لطفاً برای آزمایش ۱۲۳-ب آماده باشید. ده ثانیه تا شروع.
تکرار می‌کنم، ده ثانیه تا شروع.
دکتر لور!
داری چی کار می‌کنی؟
باید یه پیام بفرستم بیرون.
من زیادی چیزها می‌دونم.
نمی‌ذارن از اینجا بریم.
دارم کمک خبر می‌کنم.
همه‌چی درست می‌شه، جوجه‌تیغی کوچولوی من.
قول می‌دم.
می‌تونی بپری.
یا می‌تونیم هلت بدیم.
یه روزی حقیقت معلوم می‌شه.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
تا حالا سوار منجنیق شدی، به امید اینکه نرم و حساب‌شده پرتابت کنه به
مقصدی که خودت انتخاب کردی، ولی آخرش
با شدت، صورت‌به‌زمین کوبیده بشی؟
تا حالا یه عالمه تی‌ان‌تی وسط جاده گذاشتی، به امید اینکه دشمنت رو منفجر کنی،
ولی وقتی چاشنی رو فشار می‌دی، خود چاشنی منفجر بشه؟
تا حالا بند چتر نجاتت رو کشیدی،
ولی به‌جاش یه مشت قاشق‌چنگال ازش بیرون بیاد؟
تقصیر تو نیست.
احتمالاً یکی هست که باید تقصیر رو گردن بگیره.
ما صدای شما می‌شیم.
اِیوِری.
جونز.
مالتیز.
عدالت!
سه‌شنبه‌ها دوتا با قیمت یکی.
هی، با توپ تخریب له شده.
احتمالاً می‌تونم بابتش ۲۵۰ دلار برات جور کنم.
هفته‌ی بعد می‌بینمت.
از تماس شما با دفتر اِیوِری، جونز و مالتیز ممنونیم.
اگر سندان بهتون خورده، عدد ۱ رو فشار بدید.
اگر برق گرفتتون، عدد ۲ رو فشار بدید.
اگر پیانوی در حال سقوط لهتون کرده، عدد ۳ رو فشار بدید.
صبح بخیر.
نزدیک ساعت سه‌ست.
هوم.
واو.
صبح بخیر، داتی.
الان نه.
مدرکی دارن که حرفشون رو ثابت کنه؟
سال؟
سلام، بچه.
باز توی اون کت‌وشلوار خوابیدی؟
چه چشم تیزی.
منتظرت بودم.
سلام.
چند آتش‌سوزی فاجعه‌بار پیدا کردم که تصادفاً همگی نزدیک کارخانه‌های کبریت بودن،
و واقعاً فکر می‌کنم فرصت خیلی خوبیه که با یه پرونده به آدم‌های زیادی کمک کنیم.
این کارآموزی چند وقت دیگه مونده بود؟
سه ماه دیگه.
دقیقاً به‌اندازه‌ای که حسابی وارد کار بشم و یه تغییری ایجاد کنم.
می‌دونی، واقعاً منو یاد وقتی می‌ندازی که تازه
از دانشکدهٔ حقوق فارغ‌التحصیل شده بودم؛ اونم از بدترین جنبهٔ ممکن.
منم اینو تعریف در نظر می‌گیرم.
نه، ببین.
این رو ببین.
می‌دونی، می‌خوام یه لطفی بهت بکنم، چون تو
خواهرزادهٔ منی و می‌خوام زندگی خوبی داشته باشی.
بس کن.
آکسفورد؟
یه حسی بهم می‌گه قراره این جمله رو خیلی بشنوی.
تو آکسفورد خیلی روی اهمیت قانون در زندگی روزمره تأکید می‌کنن،
ولی کاری که الان ازم می‌خوای فقط اینه که برای بیلبورد‌هات ایده‌پردازی کنم.
آره، تو اینجا تازه‌کاری، واسه همین نمی‌دونی این پرونده باید دقیقاً اینجا باشه.
و این، دوست من، یعنی آزادی.
واقعاً دلم می‌خواد برش دارم.
نه، نه، نه، نه، نه، نه.
و واقعاً می‌خوام به ترتیب حروف الفبا بایگانیش کنم.
نه، این کارو نمی‌کنی.
خواهش می‌کنم.
یه موکل جدید توی اتاق کنفرانسه.
به نظر میاد حسابی خل‌وضعه.
موفق باشی.
آقای کایوت؟
کایوت؟
کایوت.
خب، باشه. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
آه، یکی از بیلبوردهای منه.
برای نصب اون‌ها پول زیادی خرج می‌شه.
پس تصادف کردید؟
شما حرف نمی‌زنید؟
آه، ولی که تابلو دارید.
من... متوجه نمی‌شم.
باشه.
این
قراره شما باشید؟
و اون کیه؟
باشه.
لازم نبود همهٔ این کارها رو انجام بدید، ولی خب، باشه.
وقتی سعی می‌کردید یه
پرنده رو بگیرید، منفجر شده؛ پرنده‌ای که باهاش یه گذشتهٔ نه‌چندان خوبی دارید؟
پس، اسکیت‌های موشکی رو دارید؟
خیلی خب، عالیه.
پس اسم شما رو به‌عنوان شاکی می‌نویسیم.
بعد می‌گیم درخواست غرامت، نمی‌دونم، سیصد دلاره.
سیصد.
اینجا هم اسم شرکتی رو می‌نویسیم که اسکیت‌ها رو ساخته.
بذار حدس بزنم.
اَکمی.
ولی برای چیزهای کوچیکی مثل این، خیلی راحت می‌شه باهاشون کنار اومد.
فقط اسکیت‌هاتون رو می‌ذاریم توی جعبه، یه شکایت‌نامه می‌نویسیم و تمام!
و شما می‌شین ثروتمندترین کایوتِ کشور.
فقط امضاتون رو لازم دارم.
یا فقط می‌خواین لیسش بزنین.
اونم احتمالاً قابل قبوله.
خب، بریم.
اِم، صبر کنین...
صبر کنین، آقای کایوت!
یکی اون یارو رو بگیره!
آقای کایوت، ببینین، فقط لازمه اینو امضا کنین...
این منگنه‌زنِ اَکمیه.
فکر کنم منگنه‌زن‌ها همین‌طوری کار می‌کنن.
باشه، گرفتم.
محصولات کارتونیِ اَکمی یه مشکلاتی دارن.
همیشه اینو می‌بینم.
یعنی، تعجب می‌کنم.
اَکمی گوشی و ماشین منو هم می‌سازه.
پس چرا این چیزها رو هم می‌سازن؟
نه، اینا فقط یه مشت چیز مسخره برای کارتون‌هاست، می‌دونی؟
بدترین اتفاقی که واقعاً ممکنه بیفته چیه؟
چندتا پرنده دور سرشون بچرخه؟
خب، به نظر من اون‌قدرها هم مسخره نیست.
پیج، این فقط یه پرونده معمولیِ سیصد دلاری درباره اسکیت موشکیه.
به من اعتماد کن.
پس این یعنی اینجا یه توده پرونده سیصد دلاری داریم، نه؟
پیج، بی‌خیال!
می‌دونی اگه همه این چیزها رو با هم به‌عنوان مدرک ارائه بدیم، چی می‌شه؟
یه دعوای حقوقی عظیم می‌افتاد گردنمون.
محشر می‌شد.
و اگه بتونی رابطه علت‌ومعلولی‌شون رو ثابت کنی، دیگه واقعاً هیچ محدودیتی نداری.
آسمون که حد و مرز نیست، باشه؟
حد و مرزمون مثلاً همین‌جاست.
ما پرونده‌های بزرگ قبول نمی‌کنیم.
کار ما پرونده‌های سریع و بی‌دردسره، فهمیدی؟
همه این چیزها کجا رفتن؟
خب، آقای کایوت، نظر حرفه‌ای من اینه که این پرونده، می‌دونین،
چند صد دلار می‌ارزه و فکر کنم می‌تونیم ببینیم حاضرن محفظه موشک‌ها رو عوض کنن یا نه.
پس لازمه اینو امضا کنین.
چه بی‌ادب.
خب، از آشنایی با شما خوشحال شدم.
می‌شه جعبه مدارک رو توی سیستم ثبت کنی؟
من می‌رم ناهار.
بفرما.
لطفاً ببرش بخش مدارک.
خب، اینجا چی داریم؟
یا خدا، یکی برای مبلغ خیلی زیادی شکایت کرده.
ببخشید.
پرونده‌های محصولات کارتونی توی زیرزمینن.
فرماندار، این‌ها تهدیدن.
در حد باج‌گیری‌ان.
اینجا قانون کاملاً طرف ماست.
چون خودمون قانون رو نوشتیم.
آره، باشه.
خوشحال شدم دیدمت.
امیدوارم پروندهٔ فلاپینگر رو جمع‌وجور کرده باشی.
اوه، تمومه.
فقط همین‌قدر بگم که تعطیلات بعدیش توی زندانه. ولی یه چیز دیگه هم هست.
پروندهٔ محصولات کارتونی؟
زیرزمین.
آره، فکر کنم باید این یکی رو ببینی.
به‌خاطر تک‌تک محصولات کارتونی اَکمی ازمون شکایت کردن.
کی؟
اسمش برام آشنا نبود.
ببین،
فقط پولی رو که بهم بدهکاری بده، وگرنه به‌خاطر نقض قرارداد ازت شکایت می‌کنم.
