دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
بهت گفتم که.
من تا حالا گیر نیفتادم و هیچ‌وقت هم
گیر نمی‌افتم.
انگار پاسبون‌ها راه‌بندون گذاشتن. محکم بشین.
اوه‌اوه!
عمراً من و آقای شهردار بیفتیم هلفدونی. نخیر خانم.
اوه‌اوه!
بابا، تندتر
برو.
هیا! سلام خانم ایکرز. سلام فلورنس.
به، سلام پنی.
اونجا چه خبره؟
بابا ماشین رو گذاشته رو آجر که تو پول بنزین صرفه‌جویی کنیم.
اوه.
خب،
عاقلانه‌ست، نه؟
آقای مورفی،
می‌خواستم ازتون بپرسم، ماشین ما یه مدته بدقلقی می‌کنه، گفتم
اگه خیلی سرتون شلوغ نیست، شاید یه نگاهی بهش بندازید؟
اِد می‌گه از هر مکانیکِ شهر واردتری،
واقعاً ممنون می‌شم. و
البته دستمزدتون هم می‌دیم.
کلی بهت پول می‌ده؟
نه.
چرا؟
چون ماشینش خراب نبود.
می‌تونستی براش خرابش کنی، بعد درستش کنی.
بهش فکر کردم.
بلده این کارو بکنه.
شاید بهتره بری خونه‌ی بغلی از خانم ایکرز کمک بخوای.
شوخی می‌کنی؟
داری با بابات حرف می‌زنی‌ها.
انگار من به خانم ایکرز نیاز دارم. دخترجون،
من هواپیما به پرواز درآوردم.
می‌تونم موتور از نو بسازم، اسکلت خونه بزنم.
تو رو که ساختم!
یعنی بلد نیستم
جوراب رفو کنم؟
به نظر که نمیاد.
ما آزموده خواهیم شد،
اما چنان‌که داوودِ مزمورنویس در این باب می‌نویسد:
‏«منتظر خداوند باش.
قوی‌دل باش تا او دلت را استوار گرداند.
می‌گویم: منتظر خداوند باش.»
دعا کنیم.
ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد.
ملکوت تو بیاید. اراده‌ی تو چنان‌که در آسمان است، بر زمین نیز انجام شود.
نان روزانه‌ی ما را امروز به ما عطا کن
و قرض‌های ما را ببخش،
چنان‌که ما نیز می‌بخشیم.
و ما را در وسوسه میاور، بلکه از شریر رهایی‌مان ده.
زیرا ملکوت از آن توست
و قدرت
و جلال،
تا ابدالاباد.
آمین.
ولی چرا باید انقدر حوصله‌سربر باشه؟
فکر کنم می‌خوان با خستگی، شیطونو از تن دخترکوچولوها بیرون کنن،
گمونم.
فکر کنم مامانت کل مراسم رو می‌خوابید.
می‌گفت کشیش عین شیر گرم می‌مونه.
هی!
وقتی بقیه‌ی بچه‌ها بازی می‌کنن، کاری به کارشون نداشته باش، باشه؟
بذار اینا رو از سر راهت بردارم.
خیلی بده، سم، آدمو وقتی کلیساست از خونه بیرون کنن.
آره.
واقعاً کار بدیه.
جایی داری بری؟
آره، یه فکری داریم.
اگه وسایلش رو می‌خواید، بردارید.
اگه اشکالی نداره و نمی‌خواید ببریدش...
هوم...
می‌خوایم اون رادیو رو بخریم.
خیلی وقته می‌خوام یه رادیوی قابل‌حمل بخرم، اونم درست همونیه.
آره. ممنون. خیلی خوبه. حتماً.
نه پسرجان، اون خرسِ پنیه. فروشی نیست.
چرا، هست.
نه، نیست.
اشکالی نداره، بابا.
دیگه بهش احتیاجی ندارم.
می‌خوام مال تو باشه.
لگد نزن دیگه.
بهت گفتم که،
پسش می‌خرم.
همین الان می‌رم و پسش می‌خرم.
ببین، خودت گفتی همینو می‌خوای.
تو هم گفتی می‌خوای رادیوی مامان رو بفروشی.
