اون...
نه، اردکِ سُرسُره‌ای؟
‏- اردکِ... ‏- بعدش مار؟ اوه!
اوه، و مته‌کوب!
اوه، خشن به نظر میاد.
عزیزم، من چیزایی امتحان کردم که تصورشم نمی‌کنی.
هوم؟
کتابای باروری بدجور شیطونن.
♪ م-ک-ز-ی-ک ♪
♪ دارم تو مکزیک قدم می‌زنم ♪
♪ م-ک-ز-ی-ک ♪
♪ دارم تو مکزیک قدم می‌زنم ♪
‏- منظره رو ببین! ‏- چه قشنگه.
‏- محشره! ‏- می‌دونم!
فقط می‌خوام برسم.
‏«اُ»...
باید لب پایینتو بدی بالا.
هی!
وای خدا! چقدر شلوغش می‌کنی.
باشه، سوف.
خب، این مال همه‌ست. واسه منم نگه دارید.
‏- وایسا، وایسا. ‏- باشه.
فقط کل بطری رو نخوری.
♪ دارم تو مکزیک قدم می‌زنم ♪
♪ م-ک-ز-ی-ک ♪
♪ دارم تو مکزیک قدم می‌زنم ♪
بجنبید، تنبل‌خانوما.
اوه، واو!
اینجا یه روستای جادوییه.
وایسید بچه‌ها، اون یه...؟
‏- اون همون، اِ...؟ ‏- اوه، خودشه... خودشه.
فرشته‌ی نگهبانمون!
‏- سلام! ‏- سلام!
ای پدر...
شما همونای تراکتورید؟
ببخشید. نمی‌خواستیم بترسونیمت.
فقط می‌خوایم بابت کاری که کردی کلی ازت تشکر کنیم.
ممکن بود بمیری، محشر بود.
آروم‌تر بگید.
‏- گرینگایید؟ ‏- نه، من مکزیکی‌ام.
من مکزیکی-آمریکایی‌ام، اِمم...
چیکاناییم.
ویوا مکزیک.
آره، ما خواهریم.
‏- خواهر؟ ‏- اوهوم.
اگه خواهرید،
چرا به یه زبون حرف نمی‌زنید؟
قصه‌ش درازه،
من چند سال پیش اومدم مکزیک،
ولی اونا موندن اونجا و اسپانیاییشون یادشون رفت.
من نرفته یادم اسپانیایی.
نرفته؟
الان اون «س» بود؟
‏- نه. ‏- نه.
و این ناجی‌مون لاله؟
اسمت چیه؟
اوه، لوسیا.
کین، خوشوقتم.
منم ماریام و اینم سوفیاست.
سلام.
اون کارت خیلی سکسی بود.
خیله‌خب.
تو داروخونه‌ی ایخیوتئوتل منتظرمن.
اوه! ایوتئوتل؟
اون دیگه چیه؟
یه داروخونه‌ی زنده‌ست با داروهای طبیعی.
اوه، منم می‌خوام بیام.
چه‌جور داروهایی؟
همه‌جورش، خانوما.
اِمم، می‌دونی چیه؟ من یه تاول
تو کفشمه، پس فکر کنم...
‏- که این‌طور. ‏- آره.
‏- تو یه... ‏- با کمال میل میایم.
اگه می‌خواید باهام بیاید، پنج دقیقه راهه.
‏- باشه. ‏- آره.
و...
بیاید. دنبالم بیاید.
دنبالم بیاید.
‏- باشه. ‏- باشه.
‏- فکر نکنم فکر خوبی باشه. ‏- فکر محشریه.
نه، فکر خوبیه.
‏- کلاهت قشنگه. ‏- مرسی.
‏- یکی می‌خوای؟ ‏- آره که می‌خوام.
‏- رسیدیم. ‏- اوه!
داروخونه‌ی ایخیوتئوتل.
ایخیوتئوتل.
هوم!
خیله‌خب.
اینا بهترین شفادهنده‌های دنیان
و سونا شارِنی.
نه، کینِ ما
بهترین گیاه‌شناسِ کهکشانه.
البته اگه اون گزنه‌ای که خواسته بودم رو آورده باشی.
ازت کمتر از این انتظار نداشتم.
کین، گل راعی واسه قلبت.
نه ممنون، سوچیل، خوبم.
ممنون.
‏- بشین، دخترم. ‏- باشه. ممنون.
اوه!
‏- خوبی؟ ‏- آره، نگران نباش.
‏- اسپانیایی بلدی؟ ‏- وای، نه!
نه.
یا همه‌ی مقدسات! اینو نگاه کن!
اونقدرا... اونقدرا هم بد نیست، نیست...
‏- سوفیا! ‏- چیزی نیست.
چیزی نیست، چیزی نیست.
سوفیا، اینا می‌تونست عفونت کنه.
چرا بهمون نگفتی؟
چون ترجیح می‌ده وانمود کنه هیچی نشده
تا قبول کنه اشتباه کرده.