باشه، باید برم.
بعداً بهت زنگ می‌زنم، مامان.
ها؟
به‌به، به‌به.
ببین کی اینجاست؛ نابغهٔ مقیممون.
یعنی چی؟
به‌خاطر تک‌تک محصولات کارتونی اَکمی ازشون شکایت کرده.
آره، جون خودت.
من شبیه کسی‌ام که با بزرگ‌ترین شرکت دنیا دربیفته؟
داری به همون کسی نگاه می‌کنی که با بزرگ‌ترین شرکت دنیا درافتاده.
خبرنگاران شبکهٔ چهار باخبر شدن که امروز مدارک
علیه شرکت اَکمی ثبت شده.
بادی کرین، مشاور ارشد حقوقی اَکمی، از اظهارنظر خودداری کرد.
این چطور اتفاق افتاد؟
اشکالی نداره.
هیجان‌انگیزه.
همه چشم‌ها به توئه؛ آماده باش نشون بدی چند مرده حلاجی.
پیج، وقتی ما به‌خاطر یه چیز کوچیک از اَکمی شکایت می‌کنیم... بله؟
هیچ‌کس حتی متوجه نمی‌شه.
ما فقط یه ردیف کوچیک توی یه صفحه‌گسترده‌ایم.
ولی این یکی؟
این پرونده رسیده دست بادی کرین.
کی؟
بادی کرین.
اون بهترین وکیل کشوره، در حد اسطوره.
باشه.
با هم رفتیم دانشکدهٔ حقوق؛ یه ماشین تمام‌عیاره.
هیکلش مثل گاو نره و ذهنش مثل تیغ تیزه،
ناخن‌هاشو با چاقوی ضامن‌دار می‌گیره.
یه بار دیدم یه لابستر خورد؛ منم لابستر خوردم.
وقتی هنوز زنده بود.
اصلاً مطمئن نیستم این کار قانونی باشه.
من مگه چه کار کردم که مستحق این همه مصیبتم؟
مثلاً یه جادوگر رو عصبانی کردم؟
اوه، نه.
می‌تونستیم.
این چطور اتفاق افتاد؟
من فقط هرچی توی جعبه بود رو تایپ کردم.
منم فقط جعبه رو آوردم داخل.
داشتم روی ضربه‌های کوتاه بازی‌م کار می‌کردم.
دو ساعته پشت خط موندم تا بلیت جشن کانتری رو ببرم.
تو.
اصلاً می‌فهمی چه کار کردی؟
منو توی چه موقعیت افتضاحی گذاشتی.
سلام.
این دوست قدیمی‌مه، کوین.
آره، خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم.
ببین تو رو، چه غوغایی به پا کردی.
خب، راستش که عمداً غوغا نکردم.
فکر کنم بهتره حضوری با هم صحبت کنیم، موافق نیستی؟
صورت تو و صورت من؟
پانزده دقیقه دیگه توی دفترم باش.
پانزده دقیقه.
همه‌چیز رو مثل روز اول روبه‌راه می‌کنیم.
باشه، خوبه... مشتاقم.
از ریشه‌های ساده‌اش به‌عنوان کارخانهٔ سندان‌های کارتونی،
اَکمی به بزرگ‌ترین داستان موفقیت آمریکا تبدیل شده.
اَکمی، عرض می‌کنم اَکمی کارخانهٔ نوآوریه.
ما غیرممکن‌ها رو ممکن می‌کنیم.
با هر محصول جدید، صنعت و دنیا رو متحول می‌کنیم.
ما شرکتی با ارزش‌های خانوادگی هستیم که برای خانواده‌اش ارزش قائله.
خانواده‌ای از شرکت‌ها.
اَکمی.
هی!
نمی‌دونم مشکلت چیه، ولی باید خیلی خوب به حرفم گوش بدی.
وایسا!
باید طبق نقشهٔ من پیش بری.
باشه.
بهشون می‌گیم همهٔ این‌ها فقط یه سوءتفاهم بزرگ بوده.
و می‌خوایم هرچه سریع‌تر این مسئله رو حل‌وفصل کنیم.
مودبانه رفتار می‌کنیم.
مواد منفجره منفجر نمی‌کنیم.
فهمیدی؟
اگه چیزی بذارن جلومون، امضاش می‌کنیم.
گرفتی؟
آقای اِیوِری.
بیل پلیکانوس.
و آقای کایوت.
من شما رو می‌برم پیش بادی.
شنیدم شما دوتا از قدیما با هم دوست بودین، درسته؟
اگه اشتباه می‌کردی، می‌شد این‌طور گفت.
این یارو رو ببین، لباس پوشیدن رو کلاً بی‌خیال شده.
سلام، رفیق.
ببین کی اینجاست.
آره.
ایشون آقای بیلبورده.
چه خبر، مرد؟
خوبم، خوبم، آره.
خیلی خوبم.
چه روزهایی بود، مگه نه؟
آره.
حقوق هاروارد.
به نظر میاد...
خوبی.
ممنون.
بشین.
باشه.
باید بگم، یه کم تعجب کردم اسمتون رو روی پرونده‌ای به این بزرگی دیدم.
منم همین‌طور.
یعنی، بابت همهٔ این ماجرا واقعاً متأسفم.
فقط یه سوءتفاهم بزرگ بود.
خب، اینجا امروز حسابی سرمون شلوغه.
و دلم نمی‌خواد مانع بشم که برگردی سرِ...
هر کاری که می‌کنی.
آره.
کارهای حقوقی هم، البته.
آره.
آره، حتماً.
وای، خدای من.
این که واضحه، ولی باید بگم شرکت اَکمی تمام اتهامات رو رد می‌کنه و هیچ مسئولیتی
یا رابطهٔ علّی‌ای بین جراحات رنگارنگ آقای کایوت و محصولات
پیشرفته و بهبوددهندهٔ زندگیِ خانوادگیِ ما قبول نمی‌کنه.
آره، آره.
بله، بله، بله.
و می‌دونی، با اینکه برگشتن به
دادگاه کنار تو می‌تونه خیلی لذت‌بخش باشه، فکر کنم وقتشه کاری رو بکنیم که تو از همه بهتر بلدی.
سازش کنیم.
آره.
خب، ببین، خیلی ممنونم.
و بابت اینکه این‌همه وقتت رو گرفتم واقعاً متأسفم.
عمدی نبود.
من...
اِ...
اِ... نه، نه، نه.
منظورش این نبود.
نسخهٔ دیگه‌ای داری؟
این شوخیه؟
نه.
این اصلاً خنده‌دار نیست.
فکر می‌کردم کارتون‌ها باید خنده‌دار باشن.
گاستون، می‌خوای با اوری دربیفتی؟
مؤسسهٔ کوچیک شما حریف نداره.
با تبصره‌های قانونی دست‌وپاتون رو می‌بندیم.
زیر کوهی از کاغذبازی دفنتون می‌کنیم.
دوازده تا از بهترین وکیل‌هام رو شبانه‌روزی می‌فرستم سراغتون تا مطمئن بشم اسمتون
بیشتر از قبل مترادف شکست بشه.
آه، نزدیک بود یادم بره.
هزینهٔ پارکینگ رو هم تأیید نمی‌کنیم.
می‌دونی با پنجاه هزار دلار چه کارهایی می‌شه کرد؟
می‌دونی باهاش چند تا پرنده می‌تونی بخری؟
گله‌گله!
می‌دونی چیه؟
نه اینکه واقعاً مهم باشه، ولی من دیگه نیستم.
آره، درست شنیدی، استعفا دادم رفیق.
برو یه وکیل دیگه پیدا کن.
این ماجرا همین حالاش هم کابوس شخصی منه، و
نمی‌مونم ببینم می‌تونه از این هم بدتر بشه یا نه!
ببخشید!
ببخشید.
چه دست‌وپاچلفتی‌ای.
صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
چرا توافق نکردی؟
کار ما اینه.
توافق می‌کنیم.
داتی، ما اینجا چه کار می‌کنیم؟
توافق می‌کنیم.
باشه، سعی کردم توافق کنم، ولی اون نذاشت توافق کنیم.
اون یه کایوته.
ما اصلاً وکیل دادگاه نیستیم.
این آخر هفته مسابقهٔ مینی‌گلف دارم، پس
اصلاً نمی‌دونم دوشنبه بتونم بیام سر کار یا نه.
تازه، هزینهٔ آماده‌سازی برای دادگاه هم زیاده.
با این وضع اقتصادی، حتی فتوکپی هم گرونه.
ولی اگه اکمی رو شکست بدیم، پول یه عالمه فتوکپی رو داریم.
ما اکمی رو شکست نمی‌دیم.
منظورم اینه که هیچ‌کس تا حالا نتونسته، و هیچ‌کس هم نخواهد تونست.
حقیقت اینه که حتی اگه همین الان استعفا بدی، مؤسسه همین حالا هم
به اندازهٔ حق‌الوکالهٔ اکمی بدهکاره، اون هم فقط بابت امروز.
یعنی ممکنه همین باعث تعطیلی مؤسسه بشه.
ببین، اگه ببازیم، باختیم.
ولی اگه کنار بکشیم، واقعاً می‌بازیم... کلی پول.
ببین، برای این دادگاه فقط یه هدف واقعی داریم.
