دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫خوش برگشتید به "جلسات کوکتل" ‫از رادیو "مَد فور موزیک".
‫ترانه بعدی، یکی از محبوب‌ترین‌های همیشگی، ‫«تومی هو بنده» است.
‫ما دقیقاً نون‌سیر چیلی با ‫آرد راگی سفارش داده بودیم.
‫و این اصلاً راگی نیست.
‫هی، نگاه کن به من.
‫تو اصلاً آشپزی؟
‫ما ۷۵۰ روپیه ندادیم که اینو بخوریم!
‫- بهتون گفته بودم... ‫- افتضاحه!
‫ما نیومدیم اینجا که...
‫تست مزه کنیم؟
‫راگو؟
‫گاز بزن.
‫معلومه.
‫این کاملاً آرد سفید (مایدا) هست.
‫- کاملاً درست می‌گی. ‫- آره.
‫یه ده دقیقه‌ای طول می‌کشه چون، ‫می‌دونی دیگه، راگی باید بپزه.
‫آره.
‫هر چقدر لازمه وقت بذار.
‫و...
‫تا اون موقع، می‌خوای برامون چیکار کنی؟
‫- برای ما! ‫- آره، برای ما.
‫برای این میز، به خرج رستوران...
‫یه چیز خیلی تند داری؟
‫من عاشق غذای تندم.
‫تند؟
‫اصلاً به قیافه‌اش نمی‌خوره بتونه تحمل کنه.
‫هی! من از پسش برمیام.
‫جدی؟ خیلی خب.
‫مخصوصِ این میز، دستپخت خودمون...
‫بدون گلوتن،
‫بدون قند،
‫بدون لاکتوز،
‫- خام... ‫- بی‌خیال.
‫گول‌گاپا.
‫- گول‌گاپا؟ ‫- دارین؟
‫توی منو نیست.
‫- اوکی، اوکی. ‫- ولی خیلی زود قراره کلی طرفدار پیدا کنه.
‫- فقط دو دقیقه. ‫- باشه.
‫الان برمی‌گردم. ‫ممنون که صبر کردید خانوم‌ها.
‫حالا به من گوش کن.
‫با ریتم بیا جلو و گوش بده به من
‫دروغ نمی‌گم، حرف حق رو می‌زنم
‫هیشکی مثل ما نیست
‫ما پنجابی‌ها کلاً یه مدل دیگه‌ایم
‫استایلمون پر از ‫کلاس و آتیشه
‫کل شب رو با هر آهنگی می‌رقصیم
‫هیچ‌وقت وای نمی‌ستیم و شکست رو حس نمی‌کنیم
‫-الو. ‫-سلام عزیزم.
‫دیر نکنی‌ها. ‫هشت یعنی هشت.
‫کتت رو از خشک‌شویی گرفتی، نه؟
‫آره، دارم می‌رم اونجا.
‫خشک‌شویی ساعت شش بسته می‌شه.
‫حواسم هست عزیزم، اوکیش کردم.
‫تا هشت باز می‌مونه. اونجا می‌بینمت.
‫باشه عزیزم. من دارم می‌رم آرایشگاه.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن، باشه؟
‫چرا باید چیزی لازم داشته باشم؟ ‫من یه...
‫من واسه خودم مردی‌ام.
‫خودم می‌تونم حواسم به لباسام باشه.
‫فعلاً.
‫دوست دارم عزیزم.
‫هی!
‫کمکم کن این کت رو بپوشم.
‫اون فروشی نیست. ‫فقط واسه ویترینه.
‫تو بدون رزرو هم مشتری میاری رستوران من.
‫بالاخره یه جوری ردیفش می‌کنم، مگه نه؟
‫یعنی دیگه نکنم؟
‫چوتو، شلوار رو در بیار.
‫شلوار خودت نه، احمق. ‫شلوار اون رو در بیار.
‫خیلی بانمکی.
‫بریم؟
‫این کت مال تو نیست.
‫معلومه که مال منه، عزیزم.
‫بریم.
‫یادت رفت، نه؟
‫راستش رو بگو، نمی‌خورمت که.
‫ولی در هر صورت...
‫بهت میاد.
‫نمی‌شد ریسک کرد.
‫ولی می‌تونی منو زنده زنده بخوری، می‌دونی که؟ ‫خیلی خوشمزه‌ام.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫عزیزم، دلم نمی‌خواد برم.
‫بیخیال، پاشو بریم. ‫با همه می‌رقصیم.
‫همه بزرگترا می‌پرسن: «هنوز ازدواج نکردین؟»
‫خب دیگه شما دوتا، بجنبین و ازدواج کنین.
‫بله خاله.
‫همیشه می‌گی «چشم خاله» ‫و جواب رو می‌پیچونی!
‫کونال، کی می‌خوای دوماد بشی؟
‫ما عملاً ازدواج کردیم عمو. ‫فقط مونده مراسمش.
‫خب برین مراسمش رو هم بگیرین دیگه. ‫لنگ چی هستین؟
‫منتظر چی هستین شما دوتا؟
‫چشم خاله. شما برید.
‫خاله!
‫مراسم عروسی خرجش بالاست عمو. ‫خودتون که می‌دونین.
‫فکر کن با اون پول می‌شه ‫چند بار رفت مسافرت.
‫مگه نه دیا؟
‫شوخی می‌کنه عمو. ‫ما همین‌جوری خیلی خوشبختیم.
‫کجایین؟ ‫بهم بگو، کجا هستین؟
‫جواب بده.
‫ما عملاً زن و شوهریم خاله.
‫ما هر کاری که
‫زن و شوهرا می‌کنن رو کردیم.
‫فقط مونده عروسی.
‫هم از نظر احساسی و هم جسمی، ‫ما عملاً ازدواج کردیم.
‫-خفه شو کونال. ‫-بیشعور.
‫لطفاً کمتر بخور.
‫تازه شروع کردم.
‫-ایول! ‫-خیلی خوب بود!
‫آدی و روحی کجان؟
‫فکر نکنم بیان.
‫به کسی نگی‌ها،
‫ولی شنیدم دارن از هم جدا می‌شن.
‫چرا؟
‫خیلی زوج خوشبختی به نظر می‌رسیدن.
‫ظاهراً آدی زیادی داشته خوش می‌گذرونده.
‫-خوشبختی رو جای دیگه‌ای هم پیدا کرده. ‫-بیخیال رفیق.
‫چی داری می‌گی؟ ‫قبل حرف زدن فکر کن.
‫دیگه خیانت نه، بچه‌ها.
‫روحی چت‌های توی گوشیش رو پیدا کرده.
‫داشته با یه کارآموز واسه «سفر کاری» ‫برنامه‌ریزی می‌کرده.
‫اونم بانکوک!
‫ای بابا! خب وقتی قراره این‌طوری باشین، ‫واسه چی اصلاً ازدواج می‌کنین؟
‫-همون سینگل بمونین و خوش بگذرونین. ‫-دقیقاً.
‫می‌دونی، من اصلاً انتظار نداشتم آدی ‫این‌ شکلی باشه. واقعاً که...
‫چه احمقه!
‫آخه کی میاد این‌جور چت‌ها رو نگه داره؟
‫ببخشید؟
‫یعنی چون خیانت کرده احمق نیست، ‫چون لو رفته احمقه؟
‫نه عزیزم.
‫این که یهو پیش نیومده.
‫معلومه که همه‌چیز رو برنامه‌ریزی کرده بوده.
‫چه برنامه‌ریزی افتضاحی هم داشته!
‫حتی زحمت نکشیده چت‌ها رو ‫از گوشیش پاک کنه!
‫موافقم.
‫راستش عزیزم،
‫اگه من بخوام خیانت کنم...
‫عمراً متوجه بشی.
‫بهتون قول می‌دم بچه‌ها.
‫به خدا خیلی زرنگم.
‫کونال...
‫می‌خوای یه چک‌ و لگد بخوری؟
‫نه، واسه همین می‌گم که بهتر برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫عزیزم... صدای حرف زدنت خیلی بلنده.
‫وقتی جنبه‌ش رو نداری، ‫چرا این‌قدر می‌خوری؟
‫عزیزم، فکر کنم مشروبه خراب بوده.
‫ظرفیت منو که می‌دونی.
‫کم‌مست می‌شی؟ تقصیر مشروبه. ‫زیاد مست می‌شی؟ بازم تقصیر مشروبه.
‫جالبه که همیشه مشکل از مشروبه!
‫عزیزم، امروز چت شده؟
‫اصلاً خبر داری وقتی مستی ‫چه چیزایی می‌گی؟
‫دیروز خیلی آبروم رفت.
‫مگه چی گفتم؟
‫«اگه بخوام خیانت کنم، اون هیچ‌وقت نمی‌فهمه.»
‫چرا؟ نکنه داری به خیانت کردن به من فکر می‌کنی؟
‫نه عزیزم.
‫فقط شوخی کردم.
‫منظورم این بود که...
‫آدی چقدر می‌تونه احمق باشه!
‫واتس‌اپ!
‫اگه احمق بودنشه که تعجبتو درآورده، ‫خب بگو احمقه دیگه!
‫کی میاد پز بده که تو خیانت کردن ‫به دوست‌دخترش از بقیه بهتره؟
‫فقط داشتم می‌گفتم...
‫من از آدی زرنگ‌ترم.
‫و تو از روهی ساده‌تری.
‫واسه همین، اگه یه وقت چیزی بشه...
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫اگه یه وقت چیزی بشه، ‫تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
‫عزیزم، کلمه کلیدی اینجا «اگه»‌ست.
‫واقعاً فکر می‌کنی همچین چیزی ممکنه واسه ما پیش بیاد؟
‫دیوونه شدی؟
‫رابطه‌ی ما خیلی محکمه.
‫خیلی مهربونی، عزیزم.
‫مشروبه حتماً خراب بوده.
‫واتس‌اپ!
‫روهی؟
‫پسر خوب دیگه وجود نداره، دیا.
‫اگه ناراحت نمی‌شی یه سؤال بپرسم...
‫رابطه‌تون از قبل خراب بود، ‫یا این قضیه غافلگیرت کرد؟
‫خودت ما رو دیدی.
‫اصلاً به نظر می‌رسید ناراضی باشیم؟
‫ما شش ساله با همیم، دیا.
‫ازم خواستگاری کرد.
‫پیشنهاد ازدواج داد...
‫و اگه هم می‌خواست خیانت کنه،
‫می‌تونست قبلِ ازدواج انجامش بده.
‫منم داد و بیداد می‌کردم، دعوا می‌کردم،
‫و بعدش قبول می‌کردم که کارمون تمومه.
‫تو و کونال هنوز می‌تونین وقتی مشکلی پیش میاد با هم حرف بزنین.
‫منظورم اینه که، کونال آدم سالمیه.
‫حتی اهلِ لاس زدنم نیست.
‫خیانتکاره؟
‫خیانتکار، خیانتکار، خیانتکار...
‫جانم عزیزم؟
‫عزیزم!
‫گوش کن، امشب دیر میام.
‫بعد از کار میرم باشگاه.
‫چرا؟ ‫همین امروز صبح که فوتبال بازی کردی.
‫آره، ولی راگو می‌خواد بره باشگاه، ‫منم دارم باهاش میرم.
‫راگو از کِی تا حالا ورزشکار شده؟
‫از وقتی یه دختر پیدا کرده ‫که می‌خواد با هیکلش تحت تأثیر قرارش بده.
‫الو؟ عزیزم؟
‫بعدِ کار بهت زنگ می‌زنم.
‫عاشقتم. فعلاً.
‫چشمک چشمک، چراغا رو کم کن
‫بیا تمام شب کاردیو کار کنیم!
‫عزیزم؟
‫عزیزم!
‫دارم میرم ماساژ ورزشی، ‫بعدش راهیِ کار میشم.
‫تو باشگاه کمرم رو داغون کردم.
‫کمرم.
‫عاشقتم!
‫آووکادوئه رو بخور تمومش کن.
‫محکم‌تر! محکم‌تر!
‫آره، محکم‌تر!
‫محکم‌تر! محکم‌تر!
‫محکم‌تر!
‫عزیزم...
‫عزیزم؟
‫من رفتم.
‫اون ماساژوره خیلی بهم سخت گرفت.
‫خیلی اذیتم کرد.
‫حالا مجبورم کل روز سرپا وایسم و با اون شیرینی‌پز فرانسویه کار کنم.
‫فعلاً.
‫کل روز سرپا...
‫من آب‌نبات‌چوبیِ توام
‫عزیزم، من آب‌نبات‌چوبیِ توام
‫کل روز سرپا...
‫عزیزم، من آب‌نبات‌چوبیِ توام
‫من آب‌نبات‌چوبیِ توام
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫نمی‌تونی این‌جوری منو بترسونی!
‫باشه، باشه عزیزم. ‫ببخش، ببخش، ببخش.
‫ترسوندیم.
‫چرا نخوابیدی؟
‫چی شده؟
‫چرا ما با هم ازدواج نمی‌کنیم؟
‫این حرف یهو از کجا اومد؟
‫تو همیشه میگی ما عملاً زن و شوهریم، ‫فقط بدون تشریفاتش.
‫خب، چرا فقط انجامشون ندیم؟
‫تو هم نمی‌خواستی ازدواج کنی.
‫خودت گفتی هر جا که باشیم، ‫جامون خوبه.
‫فقط من نبودم که نمی‌خواستم ‫ازدواج کنم. تو هم همین‌طور.
‫اگه نظرم عوض شده باشه چی؟
‫خب پس همین الان ازدواج می‌کنیم
‫اگه این کار خوشحالت می‌کنه.
‫ولی اگه فقط بخوایم این کار رو بکنیم ‫که بقیه خوشحال بشن،
‫یکم احمقانه نیست؟
‫تو فکر چی هستی؟
‫بیا اینجا.
‫ببخشید.
‫این سوالای بی‌معنی ‫دیگه کلافه‌ام کرده بود.
‫باید از همه‌ی اینا دور بشم.
‫خب، بیا همین کارو کنیم.
‫ما با ازدواج نکردن کلی پول پس‌انداز کردیم.
‫بیا خرج یه سفرش کنیم.
‫-جدی؟ ‫-آره، معلومه.
‫-تو برنامه‌ریزی کن. ‫-عاشقتم.
‫همین برای ما بسه!
‫از سر و روت می‌باره!
‫دنیا رو می‌گردیم ‫ولی تو با منی
‫دو تا روح آزاد، توی یه شهر
‫نیازی به قول و قرار نداریم ‫همین کافیه
‫بمون اینجا بین نور و شراب
‫اگه زمان بخواد اذیتمون کنه
‫ما بلندتر می‌خندیم
‫چطوره؟
‫این یکی از ده تا کافه‌ی مخفیِ ‫توی سیسیلِ.
‫-خیلی دوستش دارم عزیزم. ‫-جدی؟
‫باورم نمیشه خودتی!
‫دیا!
‫فکر نمی‌کردم دوباره همو ببینیم!