می‌دونی چیه؟ تو واقعاً...
مادرسگ!
خالی کن.
می‌خوام پانسمانش کنم.
و بقیه‌شو بمال به اون یکی پات.
و این پانسمانو بذار روش.
باید مراقب چیزی باشی
‏- که سرپا نگهت داشته. ‏- از چی استفاده کردی؟
اوه، همیشه‌بهار، معلومه. هم شفابخشه هم ضدعفونی‌کننده،
واسه ترمیم زخم عالیه.
‏- الان چه حسی داری؟ ‏- خیلی بهترم.
ممنون.
سوفیا، دیگه هیچ‌وقت.
‏- باید بهمون بگی. ‏- ماریا، من خوبم.
خوبم. نگاه!
خوبم کرد، خوبم.
خانم، تماسکال آماده‌ست.
خب خانوما، من باید برم، ولی دست آدمای درستی سپردمتون.
اِمم، تماسکال؟
درباره‌شون خوندم، ولی هیچ‌وقت فرصتش پیش نیومد.
همیشه دلم می‌خواست تجربه‌ش کنم.
تو؟
تو که انقدر تنگناهراسی
که به زور سوار آسانسور می‌شی.
می‌خوای بری تماسکال؟
خب پس بزن بریم.
واسه همه جا هست.
نه ممنون، من نمی‌تونم بیام.
تنگناهراسی و عرق، تو کار من نیست.
می‌دونی چیه؟ من هستم.
منم هستم.
بریم، کین، وقتشه.
بیا.
تماسکال نمادِ رحِمه.
پذیرای همه‌ی کسایی هستیم که می‌خوان شفا پیدا کنن،
بمیرن، رها کنن،
و دوباره متولد شن.
اِمم، اگه درست یادم باشه،
باید قبل از ورود اجازه بگیرم.
آره، اجازه‌ی ورود می‌گیری واسه خودت،
واسه کل خانواده‌ت،
و واسه همه‌ی روابطت.
چی گفت؟
فقط از اجدادت اجازه بگیر
چون بدجور سخته، لامصب.
منم از اجدادم اجازه می‌گیرم چون خودم بدجور سختم.
اجازه‌ی ورود می‌خوام.
اول خانوما.
نکنه می‌ترسی... داغ شی؟
می‌شه یه لحظه بس کنی؟
می‌شه به فضای مقدس احترام بذاری؟
چیزی مقدس‌تر از این به فکرم نمی‌رسه.
آینده‌مو تجسم می‌کنم. آینده‌مو به یاد میارم.
سونا.
قراره لکه‌های نورانی ببینم
چون... یعنی، این...
اینم بخشی از سفره؟ چون همه‌جان.
فکر کنم عرق رفته تو گوشم...
چون هیچی نمی‌شنوم.
مجبوری همیشه انقدر بلند حرف بزنی؟
همیشه‌ی خدا؟
خفه شو دیگه، خفه شو!
لعنتی، نمی‌دونم چی رفته تو کونت.
ولی خیلی وقته اون توئه.
تو خودِ ضدحالی.
دیگه نمی‌تونم، هوا می‌خوام...
نمی‌تونم.
ما اینجاییم که کمکت کنیم.
از درد فرار نکن، از توش رد شو.
شاید ضدحال نبودم،
اگه ولم نکرده بودی با مامانی که به زور کون خودشو می‌شوره!
خب، لکه‌ها رفتن،
ولی حالا ستاره می‌بینم.
آره، این صدای سوته.
شماها هم این سوتو می‌شنوید؟
ماریا، جمع کن خودتو، خب؟
تو دلیلی هستی که من اصلاً افتادم تو این چاه سیاه لعنتی
از همون اولش.
اون؟ اون؟ نه!
تو دلیلی هستی که زندگی من
یه چاه سیاهه، خب؟
تو بودی که تصمیم گرفتی
مست پشت فرمون بشینی،
بکوبی به درخت، و حالا هم که اینجایی، آره؟
اینجایی، ول و آزاد می‌چرخی،
در حالی که من تو خونه گیرم
چون اون واسه هر کوفتی باید به من تکیه کنه.
‏- گور بابات! ‏- آره، گور بابات!
هرزه‌ی لعنتی!
یانی، چرا تنهام گذاشتی؟
همینه! خالیش کن!
دوای درد همینه!
محکم‌تر! کم نیار!
نفسم بالا نمیاد!
نفسم بالا نمیاد! نمی‌خوام بمیرم!
نه! نمی‌خوام بمیرم! نمی‌خوام بمیرم!
فقط دوده، خب؟ فقط بخارِ لعنتیه، خب؟
می‌شه درو باز کنید؟
نمی‌تونم اینجا بمونم!
یانی...
یانی، یانی چرا تنهام گذاشتی؟
نه، نه، نه!
پشمام!
صبر کن، باید آب بخوری.
آره...
باشه...
الان برمی‌گردم.
‏- خوبی؟ ‏- آره.
منم باهات میام.