ببین،
فکر کنم یه جای عالی برامون پیدا کردم. درست بغل مدرسه‌ته.
هنوز می‌خوای بری مدرسه دیگه، آره؟
نمی‌خوای که فرار کنی بری سیرک و با فیل‌ها کار کنی؟
ها؟
نه.
مدرسه بد نیست.
راستش از اون آپارتمانه خوشم نمی‌اومد.
این جای جدید رو امتحان کنیم.
یه هفته وقت بده، ببینیم چطوره.
محله‌ی خوبیه.
یه در محکم و درست‌حسابی بزن.
آره، آفرین.
کسی هست؟
بیا. مواظب شیشه‌ها باش، باشه؟
باشه.
بشین.
اون یکی آدرسی که پیدا کردی رو نگاه کن، خب؟
مرتب و آراسته باش، باشه؟
کسی هست؟
هی،
اونجا چی‌کار می‌کنی؟
اوه، خب،
با دخترم دنبال خونه‌ی اجاره‌ای هستیم.
ما...
انگار داری از پنجره دید می‌زنی.
نه، دنبال صاحبش می‌گردیم. از جلو رفتیم
و...
اومدی مفت‌نشینی؟
نه، نیستیم.
بابات داره چی‌کار می‌کنه؟ هی!
هی.
هی. هی.
لعنتی.
خب، آقا.
آره.
همون‌جا وایسا، دخترخانم.
خب، گوش کن.
نترس. هیچ‌وقت نترس.
وقتی آزاد شم،
میام دنبالت، بعدش با همیم و دیگه هیچ‌وقت از هم جدا نمی‌شیم.
خب؟ قول می‌دم.
متأسفم، پنی. نمی‌دونم این قضیه چقدر
طول می‌کشه، ولی وقتی همه‌چی درست شد، میام دنبالت.
دوستت دارم.
یعنی چی؟ از کجا بیای دنبالم؟
خیله‌خب، یالا. خانم، بریم.
صبر کنید! نه! تو رو خدا، نمی‌تونم بابامو ول کنم!
بابا، نه! تو رو خدا، نه! بابا،
تو رو خدا!
چیزی نیست. هی، هی، هی.
نه!
گریه نکن. گوش کن به من.
تو رو خدا، نه!
نترس.
نه!
نترس.
نه بابا، نه!
باید بریم.
بابا نه!
بریم خانم کوچولو. یالا.
بابا، نه!
بیا، دخترجون.
صبر کن.
نیروهای جدیدمو ببینم.
بیسبال بلدی، پسر؟
خب، من...
اوهوم. تو چی؟ بیسبال بازی می‌کنی؟
بله قربان.
بله قربان. حالا شد.
هر گندی زدید، شانس آوردید که اینجایید.
هدف ما اینه که با کار سخت و ثمره‌ش، از محکوم‌ها آدم مسئول بسازیم.
به ازای هر دو روز کار، یه روز از محکومیتتون کم می‌شه.
رفتار خوب هم باعث می‌شه زودتر مشروط آزاد شید.
حالا، سخت کار می‌کنید،
ولی مزد روزانه می‌گیرید.
منهای هزینه‌ها.
رِد،
داری بدجوری به استخون نزدیک می‌شی.
همین‌طور بجو، ببین به چی می‌رسی.
رئیس.
حالا، گند بزنید،
اینو به همه‌تون می‌گم،
گند بزنید، برمی‌گردید ندامتگاه، هم محکومیتتون بیشتر می‌شه
هم جای چکمه‌م تا ابد رو کونتون خالکوبی می‌شه.
مفهومه؟
بله قربان.
جاده رو بسازیم!
هی، این کارت‌ها عوض بشو نیستن، لعنتی.
هرچقدر می‌خوای زل بزن، ولی آخرش یا باید بازی کنی
یا بکشی کنار.
نمی‌بینی، سینگ؟
تو نمی‌تونی ببری، خب؟
نه این بازی.
راستش
تو کل این کشور.
آخه چطوریه که نیفتادی تو خوابگاه رنگین‌پوست‌ها،
همون‌جا که جای توئه؟
سفیدپوست‌های نادون دیگه.
سفیدپوستن،
ولی نادون نیستن.