‫-تو کی هستی؟ ‫-چی؟
‫زود فراموش کردی؟
‫آره، از دل برود هر آنکه از دیده برفت؟
‫ببخشید؟ شما کی هستید؟
‫آنشول.
‫بی‌خیال، چطور تونستی منو فراموش کنی؟
‫مخصوصاً بعد از اون آخر هفته‌ی ‫دیوونه‌واری که با هم داشتیم.
‫هی، صبر کن ببینم!
‫یه لحظه. تو اینو می‌شناسی؟
‫-نه عزیزم، معلومه که نه. ‫-چی داره می‌گه؟
‫سلام، من آنشولم.
‫فکر کنم منو با کس دیگه‌ای اشتباه گرفتی.
‫-آره. ‫-اصلاً تا حالا ندیدمش.
‫بهت اعتماد دارم عزیزم.
‫-آره. مرسی. ‫-پیش میاد رفیق.
‫مشکلی نیست. پیش میاد.
‫یه لحظه.
‫تو دیایی، درسته؟
‫-آره. ‫-دوستِ آلی از دانشگاه؟
‫-آره. ‫-تو درباره‌ی آلی بهم گفته بودی.
‫-دیدی؟ ‫-چی...
‫-سلام. من آنشولم. ‫-می‌دونم. دستتو بیار پایین.
‫حالا یادت اومد؟
‫-نه! ‫-بی‌خیال!
‫امکان نداره تو رو با کس دیگه‌ای اشتباه بگیرم.
‫مخصوصاً بعد از اون آخر هفته‌ی ‫دیوونه‌وار و وحشی‌ای که با هم داشتیم.
‫خدای من!
‫-کونال، یه کاری کن! ‫-مور مور شد!
‫مور مور شد!
‫-مور مور شد! ‫-مور مور شد!
‫-نشونم بده. وای، واقعاً مور مور شدی! ‫-کونال!
‫-آره رفیق. ‫-وقت رفتنه داداش.
‫آروم باش داداش. ‫چرا انقدر جوش می‌زنی؟
‫اصلاً خودتو معرفی نکردی.
‫-سلام، من آنشولم. ‫-فقط تمومش کن.
‫ببین، قبول دارم یه دوستی به اسم آلی داشتم.
‫ولی جداً نمی‌دونم داری در مورد چی حرف می‌زنی.
‫باشه. این برات آشناست؟
‫آره؟ حالا چطور؟
‫-مور مور شد؟ ‫-آره.
‫-بازم مور مور شد؟ ‫-مرتیکه، خفه شو. این دیگه...
‫یادت میاد...
‫آروم باش رفیق! شوخی کردم!
‫نگاش کن.
‫اون‌طوری می‌رقصه که...
‫دلبرِ من، دلبرِ من
‫آخ، دلبرِ من!
‫تیرِ نگاهت...
‫هر دفعه صاف می‌شینه وسطِ قلبم
‫عوضی!
‫بابا!
‫یا خدا!
‫-چه خبر؟ ‫-میای تو قلمروِ من و یه زنگم نمی‌زنی؟
‫حقت بود.
‫-ای بابا! ‫-ببخشید داداش.
‫فکرِ اون بود.
‫پس این همون آلیِ معروفه. ‫دردسرساز.
‫-سلام دردسرساز. ‫-سلام.
‫اوه، چه رسمی هم برخورد می‌کنی.
‫بیا اینجا. ‫چطوری؟
‫-خوبم. تو چطوری؟ ‫-بالاخره از نزدیک دیدمت.
‫تو دانشگاه خیلی در موردت شنیده بودم.
‫اگه حرفتون تموم شد، من می‌تونم برم؟
‫مرسی عشقم.
‫-خداحافظ. ‫-خداحافظ.
‫-خداحافظ آنشول. ‫-آنشول.
‫سمیر.
‫خفه شو ویکرام.
‫راستشو بگو.
‫دلت یه لحظه هوری ریخت، نه؟
‫آره، معلومه که ریخت.
‫ولی می‌دونستم اون واقعاً آدمِ بدی نیست.
‫-دقیقاً. ممنونم. ‫-ولی قیافه‌ت که نشون میده هستی.
‫فقط قیافه‌م نیست. خودشم هستم.
‫واقعاً؟ باور می‌کنم.
‫تو سیسیل چیکار می‌کنی؟
‫اون چی بود داشتی به آنشول می‌گفتی؟
‫«یه دوستی داشتم...»
‫حالا که من واسه تو گذشته‌م،
‫از کجا می‌خوای بدونی کجام ‫یا چیکار می‌کنم؟
‫گوش کن، موضوع این نیست.
‫شش ماه پیش برای تعطیلات اومدم اینجا.
‫از اینجا خوشم اومد، واسه همین موندم.
‫-دیگه یه جا بند شو! ‫-دیوونه شدی؟
‫موافقم. دیگه یه جا بند شو!
‫بچه‌ها، ماه پیش داشتم تو بار کار می‌کردم.
‫این ماه دارم رقص درس می‌دم.
‫راستش، دارم با بی‌حوصلگی قایم‌موشک‌بازی می‌کنم.
‫می‌فهمم.
‫پس قبل از اینکه اون پیدام کنه، من غیبم می‌زنه.
‫ولی چطور پیدامون کردی؟
‫روزی دویست تا پست می‌ذاری.
‫خب عزیزم، نادیده گرفتنت فقط سخت نیست، غیرممکنه.
‫-غیرممکنه. باهاش موافقم. -دقیقاً.
‫-آره. -راستش، به لطف همون پست‌ها،
‫-احساس می‌کنم از قبل می‌شناسمش. -مگه نه؟
‫-آره. -دیدی!
‫ولی من اصلاً اونو نمی‌شناسم. کجا قایمش کرده بودی؟
‫تازه، باید حواسم بهش باشه.
‫-اوه! -کجا بودی؟
‫مگه نشنیدی؟ همش غیبش می‌زنه.
‫خودمم بعد از سال‌ها دارم می‌بینمش.
‫نگران نباش، زود با هم آشنا می‌شیم.
‫سفرتون چقدر طول می‌کشه؟
‫-ده روز؟ آره. -ده روز.
‫هر برنامه توریستی‌ای دارین، کنسلش کنین. میاین خونه‌ی من.
‫سیسیلِ واقعی رو بهتون نشون می‌دم. یه تعطیلات بهتر، قول می‌دم.
‫خیلی لطف داری، ولی این تعطیلاتِ اونه.
‫-چی؟ -کجا بریم، چیکار کنیم...
‫همه‌شو اون برنامه‌ریزی کرده. پس هرچی تو بخوای.
‫واسه من فرقی نمی‌کنه.
‫-قولِ یه تعطیلات بهتر رو میده. -واقعاً؟
‫-خب، بریم که امتحانش کنیم. -عاشقتم.
‫یالا، یالا!
‫-یالا! -بی‌وقفه می‌رقصم
‫تا وقتی بهم بگی بسه
‫بی‌وقفه می‌رقصم ‫تا وقتی بهم بگی بسه
‫شاید از ریتم بیفتم ‫ولی قلبم باهات جوره
‫تا کی باید با این ‫قلبِ رقصان بجنگم؟
‫بی‌وقفه می‌رقصم ‫تا وقتی بهم بگی بسه
‫بی‌وقفه، تا وقتی بهم بگی بسه
‫امروز می‌رقصم و خدا رو شکر می‌کنم
‫توی چشمای عشقم نگاه می‌کنم
‫دیگه به هیچ‌کس نیاز ندارم
‫دنیا رو پشت سر گذاشتم
‫بیا، بزن به سیم آخر و حالِ خوشِ صوفی رو دریاب
‫امشب یه کم دیوونه‌بازی دربیار
‫گور بابای تمامِ گرفتاری‌های دنیا
‫این پاهای رقصان تا کی ‫می‌تونن متوقف بشن؟
‫بی‌وقفه می‌رقصم ‫تا وقتی بهم بگی بسه
‫باید ادامه بدم...
‫عزیزم، این آتیشی که تو دلم روشن شده
‫توی قلب تو دو برابر شعله‌ورتره
‫قلبِ هردومون به یه اندازه سوخت
‫حالا کی اهمیت می‌ده که شعله‌اش چقدر تند بود؟
‫امشب به عشق، می‌نوشم
‫ببینم این قلبِ وحشی تا کی ‫می‌تونه راهش رو کج نکنه
‫چقدر می‌تونیم همدیگه رو ‫توی تاریکی نگه داریم؟
‫بی‌وقفه می‌رقصم ‫تا وقتی بهم بگی بسه
‫این جوونیِ سوزان، داغِ داغه
‫چقدر مونده تا جرقه‌اش دربیاد؟
‫بی‌وقفه می‌رقصم ‫تا وقتی بهم بگی بسه
‫عاشقتم مثل ریشه‌ها تو دلِ خاک
‫کلاس رقص
‫-و من عاشقتم... ‫-چته تو؟
‫مثل عشقی که خدا به سرنوشتِ بنده‌هاش داره
‫-عاشقتم ‫-بی‌وقفه می‌رقصم
‫تا وقتی بهم بگی بسه
‫-مثل عشقی که مرگ به آدم داره ‫-کونال!
‫می‌کوبم، می‌کوبم، می‌کوبم، می‌کوبم
‫می‌کوبم، دوباره برمی‌گردم
‫عاشقتم مثل قلم و سنگ
‫عاشقتم مثل سوزن و استخون
‫عاشقتم...
‫-می‌کوبم، می‌کوبم، می‌کوبم، می‌کوبم ‫-هی، باید بریم؟
‫-می‌کوبم، دوباره برمی‌گردم ‫-دوست داری بری؟
‫باشه.
‫عاشقتم...
‫به «رادیو بلا ویتا» خوش اومدید.
‫چرا سیسیل؟ اونم از بین این همه جا؟
‫فصل عروسی‌ها تو هند شروع شده.
‫خواستیم از شهر بزنیم بیرون و بریم یه جایی که کسی ازمون نپرسه:
‫«کی می‌خواین ازدواج کنین؟»
‫به جمع ما خوش اومدی عزیزم.
‫من سال‌ها پیش این کارو کردم.
‫الان دیگه پدر و مادرم نه درباره ازدواجم
‫سوالی می‌پرسن و نه منو به عروسی کسی دعوت می‌کنن.
‫ولی ایشون عاشق اینه که ‫توی تک‌تک عروسی‌های روی زمین شرکت کنه.
‫اوه.
‫کونال، می‌شه لطفاً از سرداب پایین، یه بطری برام بیاری؟
‫-آره، حتماً. ‫-آره؟
‫-طبقه پایین؟ ‫-آره، سمت راست.
‫ممنونم. ‫الان برمی‌گردم عزیزم.
‫آره.
‫می‌تونم یه سوال خاله زنکی ازت بپرسم؟
‫چرا شما دوتا هنوز ازدواج نکردین؟
‫خیلی به هم میاین.
‫کاش می‌دونستم چی تو سرشه، ‫اون‌وقت می‌تونستم براش کاری کنم.
‫اگه ازش بخوام، حتی انجامش هم می‌ده.
‫ولی من اینجوری نمی‌خوام.
‫دوستم داره.
‫شاید فقط نه اون‌قدر که بخواد باهام ازدواج کنه.
‫شاید فقط واسه اینکه از یه جداییِ پردردسر فرار کنه،
‫هنوز با منه.
‫خانواده‌هامون هم با هم خیلی نزدیکن.
‫تا حالا شده اشاره‌ای کنه که توی این رابطه خوشحال نیست؟
‫نه، واقعاً نه.
‫پس تو فقط این داستان رو تو سرت ساختی؟
‫باید یه دلیلی پشت این طرز فکرت باشه.
‫شاید منتظره تو پیش‌قدم بشی و بگی: ‫«بیا ازدواج کنیم.»
‫می‌دونم چی می‌خوای...
‫پیداش کردی؟
‫اوه نه، این یکی نیست.
‫توی یخچالِ نوشیدنی یه بطری باز هست.
‫لطفاً همون رو بیار.
‫-ببخشید. ‫-حتماً.
‫-ممنون. ‫-ممنون عزیزم.
‫خوش بگذره.
‫ممنون عزیزم.
‫می‌دونم چی می‌گی.
‫ولی ما خیلی وقته با همیم،
‫بعضی وقتا نمی‌تونم تشخیص بدم که این عشقه یا فقط عادت شده.
‫ولی خب عادت هم تهِ‌ش از عشق به وجود میاد، مگه نه؟
‫آره، ولی اگه دیگه فقط عادت مونده باشه و عشق رفته باشه چی؟
‫دیگه دوسش نداری؟
‫چرا، دوسش دارم.
‫خب پس چی؟
‫فقط کاش یه راهی بود بفهمم تو دلش چی می‌گذره.
‫یه راه هست!
‫بهش می‌گن حرف زدن.
‫به این راحتی‌ها هم نیست.
‫امتحانش کن.
‫یا شاید... اون فقط نمی‌خواد تعهد بده.
‫یه لطفی در حقم می‌کنی؟
‫آره، هر چی بگی. بگو.
‫می‌شه کاری کنی عاشقت بشه؟
‫چی؟!
‫مخ‌شو بزن.
‫یعنی سکس سه‌نفره؟
‫نه احمق! سکس سه‌نفره نه!
‫دیوونه‌ای!
‫فقط می‌خوام بدونم
‫که آیا اون تو این رابطه هست چون واقعاً دلش می‌خواد باشه.
‫اگه موفق بشی، تکلیفم روشن می‌شه.
‫اگه واقعاً می‌خوای امتحانش کنی که دوسِت داره یا نه،
‫بهتر نبود خودت با یه نفر دیگه بخوابی
‫و ببینی می‌مونه یا نه؟
‫ولی من دوسش دارم.
‫در مورد احساسات اون مطمئن نیستم.
‫می‌خوام بهش فرصت بدم که از این رابطه بره بیرون،
‫اگه این چیزیه که می‌خواد.
‫می‌خوای عشقشو امتحان کنی یا شخصیتشو؟
‫اگه خودش خودجوش بهت پا داد، می‌فهمم جریان چیه.
‫ولی اگه من خودم رو بهش بچسبونم و اون بازم واکنشی نشون نده،
‫اون‌وقت یا از کمر به پایین مُرده
‫یا اراده‌ش از فولاده.
‫خب، فرض کن اصلاً پا نداد.
‫کی گفته یه روزی عاشق یه دختر دیگه نشه؟
‫قضیه اینطوری نیست.
‫احساسات که تا ابد موندگار نیستن.
‫هیچی دائمی نیست.
‫همیشه ممکنه تغییر کنن.
‫چرا داری انقدر سختش می‌کنی؟
‫یه چالشِ باحاله دیگه.
‫مگه چی رو از دست میدی؟
‫مطمئنی؟
‫چون همین «چالش باحال»
‫ممکنه رابطه خوب و آرومتون رو خراب کنه.
‫باید اینو بهت بگم.