‏- نه. ‏- صبر کن!
اوه!
وای خدا! اوه!
خیله‌خب.
خب، من خوبم. خوبم.
خب، خوبم. خوبم.
خوبم.
ای خدا.
اوه!
خیله‌خب.
‏- باشه. ‏- الان برمی‌گردم.
‏- وای نه. ‏- چرا.
‏- مطمئنی؟ ‏- آره.
نه، تو بمون استراحت کن.
داریم میایم!
همه‌ی خدایان.
اِ...
‏- چطوری؟ ‏- خیلی...
‏- سنگین بود. ‏- آره.
اول تو بگو.
به اسپانیایی؟
من انگلیسی رو ترجیح می‌دم، چون گرینگام.
من هر زبونی بخوام حرف می‌زنم، ببینیم می‌فهمی یا نه.
گرینگا.
خب اون تو کی رو صدا می‌زدی؟
مستقیم رفتی سر اصل مطلب.
شخصیه.
خب، فکر کنم بعد از اون ماجراها، بتونم یه سؤال شخصی بپرسم.
جدی؟ خودت و خواهرات چی؟
اگه از هم متنفرید، چرا با همید؟
پیچیده‌ست.
باشه، خب.
ممنون بابت گفتگو.
خب، پس گیاه‌شناسی.
آره، رو گیاهان دارویی کار می‌کنم.
دوست دارم به اهالی روستا کمک کنم.
قشنگه.
واسه همینم از یه جا به جای دیگه می‌رم. تو چی؟
من وکیل.
نه، چیزه.
وکیل بودم.
الان دیگه...
پیچیده‌ست.
چقدر «پیچیده». خودتم پیچیده می‌زنی.
من خیلی شفافم.
انقدر می‌دونم چی می‌خوام که هر روز تجسمش می‌کنم.
تجسمِ چی؟
آینده‌مو تجسم می‌کنم.
جدی؟
آره.
اینو تجسم کرده بودی؟
اوه!
وای خدای من!
وای خدا!
زدی تو صورتم؟
اوه‌اوه.
بفرما.
اینو تجسم کرده بودی؟
نه، من هیچی تجسم نمی‌کنم.
ما فقط حال رو داریم، آینده نامعلومه.
و اون گذشته...
پیچیده‌ست؟
خیلی پیچیده‌ست.
آره.
سلام، آبجی.
قیافه‌ت داغونه.
ممنون.
حالمم داغونه.
چی‌کار می‌کنید؟
خب، احتیاج مادر اختراعه دیگه، نه؟
چرا یه کفش کوهنوردی نو نمی‌خری؟
می‌دونی ماریا، من واسه این مصیبت‌ها ثبت‌نام نکرده بودم.
چی؟
نه، نه، می‌تونی...
لازم نیست کفش نو بخری. می‌تونی از پدها استفاده کنی.
باید بمونی.
جادو همین‌جا زندگی می‌کنه.
واقعاً که باور نداری یه سوراخ تو آسمون باز شه
و بعدش چی؟
مشکلاتمون حل شه؟
جدی؟
معجزه هر روز خدا اتفاق می‌افته.
چرا واسه ما نیفته؟
معجزه می‌خوای ببینی؟
یه معجزه نشونت می‌دم.
وایسا، صبر...!
وایسا، نه، نه! سوفیا، نه، صبر کن!
عوضی.
اوه، چه کلیشه‌ای، نه؟
‏- سلام خوش‌تیپ. ‏- کجا می‌ری؟
هر جا که تکیلا باشه.
تموم.
‏- آره؟ ‏- آماده‌ام.
‏- باشه. ‏- نه، نه. هی!
سوفیا، نمی‌تونی همین‌طوری با یه غریبه بری.
‏- سلام. ‏- سلام.
وای خدا. نگاش کن آخه.
هی! خانم، قول می‌دم پیش من در امانه.
یا اگه بخوای، اینجا واسه دو نفر هم جا هست.
شوهردارم.
و قاتلا دقیقاً همینو می‌گن.
هی، قاتل نیستم.
مزرعه‌دارم.
ببین، بیاید بریم هاسیندای خانواده‌م، رانچو لوپز.
مهمونی داریم، هر کی رو خواستی دعوت کن.
بفرما. رانچو لوپز، خب؟ آره.
نه، وایسا، نه. فکر خوبی نیست.
اوه، این که...
اینو بگیر.
خب، این.
همین‌جا.
همینه.
سوفیا، وایسا، وایسا! سوفیا، حداقل..!
‏- بگیر اینو. ‏- فعلاً، موطلایی!
بیا، حداقل اسپری فلفلمو بگیر!
‏- خیلی خوب سواری می‌کنی. ‏- جدی؟ بهم گفته بودن.
‏- واقعاً؟ ‏- آره.
‏- می‌خوای بگیریش؟ ‏- این یه دعوته؟
محکم بچسب، خوشگله.
‏- یه جای دنج و مخفی. ‏- چه ترسناک.
وایسا، پریودم.