همینه.
نباید احمق به نظر برسیم، فهمیدی؟
کار ما بردن این پرونده نیست.
کار ما اینه که وقتی تموم شد، هنوز سرپا باشیم.
همینه، این شد روحیه.
بیاید مثل وکیل‌ها رفتار کنیم.
وکیل‌های واقعی چه کار می‌کنن؟
مدرک پیدا می‌کردن و شروع می‌کردن به تهیهٔ فهرست شاهدها.
پرنده.
اتفاقاً برنده شد.
هر بار یکی از محصولات اَکمی خراب‌کاری می‌کرد، اون شاهد ما بود.
می‌تونه حرف‌های وایلی رو تأیید کنه.
آره، هرچی تو بگی.
رودرانر رو هم به فهرست شاهدهامون اضافه کن.
یه چیز دیگه.
راستی، آقای کایوت قراره کجا بمونه؟
من
تو این شهر قدیمی، گفتم
همهٔ وجودم رو؛ می‌دونم باید آزاد باشم
باشه، این‌طوری نگام نکن.
آره، توی یه متل زندگی می‌کنم.
ببین، به استخر هم دسترسی دارم.
می‌دونی، قسط وام مسکن هم ندارم.
هیچ‌وقت هم لازم نیست تختم رو مرتب کنم.
سرِ کوچه یه بوفهٔ غذای دریاییِ فوق‌العاده هست که هرچی بخوای می‌تونی بخوری.
دستمال کاغذی هم از یه شکاف روی دیوار حموم درمیاد.
سلام، جری.
بله؟
بله، یه لحظه.
وایسا.
بی‌خیال.
بله، سلام. برای چند شب یه اتاق دیگه می‌خوام.
لطفاً نزدیک اتاق من نباشه.
روز خوبی داشته باشید.
اون حیوان خونگی نیست.
قیافه‌ش که شبیه حیوان خونگیه.
کی برای حیوان خونگیش یه اتاق جدا اجاره می‌کنه؟
جری، بی‌خیال.
نزدیک پنج ساله اینجا زندگی می‌کنم.
تو منو می‌شناسی.
حیوان خونگی ممنوعه.
بیا اینجا.
باشه.
می‌خوای کارمون به اینجا بکشه؟
از نظر قانونی، حیوان خونگی حیوانی اهلی یا رام‌شده‌ست
که برای همدمی، داخل یا خارج از محل سکونت فرد نگهداری می‌شه.
ایشون آقای کایوته.
ایشون موکل منه.
از نظر قانون، اون نه حیوان خونگی منه و نه حیوان خونگی کس دیگه‌ای.
و همون‌طور که می‌بینید، بنابراین اون تابلو یا هر قانونی
که همراهش باشه شامل حال اون نمی‌شه، فهمیدی؟
روی تابلو ننوشته «ورود حیوانات ممنوع».
و فقط نظر بی‌طرفانهٔ خودم رو می‌گم، شاید واقعاً
بتونه به‌خاطر تبعیض ازت شکایت کنه.
آره.
اگه روی فرش جیش کنه، پای خودته.
باشه، قبوله.
ولی باید آزمایش کامل ادرار رو انجام بدم.
خب، اینجا مُتله؛ خیلی‌ها روی فرش جیش می‌کنن.
آهان، درست کنارشه.
معلومه.
بعدش، یه موش توی گوادالاخارا دیوار صوتی رو می‌شکنه.
فقط یه هفته دیگه مونده تا جشنوارهٔ سالانهٔ هویج آلبوکرکی رو، تا وقتی هنوز اینجاست، ببینیم.
دارین خوش می‌گذرونین؟
آره، داریم.
یه‌جورایی روان‌پریشی، مگه نه؟
ببین و یاد بگیر.
خب، احضاریه رو این‌طوری برمی‌داریم.
فقط با مقدار زیادی دونهٔ پرنده می‌پوشونیمش.
رودرانر دونه‌ها رو می‌خوره، احضاریه رو برمی‌داره و بوم!
طبق قانون مجبور می‌شه توی دادگاه حاضر بشه.
تلهٔ فوری برای رودرانر.
میپ، میپ.
بیپ، بیپ.
این یه جور شوخیِ بین خودتونه؟
همه نقشه‌مون رو فهمیدن؟
نه.
بله.
پیج، نقشه‌مون چیه؟
باید به هیئت منصفه ثابت کنیم که محصولات شرکت کارتون‌سازی اَکمی...
مقصر همهٔ تصادف‌ها و اتفاق‌هایی هستن که وایلی طی این چند سال داشته.
پس عکس می‌گیریم و مدرک جمع می‌کنیم.
بعد مدرک‌ها رو توی کیسه‌های کوچیک می‌ذاریم.
با کارشناس‌ها و شاهدها هم مصاحبه می‌کنیم.
کتاب‌های قطورِ اسناد فتوکپی‌شده رو هم علامت‌گذاری می‌کنیم.
کف خیابون رو گز می‌کنیم و حسابی مطالعه می‌کنیم.
و سعی می‌کنیم شاهد اصلی‌مون رو...
با گذاشتن یه یادداشت قشنگ توی بیابون پیدا کنیم.
و اگه تا آخر کار طبق نقشهٔ من پیش بریم،
مدرک کافی برای زمین زدن اَکمی داریم.
ما واقعاً هیچ مدرکی نداریم.
یعنی حدس می‌زدم چیزی نداشته باشیم، ولی این دیگه واقعاً هیچی نیست.
همه به احترام دادگاه بایستید!
دادگاه حوزهٔ قضایی دوم آلبوکرکی، رسماً تشکیل جلسه می‌ده.
قاضی محترم، تراپا گروسو، ریاست جلسه را بر عهده دارد.
می‌تونید بنشینید.
انسان.
کارتون.
ساکت!
من قاضی تراپا گروسو هستم.
پروندهٔ کایوت علیه اشلی.
من قاضی شل‌وول و بی‌قیدوبندی نیستم.
من قاضی جدی‌ای هستم؛ اهل مسخره‌بازی و حرف اضافه نیستم.
فهمیدید؟
ببخشید...
آقای کرین.
ما توی کشور بزرگی زندگی می‌کنیم، مگه نه؟
چون اینجا آزادی رو بالاتر از هر چیز دیگه‌ای می‌دونن.
آزادی هرجور که صلاح می‌دونی زندگی کنی.
حتی ممکنه یعنی توی بیابون زندگی کنی.
توی یه غار، دور از همه.
روزات رو دنبال یه پرنده بدوی.
پرنده‌ای که خیلی، خیلی از تو سریع‌تره.
ولی این، این حق توئه.
به‌عنوان یه آمریکایی.
ولی این آزادی، مسئولیت بزرگی هم به همراه داره.
مثلاً اگه یه موشک برداری
و بهش فرمون بچسبونی.
خب، این، این انتخاب خودته.
ولی انتظار داریم بفهمی که اون موشک و
اون فرمون برای گرفتن پرنده طراحی نشدن.
چیزی که برای این هیئت منصفه ثابت می‌کنم... اینه که اون مرد
وایل ای.
کایوت.
اون...
بی‌ملاحظه‌ست.
و تمام جراحت‌هاش رو خودش به خودش زده.
منظورم اینه که نه من و نه تو محکومش نمی‌کنیم.
همه‌مون می‌دونیم مقصر کیه.
مثل روز روشنه.
آسمون کویره.
فکر کنم همین الان یه تخم گذاشتم.
خدا آمریکا رو حفظ کنه.
خدا سربازها رو حفظ کنه.
لعنتی، خیلی خوب بود.
اوه، لطفاً اینو یادداشت نکن.
و، و...
لطفاً اینو هم یادداشت نکن.
یا، یا... اون یکی رو.
آقای اِیوری.
حالا...
حالا، دفاع، دفاع چی گفت که...
ما قراره درباره‌ش بحث کنیم؟
ها؟
یعنی، جوابش رو می‌دونم.
جواب رو می‌دونم.
من از تو سؤال نمی‌پرسم.
یعنی، سؤال هست، هست.
ولی سؤالیه که دارم از خودم می‌پرسم.
بذار از اول شروع کنم.
بذار دوباره شروع کنم.
اعتراض دارم.
به شروع خودم اعتراض دارم.
پس دفاع گفت که ما قراره استدلال کنیم که محصولات خطرناکن.
و اینکه اَکمی توی فروش اون‌ها سهل‌انگاری کرده.
من واقعاً با همهٔ این‌ها موافقم.
یعنی چیز شیکی نیست، ولی حقیقته.
ببخشید.
لطفاً یه لحظه صبر کنید.
یه لحظه...
وایلی، الان به مدرک نیاز نداریم.
آقای اِیوری.
باشه، باشه.
ببخشید، قاضی.
موکلم می‌خواد این اسکیت موشکیِ معیوبِ اَکمی رو بهتون نشون بدم.
همون‌طور که می‌بینید، کلید روشن‌کردنش خرابه.
هیچی.
خدا آمریکا رو حفظ کنه.
خدا سربازها رو حفظ کنه.
امروز جلسهٔ استدلال‌های ابتدایی در پروندهٔ کایوت علیه
اَکمی برگزار می‌شه.
منابع نزدیک به پرونده می‌گن اَکمی داره فوق‌العاده از
برند و آبروش محافظت می‌کنه، درحالی‌که شاکی گرسنه و ترسیده به نظر می‌رسه.