‫مطمئنم.
‫این کار ممکنه دوستیِ خودمون رو هم به خطر بندازه.
‫ده ساله که همدیگه رو ندیدیم.
‫اونقدرها هم دوستای صمیمی نیستیم.
‫اوه!
‫باشه!
‫راستی، من جنبه رد شدن ندارم‌ها.
‫پس اگه به کرم‌ریزی‌هام پا نداد، که البته هیچ‌وقت نشده،
‫و غرورم جریحه‌دار شد، گردن من نندازی.
‫نمی‌ندازم.
‫خب، دیگه تا کجا باید پیش بره تا باور کنی دوستت نداره؟
‫یعنی چی؟
‫یعنی... تا اینجا؟
‫تا اینجا؟
‫-یا نه تا تهش... -باشه، باشه، باشه، بسه!
‫همینقدر کافیه تا تکلیفم روشن شه.
‫کونال!
‫-شراب. -آره، همینه.
‫شما دوتا دارید راجع به چی حرف می‌زنید؟
‫داشتیم سرِ قیمتِ تو چونه می‌زدیم.
‫گفتم حالا که یه الماس پیدا کردیم، بهتره روش قیمت بذاریم.
‫داشتیم قیمتشو تعیین می‌کردیم.
‫من الماس نیستم. من کوه نورم.
‫به این راحتی‌ها هم نمی‌تونی صاحبم بشی.
‫شب خوش، خانما.
‫ببخشید. ‫شب خوش.
‫قراره شبِ خیلی خوبی داشته باشی.
‫شب بخیر، عزیزم.
‫-عجب چیزیه. ‫-صبر کن. یه لحظه وایسا.
‫سلام، خوشگلا!
‫سلام.
‫خوب خوابیدی؟
‫-آره. ‫-اومدم که با عزیزم یه دل سیر بغل بشیم.
‫دو سال تو خوابگاه بودیم، ‫صبحا با صدای آلارمش تو بغلش بیدار می‌شدم.
‫-منم می‌خوام با عزیزم بغل بشم. ‫-وای خدا!
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بسه دیگه! خداوکیلی!
‫عزیزم... قلقلکی نیستی؟
‫چی؟
‫اون نیست، ولی من هستم.
‫نگران نباش، اشکالی نداره.
‫چه عجله‌ای داری، عزیزم؟
‫اون بهم حسودی‌ش نمیشه.
‫-مگه نه؟ ‫-یه جوری باهاش کنار میام.
‫شاید اون حسودی نکنه،
‫ولی تو نمی‌تونی این همه جذابیت رو تحمل کنی.
‫امتحان کن ببینم.
‫صبحونه؟
‫گوش کن، من یه کم دیگه میام پیشتون.
‫قبلش باید دو تا ایمیل بفرستم.
‫باشه.
‫منم میام پیشت.
‫خب، پس...
‫کلاس رقص ‫یادگیری رقص
‫خب، این باید باحال باشه.
‫صبحونه!
‫اگه قراره با من بیای مسافرت، ‫باید خیلی ریلکس‌تر باشی، رفیق.
‫دو تا پیک بزنم، ‫کاملاً ریلکس میشم.
‫بی‌صبرانه منتظرم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫یه چیزی هست که می‌خوام نظر ‫یه مرد رو درباره‌ش بدونم.
‫بپرس. منم یه مردم دیگه.
‫اظهار نظر بی‌جا هم تخصصمه.
‫اصلاً چیزی به اسم شور و اشتیاق ‫بیش از حد هم داریم؟
‫چی؟
‫خب، رابطه آخرم، ‫یا هر چی که بود،
‫تموم شد چون اون فکر می‌کرد ‫من فقط همین رو می‌خوام.
‫اون باید خوشحال می‌بود، نه؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫تو یه «نارباکشی» هستی.
‫اون دیگه چیه؟
‫«نار» یعنی مرد. یعنی من.
‫«باکشی» یعنی خورنده. یعنی تو.
‫نه، نه، جدی میگم. از دید یه مرد،
‫شور و اشتیاق داشتن واقعاً چیز بدیه؟
‫و کی از یه فرصت برای داشتن
‫یه رابطه‌ی صرفاً فیزیکی می‌گذره؟
‫با من.
‫تو می‌گذری؟
‫-هوو! ‫-اوه!
‫عزیزم! کجا بودی؟
‫داشتم منتظرت می‌موندم.
‫-داشتم برنامه‌ی امروز رو نهایی می‌کردم. ‫-آره؟
‫برامون تور بازدید از تاکستان رزرو کردم.
‫من اصلاً علاقه‌ای ندارم ‫برم ببینم چطوری شراب درست می‌کنن.
‫من یه تور معماری برنامه‌ریزی کردم.
‫تعطیلات اون خانمه. ‫بذار اون تصمیم بگیره.
‫نه عزیزم، مشکلی نیست.
‫می‌دونم حوصله‌ت سر میره.
‫تو برو با اون.
‫شام می‌بینمتون.
‫نه، ما با هم اومدیم تعطیلات. ‫باید همه کارا رو با هم انجام بدیم.
‫لوس نشو. ‫من میام پیشت، عزیزم.
‫عزیزم، یه روز که می‌تونیم جدا از هم بگردیم.
‫مگه چی میشه؟
‫واقعاً؟
‫-آره. ‫-بیا اینجا.
‫بریم؟
‫-خانوم... ‫-چنده؟
‫یه کلاه برای دوست‌پسرِ خوش‌تیپت؟
‫-نه، نه، نه. ‫-آره...
‫-من... من اون نیستم که... ‫-هستی.
‫می‌خرمش...
‫پولشو من میدم.
‫-تخفیف میدی؟ ‫-اشکالی نداره، ولش کن.
‫من تا حالا خیلی از مردا رو تیغ زدم.
‫تو هم می‌تونی به اون لیستِ پر افتخار اضافه بشی.
‫جوری به پیشنهاد دوست‌پسرِ من بودن ‫واکنش نشون دادی
‫که انگار بهت توهین کردم.
‫واقعاً انقدر بدم؟
‫نه! اصلاً.
‫فقط نمی‌خواستم معذب بشی.
‫کی می‌دونه، اصلاً شاید سلیقه‌ی تو نباشم؟
‫هستی.
‫عجیب نیست؟
‫اگه این انگورهای معمولی رو درست له کنی...
‫توی دمای مناسب، توی شرایط درست، توی بشکه‌ی درست،
‫و بذاری یه مدت طولانی به حال خودشون بمونن،
‫تبدیل به یه چیز خارق‌العاده میشن.
‫می‌دونی، فقط انگور نیست.
‫سیب، گلابی، گیلاس...
‫هر میوه‌ای یه ذره مستی تو خودش داره.
‫پس تو هم واسه یه چیزی ذوق و شوق داری.
‫معلومه که دارم.
‫چی باعث شد فکر کنی ذوق و شوق ندارم؟
‫دیگه واسه چی ذوق داری؟
‫غذا!
‫خوردن و پختنش.
‫واقعاً فرقی نمی‌کنه.
‫مواد اولیه‌ی درست، یه ذره صبر، یه ذره زمان.
‫جادو.
‫با من بیا.
‫خب، قدم بعدی چیه؟
‫-به سلامتی! ‫-به سلامتی!
‫سلام.
‫با یه شراب قرمز سبک برای این زوج دوست‌داشتنی شروع می‌کنیم.
‫یالا، بگو دیگه.
‫بهش بگو ما زوج نیستیم. فقط دوستیم.
‫اگه دیا بشنوه، قاطی می‌کنه.
‫قضیه اینطوری نیست.
‫اون موقع هم منظورم این نبود.
‫باز که شروع کردی با اون نجابتت.
‫مردای این دوره زمونه چشونه؟
‫قدیما، اگه با یه مرد می‌رفتم بیرون نوشیدنی بخورم،
‫اولین چیزی که تو ذهنش بود این بود که منو مست کنه
‫و ازم سوءاستفاده کنه.
‫خبر نداشتن که ده تا مثل خودشون
‫قبل از اینکه حتی از جام بلند شم، زمین‌گیر می‌شدن.
‫بذار بقیه سوءاستفاده کنن.
‫خوشحالم که تو این باخت شریکت باشم.
‫اوه... از این کونال خوشم میاد.
‫حتی اگه بخوای فرار کنی، ‫هیچ راه فراری پیدا نمی‌کنی.
‫هرکی که بغلت کنه، ‫حتی واسه یه لحظه،
‫تو همون یه لحظه یه عمر زندگی می‌کنه.
‫اگه چیزی بسوزه، ‫دودش همیشه معلومه.
‫اونقدر تو تو غرق شدم، ‫که دیگه حتی نمی‌دونم چطور.
‫مواظب باش...
‫وگرنه عاشق‌م میشی.
‫شوخی کردم بابا!
‫اینم از رویایی که داشتم!
‫ماشین تو اتوبان خراب شه.
‫منم گیر بیفتم.
‫و یه مرد رویایی واسم گیتار بزنه ‫که سرگرمم کنه.
‫اوه، یادم رفت از دیا بپرسم ‫واسه شام کجا قرار بذاریم.
‫- یه لحظه. ‫- چه عجله‌ای داری؟
‫تو لحظه زندگی کن، رفیق.
‫بیا اینجا. بشین. ‫بشین دیگه.
‫نمی‌دونم اون ده نفری که ‫قبلاً باهاشون بودی چی بودن...
‫ولی تو قطعاً کم آوردی.
‫نه.
‫بگیر، این آب رو بخور.
‫پاهای من اونقدر قوی نیست ‫که بتونه تو رو برگردونه.
‫- حداقل امتحان کن. ‫- بجنب، بخورش.
‫ممنون.
‫آنشول!
‫مور مورم شد.
‫واسه فردا هیچ برنامه‌ای نچین.
‫- قراره بریم یه سفر جاده‌ای. ‫- باشه.
‫فقط یه آبی به دست و صورتم بزنم و میام.
‫صبر کن. منم میام.
‫یه لحظه.
‫هیچی!
‫مثل یه غذای داغ و آتیشی رفتم سمتش،
‫اونم هی منو مثل ‫پس‌مونده‌های بیاتِ دیروز پس زد.
‫چشه این؟
‫واقعاً، چشه این؟
‫بهش زمان بده.
‫شاید باید بیشتر تلاش کنی.
‫می‌دونی، فکر کنم اصلاً واکنشی نشون نمیده.
‫چون نمی‌خواد فکر کنن اهلِ ‫علاف کردنِ دخترا یا خیانت‌کردنه.
‫تو هم باید یه هُلش بدی.
‫خب من چیکار کنم؟
‫شاید باید سعی کنی یه کم از خودت دورش کنی.
‫بکِشونش بیرون از این ‫فازِ رمانتیک و عاشقانه‌ی تعطیلات.
‫- یه حرکتی بزن! ‫- باشه، باشه!
‫بجنب دیگه دیا!
‫چرا دخترا همیشه با هم میرن دستشویی؟
‫نکنه چرخه‌ی جیش کردنتونم با هم یکی شده؟
‫میشه قبلِ اینکه یه چیزی بگی، یکم فکر کنی؟
‫عزیزم، فقط گفتم چرخه‌ی جیش...
‫همه‌چی واسه تو جوکه!
‫حداقل قبل از اینکه هر چی میاد تو دهنتو بگی، دور و برتو نگاه کن!
‫بی‌خیال، آروم باش.
‫فقط منم دیگه.
‫چه اتفاقی افتاده مگه؟
‫سفارش بدیم؟ ‫خیلی گشنمه.
‫عزیزم، تو سفارش بده.
‫تو بهتر از من این چیزا رو بلدی.
‫منو رو بده به من.
‫تو سفارش خودتو بده، منم مالِ خودمو می‌دم.
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫می‌دونی الان دلم چی می‌خواد؟
‫کادی چاول (خوراک ماست و برنج).
‫این تنها چیزیه که از هند دلم براش تنگ شده.
‫باید بهم می‌گفتی!
‫می‌رفتم براش کادی چاول درست می‌کردم.
‫آخرین باری که دست به سیاه و سفید زدی کِی بود؟
‫میگه «درست می‌کردم»!
‫ببخشید بچه‌ها. معذرت می‌خوام.
‫کونال، پنجره رو ببند!
‫عزیزم، چرا اینجا خوابیدی؟
‫- واقعاً بابت دیشب معذرت می‌خوام... ‫- خفه شو!
‫سرم داره منفجر میشه.
‫سلام، زیبایانِ من!
‫بچه‌ها، واسه سفرِ عمرتون آماده‌اید؟
‫چی؟
‫سَرَش داره منفجر میشه.
‫میگرنِ بدی داره.
‫فکر کنم مجبور شیم سفر رو کنسل کنیم.
‫- نه! ‫- آره!
‫- کونال! ‫- ببخشید. ببخشید عزیزم.
‫یه ویلای خیلی خفن رزرو کرده بودم.
‫پولشم که پس نمیدن، می‌دونی؟
‫ولی اشکالی نداره.
‫فدا سرت، فقط پوله.
‫نه نه، خیلی هم اشکال داره.
‫شما دوتا برین. ‫من فردا میام پیشتون.
‫یعنی چی؟
‫دلیلی نداره بمونی.
‫من که قراره کل روز رو بخوابم.
‫حالم خوبه.
‫- دیوونه‌ای؟ ‫- کونال!
‫فقط میگم، دیوونه‌ای؟
‫ما بدون تو نمیریم عزیزم.
‫ما تنهات نمی‌ذاریم.
‫ما که تنهاش نمی‌ذاریم، مگه نه؟
‫معلومه که نه.
‫آره.
‫فقط یه روزه.
‫خودت که می‌دونی همیشه اینطوری میشم.
‫بچه‌ها من واقعاً خوبم.
‫شماها برین دیگه.
‫نه عزیزم، ‫ما تنهات نمی‌ذاریم.
‫- امکان نداره. ‫- شماها برین.
‫شما دوتا با هم تصمیم بگیرین. ‫من پنج دیقه دیگه میام. آره؟
‫مراقب خودت باش عزیزم.
‫یکم استراحت کن، باشه؟
‫- کونال! ‫- ببخشید.
‫در رو آروم ببند.
‫آره، آره، باشه.
‫زودتر خوب شی.
‫«مراقب خودت باش عزیزم. استراحت کن عزیزم!»
‫«عزیز دلم!»
‫فقط امیدوارم این همه مظلوم‌نمایی که داری می‌کنی
‫تو این سفر حالم رو نگیره.
‫پس یعنی می‌خوای رویِ دهلی‌چیِ منو ببینی؟
‫امروز اون رویِ دهلی‌چی‌م رو بهت نشون میدم.
‫بجنبید دهلی‌چی‌ها، پسرتون رو دریابید!
‫من از کجا اومدم؟ اصلاً کی‌ام؟
‫- یالا، دنبالم بیا! ‫- بیا، الان بگیرم!
‫بیا، الان بگیرم!