خب، طبق نظر سفیدپوست‌هایی که می‌گردونن
این تشکیلات رو،
من رسماً سفیدپوست حساب می‌شم،
درست مثل تو، رنکین.
من نیستم.
خب، شانس نیاوردی، رفیق.
پس مثل من نیستی،
چون من سفیدپوستم
و هنوز تو بازی‌ام.
فرقش همینه. هی، تو چی می‌گی، مورفی؟
به نظرت سفیدپوست‌ها نادونن؟
آخه ببین، سینگ نشسته اینجا به سفیدپوست‌ها می‌گه نادون.
از خودت دفاع نمی‌کنی؟
رنکین، فقط پخش کن.
چی؟ آره، آره. پخش می‌کنم.
اوه،
این که
دستِ مرد مُرده‌ست.
دست مرد مرده؟
می‌گن وایلد بیل هیکاکِ پیر،
تیر خورد،
درست پسِ کله‌ش. بنگ.
همین‌طوری.
آره.
وقتی داشت با همین دست بازی می‌کرد.
نه، خنده نداره.
نه.
تو هر کاری می‌خوای بکن، گنده‌بک، ولی...
همه رو وسط.
بلوف می‌زنه.
چی؟
حرف هم می‌زنه. به‌به.
تو چی می‌دونی، پیرمرد؟ اصلاً پوکر بازی کردی؟
نه.
فقط باید بفهمی کی داره زر می‌زنه.
شاید حق با مورفیه.
می‌بینم.
خب، چی داری؟
من اینو دارم.
لعنتی.
بردم؟ مگه نگفتی بلوف می‌زنه؟
فقط گفتم باید بفهمی کی داره زر می‌زنه.
فکر کردم یه معنی می‌دن،
ولی...
خب، ما تو مزرعه‌مون کلی مرغ داشتیم.
وای، خدای من.
واسه گوسفندها هم دور مزرعه حصار نداشتیم.
یعنی خلاصه‌ش،
بهشون یاد می‌دادیم کجا باید برن. اگه یه گوسفند
تو محدوده نبود، اون گوسفند...
آره، گوسفنده دیگه رفته. رفته که رفته.
‏...آره، با تیر می‌زدیمش.
آره. مثل هر مزرعه‌ی معمولی.
مگه قصه درباره‌ی مرغ‌ها نبود؟
چی؟ نه بابا.
همه گوش کنید.
هی، بچه‌ها،
استراحت دوست دارید، نه؟
آره.
معلومه.
بله قربان.
استراحت کنید، به خودتون برسید، و از همه مهم‌تر،
بیسبال بازی کنید.
آره.
فردا فیناله. تیم‌ها مساوی‌ان.
یه بازی تا افتخار فاصله دارید.
یالا پایرتس!
اما،
یه مشکلی داریم،
پس بذارید برنامه‌ی امروز بعدازظهر رو بگم.
باب می‌گه اون بالا یه صخره هست که باید منفجر بشه،
ولی تا دوشنبه دینامیت بهمون نمی‌رسه. انبار باروت خالیه.
ولی من می‌گم
اون صخره باید همین امروز جابه‌جا بشه.
اگه نشه،
فردا همه‌تون برمی‌گردید اینجا و بازی‌ای در کار نیست.
پایرتس بازی رو واگذار می‌کنه. حالیتونه؟
بله قربان.
اون صخره‌ی لعنتی رو جابه‌جا کنید.
یالا بچه‌ها. ادامه بدید.
یالا پایرتس!
یا خودِ مسیح، این عوضی‌ها رو ببین.
هیچ شانسی ندارن.
هرکول هم از پسش برنمیاد.
چته، مورفی؟
اهل کار تیمی نیستی؟
بستگی به تیمش داره.
فردا کار کنی برات مهم نیست؟
با یکشنبه‌ها میونه‌ای ندارم.
ترجیح می‌دم روزهای دو-به-یکمو جمع کنم و زودتر آزاد شم.
کارو دوست دارم.
جدی؟ خب، من
بیسبال دوست دارم
و عاشق یکشنبه‌هام.
روزِ خداونده.