ماچویی که ماچته‌ش لک نشه،
ماچوی قابل احترامی نیست.
جدی؟
‏- تامپون دارم. ‏- درش میارم.
‏- واقعاً؟ ‏- آره.
نخشو پیدا نمی‌کنم.
‏- کمکت کنم. آره؟ ‏- نه، خودم بلدم.
بار اولم نیست.
ایناهاش.
ببینیم سوارکاریت چطوره.
قیافه‌ت...
واو! اینجا عروسیه چیزیه؟
نه، یکشنبه‌ی خانوادگیه.
خواهرها!
می‌دونستم پیدام می‌کنی.
هی، مانوئل، چه عجب!
خوش اومدید به رانچو لوپز، موطلایی‌ها،
راحت باشید.
چه عجب، بعد این‌همه وقت!
کجا بودی تا حالا؟
بچه‌ها، خیلی معذرت می‌خوام.
کل ماجرای معجزه‌ی پیاده‌روی رو خراب کردم.
واقعاً ببخشید.
ببینید، می‌شه امروز همه‌ی این گندا رو فراموش کنیم
و مثل قدیما فقط خوش بگذرونیم؟
از اون خوش‌گذرونی‌های خرکی.
قدیما چقدر بهمون خوش می‌گذشت، بچه‌ها.
به درک.
آره!
اوه! کفشای نو می‌بینم.
آره، مانوئل بهم داد. خیلی مهربونه.
خیلی سکسیه.
ماریا، بیا بیرون دیگه از اون دستشویی.
یه لحظه!
دوش لازم دارم.
‏- بذار بوت کنم. ‏- نه.
هی، چی‌کار می‌کنی؟ اَیی!
بدترشم بو کردم. اون یکی رو بده.
نه!
وای خدا! به حریمم احترام بذار!
اَیی، چرا انقدر چندشی؟
‏- بو زده. ‏- بو نزده.
بس کن دیگه!
ماریا، کمک. اَیی!
می‌شه بهش بگی زیربغلمو بو نکنه؟
سوفیا، زیربغلشو بو نکن.
خدا رو شکر، خدا رو شکر.
وایسا، تامپون لازم دارم و می‌دونم این تو یکی داری.
نه، تامپون ندارم.
پس اون تو چی داری؟
من دارم...
یه تامپون.
‏- بفرما. ‏- اوپس!
دیدی؟ همه که تو کیفشون راز سیاه ندارن،
ولش کنید دیگه.
جدی؟ بذار ببینم تو کیف تو چیه.
‏- نه. ‏- چیه؟
‏- بذار ببینمش. ‏- نه!
چی‌کار می‌کنی؟ بس کن!
‏- نه. ‏- بدش به من.
وای خدا!
وای خدای من!
‏- وای خدا! ‏- پشمام!
می‌دونستم یه راز سیاه اون تو داری.
پشمام!
وای خدا. این که عالیه، نه؟
خیلی وقت بود اینو می‌خواستی.
‏- من... من... ‏- چه حسی داری؟
اِمم... من...
من... من خوشحالم؟
باید، باید به مامان زنگ بزنم.
‏- نه، وایسا. ‏- اون گوشیِ منه.
‏- هیس! ‏- فقط می‌خواستم باهاتون حرف...
مامانی، مامانی!
خودتونو ببینید!
سه تا دخترم با هم!
سلام مامانی. کاش تو هم اینجا بودی.
می‌دونی که من نمی‌تونم سفر کنم.
ولی دفعه‌ی بعد می‌تونی بیای.
مامانی، مریض‌احوالی. خوبی؟
هوا لازم دارم، با این ویلچر لعنتی
نمی‌تونم از خونه بزنم بیرون.
باشه. هر وقت خواستی بهم زنگ بزن، خب؟
با گوشی سوفیا، هر وقت خواستی.
آره، ولی سوفیا هیچ‌وقت جواب نمی‌ده.
برید، جای منم خوش بگذرونید!
خداحافظ، عزیزای دلم.
دوستتون دارم.
‏- دوستت داریم. ‏- می‌بینیمت.
چند وقته رو ویلچره؟
این یه سال، خیلی زیاد.
ولی حالش خوب می‌شه.
و همه‌چی قراره خوب شه، چون تو...
حامله‌ای.
تو حامله‌ای.
و باید جشن بگیریم، خب؟
پس یالا، یالا، یالا.
بیا، عزیزم. اوه! نه.
آها، آره. مال تو.
هوم.
خب، خب. بزن بریم.
باشه؟
‏- ژست بگیر، ژست. ‏- باشه.
اوه، اون چیه؟
این پولکه‌ست. خودمون درستش می‌کنیم.
ها؟
خیلی خوبه.
اوه، افتضاحه.
اوه!
مزه‌ش کم‌کم جا می‌افته.
خیلی خوبه.
یه مگس بنداز توش.
‏- بخورش. ‏- بزن.
بخورش دیگه، یالا!