‫می‌دونی، برام سواله که چرا وقتی بهت نزدیک میشم، دلبری می‌کنی؟
‫با مردم حرف می‌زنی و من اصلاً سر درنمیارم.
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫انگار دوستای معمولی‌ای هستیم ‫که آخر عاقبتش دردسره.
‫انگار یکی‌مون حسابی پولداره!
‫اون ماشینی که رزرو کرده بودم کاملاً خوب بود.
‫ولی تو سه برابر پول دادی ‫و برامون یه کروکی گرفتی.
‫- عاشقشم. ‫- خب، گوش کن الی.
‫حرف این ماشین رو پیش دیا نزن،
‫وگرنه باید یه دوره‌ی «مسئولیت‌پذیری مالی» رو پیشش بگذرونم.
‫دیا؟ اون دیگه کیه؟
‫فقط برام خرج کن عزیزم.
‫من تو رو از اون می‌دزدم.
‫نیازی نیست منو بدزدی.
‫فقط کافیه بخوای، دیا با کمال میل منو بهت میده.
‫با این رفتارایی که داری، انگار خودت کسی هستی که می‌خوای از این رابطه بری بیرون.
‫بعد از این همه سال هنوزم ازش چیزایی رو قایم می‌کنی؟
‫سال‌ها گذشته و دقیقاً برای همینه که بعضی وقتا یه چیزایی رو قایم می‌کنیم.
‫هر دومون بعضی وقتا یه چیزایی رو قایم می‌کنیم.
‫چون الان دیگه دقیقاً می‌دونیم چی باعث دعوا میشه.
‫دروغ‌های مصلحتی کوچیکی که
‫نه کسی رو اذیت می‌کنه، نه دعوایی درست می‌کنه.
‫فکر کنم ایرادی نداشته باشه.
‫وُوو!
‫چقدر احساساتی!
‫بیشتر برام بگو.
‫اون تو مسائل مالی خیلی عاقل‌تر از منه.
‫اگه اون نبود، هنوزم داشتم با پول پدر مادرم زندگی می‌کردم.
‫می‌دونی، این منو یاد یه فیلم می‌ندازه.
‫اسم اون فیلم چی بود؟
‫آها، آره.
‫«دیماگ واله دولهانیا له جایِنگه»
‫یا شایدم «کوچ کوچ سوچا های» بود؟
‫شوخ‌طبعیت افتضاحه.
‫نه، جدی می‌گم، ‫اینا از فیلمای مورد علاقه‌ی منن.
‫«اگه عشق گناهه، چه باکی ازش داریم؟»
‫«خب دیگه، باید یه جورایی کوتاه بیایم.»
‫«باید تو همون بودجه‌ای که چیدی سر کنیم.»
‫«اسمشو بذار بلوغ و عاقلی.»
‫«این روزا مصلحت‌اندیشی مد شده.»
‫عزیزم، چه خبر؟
‫یه کم از خودت بگو.
‫آخر هفته با من بیا بیرون.
‫عزیزم، نمی‌دونم.
‫شاید رفتم.
‫یه نشانه‌ای بهم بده.
‫چون تهِ دلم...
‫تو، اینجا کنار منی ‫بگو ببینم، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ازم می‌پرسی عزیزم، ‫چند جا رو قراره ببینی؟
‫بزن بریم برونئی، ‫انگلستان، لس‌آنجلس.
‫اگه یه وقتی فهمیدی ‫آدمای دورو اطرافم هستن
‫دیگه ازت خداحافظی می‌کنم.
‫منم می‌تونم رانندگی کنم؟
‫صبر کن!
‫تو اینجا زندگی می‌کنی.
‫هر وقت بخوای می‌تونی رانندگی کنی.
‫خواهش می‌کنم.
‫«التماس» می‌کنم.
‫باشه، سعی می‌کنم مهربون باشم.
‫چه شیرین.
‫بیا، الان بگیرم!
‫دیگه چیکار از دستمون برمیاد؟ ‫ما هم دلی داریم
‫بیا، الان بگیرم!
‫دقیقاً برای همینه که همه‌چیز خراب میشه.
‫بیا، الان بگیرم!
‫دیگه چیکار از دستمون برمیاد؟ ‫ما هم دلی داریم
‫بیا، الان بگیرم!
‫دقیقاً برای همینه که همه‌چیز خراب میشه.
‫بیا، الان بگیرم!
‫اگه لازم باشه به خاطر تو بمیرم
‫حتی یه «آخ» هم نمیگم، این حقیقته
‫عزیزِ دلم...
‫اوه، عزیزِ دلم!
‫تیرهای نگاهت
‫هر دفعه صاف می‌شینه وسط هدف
‫عزیزِ دلم، عزیزِ دلم...
‫اوه، عزیزِ دلم!
‫تیرهای نگاهت
‫هر دفعه صاف می‌شینه وسط هدف
‫می‌دونی، برام سواله که چرا وقتی بهم نزدیک میشی، دلبری می‌کنی؟
‫با بقیه جوری حرف می‌زنی که اصلاً سر در نمی‌آرم
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫انگار فقط دو تا دوستیم ‫که قراره آخرش کار دست خودمون بدیم
‫بیا، الان بگیرم!
‫هر کسی که چشمت بهش می‌افته، اسیرت میشه
‫و دیگه نمی‌تونه از دستت فرار کنه
‫اون کسی که یه لحظه توی آغوشت نگهش می‌داری
‫تموم عمرش رو توی همون یه لحظه زندگی می‌کنه
‫سرنوشت عاشقا اینه که عقل از سرشون بپره
‫و تقصیر رو بندازن گردنِ زیبایی
‫ببخش اگه نگاهت می‌کنم
‫دیگه نمی‌دونم ‫باید چی بگم
‫تا آخرش پیشم بمون
‫عزیزِ دلم، عزیزِ دلم...
‫اوه، عزیزِ دلم!
‫تیرهای نگاهت
‫هر دفعه صاف می‌شینه وسط هدف
‫عشقم، عزیزم، عزیزِ دلم
‫عشقم، عزیزم، عزیزِ دلم، چطوری؟
‫ببین، باید یه روز دیگه هم باهاش بمونم.
‫فردا نیا.
‫پس‌فردا بیا.
‫چرا؟ اتفاقی افتاده؟
‫کاری کرده؟
‫نه، نه، هنوز نه.
‫ولی یه خبرایی هست.
‫الان توی کمپ هستیم.
‫تنِ تنها.
‫می‌دونی که، همیشه احتمالش هست.
‫- باشه. ‫- بذار ببینم…
‫که بالاخره می‌لغزه یا نه.
‫خداحافظ.
‫عذاب وجدان گرفتم.
‫من این بیرون دارم خوش می‌گذرونم، تو اونجا مریضی و گیر افتادی.
‫ای بابا عزیزم، انقدر سخت نگیر.
‫اونجا هم باشی حوصله‌ت سر می‌ره.
‫خوش بگذره. پس‌فردا می‌بینمت.
‫دلم برات تنگ می‌شه عزیزم. خداحافظ.
‫منم دلم برات تنگ می‌شه عزیزم.
‫عوضی! واسه همین که فقط رانندگی کنی انقدر زود بیدار شدی؟
‫معلومه.
‫برات یه چیزی گرفتم.
‫-جدی؟ چیه؟ ‫-تو صندلی عقبه.
‫این؟
‫کادی چاول!
‫چطور تونستی؟
‫وای خدا، باورم نمی‌شه!
‫چطوره؟
‫محشره.
‫از کجا گیرش آوردی؟
‫آشپزِ چادرِ غذاخوری رو راضی کردم
‫و صبح قبل از اینکه آشپزخونه باز بشه، برات درستش کردم.
‫-خودت درستش کردی؟ ‫-آره.
‫واسه من؟
‫فقط واسه تو.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫شاید واقعاً بدزدَمِت! خوشگله!
‫به همین کادی چاول قسم، از «دیا» بیشتر خوشبختت می‌کنم عزیزم!
‫هی، چیکار... بس کن! دیوونه شدی؟
‫می‌میریم!
‫با هم زندگی می‌کنیم، با همم می‌میریم. من که پایه‌م.
‫ولی من پایه نیستم!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خیلی قلقلکیم!
‫وای خدا!
‫خوبی؟
‫چیشده؟
‫کادی چاولم...
‫بازم برات درست می‌کنم.
‫من به فردا اعتقادی ندارم.
‫فقط همین امروز رو دارم.
‫مگه این همون رویات نبود؟
‫ماشین تو اتوبان خراب شه،
‫و یکی برات گیتار بزنه که سرگرم بشی؟
‫منم دارم همونو عملی می‌کنم.
‫ای موجِ من
‫تو در جریانی و بی‌خبر از ساحل
‫بمون
‫چطور لحظه‌های گذرا، به چیزی بیشتر تبدیل می‌شن؟
‫اگه هیچ‌وقت مسیرمون بهم نمی‌خورد
‫وقتی تنت خیس شد
‫انگار قلبِ منم همون‌طوری خیس شد
‫این نزدیکی شاید بی‌دلیل باشه
‫ولی این تردید فقط شعله رو تندتر می‌کنه
‫دیگه چطور صبح‌های بی‌روح
‫طعمِ عصرهای شکوفا رو می‌گرفتن؟
‫چطور پیدا می‌کردیم
‫توی ویرونیِ دل
‫شهری رو که خوابیده؟
‫ای موجِ من
‫تو در جریانی و بی‌خبر از ساحل
‫ای موجِ من
‫می‌دونی چطور لحظه‌های گذرا به چیزی بیشتر تبدیل می‌شن؟
‫اگه هیچ‌وقت مسیرمون بهم نمی‌خورد
‫اگه هیچ‌وقت...
‫مسیرمون بهم نمی‌خورد
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫این کارا رو با «دیا» نمی‌کنی؟
‫قدیما می‌کردیم...
‫وقتی جوون‌تر بودیم.
‫عجب کارای دیوونه‌واری می‌کردیم!
‫پس الان دیگه تموم؟
‫قراره بقیه‌ی عمرت رو این‌طوری بگذرونی؟
‫آینده چی؟
‫آینده بر پایه‌ی گذشته ساخته می‌شه.
‫با هر ثانیه‌ای که می‌گذره، گذشتمون بزرگ‌تر می‌شه...
‫و آینده‌مون هی داره آب می‌ره.
‫شادیِ ما هم از گذشته میاد دیگه.
‫با مرور کردنِ زندگی‌ای که با هم داشتیم.
‫کی از اتفاقایی که هنوز نیفتاده خبر داره؟
‫اصلاً فکر کردن بهشون چه فایده‌ای داره؟
‫فیلسوف‌بازی در نیار.
‫فقط ساده جواب بده.
‫وقتی اولین بار عاشقِ «دیا» شدی،
‫همه اون کارا رو می‌کردی.
‫چرا دیگه انجامشون نمیدی؟
‫چون دیگه بچه نیستیم که.
‫مگه خوش‌گذرونی محدودیت سنی داره؟
‫گمونم...
‫الان با هم راحتی داریم.
‫با همین‌جایی که هستیم و همین‌طوری که هستیم.
‫این که خیلی غمناکه.
‫اگه قراره دلیلِ زندگی کردن با یکی فقط «راحتی» باشه،
‫خب من ترجیح میدم با تخت‌خوابم زندگی کنم.
‫هیچی راحت‌تر از اون نیست که.
‫تخت‌خوابت؟
‫تو چرا هنوز تنهایی؟
‫فعلاً که تنهام.
‫خیلیا اومدن و رفتن.
‫هیچ‌وقت کسی رو پیدا نکردی که ارزشِ موندن داشته باشه؟
‫دوست‌پسرا، رابطه‌ها، شغل‌ها، حتی شهرها...
‫همه‌شون وقتی تازه‌ان، حسِ فوق‌العاده‌ای دارن.
‫هیجان‌انگیزن.
‫ولی بعد از یه مدتی، تبدیل به وظیفه می‌شن.
‫هر چیزی یه تاریخ انقضایی داره.
‫و وقتی منقضی بشه، حتی دارو هم سمی می‌شه، مگه نه؟
‫حالا کی داره فیلسوف‌بازی در میاره؟
‫بی‌خیال بابا. عشق ابتدایی‌ترین نیازِ آدمیزاده.
‫چطور می‌تونی بهش اعتقاد نداشته باشی؟
‫کی گفت من بهش اعتقاد ندارم؟
‫من به عشق اعتقاد دارم.
‫فقط به اینکه باهاش خودمو محدود کنم، اعتقادی ندارم.
‫تا وقتی هم که هست، هست.
‫من به این مزخرفاتِ «تا ابد و یک روز» اعتقادی ندارم.
‫کی دلِ «الی» رو شکونده؟
‫کی جرئت می‌کنه؟
‫من که اصلاً به کسی این فرصت رو نمیدم.
‫تا بخواد به اون مرحله برسه، من خیلی وقته گذاشتم و رفتم.
‫انقدر از شکست عشقی می‌ترسی که اصلاً نمی‌ذاری عاشق بشی.
‫این که در حق خودت هم بی‌انصافیه، مگه نه؟
‫چه پیداش کنی، چه نکنی،
‫آدم همیشه باید تشنه‌ی عشق باشه.
‫واسه کسی که بهش تکیه کنه.
‫تشنه؟
‫یعنی...
‫خواستن.
‫روزی که کسی رو پیدا کنم که ارزشش رو داشته باشه بهش تکیه کنم،
‫اولین نفری که می‌فهمه تویی.
‫کسی مد نظرت هست؟
‫الو، الی؟
‫الو.
‫گوش کن، تقریباً رسیدم.
‫الی؟ خوبی؟
‫همه‌چی رو به راهه؟
‫اشکالی نداره، می‌تونی بهم بگی.
‫آره... نه.
‫تو فقط بیا.
‫نه الی، اما...
‫الو؟
‫قهوه.
‫مرسی.
‫خوبی؟
‫آره.
‫در مورد دیشب...
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫پیش میاد دیگه. جفتمون آدم بزرگیم.
‫آره... سخت نگیر.
‫اصلاً فراموشش کن.
‫فراموش شد.
‫چی شده؟
‫هر چی که هست، فقط بگو. می‌تونم باهاش کنار بیام.
‫الی؟
‫یه چیزی بگو!
‫هیچی نشده.
‫آروم باش. هیچی نشده.
‫کونال با نمره‌های عالی قبول شد.
‫من خیلی تلاش کردم، اما...
‫قشنگ مخ‌زنی کردی، نه؟
‫جدی می‌گی عزیزم؟
‫ببخشید.
‫اون واقعاً دوستت داره.
‫خدا می‌دونه چرا، ولی داره.
‫حتی یه لحظه هم کم نیاورد.
‫احساس حماقت می‌کنم.
‫اول که جوابم کرد،
‫حالا هم نمی‌دونم اصلاً در موردم چی فکر می‌کنه.
‫باور کن، اون اصلاً فکر بد در موردت نمی‌کنه.
‫بهت قول می‌دم، اون اهل قضاوت کردن نیست.