اگه فردا مجبور شیم اینجا کار کنیم،
اصلاً خوش نمی‌گذره، اینو از الان بهت بگم.
هی، بالاخره اومدی.
چی‌کار کنی، لاستیک بذاری زیرش؟
ای خدا، فرانکلین، خفه شو و بکَن.
خب، گوش کنید. سینگ، یه سوراخ شیش‌اینچی می‌خوام، درست
اینجا. اولسون، بیا.
می‌بینی؟ درست اونجا.
خیله‌خب،
بگیرش.
یالا
ادامه بدید! یالا، یالا، یالا!
باشه.
خب. سوراخ‌ها آماده‌ست؟
آره.
گوش کنید. گوش کنید. اولسون، یه بیل بردار، برو
درست همون‌جا. کلنگ هم درست همون‌جا. خب؟
فقط همین چند نفر هل می‌دن، خب؟ بقیه نه، وگرنه دسته‌ها می‌شکنن.
وقتی راه افتاد، نذارید وایسه. برید.
برید.
آماده؟
آره.
دنی. دنی. همین‌طور ادامه بده.
هلش بدید!
هل بدید! هل بدید! هل بدید!
نایستید. نایستید. سینگ،
یالا.
ادامه بدید! برو! برو! برو!
هل بدید! یالا!
یالا! نایستید! نایستید! یالا!
آره! آره!
یالا!
یالا! یالا!
یالا!
آره!
بریم! بریم!
بیا تو.
پشت خونه‌ام.
اینم از خودش.
هرکول.
آره، خیلی حال داد، مورفی.
قیافه‌ی اون بچه‌ها دیدنی بود.
تو داشتی زمین و آسمون رو جابه‌جا می‌کردی و اونا نمی‌فهمیدن چطوری.
دکتر پپر؟
از خودت پذیرایی کن.
بنداز!
لامصب، مورفی.
همچین چیزی ندیده بودم.
معمولاً آدم می‌ذاره یه کم پرواز کنن،
یه فرصتی بهشون می‌ده.
فکر کردم قراره بزنیمشون.
خب، زدی دیگه.
اینا رو پاک می‌کنم و من و تو یه غذایی بزنیم.
نمی‌دونم ماشین‌بازی یا نه.
این آخرین و بهترین مدله، مدل ۱۸.
الان کار نمی‌کنه، ولی خوشگله.
نگاهی بندازم؟
راحت باش.
مشکلش چیه؟
به چپ می‌کشه، جوش میاره، از سربالایی بدش میاد، ترمزم که کلاً نداره.
درستش می‌کنم.
جدی؟
کدومشو؟
همه‌شو.
کل مدت لعنتی داشتیم تو پاریس از یه فاحشه‌خونه نگهبانی می‌دادیم.
قبلش تو اداره‌ی پلیس پورتلند بودم، واسه همین مستقیم انداختنم تو
دژبانی.
کارمون این بود که نذاریم سربازایی مثل تو
مرض مقاربتی بگیرن.
یه مدت خوب پیش می‌رفت،
تا اینکه خود دژبان‌ها مرض گرفتن.
تو چی؟ اون زخم‌ها رو از کجا آوردی؟
اوه.
آلمانی‌ها می‌خواستن بیفتن پشتمون.
واحد ما موقتاً تحت فرماندهی انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها بود.
دیده‌بان‌هاشون فکر کردن اگه من اول ببرمشون اون بالا، موضعمون بهتر می‌شه،
منم بردم،
اینا هم یادگاریش موند.
یه جورایی قهرمان جنگی‌ای، نه؟
فقط شانس آوردم گمونم.
یاتاقان‌های نو رو جا انداختم. اون فلز بابیت باید یه مدتی دووم بیاره.
دیگه به چپ نمی‌کشه.
آره، وضعش خیلی خراب بود.
اونی که ازش خریدم، حسابی ازش کار کشیده بود.
الان بازنشسته شده.
داره ۱۵ تا ۲۰ سال تو جولیت می‌کشه.
آره.
قاچاقچی بازنشسته، ها؟
کلید مخفی رو داشبورد، کمک‌فنر تقویتی، سینی گل و لای،
موتورشم دستکاری شده. البته سرسری. واسه همین انقدر جوش می‌آورد.