‏- مگس! مگس! ‏- نه، این کارو نکن.
مگس!
مگس! مگس!
مگس!
یالا، یالا!
مگس!
یکی دیگه!
مگسه منو مست کرد.
می‌دونستم اسپانیایی بلدی.
نه، نه، نه.
نه، دیگه نه.
چون دیگه بی‌نقص حرف نمی‌زنم، می‌دونی؟
تو خیلی خیلی خیلی مستی.
منم خیلی مستم.
هووو.
اوه، کین!
ماریا، صبح بخیر.
صبح بخیر.
هوم، لوسیا کجاست؟
خوابه.
خیلی گشنمه.
تامال‌های دونیا گوادالوپه.
خیلی خوشمزه‌ن، نه؟
آره! دونیا گوادالوپه.
اسم مامان‌بزرگمه. گوادالوپه.
انگار همیشه یه جوری بهم می‌فهمونه که اینجاست.
اینجا اسم همه گوادالوپه‌ست.
نه، چی؟
خب پس من از اون همه‌جاها خاطره‌ها دارم.
اون، اِمم، خیلی سال پیش فوت کرد.
سرطان.
خیلی متأسفم.
می‌دونم از دست دادن عزیز یعنی چی.
الان واقعاً به یکی از اون گپ‌هاش احتیاج دارم.
ولی اگه ازش بخوام، اون...
معمولاً جواب می‌ده.
یعنی چی؟
اِمم، مثلاً، با نشونه‌ها.
مثل همین تامال‌های خوشمزه‌ی
گوادالوپه.
بیا.
هوم.
خوشمزه‌ست!
هوم.
ببخشید ولی اینا تامالن، خیلی هم خوشمزه‌ن،
دونیا گوادالوپه هم آشپز محشریه.
ولی تامالن، نه نشونه.
متأسفم برات.
چون این که تو دهنمه،
نشونه‌ایه از مامان‌بزرگم.
ماریا، صبر کن.
کاش می‌تونستم بهش باور داشته باشم.
کاش انقدر آسون بود.
ولی زندگی این‌طوری نیست.
بعضی وقتا باید به یه چیزی باور داشته باشیم.
وگرنه جوری راه می‌ریم که انگار...
همین الانشم مُردیم.
هی.
‏- صبح بخیر. ‏- صبح بخیر.
برات تامال قرمز آوردم، آتوله،
و کارامل سوخته.
این چیه؟
امتحان کن، خوراکیِ سنتی این روستاست،
خوشت میاد.
باشه.
وسایلت هم دست منه.
هوم.
خوبه، نه؟
اوه، خیلی...
خیلی خوشمزه‌ست.
یه ذره اینجات مونده.
آماده‌ای؟
خب...
ولی، آره، آره. اِ...
ماریا آماده‌ی رفتنه.
ولی شما کجا می‌رید؟
چون می‌دونی که قدمت سر چشمِ ماست.
ممنون.
اِمم، آره، ماریا رو دیدم،
داشت می‌اومد این طرف و بهم گفت
شما می‌رید اون طرف، منم می‌رم این طرف.
و اِمم، باید لباس‌ها رو پس بدم به مانوئل.
ولی...
خیلی خوش گذشت.
شاید بعداً بهتون ملحق شم.
خیله‌خب.
اِمم...
نه، عالیه.
آره...
بهتره برم پیش خواهرام.
خیلی...
از آشناییت خوشحال شدم.
منم از آشناییت خوشحال شدم.
اوه، صبر کن.
وایسا، وایسا.
مامان‌بزرگ اینجا با بابابزرگ آشنا شد.
‏«ریخته‌گری تولا»
اینجا؟
خب، عجیبه.
خیله‌خب.
یعنی باید بریم تو؟
خب...
روز مردگانه.
خیلی قشنگه.
نه، من... من لازم نیست بیام تو.
اوه، بی‌خیال!
بریم، بریم. اومدیم دیگه.
کجا بودی؟
یعنی همین‌طوری وسط قبرستون بشینیم؟
آره.
تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
گفتم که.
‏- چی شد؟ ‏- گردنبندم.
لابد تو یکی از جیباته.
نه، نه. تو جیبام نیست.
حالا جیباتو بگرد.
چرا باید تو جیبم باشه آخه؟
گردنبندمو برداشت.
بگیریدش!
‏- کجا رفت؟ ‏- نه، تو رو خدا!
وایسا! دارم میام!
تو رو خدا!
وایسا، وایسا! خواهش می‌کنم!
متأسفم. گمشون کردیم.
مشکلی برامون پیش نمیاد. پیداش می‌کنیم. می‌دونی؟
بعیده پیداش کنیم.
چه می‌دونم. داشتم دلداری می‌دادم.
خب، نده.
وایسا، من یه چیزی دارم...
وایسا.
چی‌کار می‌تونم بکنم؟
هیچی.
فکر کنم چیزی که لازم داری...
‏- اینه. ‏- وایسا، اون حامله‌ست.
اوه آره، راست می‌گی.