‫نامرد، خیلی بهت مدیونم.
‫می‌دونم. و عاشقتم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫اگه هیچی نشده، چرا پشت تلفن منو ترسوندی؟
‫چون حق‌ت بود.
‫فقط می‌خواستم سر کارت بذارم.
‫خیلی عوضی‌ هستی.
‫دیا؟
‫کی اومدی اینجا؟ کلی بهت زنگ زدم.
‫چرا جواب ندادی؟
‫باید زنگ می‌زدی. خودم می‌اومدم دنبالت.
‫حالت چطوره؟
‫خوبی؟ بهتری؟
‫عاشقتم عزیزم.
‫منم عاشقتم.
‫ای همدم من، عشق رو بهم یاد بده
‫از همه چی دست کشیدم، عشق رو بهم یاد بده
‫ای همدم من، عشق رو بهم یاد بده
‫از همه چی دست کشیدم، عشق رو بهم یاد بده
‫وقتی دلبرم کنارمه
‫دیگه دنیا برام چه اهمیتی داره؟
‫دنیا سعی می‌کنه محدودم کنه
‫ولی این دنیا هیچ‌وقت خونه‌ی من نبوده
‫تو سپیده‌دم منی، تو غروب منی
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
‫هر لحظه، هر دقیقه‌ی روز
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
‫تو سپیده‌دم منی، تو غروب منی
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
‫عشق توی قلبم خونه کرده
‫کسی نمی‌دونه کی به قلبم حکومت می‌کنه
‫وقتی دلبرم دوستم داره
‫دیگه دنیا برام چه اهمیتی داره؟
‫تو پیروزیِ منی، دنیا برام شکسته
‫این دنیا هیچ‌وقت خونه‌ی من نبوده
‫تو سپیده‌دم منی، تو غروب منی
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
‫تو سپیده‌دم منی، تو غروب منی
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
‫دیگه از خود بیخود شدم ‫محکم نگهم دار
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
‫تو سپیده‌دم منی، تو غروب منی
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
‫تو سپیده‌دم منی، تو غروب منی
‫تو همدم منی، تنها کسی که بهش اعتماد دارم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫سلام.
‫فقط خواستم بابت همه چی ازت تشکر کنم.
‫واقعاً، واقعاً خوشحالم که همدیگه رو دیدیم.
‫تعطیلات تموم شد، ‫یهو دوباره مؤدب شدی؟
‫بهت گفتم، این مؤدب‌بازی‌ها ‫اصلاً به شما دهلی‌ها نمیاد.
‫یه ثانیه صبر کن.
‫دیا، تاکسی اومده. بریم.
‫اومدم!
‫خداحافظ.
‫هی!
‫خیلی ازت ممنونم.
‫بدو دیگه!
‫فکر نکنم کس دیگه‌ای جای تو بود ‫این کارها رو برام می‌کرد.
‫کارت تموم شد؟
‫آره.
‫ببین، باید بیای عروسی.
‫ببین، دوستت دارم ولی نمیام.
‫می‌دونی که از عروسی متنفرم.
‫فقط مقصد ماه عسلت رو بهم بگو.
‫قول می‌دم واسه مهمونی‌ش بیام.
‫ولی جدی، دمت گرم بابت همه چی.
‫به‌زودی می‌بینمت.
‫نه، نمیشه.
‫اگه هیچ‌وقت گذرمون به هم نمی‌افتاد
‫اگه هیچ‌وقت...
‫گذرمون به هم نمی‌افتاد
‫-سورپرایز! ‫-سورپرایز!
‫سورپرایز!
‫آره، اونم اینجاست.
‫من تا بیست و چهارم ماه دیگه ‫هیچ تاریخ خالی‌ای نمی‌بینم.
‫خب عینک‌تو عوض کن. ‫شاید بهتر ببینی.
‫شوخی جالبی بود.
‫-آره، ولی... ‫-آقای پاندیت...
‫حداقل می‌تونن نامزد کنن، نه؟
‫-معلومه! همه‌چیش دیگه دست خودتونه. ‫-خب...
‫چرا یه جشن بزرگ برای همین کار نمی‌گیریم؟
‫-آره! ‫-قبوله، قبوله!
‫نظرت چیه؟
‫عمو، این روزا خواستگاری همون نامزدی حساب میشه.
‫یه حلقه می‌ندازی، می‌ذاری توی فضای مجازی، ‫تموم شد رفت، رسمی شد.
‫دیا، اول از همه، ‫دیگه به ما نگو عمو-زن‌عمو.
‫-به ما بگو مامان-بابا. ‫-آره.
‫و دوم اینکه،
‫ما موقع خواستگاری نبودیم.
‫-دقیقاً! ‫-این یکی رو برای ما انجام بدین.
‫آره.
‫مامان...
‫موقع ماه عسل هم که نیستی.
‫یه چک از طرف من بزن تو گوشش.
‫یه دونه هم به حساب من بزن.
‫اصلاً نمی‌فهمه کی چی باید بگه.
‫یکشنبه‌ی آینده، یه جشن مفصل می‌گیریم.
‫-اوکی! ‫-باشه!
‫-قبوله! ‫-قبوله!
‫-ویسکی و تکیلا رو بسپار به ما. ‫-و این دفعه...
‫میشه یه لحظه توجه کنین؟
‫امشب هر کاری دلم خواست کردم
‫برام مهم نیست ‫کی چی فکر می‌کنه
‫رسم و رسوم چیه، قانون چیه، کی تعیینش کرده؟
‫برام مهم نیست ‫کی چی فکر می‌کنه
‫امشب هر چی دلم خواست انجام دادم
‫جلوی مردم اصلاً خجالت نکشیدم
‫رسم و رسوم، قانون، کی تعیینش کرده؟
‫جلوی مردم اصلاً خجالت نکشیدم
‫قسم می‌خورم، امشب اصلاً خجالت نکشیدم
‫ستاره، مثل یه ستاره‌ی سینما
‫فقط یه نگاهت دل همه رو می‌بره
‫چه شاهکاری هستی تو!
‫چشمات تیر می‌زنه
‫رفتارت مثل شمشیر برّاست
‫چه شاهکاری هستی تو!
‫برقص، با تمام وجود برقص
‫امشب همه لیوان‌ها رو بزن بشکن
‫برقصید، همه تا صبح برقصید
‫حتی اگه بشه ساعت پنج صبح
‫امشب هم دردی، هم درمون
‫جلوی مردم اصلاً خجالت نکشیدی
‫رسم و رسوم، قانون، کی تعیینش کرده؟
‫جلوی مردم اصلاً خجالت نکشیدم
‫آماده‌اید برای رقص؟
‫با دوستا برقص
‫برای دوستات برقص
‫با دوستا برقص
‫برای دوستات برقص
‫با دوستا برقص
‫برای دوستات برقص
‫با دوستا برقص
‫با دوستات برقص
‫برام مهم نیست ‫دیگه کی چی فکر می‌کنه
‫فکر نمی‌کردی بیام، مگه نه؟
‫نه... می‌دونستم میای.
‫و خیلی خوشحالم که اومدی.
‫معلومه که میام.
‫مگه میشه یه عروس بدون ساقدوشش ‫عروسی کنه؟
‫اصلاً ممکن نیست.
‫راستش، ‫تو برای ساقدوشی عالی هستی.
‫ماه آینده قراره کلی کار سرمون بریزه.
‫واقعاً دیگه کسی به ذهنم نمی‌رسه که بتونه از پسش بربیاد.
‫هرج و مرج؟
‫کی جرأت داره بخواد شلوغ‌کاری کنه؟
‫شک نکن، جوری اشکشون رو درمیارم که...
‫فقط یه نفر حق داره توی عروسی تو هرج و مرج راه بندازه.
‫اونم منم.
‫اصلاً هم برام مهم نیست بقیه چی فکر می‌کنن.
‫خیلی دیره. دیگه فایده نداره بخوای امشب وسایل رو باز کنی.
‫حالا با این چیکار کنم؟
‫می‌خوای با همین لباسا بخوابی؟
‫کی با لباس می‌خوابه آخه؟
‫تو نمی‌خوابی؟
‫من و بدنم عاشق آزادیم.
‫امتحانش کن.
‫عالیه.
‫چی؟
‫شماها با لباس می‌رید حموم؟
‫با لباس کامل ماساژ می‌گیرید؟
‫یا وقتی کارتون تموم میشه، دوباره لباس می‌پوشید که بخوابید؟
‫آره.
‫نه!
‫جدی می‌گی؟
‫منظورم اینه... آره!
‫نه، منظورش برای آخری بود که گفت آره.
‫-ماساژ و حموم که خب معلومه-- -کونال... عزیزم.
‫-معلومه دیگه. -فقط خواستم روشن بشه.
‫یه بار امتحان کن.
‫این پایین‌ها کلی ازت ممنون میشن.
‫اون تو خفه میشن.
‫یکم آزادی براشون خوبه، می‌دونی که.
‫اصلاً امشب امتحانش کن.
‫عزیزم، خیلی دیره.
‫نه حالش رو دارم، نه حوصله‌ش رو.
‫زندگی که فقط سکس نیست.
‫فقط داشتم به این پایین‌ها یکم هوای تازه می‌رسوندم.
‫می‌دونی، این پایین‌ها...
‫واقعاً می‌خوای چیزی که الی گفت رو امتحان کنی؟
‫چرا که نه؟
‫باشه.
‫نه، فعلاً نه.
‫باید یکم دیگه منتظر بمونی.
‫نه، اصلاً.
‫خیلی بی‌قرارم.
‫همش چرت و پرته.
‫آره.
‫لعنتی!
‫عزیز دلم، عشق من.
‫سلام.
‫ببخشید، عادت کردم تنها زندگی کنم.
‫فکر نمی‌کردم بیدار باشی.
‫آره، معلومه.
‫ولی...
‫داشتی چی رو قایم می‌کردی؟
‫عشق من، عزیز دلم، نفسم.
‫سلام خوشگلا! صبح بخیر!
‫خوب خوابیدید؟
‫چی خنده‌داره؟
‫بهت گفتم چطوری می‌خوابم، نه؟
‫خب...
‫دیشب تشنه‌م شد و اومدم پایین یه لیوان آب بخورم.
‫می‌خوای چیزی بگی یا می‌خوای همین‌طور ریز‌ریز بخندی؟
‫اون گشنه‌ش شد، واسه همین...
‫چرا داری چپ‌چپ نگاهش می‌کنی؟ تقصیر اون که نیست.
‫بی‌خیال بابا. اتفاق خاصی نیفتاده که.
‫تو دیگه آخرشی.
‫خوشبختانه لباس تنش بود.
‫راستی، این یادم انداخت...
‫شما دوتا دیشب امتحانش نکردید، کردید؟
‫همین‌طور فکر می‌کردم.
‫کی معذب شد؟
‫شرط می‌بندم دیا بوده.
‫و بیچاره پسره هم حتماً سریع قبول کرده، مگه نه؟
‫شوهرِ ایده‌آل پیدا کردی.
‫از تو حساب می‌بره و حرف گوش‌کنه.
‫یعنی چی که شرط می‌بندی من معذب شدم؟
‫یه ثانیه صبر کن.
‫یعنی چی که من حرف گوش‌کنم؟
‫خب بگو ببینم، کی اول معذب شد؟
‫دیشب راجع بهش حرف زدیم.
‫انگار روغن داغ بود، ولی پوری‌ای نبود که توش بندازیم.
‫-دیروز که فایده‌ای نداشت، عزیزم! -آره.
‫حالا که گفتی پوری، واقعاً هوس کردم!
‫پاشیم بریم بیرون؟
‫قرن‌هاست پوری‌سیب‌زمینی داغ نخوردم!
‫دختره دیوونه‌ست؟
‫یه سرآشپز تو خونه داری، بعد می‌خوای بری بیرون پوری بخوری؟
‫نیم‌ساعت دیگه برات پوری درست می‌کنم.
‫وای! دلم می‌خواد ماچت کنم!
‫اگه این‌جوری هوای زنِ نصفه‌ونیمه‌ت رو داری،
‫تصور کن برای زنِ واقعیت چی‌کار می‌کنی.
‫دارم سرخ می‌کنم. یه پوری تازه و داغ واسه این.
‫پوری!
‫خب... برنامه چیه؟
‫برای وظایف ساقدوشی آماده‌ام.
‫باید دکوراتور رو ببینم، منو رو قطعی کنیم...
‫می‌دونم همه‌ش برای تو خسته‌کننده‌ست.
‫اگه بخوای می‌تونی بیخیالش بشی.
‫عمراً.
‫وقتی قولی میدم، پاش وایمیسم.
‫شما دوتا هرجا برین عزیزم، سایه‌ی منم دنبالتونه.
‫ویسی.
‫منظورت از اون که گفتی "همش ترس و لرز داره" چی بود؟
‫بیشعور، تو اصلاً دوستِ کی هستی؟
‫دوستِ توام دیگه.
‫ولی من زن اونم هستم، نه؟
‫زنِ نصفه‌ونیمه.
‫خوشگله، چقدر دیگه مونده؟
‫-گرسنمه. -فقط ده دقیقه.
‫کجا رو نگاه می‌کنی؟ پنجابی اینجاست!
‫بیا!
‫بذار غصه‌ها برن پی کارشون، اوه!
‫یه پیک بزن و خودتو رها کن
‫بذار داداشام امروز بنوشن، اوه!
‫یه پیک بزن و خودتو رها کن
‫بذار غصه‌ها برن پی کارشون، اوه!
‫یه پیک بزن و خودتو رها کن
‫بذار داداشام امروز بنوشن، اوه!
‫یه پیک بزن و خودتو رها کن
‫طلسمم کرده، پیش کی برم، بهم بگو؟
‫اون چشمای مستش، ‫بند دلم رو پاره کرد
‫وای خدای من!
‫وای خدا!
‫هیچکی، هیچکی ‫مثل من و تو نمیشه
‫وقتی تو چشمات غروب می‌شینه
‫از آسمون هم درخشان‌تر می‌شن
‫حتی ماه هم از زیبایی‌ت حرف می‌زنه
‫و ستاره‌ها مات و مبهوت موندن
‫این دختر مثل آتیش زنده می‌گرده
‫مثل صاعقه می‌خوره بهم
‫هیچی توی این دنیا مست‌کننده نیست
‫بیشتر از اون تیکه موی ‫که ریخته رو صورتش
‫هی، این رفاقت فقط برای ‫یه پیک و دو پیک نیست
‫ما که همدیگه رو داریم ‫دیگه کی رو لازم داریم؟
‫وای خدای من!
‫وای خدا!
‫چرا این‌قدر جذاب زدی بیرون؟
‫وای خدای من!
‫وای خدا!