بعد از این، ادامهٔ خبر رو می‌بینید.
فقط یه هفتهٔ دیگه فرصت دارید به جشنوارهٔ سالانهٔ هویج آلبوکرکی برسید.
بله؟
۲۴۱.
از تلویزیون پرسروصداتون شکایت شده.
جدی می‌گید؟
مشکلتون با تلویزیونه؟
باشه، خاموشش می‌کنم...
خوش می‌گذره؟
ما...
چری، خاموشش کردم.
چه خبر، دکتر؟
شما؟
صداتون رو نمی‌شنوم.
مطمئنید شماره رو درست گرفتید؟
دادگاهت.
من نمی‌تونم بخونم.
چی؟
اطلاعاتی دارم که... می‌تونه اَکمی رو متوقف کنه.
برای همیشه.
خدای من، می‌تونی این پرونده رو متوقف کنی؟
اگه این موضوع فاش بشه، کارشون تمومه.
یکی از همکارام اطلاعاتی داره.
اگه بفهمن چی می‌دونه، دیگه هیچ راه فراری نداره.
خب، کیه؟
کجا پیداش کنم؟
این رو یادداشت کن.
فقط یه بار می‌گم.
اوه، صبر کن، صبر کن.
دارم خودکار برمی‌دارم.
صبر کن، صبر کن.
خیابان جادهٔ ترس، پلاک ۶۶۶.
جایی نیست که دلم بخواد برم.
دنبال جک بگرد.
اَکمی همه‌جا چشم و گوش داره.
و آدم‌ها رو غیب می‌کنن.
این رو یادت نره.
نمی‌ره.
باز می‌تونم باهاتون تماس بگیرم؟
آقای لگهورن.
رفیق، می‌گم رفیق، چه وروجک شیطونی هستی.
بورا بورا چطور بود؟
بهشتِ فرار مالیاتی انقدر خوبه که اسمش رو دوبار گذاشتن.
خب، شنیدم توی بخش انیمیشن یه شکایت قضایی داریم.
این برای روابط عمومی خوبه، می‌دونی.
یه روزنامهٔ محلیه.
و تعریف و تمجیدش هم بد نیست.
می‌دونی که می‌خوام این پرونده رو هرچه سریع‌تر ببرم.
ولی تا اون موقع، فکر می‌کنم چیزهایی مثل این
جلوی مردم خیلی خوب نشونمون می‌ده.
ایده‌آل نیست، ولی خب، با یه تیر دو نشون می‌زنیم.
با یه تیر دو نشون؟
چه تعبیر نفرت‌انگیزی.
من فقط... عجب آدم پستی.
هردومون می‌دونیم که برای همه خیلی، می‌گم خیلی ناخوشایند می‌شه
اگه اتفاق بزرگ‌تری، می‌گم بزرگ‌تری، برای افراد درگیر بیفته.
نباید علنی بشه.
یه تماس‌گیرندهٔ مرموز.
خیلی باحاله.
خب، صداش چه‌جوری بود؟
نمی‌دونم، یه چیزی توی این مایه‌ها بود: «خب چه خبر داک؟ اطلاعات دارم.»
مَچ، مَچ، مَچ.
انگار داشت یه بیسکویت یا همچین چیزی می‌جوید.
باشه.
خب، محاسبات می‌گه باید همین‌جا باشه.
اینجا فقط یه دیواره.
جک.
اینجا جکی پیدا می‌شه؟
صبر کن، اون چیه؟
آهان، از اون جک‌ها.
یکی اینجا حس شوخ‌طبعی داره.
خب، اونم اردکه و نشسته.
یکم زیادی آسون به نظر میاد.
خب، چه خوب که من چیزای آسون رو دوست دارم.
ببخشید.
سلام، من کوین اِیوِری هستم.
ایشون پیجه.
من وکیل دعاوی صدمات شخصی‌ام.
به‌به، ببین کی بالاخره پیداش شد.
اوه، عالیه.
ممنون.
مطمئن نبودم می‌دونستید قراره بیایم.
یه کم دیر کردید، تازه هنوز اون کت‌وشلوار افتضاح رو تنتونه.
شلوارتون رو دربیارید.
لطفاً همون‌جا بایستید.
و یه ژست بگیرید.
نه.
این روزها پیدا کردن مدل برهنه خیلی سخته.
بشینید.
اِ... لاسپرلا؟
ما خوبیم، ممنون.
لباستون رو دربیارید و وانمود کنید دارید فکر می‌کنید.
فکر کنم چند ساعتی طول بکشه.
آره.
آره، حتماً.
یه نفر ناشناس زنگ زد و گفت شاید اطلاعات مهمی داشته باشید.
آره، اطلاعاتی که کمکمون کنه سریع وارد پرونده بشیم.
اطلاعات؟
بله.
دربارهٔ اَکمی؟
اَکمی؟
اِ، بله.
اَکمی.
اَکمی؟
بعد از همهٔ این‌ها، منو استَفی صدا می‌کنن؟
دنیا استَفیه!
اَکمی؟
اَک‌تو!
هیچ‌وقت نمی‌تونید از زیر زبونم بکشیدش بیرون!
همه‌چی رو بهتون می‌گم.
صورتتون پر از اَکمیه!
هرچی دربارهٔ اَکمی لازم دارید بدونید، توی جعبه‌ست.
آقای داک، آقای داک!
شما واقعاً نباید اینجا باشید.
موافقم، دکتر.
بیاید این مرکز رو به هم بریزیم...
من برای اون کار مدلینگِ بدون شلوار اومدم.
ببین، من اسبم!
من اسبم!
خب، دیوونه‌ش کردیم و یه کانوپیت گیرمون اومد.
خب، شاید مهم باشه.
معلومه یه مدتیه اینو پیش خودش نگه داشته.
صبر کن.
همینه، دوستان.
ما دوستانیم؟
فکر می‌کنی قراره ما رو بدزدن؟
برای باج‌گیری گروگانمون بگیرن؟
حس می‌کنم زنده‌ام.
پس فکر می‌کنی چیه؟
خیلی خطرناک به نظر میاد؛ در حد مرگ.
بااین‌حال، بازم رفت تو.
داری چی کار می‌کنی؟
دارم وایلی رو دنبال می‌کنم.
اگه اینجا بیرون بمونم، فقط شبیه یه بازنده به نظر میام.
دارم وارد تونل می‌شم.
الو؟
شرط می‌بندم توی کلاس‌های شیک آکسفورد بهت نمی‌گن توی تونل‌های
مرموز قدم بزنی.
راستش، شرط می‌بندم حتی منصرفت هم می‌کنن.
اتفاقاً به این فکر کرده بودم که رشته‌م تونل‌های مرموز باشه.
نه، همچین فکری نکرده بودی.
چرا، کرده بودم.
اینجا چی داریم؟
یه چیز خیلی بزرگ پیدا کردم.
هی، یه پیام پیدا کردم.
چی نوشته؟
نوشته: دافی.
نمی‌دونم چقدر دیگه وقت دارم.
امیدوارم این پیام به دستت برسه.
اوضاع پروژهٔ زنوبلید به‌هم ریخته.
پروژهٔ سیزیف چیه؟
سیزیف.
پروژهٔ سیزیف چیه؟
اَکمی تک‌تک حرکاتم رو زیر نظر داره و حس می‌کنم جونم در خطره.
اگه این پیام رو می‌بینی، لطفاً کمک بفرست.
دکتر لوری.
کوین!
تریس!
برو!
مگه نگفتم فوق‌العاده خطرناکه؟
گفتم.
مگه دقیقاً همینو نگفتم؟
آره.
گفتم.
باشه.
این یعنی چی می‌تونه باشه؟
پروژهٔ سیزیف؟
من... نمی‌دونم.
نمی‌دونم.
خیلی خب.
چی؟
الان چی شد؟
چی؟
رئیس، فکر کنم فهمیدن ما چه‌کاره‌ایم.
خب، سیسیفوس از اسطوره‌های یونانه.
خدایان مجازاتش کردن و مجبورش کردن هر روز یه تخته‌سنگ رو از تپه بالا ببره.
ولی سنگ دوباره قل می‌خورد و می‌اومد پایین.
تا ابد.
و همون چیزی بود که دافی داشت نقاشی می‌کرد.
که چی؟
این که مدرک نیست.
هیچ‌کدوم از اینا کمکمون نمی‌کنه دادگاه رو ببریم.
باشه.
این... همه‌ش فقط وقت تلف کردنه.
ما یه موکل داریم که، جسارت نباشه، حتی نمی‌تونه برچسب هشدار رو بخونه.
کلی وسیله داریم که خودش خرابشون کرده.
هیچی نداریم، پیج.
خب، سال‌هاست پرونده‌های اکمی رو با توافق می‌بندی و هیچ‌وقت دست نگه نداشتی.
که فکر کنی و یه الگو ببینی.
یه الگو؟
آره.
موکل‌های من منفجر می‌شن و دو ثانیه بعد، کاملاً حالشون خوبه.
هیچ‌کس اهمیت نمی‌ده.
پس این باعث می‌شه کارشون اشکالی نداشته باشه؟
انفجار؟
صد دلار؟
این عادلانست؟
این پرونده می‌تونه موفق بشه، مگه نه؟
این فرصته که واقعاً به مردم نشون بدی چه کارهایی ازت برمیاد.