خب.
آدم ماشین مشروب‌کشی رو از یه فرسخی می‌شناسه.
فکر کنم کم‌کم ازت خوشم بیاد، مورفی.
خانواده داری؟
آره.
یه دختر دارم.
کسای خوبی مراقبشن؟
درد دل که کنی، بارت نصف می‌شه، پس
مشکل چیه، پسرم؟
من اینجام.
تو پرورشگاهه، خانه‌ی شبان نیکو.
یه ماه دیگه می‌شه بچه‌ی دولت، آماده‌ی فرزندخوندگی.
حتی با ارفاق، شیش ماه دیگه اینجام. مشکلم اینه.
ممنون.
هی، مورفی.
کارت خوب بود. ممنونتم.
الان عالی کار می‌کنه.
راستشو بخوای،
فقط واسه دور زدن نیومدم اینجا.
داشتم به تو و گرفتاریت فکر می‌کردم.
اگه بتونم تا آخر ماه بیارمت بیرون،
خوشت میاد؟
می‌تونی؟
پسرم،
اینجا حرف، حرفِ منه.
برگه رو امضا کنم که محکومیتت تمومه،
یعنی تمومه.
حالا، برنامه از این قراره.
یه دوستی دارم که یه کم کمک لازم داره.
اونم یه جورایی گرفتاره.
چهار تا مرد قوی لازم داره،
مردای قابل‌اعتماد.
من به هیچ‌کدوم از این بچه‌ها اعتماد ندارم، ولی تو بهتر می‌شناسیشون، و بهت اعتماد دارم،
پس تو باید سرگروه باشی.
این یکی دیگه مثل اینجا پیک‌نیک نیست.
شاید سخت بشه.
اما،
پول خوبی توشه.
فقط نباید گند بزنید.
نمی‌زنیم.
باشه.
این کارو بکنی،
برگه‌های آزادی تو و مردایی که انتخاب می‌کنی رو امضا می‌کنم.
قبوله؟
این کار هرچی که هست، باید قانونی باشه.
ببین،
خودت گفتی سه تا مرد قابل‌اعتماد پیدا کنم.
فقط دو تا پیدا کردم، و
انگار شماها ازش خوشتون میاد.
خدا رو شکر سوار اون لعنتی نمی‌شیم.
تا معدن دو ساعت راهه، کم و بیش.
نمی‌خوام از هیچ‌کدومتون یه کلمه هم بشنوم، زندونی‌ها. شنیدید؟
تا حالا سوار هواپیما نشدم.
همین الان چه زری زدم؟
برید،
رد شید،
آقای ایموس.
بدو.
هی. بیا اینجا،
بیا اینجا. یالا
زود باش.
صبر کن،
اونجا رو بپا. درست همون‌جا. مواظب باش!
یالا. عجله کن.
بذارش
رو میز و خفه شو.
عصر بخیر، آقایون.
جورج تاگرت هستم.
کدومتون مورفیه؟
منم.
آره. کلنسی فقط ازت تعریف می‌کرد، آقای مورفی.
می‌گه مردِ این کاری،
که عالیه، چون این کار مردِ درست‌وحسابی می‌خواد.
مردای درست. بیاید.
حالا، یه چیزی هست
که می‌خوام بدونید، و خیلی مهمه. اینو می‌بینید؟
این یعنی دردسر.
پیدا کردنش،
استخراجش، و مخصوصاً نگه داشتنش، دردسره.
آدم‌ها دور و بر طلا یه جوری می‌شن. به چشم دیدم.
دروغ می‌گن،
کلک می‌زنن.
واسه‌ش آدم می‌کشن.
شنیدید؟
بله قربان.
خوبه.
دو هفته‌ی دیگه، همه‌ی معدن‌های این کشور تعطیل می‌شن
و تمام طلاها
مصادره می‌شه، با تشکر از جناب روزولت.
آره، دوره‌ی بدبختیه.
کلی آدم درمونده هم این اطراف هست که فکر می‌کنن
شاید این طلا باید مال اونا باشه، نه دولت آمریکا.
تو همین شهرستان، دو تا معدن رو نگهبان‌های خودشون غارت کردن.