‫هیچکی، هیچکی ‫مثل من و تو نمیشه
‫چشمام فقط رو تو قفله
‫اون لباسه چقدر برات آب خورد؟
‫اون تیپ و استایلت،
‫به خدا از الماس هم گرون‌تره
‫وقتی می‌رقصی، عزیزم
‫خیلی خوشگل می‌شی، عزیزم
‫نکنه عروسکی؟
‫یا از شیشه ساخته شدی، عزیزم؟
‫هی، این رفاقت فقط برای ‫یه پیک و دو پیک نیست
‫ما که همدیگه رو داریم ‫دیگه کی رو لازم داریم؟
‫وای خدای من!
‫وای خدا!
‫هیچکی، هیچکی ‫مثل من و تو نمیشه
‫وای خدای من!
‫وای خدا!
‫چرا این‌قدر جذاب زدی بیرون؟
‫وای خدای من!
‫وای خدا!
‫هیچکی، هیچکی ‫مثل من و تو نمیشه
‫یه چیزی بگو.
‫چیشد که تصمیم گرفتی ازدواج کنی؟
‫این چه سوالیه می‌پرسی؟
‫خب دوسش دارم، اونم منو دوست داره.
‫با هم زندگی می‌کنیم.
‫خب مرحله‌ی طبیعیِ بعد همینه، نه؟
‫آره می‌دونم، ولی...
‫شما دوتا سال‌ها عاشق هم بودین.
‫هیچ‌وقت حس نکردین که ‫باید ازدواج کنین.
‫ساندویچ خوبیه.
‫به تأیید سرآشپز رسیده؟
‫راستش، شما حتی اومدین سیسیل ‫که کسی نتونه ازتون بپرسه،
‫«کی می‌خواین ازدواج کنین؟»
‫مگه نه؟
‫خب پس چی؟
‫این رو باید از دیا بپرسی.
‫یعنی اگه دیا پیشنهاد ازدواج نمی‌داد، ‫عروسی‌ای هم در کار نبود؟
‫فکر کنم.
‫باشه، بذار جور دیگه‌ای بپرسم.
‫اگه دیا پیشنهاد نمی‌داد...
‫خودت پیشنهاد می‌دادی؟
‫نه.
‫ولی این معنیش این نیست که ‫دیگه با هم نبودیم.
‫من همچین حرفی نمی‌زنم.
‫اینکه فقط بخاطر توقعات جامعه ‫ازدواج کنی...
‫به نظرم کار درستی نیست.
‫پس توقعات جامعه برات مهم نیست.
‫ولی توقعات دیا از توقعات خودت ‫بیشتر برات مهمه.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫خب معلومه.
‫تو همیشه هر کاری اون بخواد رو می‌کنی.
‫چه دلت بخواد، چه نخواد.
‫این دیگه چرت و پرته.
‫- بی‌خیال. ‫- آره. یه مثال بزن.
‫می‌تونم صد تا برات مثال بزنم.
‫مثل همین عروسی.
‫منو، دکور، لباسات...
‫اصلاً ولش کن.
‫همه اینا مهم نیست، می‌دونی که.
‫ولی...
‫تو آدمی نیستی که بخوای ‫زندگیت رو با دو دو تا چهار تا پیش ببری.
‫یعنی، تو اهل یهویی و بی‌خیالی.
‫هر چی تو دلته می‌گی. ‫دنبال دلت می‌ری.
‫مثلاً همین اجاره کردن ماشین کروک.
‫می‌دونی، من اتفاقاً این ویژگی‌ت رو دوست دارم.
‫و اگه بقیه به خاطر همین ویژگی بهت بگن ‫بی‌مسئولیت یا خودخواهی،
‫اصلاً برات مهم نیست.
‫که این جالبه چون...
‫من تا حالا کسی رو ندیدم ‫که از تو ملاحظه‌گرتر باشه.
‫انقدر ازم تعریف نکن.
‫کلاهم می‌ره تو آسمون‌ها.
‫این لبخند رو می‌بینی؟
‫چرا این جنبه از وجودت ‫پیش دیا سرکوب شده؟
‫اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست.
‫من عاشقشم.
‫واسه همین، گاهی یه کم به حرفش گوش می‌دم. ‫همین.
‫یه کم؟ بیخیال بابا!
‫یه چیز رو نام ببر که تو این عروسی ‫واقعاً انتخابِ خودت بوده.
‫ای بابا، عروسی‌ها همیشه همین‌طوری‌ان!
‫روندشون همینه دیگه.
‫خب اگه عروسی خودت بود، چی‌کار می‌کردی؟
‫اول از همه، پولم رو هدرِ این همه ادا و اصول نمی‌کردم.
‫لباس، تالار، دکور، ‫شکم دادن به ملت... بی‌خیال.
‫می‌رفتم دادگاه، عقد می‌کردم،
‫بعد با عشقم جیم می‌شدیم می‌رفتیم ماه عسل.
‫رفیقامون رو هم اونجا دعوت می‌کردم
‫و تا وقتی همه از پا بیفتن پارتی می‌گرفتیم.
‫بعد هم همه‌شون رو بیرون می‌کردم،
‫و دو سه ماه وقتم رو
‫صرف سفر از یه کشور به یه کشور دیگه، ‫از این شهر به اون شهر می‌کردم.
‫اقیانوس، جنگل، کویر، برف...
‫فقط خودمون دو تا.
‫چی شد؟
‫تو عجب آدم خطرناکی هستی!
‫حالا بهم بگو، ‫کدوم عروسی رو ترجیح می‌دادی؟
‫همینی که الان داره برگزار می‌شه...
‫یا مال من رو؟
‫بگو دیگه.
‫قول می‌دم به دیا نگم.
‫بین خودمون می‌مونه.
‫مال تو رو.
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫دوستت دارم.
‫نگران نباش،
‫انتظار ندارم تو هم همین حس رو داشته باشی.
‫یعنی، می‌دونم داری با دیا ازدواج می‌کنی و این حرفا، ولی...
‫تا حالا همچین حسی نداشتم، می‌فهمی؟
‫فقط باید به زبون میاوردمش.
‫وگرنه تا آخر عمرم حسرتش رو می‌خوردم.
‫و از خودم متنفر می‌شدم ‫که بهت نگفتمش.
‫باشه، لازم نیست تو هم بگی "دوستت دارم"، ولی...
‫حداقل یه چیزی بگو.
‫فکر می‌کردم تو به عشق اعتقادی نداری.
‫فکر کنم الان دارم.
‫فکر کنم کسی رو پیدا کردم ‫که ارزشش رو داره که براش بجنگم.
‫حیف که نمی‌تونم نگهش دارم.
‫توی یه زندگی دیگه...
‫شاید اگه دیا زودتر از من ندیده بودت...
‫شاید...
‫شاید ما دوتا می‌تونستیم "ما" بشیم.
‫چه زوج فوق‌العاده‌ای می‌شدیم!
‫داستان‌ها برامون می‌نوشتن.
‫اگه هیچ‌وقت مسیرمون به هم نمی‌خورد
‫اگه هیچ‌وقت مسیرمون به هم نمی‌خورد...
‫سلام بچه‌ها! چه خبرا؟
‫- چه کارا می‌کردین؟ ‫- زن‌داداش اومد!
‫زن‌داداش اومد!
‫- وای خدای من! ‫- چقدر عالی شدی!
‫برنامه‌تون چیه بچه‌ها؟
‫امروز چی رو می‌خواین بحث کنین ‫که آخرش دوباره با حرف دیا موافقت کنین؟
‫شوخی کردم داداش!
‫گوش کن، داریم یه مهمونی جوونونه برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫- جوونونه! ‫- مهمونی جوونونه!
‫منظورتون همون مهمونی مجردیِ دخترونه و پسرونه‌ست دیگه؟
‫نه، داریم فکر می‌کنیم یه مهمونی مشترک بگیریم.
‫یه دورهمی باحال و صمیمی که همه بهشون خوش بگذره.
‫- چی... ‫- این ایده احمقانه کیه؟
‫جدی می‌گی؟
‫نه، ولی باحاله، نه؟
‫«مهمونی جوونونه» دیگه چیه؟
‫سلام به همگی!
‫مهمونی مجردی واسه چی؟ ‫اصلاً چه اهمیتی داره؟
‫ما که یه عمره همدیگه رو می‌شناسیم.
‫آره.
‫بیخیال بچه‌ها. ‫ایده‌ی من بود.
‫کسی نوشیدنی می‌خواد؟
‫دیگه کی می‌خواد؟
‫- من. ‫- من نمی‌خورم.
‫لبخند بزنید بچه‌ها! یالا!
‫هورا، مهمونی مجردی!
‫بچه‌ها بیاید یه مراسم سنتی بگیریم!
‫ببین، باید به سنت‌ها احترام بذارین.
‫به همه‌شون. ‫مگه نه بچه‌ها؟
‫- آره. ‫- دقیقاً.
‫و به عنوان ساقدوشت،
‫وظیفه‌مه که برات یه مهمونی مجردی بگیرم.
‫- پس اون مهمونی جوونونه رو برنامه‌ریزی کنید. ‫- اصلاً «مهمونی جوونونه» یعنی چی؟
‫- کی همچین کاری می‌کنه؟ بیخیال بچه‌ها! ‫- عزیزم.
‫- جوونونه... ‫- آره!
‫نظر من اینه. ‫حالا که قراره همه رسم و رسوم رو اجرا کنیم،
‫خب این یکی رو هم انجام بدیم.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- نه، من...
‫- توروخدا دیا... ‫- بیخیال دیا!
‫- بیخیال! ‫- توروخدا!
‫- بیخیال! ‫- توروخدا.
‫- بیخیال! ‫- بیخیال!
‫- توروخدا... ‫- باشه!
‫- باشه! باشه! ‫- خیلی خب!
‫دوستت دارم!
‫که گذاشتی براش بهترین مهمونی رو بگیرم!
‫- ایول! ‫- آره!
‫خواهش می‌کنم.
‫احمق، من نگفتم «مرسی».
‫گفتم «دوستت دارم».
‫نمی‌میری اگه بگی «منم دوستت دارم».
‫خیلی خب. منم دوستت دارم.
‫خوشحالی؟
‫برنامه‌ش رو بریزیم بچه‌ها؟ آره؟
‫عجب ایده‌ای. خیلی خوشم اومد.
‫-ممنون بابت خونه‌باغ، ولی... ‫-ولی، ولی...
‫بریم بچه‌ها. بریم.
‫وقت مهمونیه!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اون تاکستون رو یادت هست؟
‫آره.
‫خوش بگذره.
‫کجا داری میری؟
‫فقط اومدم اینو بهت بدم.
‫باید برم یه مهمونی دیگه رو راست و ریس کنم.
‫نمی‌مونی یه نوشیدنی بزنیم؟
‫می‌مونم...
‫ولی به دیا چی می‌خوای بگی؟
‫فقط یه نوشیدنی.
‫باشه.
‫هیچ‌وقت تورو انقدر آروم ندیده بودم.
‫چت شده؟
‫هیچی.
‫خوبه.
‫فکر نمی‌کردم عشقم بتونه کسی رو این‌طوری کلافه کنه.
‫همیشه فکر می‌کردم مردی که عاشقشم، از اینکه بفهمه دوستش دارم کلی ذوق می‌کنه.
‫اگه انقدر اذیتت می‌کنه، کلاً فراموش کن که چیزی گفتم.
‫چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫اینا چیزایی نیست که بشه فراموش کرد، الی.
‫تو گفتی «دوستت دارم»،
‫ولی فکر نکنم اصلاً بدونی عشق واقعاً چیه.
‫باشه.
‫شاید من با این «حرف‌های کتابی» آشنا نباشم.
‫ولی می‌دونم حسی که بهت دارم...
‫عشقه.
‫تو عاشقم هستی،
‫ولی اذیتت نمی‌کنه که...
‫ما با هم نیستیم؟
‫معلومه که اذیتم می‌کنه.
‫ولی چیکار می‌تونم بکنم؟
‫و من دوستت دارم...
‫ولی تو هیچ‌وقت نگفتی که تو هم همین حس رو داری.
‫دعاهامو بشنو، پیش تو تک و تنها زانو می‌زنم
‫خیلی خب... فکر کنم دیگه وقت رفتنمه.
‫بولیا، راه برگشت به خونه رو یادم رفته
‫الی، الی، الی! ‫کجا داری میری؟
‫بمون پیش ما. ‫بهترین شب عمرمون رو می‌سازیم.
‫دمتون گرم بابت دعوتتون،
‫ولی باید برم به کارای ساقدوشی برسم. شرمنده.
‫الی، مطمئنی نمی‌تونم راضیت کنم؟
‫-دیا منو می‌کشه داداش. ‫-هی!
‫قبل از اینکه حرف بزنی فکر کن.
‫بچه که نیستی. ‫این طرز صحبت با یه دختره؟
‫«بهترین شب عمرمون»!
‫منظورم توی مهمونی بود.
‫پس قبل اینکه بگی، ‫تو ذهنت تمرینش کن!
‫کونال... بی‌خیال.
‫مطمئنم منظوری نداشت.
‫-احمق! ‫-اشکالی نداره.
‫همه چی مرتبه، خب؟
‫-خداحافظ. ‫-خداحافظ.
‫بولیا، راه برگشت به خونه رو یادم رفته
‫صدای دعاهامو بشنو، پیش تو تک و تنها زانو می‌زنم
‫بولیا...
‫-بچه‌ها! ‫-خیلی زیاده!
‫همین؟
‫بیاید دیگه بچه‌ها، پاشید!
‫بده من، بده من، بده من.
‫-وای خدای من... ‫-داری چیکار می‌کنی؟
‫گوشیمو بده من.
‫-عمراً. ‫-الی...
‫تا آخر عمرت وقت داری ‫با کونال حرف بزنی.
‫امشب، تو مجردی.
‫و پیش منی.
‫الی...
‫بخند عشقم. ‫عزادار که نیستیم.
‫داریم جشن عروسیتو ‫شروع می‌کنیم.
‫دیدی؟
‫مشترک مورد نظر ‫پاسخگو نمی‌باشد.
‫بولیا، راه برگشت به خونه رو یادم رفته
‫صدای دعاهامو بشنو، پیش تو تک و تنها زانو می‌زنم
‫بولیا، راه برگشت به خونه رو یادم رفته
‫صدای دعاهامو بشنو
‫-عالیه. ‫-پیش تو تک و تنها زانو می‌زنم
‫همچنان سرگردون، این مسافرِ بی‌خونه
‫-بیا بالا. ‫-دل بیچاره‌ام
‫-مواظب باش! ‫-برای همیشه اسیر توئه.
‫بالاخره این حجابِ سکوت رو بردار
‫شاید دیگه چنین لحظه‌ای تکرار نشه
‫به این دلتنگیِ قلبم پایان بده
‫ماشینو نگه دار.
‫-چی شد؟ ‫-قبل از اینکه داغون بشم…
‫بولیا، راه برگشت به خونه رو یادم رفته…
‫چی فکر کردی؟
‫که میگی «دوستت دارم»…
‫و منم دیا رو ول می‌کنم؟
‫دختری رو ول کنم…
‫چهار روز مونده به عروسیش؟
‫جلوی همه ضایعش کنم؟
‫فقط چون فکر می‌کنی…
‫من و تو با هم خوشبخت‌تریم؟
‫تو این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم.