الان مستی؟
مزکال هم واسه غمه، هم واسه بزمه.
آروم باش بابا.
آرومم.
فقط...
همیشه از این‌همه خودخواهیت تعجب می‌کنم.
خودخواه؟
الان جفتتون خودخواهید.
من؟ من چی‌کار کردم؟
وای خدا. عجب جنایتی!
باورم نمی‌شه بعد اون کارت هنوز می‌خوری.
لوسیا!
عیب نداره.
بذار حرفشو بزنه.
بگو.
یه الکلیِ افسارگسیخته‌ست...
که نزدیک بود مامانشو بکشه.
مامانمون می‌تونست الان...
اینجا باشه.
پس تو عملاً یه قاتلی، همینی که هستی.
می‌دونی؟ من می‌دونم...
که وقتی مامانو می‌بینی...
تنها چیزی که می‌بینی...
اینه که من فقط یه وجود اضافی‌ام.
همه‌مون یه گندایی داریم.
من گند زدم، خب؟
آدمم.
ولی تو عوضی شدی.
بی‌خود نیست هیچ مردی پیشت نمی‌مونه.
جنده!
تو، اِ...
یه، یه حشره روت بود.
نه.
تکیلا.
‏«آبجو»
به سلامتی.
عوضی.
یکی دیگه.
هی.
عروسک.
عروسک!
بیا اینجا.
بشین اینجا.
برید بیرون! اینجا چی‌کار می‌کنید؟
اینجا جاتون نیست. برید!
‏- برید بیرون! ‏- بس کن، لعنتی!
‏- باشه. ‏- برید، برید.
برید بیرون! جاتون اینجا نیست!
‏- باشه، باشه. ‏- داریم می‌ریم!
سلام، یانی.
حس خیلی عجیبیه.
بلند باهات حرف زدن.
انگار دارم با باد حرف می‌زنم.
می‌دونی که به این چیزا اعتقاد ندارم، خوشگلم.
هیچ‌وقت نداشتم.
ولی تازگی با سه تا خواهر آشنا شدم...
که اعتقاد دارن.
اونم چه اعتقادی.
پس اگه اون بالایی، یا هر جا که هستی.
مطمئنم تو بهشتی
چون همیشه خیلی خوب بودی، خیلی مهربون، عشقم.
با همه‌ی اهل روستا.
فقط می‌خواستم ازت اجازه بگیرم که ادامه بدم.
ولی یه نشونه لازم دارم.
یه چیزی که بهم بگه می‌تونم،
که اجازه‌تو دارم.
یه چیزی که کمکم کنه بفهمم
که می‌تونم رهات کنم.
خواهش می‌کنم.
آنخلا، چی‌کار می‌کنی؟
دارم بازی می‌کنم.
بذار ببینم.
بیا اینجا.
‏- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‏- بازی.
‏- هی، این چیه؟ ‏- مال منه!
‏- مال تو نیست، آنخلا. ‏- مال منه!
‏- نه. ‏- آره!
می‌دونم این برات خیلی مهمه...
ولی من دیگه بریدم.
آره.
منم همین‌طور.
می‌رم ببینم می‌تونم یه ماشین گیر بیارم.
تالپا ده آیِنده، ۶۰ کیلومتر
ماریا.
بالاخره آنتن دارم.
سلام.
سلام عزیزم. صدامو داری؟
خدا رو شکر.
این وضعِ بی‌آنتنی
اصلاً به کار من نمیاد.
عزیزم، چی شده؟
همه‌چی شده.
پام درد می‌کنه، حالت تهوع دارم.
خونه‌ی مامان‌بزرگ الان شده کافه «مارز برو».
نزدیک بود یه گاودار با تیر بزندم.
نزدیک بود چی با تیر بزندت؟
نتونستم تماسکال رو تموم کنم
و حالا هم خواهرام ولم کردن.
آروم‌تر بگید.
کجان الان؟
و ۶۰ کیلومتر دیگه مونده تا به معجزه‌م برسم
و نمی‌دونم ۶۰ کیلومتر چند مایل می‌شه.
نمی‌دونم با خودم چی فکر می‌کردم.
سرطان داری، چه عالی.
چطوره یه زیارت ۱۳۵ مایلی پیاده بری؟
داری تنهایی مکزیکو پیاده رد می‌کنی؟
ماریا!
‏- ماریا! ‏- ماریا!
اوه نه. ببخشید، آنتن نمی‌ده.
ماریا! نه، نه، نه.
‏- الو؟ ‏- نه.
ببخشید، ببخشید.
ما نفهم بودیم. ببخشید.
الان گفتی ما عوضی بودیم؟
نُچ.
راحت باش، بازم بگو.
باشه، آبجی.
ایناهاشید!
کین!
هی.
بالاخره پیداتون کردم.
دنبالت می‌گشتم.
لوسیا.
سلام.
و سوفیا و ماریا.
دنبالتون می‌گشتم. یه چیزی براتون آوردم.