آره، ولی فقط اگه نبازم جواب می‌ده.
چرا فرض کردی قراره ببازی؟
شوخی می‌کنی؟
باختن واقعاً خیلی آسونه.
بهتره همین حالا اینو یاد بگیری.
می‌دونی، همه فکر می‌کردن برای اومدن به اینجا دیوونه‌ام.
ولی نمی‌خواستم برم یه مؤسسه حقوقی بزرگ و کمک کنم پولدارها پولدارتر بشن.
فکر می‌کردم... فکر می‌کردم هنوز واقعاً یه وکیل واقعی هستی.
آره، منم همین فکر رو می‌کردم.
خب، رودرانر چه ویژگی‌ای داره؟
حرفی برای گفتن نیست.
می‌دونی، واقعاً بهت حسودی می‌کنم.
حتماً خوبه که یه هدف این‌قدر روشن داشته باشی.
منم فکر کنم قبلاً همچین هدفی داشتم.
می‌دونی، انگیزه داشتم و دنبال هدفم می‌دویدم.
ولی از فشارِ اینکه همیشه باید برنده می‌شدم خوشم نمی‌اومد.
و از این همه تلاش خسته و فرسوده شدم.
به‌هرحال، خیلی خوب بلدی گوش بدی.
داری چی کار می‌کنی؟
وایسا!
تله‌ست!
وایسا!
داشتیم با هم درد دل می‌کردیم!
صبر کن!
وایلی!
نمی‌تونی از اون‌جا بپری!
وایلی!
موفق شدی.
برای ثابت کردن حرفت، راه خیلی دوری رو اومدی.
سلام، وایلی.
ممنون.
فردا می‌بینمت.
نشستی؟
آره.
خب، سال که ننشسته.
این مشکلی ایجاد می‌کنه؟
وایلی داره گولمون می‌زنه.
تنها دلیلی که این پرونده رو قبول کرده، اینه که
حین دادگاه رودرانر رو گیر بندازه و بکشه.
خوب نیست.
همه‌ش بخشی از یه نقشه‌ست.
فقط داره ازمون استفاده می‌کنه تا پرنده رو به جایگاه شاهد بکشونه.
اگه رودرانر توی دادگاه پیداش بشه، اوضاع به‌هم می‌ریزه.
منم مثل احمق‌ها به نظر میام.
اگه شرکت ورشکست بشه، باید تشک‌فروش بشیم.
این یه‌جورایی توهین به تشک‌فروش‌هاست.
باشه.
پس می‌شیم، مثلاً، رفتگر.
کوین.
باشه.
کارگر خدمات شهری.
کارگرهای خدمات شهریِ بابام.
باشه.
فقط واقعاً نگرانم که دوباره وایلی رو به این دادگاه راه بدیم.
بدون وایلی، دادگاهی در کار نیست.
بدون دادگاه هم شرکتی باقی نمی‌مونه.
و بدون شرکت، بی‌پول می‌شیم.
بدم میاد پیشنهاد بدم به یه سگ دروغ بگی، ولی باید
قانعش کنی که رودرانر اون‌جا خواهد بود.
هیس.
پیج، اشتباه می‌کردم.
ببین درباره پروژهٔ سیزیف و ارتباطش با آگنی چی می‌تونی پیدا کنی.
عالیه.
همین الان دارم روش کار می‌کنم.
باشه.
سلام.
می‌خواستم بدونم هنوز دکتر لوری اینجا زندگی می‌کنه؟
اونا گوش می‌دن، می‌دونی.
عزیزم، چای می‌خوری؟
ازدواج خیلی خوبی داشتیم.
روزها زیاد کار می‌کرد، ولی بازم می‌اومد خونه و
ساعت‌ها برام پیانو می‌زد، چون می‌دونست چقدر دوستش دارم.
۸۷ سال کنار هم بودیم.
خدا رو شکرگزارم.
ببخشید، اگه اشکالی نداره بپرسم، دکتر لوری کی فوت کرد؟
اوه، نمرده.
مفقوده.
یه روز با پرنده کوچولومون رفت سر کار و دیگه هیچ‌کدومشون رو ندیدم.
گفتن با منشی‌ش فرار کرده، ولی من باور نمی‌کنم.
منشی‌ش نقاش بود.
پنگوئن.
درباره پروژهٔ سیزیف چی می‌تونی بهم بگی؟
چی؟
کدوم روزِ چی؟
اوه، رودرانر کِی شهادت می‌ده؟
هر لحظه ممکنه.
چرا؟
دلیل خاصی داری که می‌خوای پیداش کنی؟
باشه، خب، در جریان می‌ذارمت.
من این رودرانر رو لازم دارم.
صددرصد.
دقیقاً چرا؟
اون تنها کسیه که هر بار این احمق محصولات ما رو غلط استفاده کرده، دیده.
باید شرط می‌بستم.
کینه به دل گرفته.
برو اون بیرون و با من بسوز.
گرفتن یه پرنده مگه چقدر می‌تونه سخت باشه؟
این رو تصور کن.
من یه مشت کیرم.
به زانوت درمیارم.
من مریضم.
کیر یه بچه‌خرس رو مشت می‌زنم.
جوابم رو بده ببین چی می‌شه.
می‌فرستمت اون دنیا.
یه چوب بردار، تبدیلش کن به ترکه.
می‌تونم این بحث رو خیلی سریع تموم کنم.
دارم دروغ می‌گم!
با لگد می‌زنم تو کون شیر.
من خودِ کیرم.
می‌افتم تو گهواره‌ت.
کیر بخور.
کیرت رو بذار روی کیر.
کیرت رو بیار.
کیرت.
اون نوشیدنی خیسه رو همین‌طوری بریز روی اون کیر.
هیچ‌کس نمی‌بینتش.
لوئیس، محموله‌ست!
هیچ‌کس نمی‌بینتش.
الو.
شوهرم مخترع ارشد محصولات کارتونیِ شرکت اَکمی بود.
وقتی این شغل رو گرفت، خیلی ذوق‌زده شده بود.
می‌خواست چیزهایی بسازه که واقعاً به کارتون‌ها کمک کنن.
مثل پمپ ضدبرآمدگی.
پاک‌کنِ خط‌های بدبو.
آهان، و این اسپری ضدشکارچی.
بعد از یه مدتی، همه‌چی عوض شد.
از اتفاقاتی که می‌افتاد خوشش نمی‌اومد.
و بعدش ناپدید شد.
اخیراً بهم تلفن می‌کنن.
بعضی وقت‌ها قطع می‌کنن.
ولی بعضی وقت‌ها...
چه خبر، دکتر؟
مردی رو که پشت تلفنه نمی‌شناسم.
نمی‌دونم شوهر عزیزم کجا رفته.
ولی می‌دونم پروژهٔ سیزیف دلیل ناپدید شدنشه.
هدف شناسایی شد.
پروژهٔ له‌کردن هدف تا سه، دو، یک... شروع!
قربان، هدف داره ما رو نگاه می‌کنه.
چرا هدف داره ما رو نگاه می‌کنه؟
میپ، میپ.
صبر کن!
صبر کن، صبر کن!
گرفتیمش؟
من که نگرفتمش!
خب، معلومه که به یه دست‌انداز خوردیم.
خارش داره؟
آره.
ولی می‌ترسم بهش دست بزنم.
حواستون جمع باشه و چشم و گوشتون باز.
چی شد؟
چی دیدی؟
خب، من فک کردم، فک کردم.
فک کردی فک کردی؟
بهت پول نمی‌دم که فک کنی فک کردی.
بهت پول می‌دم حرف بزنی.
فک کردم!
فک کردی؟
یا فک کردی فک کردی؟
چون همین الان گفتی فک کردی فک کردی.
آره!
حرف زدم!
چی رو یاد دادی؟
چی درس دادی؟
یه خرابی در محدودهٔ شرقی.
آخرش هم از همون‌جا در رفت.
اون دوندهٔ جاده‌ای خیلی، خیلی سریعه، قربان.
نه!
استپ، تو یه پرنده دادی.
دارن خیلی نزدیک می‌شن.
فقط نمی‌خوام بترسونیش.
می‌خوام نابودش کنی.
می‌خوام دست از فضولی کردن برداره.
می‌دونی چه بلایی سر دکتر لاری اومد.
می‌خوای همون بلا سر مادربزرگت هم بیاد؟
نه!
تو رو خدا!
امشب گیرش می‌اندازم!
قول می‌دم!
آفرین، سگ گنده.
خفه شو، پَچز!
حتماً، قربان.
می‌خوام یه چیز دیگه بگم.
پیج؟
خوبی؟
آره، کاملاً خوبم.
همیشه یه‌جورایی دلم می‌خواست یه بمب از پنجره پرت کنم بیرون،
ولی هیچ‌وقت وقت مناسبی پیش نیومده بود.
ببین، بیوهٔ دکتر لاری این نوار رو بهم داد.
هزار بار گوشش دادم.
یه چیزی هم توی صدای کاغذ هست.
یه چیزی هم توی پس‌زمینه هست.
ولی اَکمی همه‌جا چشم و گوش داره.
اون همونیه که بهم زنگ زد.
آره، می‌دونم، ولی می‌تونی بشنویش؟
کاش می‌تونستم بیشتر بگم.