‫نمی‌تونی دیا رو ول کنی، ‫ولی حداقل می‌تونی روراست باشی.
‫-خودم درو باز می‌کنم، کونال، فقط… ‫-نه، خوبم…
‫شما دوتا اینجا چیکار می‌کنید؟
‫عزیزم، بهت زنگ زدم.
‫جواب ندادی، ‫واسه همین اون اومد دنبالم.
‫گوشیم کجاست؟
‫ای وای! خیلی معذرت می‌خوام.
‫از دستت گرفتمش ‫و انداختمش توی کیفم.
‫-اصلاً حواسم نبود. ‫-آره، ارواح عمت.
‫-آره، آره. ‫-تماس‌های بی‌جوابتو دیدم.
‫کلی بهت زنگ زدم، ‫ولی هیچ‌وقت جواب ندادی.
‫واسه همین ازش خواستم بیاد دنبالم.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫خواب بودی. ‫نخواستم بیدارت کنم.
‫فقط نیاز داشت که کسی برسونتش، منم سوارش کردم.
‫باید به من می‌گفتی!
‫الان که بهت گفت، نگفت؟
‫نمی‌خواست مزاحم خوابت بشه.
‫مرضت چیه آخه؟
‫هی!
‫می‌شه...
‫ببخشید.
‫می‌شه امشب بری یه هتل بمونی؟
‫چرا؟
‫این آخرین شبمونه که قبل از عروسی ‫توی این خونه‌ایم.
‫دیگه قرار نیست دوست‌دختر ‫و دوست‌پسرِ هم باشیم.
‫قراره زن و شوهر بشیم.
‫فقط می‌خوام این آخرین روز رو...
‫تنهایی با اون بگذرونم.
‫اگه نگران چیزی هستی، خب رک بگو.
‫چرا؟ مگه چیزی هست ‫که بخوام بابتش نگران باشم؟
‫شاید باشه.
‫حق با تو بود.
‫اصلاً جنبه‌ی نه شنیدن رو نداری.
‫ولی فکر نمی‌کردم انقدر خودتو کوچیک کنی.
‫داری چی رو ثابت می‌کنی؟
‫من نیاز ندارم چیزی رو به کسی ثابت کنم.
‫من فقط کونال رو دوست دارم.
‫عاشقشم.
‫چی؟ نه...
‫و من قبلاً بهش گفتم چه حسی دارم.
‫بهت نگفت؟
‫اوپس.
‫چی گفت؟
‫غم‌انگیز نیست که مجبوری از من بپرسی؟
‫ولی اتفاقاً نکته همینه.
‫عشقِ اول همیشه عشقِ واقعی نیست، دیا.
‫تو زودتر از من دیدیش. این شانسِ تو بوده.
‫معنیش این نیست که برای هم ساخته شدید.
‫شاید من دیر پیداش کردم، ‫ولی عاشقشم.
‫حالا یعنی من باید عشقم رو قربانی کنم ‫فقط چون تو زودتر باهاش آشنا شدی؟
‫این چه منطقیه آخه؟
‫مخصوصاً وقتی که اون...
‫نگران نباش.
‫من اهل خراب کردن زندگی کسی نیستم.
‫ولی هنوزم این حق رو دارم ‫که این عروسی رو بهم بزنم.
‫و تا وقتی اون عهد و پیمان بسته نشده، ‫من دست از تلاش برنمی‌دارم.
‫اگه اون‌ها رو با تو برد، دیگه مال توئه.
‫اگه بتونم جلوشون رو بگیرم، مال منه.
‫من کونال رو از بچگی می‌شناسم.
‫تا جایی که یادم میاد، ‫همیشه با هم بودیم.
‫تو فقط یه ماهه می‌شناسیش.
‫این عشق نیست.
‫این فقط سردرگمیه.
‫باشه، خب به کونال گفتی عاشقشی.
‫ولی اینم بهش گفتی
‫که داری سعی می‌کنی این عروسی رو بهم بزنی؟
‫اوه، صبر کن!
‫عمراً ریسک کنی که پیش مردی که عاشقشی،
‫وجهه‌ت خراب بشه.
‫راست میگی.
‫نمیشه که جلوی کسی که داری ‫باهاش ازدواج می‌کنی، بد به نظر بیام.
‫آره؟
‫کونال خبر داره که از من خواستی اغواش کنم؟
‫نه؟
‫دوستی ما هیچ ارزشی برات نداره.
‫ما اونقدرها هم دوستای خوبی نیستیم.
‫بیدار شدی؟ ‫حالت چطوره؟
‫بدجور حالم بده، عزیزم.
‫نیاز دارم به...
‫بشین. ‫برات یه دوای خماری درست می‌کنم.
‫درست کردم.
‫دستور پخت مخصوص خودمه.
‫مال من سال‌هاست روش جواب داده.
‫اگه مال منو امتحان کنه، ‫تا سال‌ها خودش ازم می‌خوادش.
‫بیا، بخورش.
‫بخور دیگه.
‫بخور.
‫خوشت اومد؟
‫-بهتر از همیشگیه، نه؟ -آب...
‫ای وای، طفلک عزیزم!
‫فقط ده دقیقه دراز بکش. ‫حالت خوب میشه.
‫خب، این دفعه مشروبش خراب بوده، ‫یا کلاً اثر نکرده؟
‫امکان نداره مشروبش خراب باشه.
‫مخصوصاً براش شراب مورد علاقه‌اش رو ‫از سیسیل آوردم.
‫یادته وقتی ما رو قال گذاشتی و ما دوتایی رفتیم اون "قرارِ" تاکستان؟
‫ما همون‌جا عاشق هم شدیم...
‫با اون شراب.
‫خیلی خوب بود، نه؟
‫اصلاً مهم نیست اون مشروب چقدر خوبه ‫یا چقدر خاصه،
‫یا از کجا اومده،
‫مستیش تا صبح بیشتر دوام نداره.
‫بعد از اون،
‫فقط دوای خماری من جواب میده. بگیرش.
‫-حسادت نکن عزیزم. ‫-اشکالی نداره.
‫اینکه ساقدوشت بودم، کادوی من بهت بود.
‫ولی من باید به اونم یه چیزی می‌دادم.
‫یه نفر باید به این طفلک برسه دیگه.
‫اون به اندازه کافی توجه می‌بینه.
‫و منم حسود نیستم.
‫آه، راست میگی! یادم رفت.
‫این «دیا» (چراغ) شعله نداره.
‫نه نوری، نه گرمایی.
‫فقط همین‌طوری اونجاست.
‫-نه عزیزم، اشکالی نداره. ‫-زود باش، حاضر شو.
‫باید بریم خرید.
‫خرید برای چی؟
‫برای کادوی تو.
‫یه غافلگیریه.
‫یه سورپرایزه. ‫بیا، بیا.
‫-من نیازی به هیچ سورپرایزی ندارم! کونال! ‫-بدون من چیکار می‌کردی؟
‫بیا.
‫برو حاضر شو.
‫فکر می‌کنی فقط تو بلدی بقیه رو غافلگیر کنی؟
‫مثل اون حلقه نامزدی؟
‫باید قیافه‌شو می‌دیدی.
‫اصلاً آمادگیش رو نداشت.
‫من میرم حاضر شم، باشه؟
‫چطور می‌خوای فقط با بالا نگه داشتنش بفهمی؟
‫بیا.
‫کمکم کن.
‫خوبی؟
‫آفرین پسر گلم.
‫به سلامتی.
‫بابا...
‫تو و مامان چند وقته با همید؟
‫حدود ۳۴، ۳۵ سالی میشه.
‫تو این همه سال، هیچ‌وقت شده حس کنی کس دیگه‌ای...
‫شاید گزینه بهتری برای تو یا مامان بوده؟
‫ما که برای هم ساخته شده بودیم!
‫تازه، مامانت باید خدا رو شکر کنه.
‫از من بهتر از کجا می‌خواست گیر بیاره؟
‫کسی که هنوز داره اخلاقاشو تحمل می‌کنه!
‫پسرم، این استرس قبل عروسی، کلافگی،
‫و شک و تردیدها کاملاً طبیعیه.
‫دو تا پیک بزن، بخواب، همه چی حل میشه.
‫فردا صبح راه می‌افتیم سمت چندیگار،
‫و کل راه تا اونجا آنتاکشاری بازی می‌کنیم.
‫بعدش هم که مراسم شروع میشه...
‫تا به خودت بیای، همه چی تموم شده رفته.
‫به سلامتی!
‫-بچه‌ها گوش بدید! ‫-چیه؟
‫می‌خوایم آنتاکشاری بازی کنیم.
‫-نه! ‫-آره!
‫توروخدا، توروخدا، توروخدا!
‫ما قرار نیست آنتاکشاری بازی کنیم.
‫-چرا؟ ‫-چون "ب" مثل بی‌خوده!
‫من یه بازی بلدم.
‫«محک عشق».
‫-اوه! ‫-چه باحال.
‫بریم.
‫ببینیم عروس و داماد چقدر همدیگه رو می‌شناسن.
‫جالبه، خوشم اومد.
‫-سوالا رو من می‌پرسم. ‫-بزن بریم!
‫رگباری می‌پرسما، پس سریع باشید.
‫-آماده‌اید؟ ‫-بزن بریم.
‫خب!
‫رنگ مورد علاقه دیا چیه؟
‫-نارنجی. ‫-آبی آسمونی.
‫آبی آسمونی؟
‫-فقط اولین جواب بود! ‫-یه امتیاز منفی.
‫-بعدی. بعدی. ‫-چه سوال مسخره‌ای.
‫-تازه دارن گرم میشن. ‫-می‌تونن از پسش بربیان.
‫-سوال اول. ‫-دوباره.
‫غذای مورد علاقه کونال چیه؟
‫-چوله باتوره. ‫-راجما... باتوره.
‫راجما باتوره؟!
‫خلاقیت!
‫اون عاشق راجماست!
‫خب، حالا بریم سراغ بخش رمانتیک.
‫اولین بوسه‌تون کجا بود؟
‫-من... -توی ماشین بود، مگه نه؟
‫عزیزم... تو اتاق خواب.
‫خیلی خب، بذار ساده‌ترش کنیم.
‫کی اول گفت «دوستت دارم»؟
‫-اون گفت. -اون...
‫مطمئنید ۱۶ ساله همدیگه رو می‌شناسید؟
‫خب، فکر کنم اینم نشونه یه رابطه موفقه.
‫سردرگمی.
‫خیلی خب، بسه دیگه این بازی مسخره!
‫-بریم همون آنتاکشاری رو بازی کنیم. -آره!
‫دو تا تیم! ‫تیم الف و تیم ب.
‫-همین. -اوکی، حله.
‫همه اون چیزا یادم بود.
‫نمی‌دونم، همون لحظه...
‫یادم رفت.
‫اینکه دارمت فایده‌ای نداره
‫اگه تمام قلبت مال من نباشه
‫چون عشق یعنی این، می‌دونی که
‫نه حکم زندان
‫می‌تونم با کلمات
‫درد دلمو بهت نشون بدم؟
‫اصلاً راهی پیدا می‌کنم که همشو بهت بگم؟
‫حتی اگه هیچ‌وقت واقعاً مال تو نباشم
‫ممکنه یادی ازم بکنی؟
‫تو...
‫تا وقتی زنده بودم و نفس می‌کشیدم دوستت داشتم
‫بعد از مرگم هم دوستت خواهم داشت
‫حتی اگه سرنوشت جدامون کنه، با هر نفسم دوستت دارم
‫می‌تونی ترکم کنی
‫واسه یکی دیگه
‫همشو قبول می‌کنم
‫به خاطر خودت
‫حتی با چشمای گریون هم سعی می‌کنم بخندونمت
‫اگه عشق رو انتخاب کردم، باید تا آخرش پاش وایسم
‫تو هم تمام زندگی منی
‫تمام دعاها در حقم مستجاب شد
‫اون روزی که پیدات کردم
‫تو...
‫تا وقتی زنده بودم و نفس می‌کشیدم، دوستت داشتم
‫بعدِ مرگم هم دوستت خواهم داشت
‫حتی اگه سرنوشت جدامون کنه، با هر نفسم دوستت دارم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫دیا، صدام زدی؟
‫می‌خواستم اینو بهت بدم.
‫چرا؟
‫این گردنبند عروسی باید دست داماد باشه.
‫وگرنه، قراره چی رو دور گردن عروس بندازه؟
‫خیلی بهش میومد، نه؟
‫قراره تا آخر عمرش بندازتش.
‫چی داری میگی؟
‫بیا این کارو نکنیم، عزیزم.
‫اشکالی نداره.
‫واقعاً نداره.
‫تو عاشق شدی.
‫این واقعاً آدم بدی نمیکنتت.
‫برنامه‌ش رو نداشتی.
‫در واقع، این تقصیر منه.
‫اگه نبرده بودمت سیسیل،
‫هیچ‌وقت الی رو نمی‌دیدی.
‫-دیا، این‌طوری نیست. ‫-عزیزم...
‫من تو رو خوب می‌شناسم.
‫از ناراحت کردن بقیه فرار می‌کنی، ‫حتی اگه به ضرر خودت تموم بشه.
‫واسه همینه که دوستت دارم.
‫ولی از روی حس مسئولیت با من ازدواج نکن
‫اگه دلت باهام نیست.
‫راستش، می‌دونی چیه؟
‫هیچ‌وقت ندیده بودم انقدر ناراحت باشی.
‫نمی‌خوام دلیلش من باشم.
‫من فقط می‌خوام دلیل خوشحالی‌ت باشم.
‫و اگه کس دیگه‌ای این خوشحالی رو بهت میده،
‫چطور می‌تونم جلوت رو بگیرم؟
‫و فقط چون دوستت دارم،
‫و تو نمی‌تونی بهم بگی که همین حس رو نداری،
‫نمی‌تونم وانمود کنم که حقیقت رو نمی‌دونم.
‫باشه.
‫انگار همه اینجا از قبل می‌دونن من چه حسی دارم.
‫تو تصمیمت رو گرفتی.
‫که عاشق کی‌ام و عاشق کی نیستم.
‫پس تو بهم بگو.
‫عاشقشی؟
‫خودت می‌دونی که دوست دارم.
‫می‌بینم که دوستم داری.
‫-اگه نداری، پس فقط بگو. ‫-خانم!
‫-یعنی، چرا انقدر می‌ترسی؟ ‫-ببخشید خانم!
‫چی شده؟!
‫یکی اومده پذیرش می‌خواد ببینتتون.
‫مامان؟ بابا؟
‫سلام عزیزم!
‫-آلیشا! ‫-سلام!
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫دوستت دیا بهمون زنگ زد.
‫گفت یه سورپرایز بزرگ در کارِ.
‫و گفت که بهت نگیم.