گردنبندم.
چطوری پیداش کردی؟
بذار بگیم، باد برام فرستادش.
دنبالم بیاید،
یکی هست که می‌خواد ازتون عذرخواهی کنه.
از این طرف.
خوبی؟
بذار...
‏«خوش آمدید زائران»
بفرمایید تو.
ممنون.
بفرمایید تو.
تره، پیداشون کردم!
وای خدا!
سوفیا؟
آره.
ماریا.
و تو هم لابد...
لوسیا.
‏«لابد»؟
آفرین، داداش.
خوشوقتم.
منم همین‌طور، بفرمایید تو!
یکی هست که باید ببینیدش.
می‌خواستم بهتون بگم که...
اول خودتو معرفی کن.
سلام، اسم من آنخلاست.
ببخشید، ترسیده بودم.
نگران نباش، عزیزدلم.
چیزی نیست.
هر اتفاقی حکمتی داره.
گذشته‌ها گذشته.
خیله‌خب.
شام می‌مونید؟
نمی‌خوایم مزاحم شیم.
آره! دارم از گشنگی می‌میرم.
فقط به شرطی که کمک کنیم.
‏- حتماً. ‏- داریم پوسوله درست می‌کنیم.
پشیمون نمی‌شید.
اوه، حتماً!
بوش محشره!
بوی تو نه چندان، یه دوش لازم داری.
با اونا برو، عزیزم.
نه، بوی زیربغلم نیست.
لابد باز بوی زیربغلته.
‏- ممنون، خواهر. ‏- ای داداش.
چه کمکی بکنم؟
کمکم کن پیازها رو خرد کنیم.
‏- نه، نه. ‏- نه؟
این جدیده.
اون یکی همراهم بوده...
یه عمرِ تمام، می‌دونی؟
چون یه الکلیِ افسارگسیخته‌ام دیگه، می‌دونی؟
آره.
اِمم، بابت اون حرف معذرت می‌خوام.
‏- فقط داشتم... ‏- حقیقتو می‌گفتی.
آره.
ببین، می‌دونم زندگیم آشفته‌بازاره،
و می‌دونی، این تو کلی استعداد خوابیده.
درست مثل آبجیِ
وکیلِ خفنم.
آره، راجع به اون، اِمم...
خب، شریک نشدم...
و استعفا دادم.
البته خیلی هم نمایشی.
تو؟ عمراً!
متأسفم.
آره.
می‌دونی چیه؟ راستش...
عیب نداره، راستش وقتشم نداشتم، می‌دونی؟
مامان و...
راستشو بخوای، فکر کنم...
فکر کنم یه جورایی لازمش داشتم.
راستی، در همون مورد...
فکر کنم بخوام...
بیام یه مدت پیشتون بمونم.
و...
تو کار مامان کمک کنم.
جدی؟
آره.
خیلی خوب می‌شه.
‏- جدی؟ ‏- آره.
خوشحال می‌شم.
خیله‌خب.
باحاله.
اَه، گندش!
خیله‌خب.
نه، آره. فقط...
پیازهاست.
آره.
بعضی وقتا، پیازها معجزه می‌کنن.
بیاید! وقت خوردن و آواز خوندنه.
هوم، به‌به.
♪ کبوتر سفید ♪
♪ سفید کبوتر ♪
♪ کی بال‌های تو رو داشت ♪
♪ بال‌های تو رو کی داشت ♪
♪ تا پرواز کنه ♪
♪ پرواز به کجا؟ ♪
♪ اونجا که عشقای منن ♪
♪ عشقای من اونجان ♪
♪ با خودت ببر ♪
♪ ببر با خودت ♪
♪ این دسته‌گل رو ♪
♪ گل‌های این دسته رو ♪
اوه!
♪ تا یادشون بمونه ♪
♪ این دلِ بیچاره ♪
♪ پیراران، پیراران ♪
♪ پیرارام، را، را، رام ♪
♪ پام، پام ♪
بزنید بریم سر غذا!
واو، چه بویی داره.
هوم.
تره، چاقمون می‌کنی‌ها.
بیا، عزیزدلم.
‏- ماریا؟ ‏- ماریا؟
پوسوله چطور بود؟
خب، کاش می‌تونستم بگم، آبجی.
ولی قبل اینکه بچشمش، با کون خوردی زمین.
عزیزم!
وای خدا، عزیزم!
من اینجام.
اینجام، عزیزم.
عشقم.
تو چطوری...؟
خواهرت بهم زنگ زد.
دیوونه‌هه.
نه اینکه دلم بخواد اینجا باشه.
خیانتکارِ حروم‌زاده.
به اندازه‌ی کافی سر خواهرمون آورده. باید خجالت بکشی.
ببخشید؟
اوه... اوه، راستی.
در اون مورد...
‏- می‌خواستم... ‏- سلام، خانم جیکوبز.
من دکتر نوولو هستم. خوشحالم بیدارید.
معاینه‌تون می‌کنم.
خیله‌خب.