ولی اَکمی همه‌جا چشم و گوش داره.
صبر کن، چرا صبر کنیم؟
این مدرکه.
باشه، دیگه بسه.
چرا صبر کنیم؟
این کارو بس کن.
برای این کار نقشه‌ای هم داری؟
همینه.
صبر کن، این آهنگو می‌شناسم.
از کجا؟
نمی‌دونم.
انگار مال یه برنامهٔ تلویزیونی یا تبلیغه یا...
صبر کن.
جشنوارهٔ سالانهٔ هویج آلبوکرکی.
باشه، اون دیگه چیه؟
یه جشنوارهٔ هویج توی آلبوکرکی.
هر سال، سالانه اتفاق می‌افته.
الو؟
تماس‌گیرندهٔ مرموز؟
اون تماس‌گیرندهٔ مرموزی که بهم زنگ زد؟
بهش بگو ما از طرف شرکت ایوری جونز و مالتیزیم.
ما از طرف ایوری جونز و مالتیزیم.
هر وقت خواستی می‌تونی خودتو نشون بدی.
خب، اوضاع چطوره دکتر؟
کی اونجاست؟
هیچ‌وقت بهت نمی‌گم، مک.
من موجود شبم؛ سایه‌ای که حرکت می‌کنه.
هیچ‌وقت نمی‌فهمی من کی‌ام.
وای، خدای من.
وای، یا ابوالفضل.
تو صورتمو دیدی.
به من نگاه نکن.
من زیادی... خوشگلم.
تماس‌گیرندهٔ مرموز؟
بهت می‌گم، این مرغ‌عشق هفته‌هاست داره دست‌وپا می‌زنه و
کورکورانه توی این پرونده پیش می‌ره.
خوش‌شانسی که من طرف توام.
هی، تعقیبت کردن؟
کسی زیر نظرته؟
دوربین چراغ قرمز گرفتت؟
پهپاد شناساییت کرده؟
صدات رو... شنود می‌کنن؟
دیگه داره واقعاً خجالت‌آور می‌شه.
ببین، من یه عالمه سؤال ازت دارم.
چرا دوباره زنگ نزدی؟
دکتر لوری چی شد؟
و دربارهٔ پروژهٔ سیزیف چی می‌تونی بهمون بگی؟
دیگه بسه، جناب وکیل.
اینجا یه نارنجک نوری لازمه.
می‌دونی، دکتر لوری مخترع ارشد محصولات کارتونیِ ضدجوش بود.
چیزهای شگفت‌انگیزی ساخته بود.
چیزهای ضروری، مثل دستگاه تعویض سریع.
یه روز، از دفتر مرکزی یه مدیر فرستادن تا اوضاع رو زیر نظر بگیره.
طرف واقعاً عروسک خیمه‌شب‌بازی بود.
یه‌دفعه کلی راز و مخفی‌کاری به وجود اومد.
اسمش رو گذاشتن پروژهٔ سیزیف.
با مدیریت جدید، آزمایش‌ها مرتب‌تر و منظم‌تر انجام می‌شدن.
و بی‌ملاحظه و خطرناک بودن.
مطمئن نیستم درست فهمیده باشم.
همهٔ این کارها برای چی بود؟
اونا برای کارتون‌ها محصول اختراع نمی‌کردن.
از کارتون‌ها استفاده می‌کردن تا محصول اختراع کنن.
دکتر لوری بهشون گفت این کار اشتباهه.
و آزمایش‌هاشون به کارتون‌ها آسیب می‌زنه.
التماسشون کرد که به این کار پایان بدن.
ولی در عوض، به زندگی خودش پایان دادن.
هرکسی که روی پروژهٔ سیزیفوس کار می‌کرد، یا
مفقوده، یا مجبور شده برای اَکمی کار کنه، یا دیوونه شده.
و این برنامه کی تموم شد؟
نمی‌بینی؟
هیچ‌وقت تموم نشد.
تکامل پیدا کرد.
به‌جای این‌که محصولات خطرناک رو توی
آزمایشگاه آزمایش کنن، فرستادنشون توی دنیای واقعی.
آره.
موشک‌کفش‌های وایلی رو طوری طراحی کرده بودن که نتیجهٔ معکوس بدن.
حالا داری می‌فهمی.
هرچی یه وسیله بیشتر خراب می‌شه، اون شخصیت کارتونی بیشتر آسیب می‌بینه.
و دادهٔ بیشتری برای ساخت محصولات بهتر اَکمی برای انسان‌ها به دست میاد.
دقیقاً، دقیقاً.
وایلی، تو چیزی هستی که بهش می‌گن کاربرِ پرمصرف.
سال‌ها گذاشتن منفجر بشی و له بشی و صدای مهیب بدی، درحالی‌که کاملاً می‌دونستن چه بلایی سرت میاد.
حاضری توی دادگاه دربارهٔ این موضوع شهادت بدی؟
دنیا باید اینو بشنوه.
نه، نه، نه.
برای لو دادن ماجرا به یه نفر از داخل شرکت نیاز داری.
رئیس روابط‌عمومی اَکمی رو بیار شهادت بده.
اون استاد ماست‌مالی کردنه.
اسمش...
ای وای.
این دیگه علامت منه.
فکر کنم گرفتنش.
نگرفتنش.
اگه کسی پرسید، بگو خبرچینت یه شکارچی کوچولوی کلاه‌خنده‌دار بوده.
همه‌مون روی تو حساب می‌کنیم.
خداحافظ.
فردا می‌بینمت.
خداحافظ.
عالیه.
هیچ‌کس از اون در رد نمی‌شه.
هرچی امنیت بیشتر باشه، بهتره.
برای ثبت در صورت‌جلسه، می‌گید توی اَکمی چه سمتی دارید؟
آروم، آروم.
خیلی خب، عالیه.
اگه حرف اشتباهی زد، از اینجا می‌بریمش بیرون.
تموم شد.
و سمتتون به‌عنوان نمایندهٔ روابط‌عمومی شامل چه کارهاییه؟
چی؟
همه‌چی آسونه.
پس شما اختیار دارید از طرف اَکمی صحبت کنید.
دربارهٔ پروژهٔ سیزیفوس چی می‌تونید به ما بگید؟
آقای دِویل، پروژهٔ سیزیفوس چیه؟
شهردار، یادتون باشه که سوگند یاد کردید حقیقت رو بگید.
اعتراض؟
وکلای محترم، بیاید کنار جایگاه قاضی.
این پرونده دادگاهم رو تبدیل به سیرک کرده.
همین الان شاهد منو بیرون انداختن.
ما که اینو نمی‌دونیم.
کاملاً موافقم.
می‌خوام درخواست بدم که... همهٔ مدارکی که دادستانی ارائه کرده، از پرونده حذف بشه.
فقط اون جفت کفش موشکیِ اصلی رو نگه دارید.
بقیه‌ش دیگه زیاده‌رویه.
درخواست پذیرفته شد.
شوخی می‌کنید؟
ممنونم، قاضی.
حالا در پاسخ، می‌خوام درخواست مختومه شدن پرونده رو بدم... به‌خاطر نبود مدارک کافی.
درخواست پذیرفته شد.
از این همه مزخرف خسته شدم.
شما اجازه ندارید اینو بگید.
زیبایی قاضی بودن همینه.
هرچی بخوام می‌تونم بگم.
دادرسی بی‌اعتبار؟
خب، گفتمش.
پرونده مختومه‌ست.
ای بابا، رفیق.
چیزی که اونجا اتفاق افتاد، بی‌عدالتی محض بود؛ ولی اصلاً غافلگیرکننده نبود.
شرکت اَکمی دهه‌هاست که آگاهانه محصولات خطرناک
رو به دست شخصیت‌های کارتونی می‌رسونه.
اَکمی دست به هر کاری زده تا یک
توطئهٔ شوم رو که اسمش رو گذاشتن پروژهٔ سیزیف، لاپوشونی کنه.
اونا امنیت من و موکلم رو به خطر انداختن.
بمب، تخته‌سنگ، پیانو... برای رسیدن به هدفشون از هیچ کاری دریغ نمی‌کنن.
ولی من و همکارام به مبارزه ادامه می‌دیم.
منظورم اینه، این شرکت‌ها فکر می‌کنن می‌تونن
هر کاری دلشون می‌خواد بکنن و قسر در برن.
چون واقعاً همین کارو می‌کنن.
ولی ما دیگه خسته شدیم.
و این قضیه همین‌جا تموم می‌شه.
پس داریم آماده می‌شیم که یک... راه بندازیم...
ببخشید، یک لحظه.
ببخشید.
وایلی!
امروز بعد از اینکه دادگاه پروندهٔ اَکمی
به دست قاضی بسیار عادل و محترم، تروپو گروسو، مختومه اعلام شد، باز هم دادگاه به آشوب کشیده شد.
شاکی‌ها اعتراضشون رو با کشتی گرفتن با یک موشک کارتونیِ شش‌فوتی نشون دادن.
همه‌چی روبه‌راهه.
چیزی برای دیدن نیست.
اون ماشین توئه؟
هی، پیج.
دیدیش؟
چی رو؟
سخنرانی‌ت رو.
الان پربازدیدترین خبر کشوره.
همه‌جا پخش شده.
چی؟
از سخنرانی‌م خوششون اومده؟
خب، فکر کنم ترکیدن ماشین هم بی‌تأثیر نبوده.