‫خب، سورپرایز چیه؟
‫به ما بگو.
‫الان برمی‌گردم.
‫-آلیشا؟ ‫-آلیشا؟
‫دختره عوضی!
‫چه خبره؟
‫دیا، قضیه چیه؟
‫چرا به پدر و مادرم زنگ زدی؟
‫-گوش کن... ‫-یه لحظه صبر کن دیا، لطفاً.
‫بیا بریم بیرون.
‫صبر کن پسرم.
‫-دیا! ‫-حداقل به ما بگو چه خبره.
‫-تو یه چیزی بگو! ‫-چطور می‌تونن الان این کارو با ما بکنن؟
‫-چطور... ‫-آره...
‫اون فکر می‌کنه...
‫من عاشقتم...
‫و فقط از روی حس مسئولیت دارم باهاش ازدواج می‌کنم.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫نه، اشتباه نمی‌کنی.
‫ولی اون هیچ‌وقت اینو نمیگه.
‫نکنه یه وقت کسی ناراحت بشه؟
‫نکنه دل کسی بشکنه؟
‫-نکنه آبروی کسی بره؟ ‫-من با تو حرف نمی‌زنم.
‫امروز باید جواب بده.
‫دوست داری چی بشنوی؟
‫تو فقط اون چیزی رو می‌خوای بشنوی ‫که دوست داری بشنوی.
‫هنوزم نمی‌خوای جوابمو بدی؟
‫الان داری هوای کی رو داری؟
‫حداقل اونقدر برام احترام قائل باش ‫که حقیقت رو تو صورتم بگی.
‫فقط حقیقت رو به من بگو،
‫اون‌وقت با خیال راحت میرم.
‫اوه، خواهش می‌کنم!
‫این نقش قربانی‌ها رو بازی نکن.
‫در مورد احترام هم حرف نزن.
‫تو بهش احترام می‌ذاری، مگه نه؟
‫برای همین از من خواستی اغواش کنم؟
‫که وفاداریش رو امتحان کنی؟
‫خب چرا همون موقع مستقیم از خودش نپرسیدی؟
‫از روی نزاکت، گفتم که چیزی نشده.
‫ولی واقعاً این‌طور نیست که هیچی نشده باشه.
‫بهش بگو.
‫داره در مورد چی حرف می‌زنه؟
‫-کونال... ‫-بهش بگو. حقیقت رو بهش بگو.
‫راست میگه؟
‫کونال، عزیزم...
‫عزیزم، گند زدم.
‫معذرت می‌خوام.
‫فقط می‌خواستم بدونم
‫که واقعاً می‌خوای با من باشی یا نه.
‫ببخشید.
‫کاری که کردم اشتباه بود.
‫هیچ توجیهی ندارم.
‫اما نیتم بد نبود.
‫-و تو هم باهاش راه اومدی؟ ‫-فقط اولش.
‫کونال، بعدش... بعدش واقعاً ‫حس‌وحسم بهت واقعی شد.
‫همه‌چیز واقعی بود.
‫-تک‌تک لحظه‌هاش، قسم می‌خورم. ‫-کونال...
‫کونال، فقط به حرفم گوش کن.
‫-کونال، فقط به حرفم گوش کن! ‫-حتی سعی هم نکن!
‫خواهش می‌کنم.
‫تمومِ عیب‌هات رو
‫بازم می‌بخشم
‫حتی اگه اشتباه باشه
‫-بازم تجربه‌ش می‌کنم... ‫-یه کلمه هم حرف نمی‌زنم.
‫ساکت می‌مونم.
‫نمی‌تونم تنهات بذارم.
‫چی کار کنم؟ عشقم دیوونه‌وار شده.
‫اینجوریه که قلبم حرفشو می‌زنه.
‫از این کارا چی گیرت اومد؟
‫فکر کردم اگه پدر و مادرت رو بیارم اینجا و اون به احساساتش اعتراف کنه،
‫بالاخره می‌تونین با هم باشین!
‫واقعاً می‌تونم قبول کنم که کونال منو دوست نداره.
‫اما اگه احترامش رو هم نسبت به من از دست بده،
‫به خدا قسم، نه خودم رو می‌بخشم، نه تو رو!
‫می‌تونستی بهم بگی داری چیکار می‌کنی!
‫یهو دیدم مامان و بابا اینجا ان،
‫نفهمیدم نقشه‌ت چی بود. هول شدم، به خدا!
‫-خیلی احمقی! -می‌دونم! می‌دونم! می‌دونم!
‫ببخشید. متاسفم. می‌دونم این رازمون بود.
‫نباید به کونال می‌گفتم.
‫و حالا می‌دونم که نیتت بد نبوده.
‫برو به خودش بگو!
‫قرار نیست کار احمقانه‌ای کنه که؟
‫چرا باید به خاطر حماقت ما خودکشی کنه؟
‫خودکشی؟!
‫چته تو؟ چرا ذهنت رفت سمت خودکشی؟!
‫پس منظورت از «کار احمقانه» چی بود؟
‫نمی‌دونم! داد نزن! دارم دیوونه میشم!
‫فکر کردی من دارم سکته نمی‌کنم؟!
‫خانم، من برای آرایش عروس اومدم.
‫-خفه شو! -خفه شو!
‫کجا میری؟
‫میرم پیداش کنم. کجا دیگه؟
‫چرا تو میری؟ خودم میرم.
‫چرا؟
‫خودت گفتی اگه اعتراف کنه، میرم.
‫خب، اعتراف کرد؟ نه، مگه نه؟
‫-نکرد! -خودت که می‌دونی چه حسی داره.
‫واسه همینه پدر و مادرم رو صدا کردی.
‫چقدر تو بزرگواری!
‫با اونم. الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫ای بابا!
‫با اونم. نمی‌تونم حرف بزنم.
‫قرارمون این بود که چیزی نگی.
‫دارم با تو حرف نمی‌زنم.
‫قطع کن! صداتو بیار پایین!
‫خیلی خب.
‫اوه!
‫سوییچو بده من!
‫ماشین کیه؟
‫درو باز کن.
‫بازه.
‫درو باز کن.
‫باز کن!
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫تو...
‫دیا! ‫دیا!
‫«یه کم بنوش و بخواب تا از سرت بپره.»
‫«توی اتوبوس آنتاکشاری بازی می‌کنیم.»
‫«بعدشم همه مراسم‌ها انجام میشه. تا چشم به هم بزنی همه‌چیز تموم میشه.»
‫عجب بابایی هستی.
‫چرا از دست من عصبانی هستی؟ مگه چیکار کردم...
‫جز اینکه ژن خوب بهت دادم؟
‫دو تا دختر دارن سر تو با هم می‌جنگن.
‫می‌دونی نیت من هیچ‌وقت این نبوده که ناراحتت کنم.
‫می‌دونم.
‫اون انقدر دوست‌داشتنیه
‫که قربانی کردن یه دوستی براش، ارزششو داشت.
‫آره، ولی اگه جای من بودی این کارو نمی‌کردی.
‫هیچ‌وقت بابت عاشقش شدن عذرخواهی نمی‌کنم.
‫-ولی بابت اینکه ناراحتت کردم، واقعاً... -بی‌خیال.
‫بهت نمیاد.
‫هر تصمیمی که بگیری،
‫دل‌هایی شکسته میشه، پسرم.
‫اگه دیا رو انتخاب کنی، دل آلی می‌شکنه.
‫اگه آلی رو انتخاب کنی، دل دیا می‌شکنه.
‫دلِ خونواده هم می‌شکنه.
‫فقط دل خودت رو نشکن.
‫کسی که دلش شکسته باشه، نمی‌تونه کسی رو خوشحال نگه داره.
‫دل شکسته باعث میشه زندگی
‫به‌طرز غیرقابل‌تحملی سنگین بشه.
‫برو بیرون.
‫اون...؟
‫آره.
‫کجاست... اون کجاست؟
‫-برو، برو، برو! ‫-آره.
‫کونال، ماشین رو نگه دار!
‫کونال!
‫کونال، توروخدا ماشین رو نگه دار!
‫توروخدا نگه دار!
‫-کونال! ‫-کونال!
‫یه دو سه، کدوم رو انتخاب کنم؟
‫آره؟
‫نه؟ شیر یا خط بندازیم؟
‫سکه داری؟
‫شیر اون، خط تو.
‫فقط یه جواب به من بده، دیا.
‫چرا اون کارو کردی؟
‫فقط به‌خاطر یه شوخی؟
‫می‌دونی چرا تونستم اون حرف رو بزنم؟
‫چون اصلاً فکر نمی‌کردم ‫باورت بشه که بهت خیانت می‌کنم.
‫اعتمادی که به ما داشتم رو از بین بردی.
‫اون چطور ازت خواست؟
‫به شوخی؟
‫که منو اغوا کنی؟
‫و تو هم فقط خندیدی و قبول کردی؟
‫جفتتون منو مسخره کردید.
‫متاسفم...
‫این نتیجه‌اشه
‫وقتی آدم‌ها بیش‌ازحد ‫درگیر مزخرفات فضای مجازی میشن.
‫«زن و شوهر باید همه‌چیز رو ‫درمورد هم بدونن.»
‫«پنج تا دلیل بیارید ‫که چرا همدیگه رو دوست دارید.»
‫«رابطه همیشه باید ‫هیجان‌انگیز بمونه.»
‫اگه هیجان معنای عشقه،
‫پس شاید عشق اونقدرها هم عمیق نباشه.
‫هر رابطه‌ای اولش هیجان‌انگیزه ‫چون همه‌چیز تازه‌ست.
‫دوست‌های جدید هم باحالن، ‫چون داستان‌هاشون برات تازگی داره.
‫داستان‌های دوست‌های قدیمی بعد یه مدت ‫برات خسته‌کننده میشن.
‫آدم می‌تونه چند روز ‫عاشق هر چیزی بشه.
‫ولی، دیا...
‫عشق مثل اون تی‌شرتِ کهنه‌ای می‌مونه
‫که توش از همه راحت‌تری و باهاش می‌خوابی.
‫و آره...
‫واقعاً بهش حس دارم.
‫اون خیلی دوست‌داشتنیه.
‫و شاید اگه تو یه دنیای دیگه، ‫زودتر همدیگه رو دیده بودیم...
‫می‌تونستیم با هم باشیم.
‫ولی «شاید»
‫چیز خیلی بزرگیه.
‫شاید بعد شیش ماه،
‫دیگه حتی نتونیم ‫تحمل همدیگه رو داشته باشیم.
‫بین من و اون، «شایدی» وجود نداره.
‫دقیقاً به‌خاطر همینه که من و تو «ما» شدیم، دیا.
‫تو مثل
‫کمدِ شلوغ و به‌هم‌ریخته‌ی منی.
‫مامان که می‌بینتش میگه: «چه افتضاحیه!»
‫ولی من می‌تونم چشم‌بسته دست بکنم توش
‫و دقیقاً همون چیزی که می‌خوام رو پیدا کنم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون اون کمدِ منه.
‫آره، اون مدل عروسی که تو دوست داری...
‫بیشتر به سلیقه‌ی من می‌خوره.
‫و من این یکی رو به‌خاطر اون دارم انجام میدم. میدونی چرا؟
‫چون عروسی چهار روزه، الی.
‫ولی زندگی مشترک یه عمر ادامه داره.
‫راسته که
‫دیگه جزئیاتِ خیلی ریزِ زندگی همدیگه رو نمی‌دونیم، دیا.
‫ولی مسائل مهم چی؟
‫اونا رو همه‌مون می‌دونیم.
‫شاید امروز...
‫تو لبخند منو بیشتر از اون دوست داشته باشی.
‫اما، الی...
‫سال‌هاست که...
‫اون اشک‌های منو می‌بینه،
‫قبل از اینکه حتی به چشمام برسن.
‫تو اون تی‌شرتِ کهنه‌ای هستی که خوابم بهش معتاد شده، دیا.
‫آدم‌ها ناعادلانه عادت‌ها رو قضاوت می‌کنن.
‫عادت‌ها چیزای خوبی‌ان.
‫اونا بر پایه اعتماد ساخته شدن.
‫تو می‌تونی اون برقی باشی که تو چشمام می‌افته.
‫اما اون...
‫آرامشِ منه.
‫آره، اون بنده خدا یه ذره دیوونه‌بازی درمیاره که منو امتحان کنه.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫بعد از این همه دیوونگی‌های من ‫که تو تحمل کردی...
‫دیگه این حقته.
‫فقط از روی حس مسئولیت که این کارو نمی‌کنی، نه؟
‫چرا، می‌کنم.
‫این مسئولیته، نه یه بارِ اضافی.
‫می‌خوام مسئولِ تو باشم، دیا.
‫واسه همینه که دارم این کارو می‌کنم.
‫اما یه چیزی هست که هیچ‌وقت انجام نمی‌دم.
‫هیچ‌وقت بهت نمی‌گم اون شب چی شد.
‫اگه هنوزم
‫حاضری منو تحمل کنی،
‫خب من تو این زندگی هستم...
‫و تمام زندگی‌های بعدی.
‫تو دلیلِ نفس کشیدنِ منی
‫من زندگیمو به خاطر تو زندگی می‌کنم
‫چطور به زبون بیارم
‫که چه حسی بهت دارم؟
‫هیچ‌جای این دنیا هیچ‌کس
‫-هیچ‌وقت اون‌طوری که من... ‫-دوستت داره، دوستت نخواهد داشت
‫-هیچ‌کس دیگه... ‫-قلبشو تقدیم نمی‌کنه
‫-کاملاً... ‫-هر روز که می‌گذره
‫تو این زندگی، اون مالِ توئه.
‫تو هر زندگی‌ای، اون مالِ منه.
‫ببینیم چی میشه.
‫چرا وایسادید نگاه می‌کنید؟
‫باید عروسی رو جشن بگیریم!
‫این مسائلِ تقدیر رو
‫فقط خودِ تقدیر می‌تونه معنی کنه
‫برای من، بدونِ تو
‫دیگه هیچی باقی نمی‌مونه
‫شاید چشمام پر از اشک بشه
‫ولی همه‌ی دردامو قایم می‌کنم
‫اگه تو خوشحالی
‫پس به خاطرِ خوشحالی تو
‫منم جشن می‌گیرم
‫ولی تا ابد دوستت خواهم داشت
‫تا همیشه و بیشتر از همیشه
‫با دوست داشتنِ تو می‌میرم
‫تا ابد و بیشتر
‫دوستِ من...
‫نمی‌تونم.
‫تا ابد و بیشتر
‫تار و پودِ قلبم به تو وصله
‫می‌دونی، من هیچ مشکلی ندارم ‫با یه مردِ مطلقه ازدواج کنم.
‫پس اگه رابطه‌تون به جایی نرسید، ‫اصلاً نگران نباش.
‫من هستم.
‫عزیزم، تموم شد کارِت؟
‫آره.
‫بجنب، زود باش.
‫بدو بیا، بیا دیگه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.