سریع ضربان قلبتونو چک می‌کنم، خب؟
یه نفس عمیق بکشید.
یکی دیگه.
خب، ظاهراً بدنتون به شدت کم‌آب شده بود.
خوشبختانه، حال بچه کاملاً خوبه.
ولی واسه علائم سرطان خوب نیست.
واسه، واسه چی؟
گفت سرطان؟
‏- بچه‌دار می‌شیم؟ ‏- خب.
چند دقیقه تنهاتون می‌ذارم.
کارم داشتید، برمی‌گردم.
من...
باید یه چیزی بهتون بگم، بچه‌ها.
چه خبره؟
عشقم.
‏- حامله‌ایم. ‏- نه!
و...
قبل از اینکه بیام مکزیک...
تشخیص سرطان سینه گرفتم.
واسه همین اومدم دنبال معجزه‌م.
خب...
هارولد با شاگردش نخوابیده؟
نه.
بچه‌دار می‌شیم.
آره.
‏- بچه‌دار می‌شیم. ‏- آره.
جدی؟ تو چه مرگته آخه؟
گذاشتی بره یه زیارت شیش‌روزه‌ی لعنتی
با سرطان.
سوف، خواهش می‌کنم.
نه، خب. خب برنامه چیه؟
شیمی یا پرتو یا...؟
فکر کردی من دلم می‌خواست اینجا باشم؟
بهم نگفته بود داره می‌ره.
خب معلومه حواست بهش نبوده
که زنت پریده رفته مکزیک
و تو روحتم خبر نداشته.
بچه‌ها، بحث این نیست!
باید درمانو شروع کنیم و...
پس خواهر من چی؟
‏- بس کنید! ‏- پس بچه چی؟
به درک، خواهرم چی؟
بس کنید!
بس کن دیگه!
موضوع شماها نیستید.
انتخابش با منه.
سال‌هاست داریم تلاش می‌کنیم.
و من...
نمی‌دونم چی قراره بشه.
ولی می‌دونم تنهایی از پسش برنمیام.
نه، نه.
نه، ببخشید. نه، من موافق نیستم.
موافق نیستم.
فکر نمی‌کنم انتخاب درستی باشه.
هیچی ما رو زمین نمی‌زنه.
زیارت.
نه.
دیوونه‌ای.
امروز روز آخره.
چیزی نیست.
خب...
بریم.
‏«بخش مراقبت‌های ویژه»
نگهبان، سمت ساعت دوازده.
دکتر.
دکتر. برگه‌ی خروج لازم دارم.
بله، الان برمی‌گردم دفترم میارمش.
‏- همین الان لازمش دارم. ‏- اوه!
‏- تو دفترمه. ‏- ببخشید.
نفسم بالا نمیاد. حمله‌ی پانیکه.
‏- خانم، لطفاً. ‏- خانم؟ دوشیزه‌ام.
اسپانیاییت چه خوب شده.
می‌دونم، نه؟
‏- فقط اینکه... ‏- دکتر!
تاکسی!
حلش کردم.
رسیدیم.
خیله‌خب.
هی.
سلام، مامان.
منم...
سوفیا.
منم همین‌طور. منم دلم برات تنگ شده بود.
آره، رسیدیم. موفق شدیم.
موفق شدید!
اوه، کین! موفق شدیم.
کین...
این، این شوهرمه هارولد.
کین رو تو زیارت دیدیم.
اوه، سلام!
خوشوقتم!
خیله‌خب.
خوشحالم که اینجایی.
آره.
یه شمع آوردم که معجزه‌تونو طلب کنم.
اوه! خیلی ممنون.
دوشیزه لوسیا.
آقای کین.
اومدی.
معلومه که اومدم.
دیدید، دخترام؟
معجزه واقعاً وجود داره.
لوپیتا!
‏- لوپیتا! ‏- خاله!
می‌خوام یه چیزی بهت بدم
خیلی خیلی خاص.
خب. این...
ببین...
این... مامانته، ماریا.
و این... مامان‌بزرگته، گوادالوپه.
گوادالوپه مثل من؟
می‌تونم نگهش دارم؟
آره، معلومه، عزیزدلم.
اینو واسه تو گذاشته.
و اگه خوب گوش کنی،
همیشه می‌تونی صداشونو بشنوی.
که راهنماییت می‌کنن.
می‌شه دوباره قصه رو برام بگی؟
همین الان؟
ما که عاشق دوباره شنیدنشیم.
باشه، بیا اینجا، عزیزدلم.
بیا اینجا.
بغلت می‌کنم...
خیله‌خب.
خلاصه، ما...
شیش روز
و پنج شب پیاده رفتیم.
وقتی از صخره پریدم، نزدیک بود بمیرم.
‏- جدی؟ ‏- آره، جدی.
کلی راه رفتیم.
اونم چه اعتقادی.
تا بالای بالای...
قله‌ی پاگنده‌ها.
جای موردعلاقه‌ی مامانت بود.
آخ! عاشقش بود.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.