آقای ایوری.
باید برم.
آقای ایوری.
دربارهٔ موافقت کنگره با بررسی پرونده‌تون نظری دارید؟
اِ... کنگره؟
دربارهٔ موافقت فاگهورن لگهورن با شهادت دادن چی فکر می‌کنید؟
صبر کنید... گفتید کنگره؟
دارن ای‌کی‌می رو زیر ذره‌بین می‌برن.
داری می‌ری واشنگتن.
م... ما داریم می‌ریم واشنگتن؟
داریم می‌ریم واشنگتن.
اِ، باشه، خب، نظری ندارم.
خانم ایوری.
خیلی ممنون.
اوه، ممنون.
کجا داری می‌ری؟
چی؟
وایلی، نه!
نمی‌تونی بری.
واشنگتن بهت نیاز داره.
یعنی، این همون رویارویی نهاییه.
اگه نیای، جلسهٔ رسیدگی برگزار نمی‌شه.
کل این ماجرا بی‌فایده می‌شه.
دوندهٔ لاستیکی اونجا خواهد بود.
آره، معلومه.
اونجا خواهد بود.
آره، داره میاد.
قول می‌دم.
پس بیا دیگه.
چی می‌گی؟
تمام دنیا تماشا می‌کنن.
اونجا خواهد بود.
باشه.
بیا.
بریم.
چیزی که اولش یک مورد معمولیِ
خرابی محصول به نظر می‌رسید، حالا تبدیل شده به داستان داوود در برابر
جالوت؛ داستانی قدیمی به قدمت تاریخ.
می‌خوایم برای دوست پشمالوی کوچولومون در واشنگتن آرزوی موفقیت کنیم.
وایلی، همه طرفدارتیم.
و همیشه هم بودیم.
از همون روز اول.
وقتی یه شرکت این‌قدر موفقه، همیشه یکی پیدا می‌شه که بخواد نابودش کنه.
اما دست ما پاکه.
مهماندارها، برای فرود آماده بشید.
ببخشید که اولش از آلبوکرکی اشتباهی رفتیم، دوستان.
دیگه بسه.
دیگه تمومه.
برام مهم نیست می‌دزدینش، از شهر بیرونش می‌کنین یا می‌اندازینش توی یه چاه.
وایلی کایوت فردا توی جلسهٔ دادگاه حاضر نمی‌شه.
واضحه؟
بله، رئیس.
کاملاً واضح شد.
لطفاً ساکت باش.
وایلی، لطفاً ساکت باش.
ببین، قول می‌دم کاری که من باید بکنم، از کاری که تو باید بکنی مهم‌تره.
برنامه عوض شده.
ببین، اون...
نتونست بیاد.
مگه نه؟
باشه، خیلی خب.
فکر می‌کنی من رودرانر رو تا اینجا می‌کشوندم که
جلوی چشم همهٔ دنیا نابودم کنی؟
آره، می‌دونم فقط می‌خواستی اون رو ببری توی
دادگاه تا بگیریش و بخوریش.
چرا باید کمکت کنم این کار رو بکنی؟
باشه، آره.
دروغ گفتم.
لازم داشتم روی این پرونده بمونی.
ولی می‌دونی چیه؟
تو به من دروغ گفتی.
چی؟
منو گمراه کردی.
کاری کردی فکر کنم این پرونده واقعاً دربارهٔ یه چیزی مهمه.
و واقعاً هم هست.
می‌دونی، این قضیه خیلی بزرگ‌تر از رودرانره.
اصلاً حرف‌های خرگوشه رو درک نکردی؟
تو یه کاربر پرمصرفی.
یعنی، به این همه وسایل نگاه کن.
معتادی.
هر انفجاری.
هر بار که ته یه دره سقوط کردی.
آکمی همین رو می‌خواست.
می‌دونی، من به خاطر تو کل زندگیم رو عوض کردم.
تمام روال زندگیم رو.
احتمالاً همتون به خاطر یه تکه ران مرغ می‌ترکین توی صورتم.
اوه، من؟
تو تمام این مدت فقط به نقشهٔ خودت اهمیت می‌دادی.
اوه، رودرانر.
رودرانر.
دیگه از این رودرانر حالم به هم می‌خوره.
تو هیچ‌وقت نمی‌تونی بگیریش!
فهمیدی؟
تو فقط...
واقعاً این‌طور نیستی.
فقط دیگه تلاش نکن.
آره.
هی، کوین.
ببین، نمی‌خواستم درست قبل از جلسه اینو بهت بگم.
ولی...
تمام پولمون رو پای این دادگاه خرج کردیم.
دیگه پولی برامون نمونده.
خب، این یعنی چی؟
یعنی مگه این‌که یه معجزه‌ای اتفاق بیفته،
دیگه شرکتی وجود نداره که برگردیم سر کارمون.
برای هفتهٔ بعد براتون وقت اهدای پلاسما گرفتم.
من نمی‌تونم برم.
نمی‌خوام همچین فشاری روتون بذارم.
فقط فکر کردیم باید در جریان باشی.
باشه.
جا انداختی!
وایلی!
ای وای.
دارم سعی می‌کنم نجاتت بدم!
دارم
سعی می‌کنم نجاتت بدم!
آخ!
پس معطلی برای چیه؟
دستشوییه.
انگار شب سختی داشتی، هان؟
اوه، ممنون بابت این نگرانیِ خیلی باورپذیرت.
بیا دیگه.
واقعاً می‌خوای بری بیرون؟
یعنی...
حالا می‌بینیم.
دوربین هست.
فشار.
این چیه؟
همه‌چیزیه که همیشه می‌خواستی.
آزادی از هرگونه مسئولیت.
هیچ تعهدی هم در کار نیست.
اینم زیرمیزیه.
این برای توئه.
فقط کافیه همین الان از این در برم بیرون.
یعنی، بی‌خیال.
واقعاً دلم می‌خواد همین کار رو هی تکرار کنم.
تلاش کنم، شکست بخورم، دوباره تلاش کنم، دوباره شکست بخورم.
و انتظار نتیجهٔ متفاوتی داشته باشم.
تازه فهمیدم که...
آره.
آره، همین کارو می‌کنم.
خودت منظورمو می‌گیری.
وای خدای من.
شبیه بدلکارها شدی.
وایلی اینجاست؟
با تو نیست؟
از وقتی با سرعت ۸۰ مایل در ساعت
تو جاده به یه یخچال بسته شده بودیم، ندیدمش.
این دیگه چه وضعشه؟
فکر می‌کردم اتاق هتل کناری من بودید.
حس می‌کنم منو گذاشتید کنار.
واقعاً گند زدم.
می‌دونه جاده‌رو نمیاد.
می‌دونه بهش دروغ گفتم.
اَه.
من خیلی عوضی‌ام.
باید باهاش صادق می‌بودم.
فقط به نظرم راحت‌تر می‌اومد.
آقای اِیوِری، ممنون که امروز به ما ملحق شدید.
اینجاییم تا مشخص کنیم محصولات اَکمی برای جامعه خطرناک هستند یا نه.
موکل‌تون کجا بود؟
راستش، کاملاً مطمئن نیستم.
سناتور فاد، این‌که آقای کایوتی لازم ندونسته
در زمان تعیین‌شده با حضورش
به ما افتخار بده، خودش همه‌چیز رو درباره شخصیتش بهتون می‌گه.
هوم.
فکر کنم همین موضوع خیلی چیزها رو روشن می‌کنه.
ببینید، موکل من سال‌هاست با اَکمی سروکار داره.
دهه‌هاست از محصولاتشون استفاده می‌کنه.
اگه این محصولات این‌قدر...
خطرناکن، پس چرا؟
واقعاً انتخاب دیگه‌ای نداره.
اَکمی انحصار تمام ابزارهای موردنیاز کار آقای کایوتی رو در اختیار داره.
کارش؟
اینجا نوشته بیکاره و توی غار زندگی می‌کنه.
هاهاها.
درسته.
واقعاً درسته.
این یه واقعیته.
درسته.
نه، نه، نه، نه، نه، نه.
طبق پرونده سیلوستر علیه
گونزالس، تعقیب شدن توسط شکارچی طبق قانون یک شغل قانونی محسوب می‌شه.
شاید حقوق نگیره، ولی کار می‌کنه.
در واقع، یکی از سخت‌کوش‌ترین آدم‌هاییه که تا حالا دیدم.
و شجاعه.
روی باریک‌ترین طناب، بالای بزرگ‌ترین دره، قدم می‌ذاره.
سوار موشکی می‌شه که با دست‌هاش به خودش چسبونده.
تازه بدون اینکه خم به ابرو بیاره، به فرمون هم می‌خوره.
یعنی...
اوه.
ببخشید.
ببین.
وقتی آقای کایوت برای اولین بار اومد توی دفترم، من
تنبل‌ترین آدمی بودم که می‌تونستید تصور کنید.
دلم نمی‌خواست کار کنم.
دلم نمی‌خواست هیچ کاری رو امتحان کنم.
چون ته دلم نمی‌خواستم شکست بخورم.
ولی اون از شکست نمی‌ترسه.
هر اتفاقی هم که بیفته، خودش رو جمع‌وجور می‌کنه و پا می‌شه.
دوباره و دوباره و دوباره و دوباره تلاش می‌کنه.
اصلاً به تسلیم شدن فکر نمی‌کنه.
هر صبح با هدف و امید از خواب بیدار می‌شه.
فکر می‌کنم همه باید از این روحیه الهام بگیرن.
که من خودم همین‌طورم.
دیگه به تابلوها نیازی نداری.
ممنون که برگشتید.
آقای لِگهورن، ممنون که با وجود مشغله‌تون وقت گذاشتید.
امروز از آقای اِیوری خواستیم چندتا سؤال ازتون بپرسه.
از روی مصاحبه‌ها حسابی این یارو رو بررسی کردم.
یه آدم پرمدعاست.
خودشیفتگی عجیبی داره.
من اینجام، پسرجان.
خیلی خب.
با این می‌تونم کنار بیام.
آقای لِگهورن، از برنامهٔ اَکمی به نام پروژهٔ سیسیفوس خبر دارید؟
بله.
اسمش برام آشناست.
باشه.
و چطور نوع برنامه‌ای رو که هست برای این کمیته توضیح می‌دید؟
خب، یه برنامهٔ تحقیق و توسعه‌ست.
عالیه.
پس شما مدام محصولات کارتونی‌تون رو نوآوری و بهتر می‌کنید؟
بله، پسرجان.
باشه.
منطقیه.
ولی اگه این محصولات رو این‌قدر دقیق بررسی می‌کنید،
چرا این‌قدر زیاد خراب می‌شن؟
به نظر میاد این مشکلیه که باید روش کار کنید.
خب، پسرجان، تجارت پیچیده‌ست.
باشه.
حالا، آیا اطلاعاتی که از
پروژهٔ سیسیفوس به دست میارید، برای توسعهٔ محصولات انسانی هم استفاده می‌شه؟
حتماً.
باشه.
پس قبولش داری.
الان خودش اعتراف کرد.
شنیدین چی گفت؟
اعتراف کرد.
عمداً محصولات خطرناک رو در اختیار شخصیت‌های کارتونی می‌ذارین،
و عمداً باعث درد و رنج میلیون‌ها نفر می‌شین؟
فکر می‌کنی پیشرفت ارزش یه کم درد و رنج رو نداره؟
یه کم ناراحتی؟
داره، پسرم.
همیشه هم همین‌طور بوده.
تازه، هیچ‌کدوم از کارهایی که امروز یا هر روز دیگه‌ای کردیم، غیرقانونی نیست.
درسته، آقای کرین؟
کاملاً.
اینجا قانون کاملاً طرف ماست، و همین‌طور
افکار عمومیِ اکثریت خاموش هم با ماست.
ممنون، آقای کرین.
آقای لگهورن.
یه چیز دیگه.
بشین، پسرم.
اینجا من سؤال می‌پرسم.
بشین، پسرم.
از این دادستان بامزه‌تر چیزی ندیدم.
یاد روزهایی می‌افتم که یه خروس کوچیک در
مرغداری بودم و اونجا یه درس مهم یاد گرفتم.
شخصیت‌های کارتونی جون‌سختن.
با پتک بزن تو سرمون.
از صخره پرتمون کن.
از پسش برمیایم.
من که خودم شخصیتم کارتونی‌ام، به نظرم حتی می‌تونه یه‌کم بامزه هم باشه.
مگه نه؟
پس یه کم درد در راه خیر بزرگ‌تر چه اشکالی داره؟
درد بخشی از زندگیه و ارزشمنده.
اون لاستیک راحتی که توی کفش‌هات هست رو دوست داری، مگه نه پسرم؟
خب، اون یکی معاف از عوارضه.
با یک میلیون بار کوبیدنش به صورت یک شخصیت کارتونی ساختیمش.
اون قرص‌های گردباد تبدیل شدن به ملخ جت.
اون معجون سرعتی ما رو به ماه رسوند.
پس بله، بله، محصولات کارتونی ما گاهی منفجر می‌شن.
گاهی هم نتیجهٔ عکس می‌دن.
گاهی هم مرزهای جاذبه و علم رو پشت سر می‌ذارن.
اما واقعاً می‌خواین توی دنیایی بدون چیزهای جدید زندگی کنین؟
بدون پیشرفت؟
حالا شما همیشه چی می‌گین، آقای کرین؟
بدون اون نمی‌شه املت درست کرد.
باید چندتا تخم‌مرغ رو شکست.
خب، درست می‌گه.
و اینجا، اگه اون تخم‌مرغ یه سگ صحراییِ پست و بی‌سر‌وپا باشه که توی غار زندگی می‌کنه و
نه پارتی‌ای داره، نه خانواده‌ای، نه دوستی، خب متأسفم، ولی چاره‌ای نیست.
نه ضرری، نه خلافی.
این تصویر دقیقی از موکل من نیست.
خب، من فکر می‌کردم هیچ‌کس
جز وکیلش، از طرف اون حرف نمی‌زنه.
اصلاً توی این دنیا کسی هست که براش مهم باشه چه بلایی سر کایوت میاد؟
آقای رانر، یه مجموعه سؤال بله یا خیر ازتون می‌پرسیم.
دو بوق یعنی بله، یه بوق یعنی نه.
متوجه شدید؟
بوق، بوق.
شما پرنده‌اید؟
بوق، بوق.
گرفتنتون آسونه؟
بوق.
باشه، خیلی خب.
با آقای وایل ای.
کایوت آشنایی دارید؟
بوق، بوق.
تا حالا دیدید آقای کایوت وقتی توی بیابون
کنار شما از محصولات ضدجوش استفاده کنه؟
بوق، بوق.
این محصولات همیشه شکست خوردن؟
بوق، بوق.
آقای رانر، شاهد درد و رنج آقای کایوت بودید؟
آره، منم همین‌طور.
می‌شه گفت دوستتونه؟
خب، ممنونم آقای رانر.
ممنون که امروز به اینجا اومدید.
حرف دیگه‌ای هست که بخواید بزنید؟
خیلی خب، بفرمایید؛ می‌تونید صحبتتون رو به‌عنوان بخشی از پرونده ثبت کنید.
برمی‌گردی؟
آقای اِیوِری، باید اعتراف کنم که واقعاً، واقعاً تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
اما شما هیچ مدرکی دال بر تقصیر شرکت اَکمی ارائه نکردید
جز درد و رنج همین یک کایوت.
بنابراین، با اینکه این تصمیم برام سخته، انتخاب دیگه‌ای برام نذاشتید.
هرکس با مختومه اعلام کردن این تحقیقات موافقه، بگه موافقم.
موافقم.
آره!
تلاش کن... شکست بخور.
خب، کینه‌ای به دل نگیرید، بچه‌ها.
دنیا بیرون خیلی بی‌رحمه.
دفعه بعد شانس بیارید.
فکر کنم اون‌ها همون پرنده‌هایی‌ان که دنبالشون می‌گردید.
برو بگیرشون.
این دیگه رسماً مسخره و توهین‌آمیزه!
این دیگه چه ربات‌بازی‌ایه؟
منو از اینجا ببرید بیرون!
من عدالت می‌خوام!
اگه کسی دوست منه...
تلاشمون رو کردیم.
و از هردوتون ممنونم که هلم دادین جلو.
صبر کن.
چه خبره؟
هی، نگاه کنین!
وکیلا هستن!
اومدن!
باورم نمی‌شه!
ممنون بابت کارهایی که پشت صحنه انجام دادین.
این چیه؟
همه‌شون می‌خوان از اَکمی شکایت کنن.
با این‌که کمکشون کردین... البته خیلی هم خوب نبود.
بهتون اعتماد دارن.
اِیوِری جونز و مالتِیز.
هی!
باورتون می‌شه؟
نه!
اوه، ظاهراً یه چیز خیلی مهم توی دفترتونه.
گرفتیمش.
هی، جناب وکیل.
تو کنگره خوب از خودت دفاع کردی.
ولی هیچ‌چیز مثل چندتا مدرک محکم و انکارناپذیر نمی‌گه که یکی گناهکاره.
اینم یه هدیه از طرف خودم، از داخل دفاتر اَکمی.
این چیه؟
پرونده‌های حدود پنج ساله.
انگار حسابی کار ریخته سرمون.
امروز در پرونده در حال بررسی اَکمی، اتفاقات جدید و تکان‌دهنده‌ای رخ داده.
انتشار تصاویر تازه‌لو رفته از پروژهٔ سیزیف باعث شد پیش از طلوع آفتاب به مقر شرکت
یورش ببرن؛ عملیاتی که خیلی زود به دستگیری بادی کرین، مشاور حقوقی ارشد اَکمی،
و مدیرعامل، فاگهورن لِگهورن، به‌خاطر مشارکت در تخلفات ادعایی منجر شد.
من یه خروس آزاد و بی‌قفس‌ام!
محققان همچنین می‌گن در محل حادثه، دکتر رو نجات دادن.
پیتر لوره، دانشمند اَکمی رو پیدا کردن؛ کسی که بیش از سی سال پیش ناپدید شده بود.
شهادت قریب‌الوقوع او دربارهٔ پروژهٔ
سیزیف قراره حقیقت رو آشکار کنه.
ای وای!
خب، دیگه غریبه نشو و سر بزن.
خب، دیگه هیچ محدودیتی نداریم.
دیگه هیچ محدودیتی نداریم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.