هر کی خواست از گاوصندوق محافظت کنه،
تیر خورد.
من فقط به
دو نفر تو این معدن اعتماد دارم،
و اونا شنیدن زمزمه‌هایی هست
که شاید نفر بعدی ما باشیم.
تا من هستم، این اتفاق نمی‌افته.
تو این معدن خبری نیست،
چون قرار نیست طلایی باشه،
چون طلا دست شماها خواهد بود،
و فردا اول صبح، می‌بریدش اون‌ور این
برهوت لعنتی، درست خلاف جهت اون حیوون‌های بیرون،
قبل از اینکه کسی بفهمه غیبش زده.
حدود پنجاه مایل، و اون جاده‌ی باربری که باهاش اومدید
آخرش دور می‌زنه و دوباره وصل می‌شه،
اون‌طرف دریاچه.
همون‌جا همدیگه رو می‌بینیم،
درست شیش روز دیگه. آقای ایموس و آقای
لتندر هم هستن که حواسشون باشه
گم نشید.
فهمیدید؟
می‌گم فهمیدید یا نه؟
بله قربان.
طلای من نیست.
کاش بود، ولی نیست. مال صاحب‌های این معدنه.
فقط پول می‌گیرم مراقبش باشم.
ما کی پولمون رو می‌گیریم؟
وقتی تحویل بدید.
سر قولتون بمونید،
منم می‌مونم.
تمام این طلا، یعنی تا آخرین اونسش، باید برسه به مقصد.
ولی اگه ذره‌ای ازش به هر دلیلی گم بشه،
اون‌وقت تو دردسرید.
شنیدید؟
بله قربان.
خوبه.
برید.
هر کی طلا از اینجا می‌بره، نباید شبیه من و اون باشه.
پس اگه گیر بیفتیم،
شما تیر می‌خورید.
باشه.
بیا.
نه، صبر کن. یه لحظه صبر کن. آره. یه لحظه
صبر کن.
من
گرفتمت. آره، بیا. خیله‌خب.
بریم. یالا.
یه نفر دیگه هم هست.
فکر نکنم.
اگه باشه، کل این ماجرا قبل از شروع تمومه.
خب، تو با بقیه برو. فقط چاقوتو بده من.
کوله‌تو بده.
از خدامه.
لعنتی.
چه کوفتیه؟
کلفته اینجا چی‌کاره؟
صداتو بیار پایین.
اون چاقوی لعنتی رو بده.
کسی همراهته؟
نه.
تنهام.
پس زود بگو این بیرون چی‌کار می‌کنی.
همون کار تو.
منهای قسمت دزدیدن طلاش.
بابا ما هیچی نمی‌دزدیم.
فقط داریم...
ببین، فقط دیدم یه عده یواشکی زدن بیرون. کوله‌ها رو دیدم.
باید از اونجا می‌زدم بیرون.
گفتم منم باهاشون بیام.
کمکتون می‌کنم.
قد هر مردی زور دارم.
خیله‌خب، آروم باش.
وقت حرف زدن نیست. باید راه بیفتیم.
کی از تو نظر خواست؟ سرگروه منم.
به من ربطی نداره چی‌کار می‌کنید،
یا چی برداشتید.
ولی من برنمی‌گردم.
باشه، ولی همین‌جا ولش کن. نمی‌تونه با ما بیاد.
اگه برگردم شاید گیر بیفتم.
گرفتمش.
بریم.
گرفتمش.
نه، دیگه بسه. این
سکوت لعنتی از این کوله‌های وامونده بدتره.
چطوره، پیرمرد؟
قصه‌ای نداری از
روزای خوب قدیم؟
جدی؟ اوه، به‌به. چه
جالب. ببین، اینو نمی‌دونستم.
محشره. واقعاً
محشره. باید بیشتر برامون تعریف کنی. می‌دونی چیه، سینگ؟
من حتی
پای یکی از سخنرانی‌هات هم می‌شینم،
چی بهش می‌گن، تاریخ عمله‌های آسیایی...
اوهوم. شاید بعداً
‏...یا شرارت‌های سرمایه‌داری.
نه، می‌دونی چیه، سینگ؟ هی.
چی؟
باید به این بچه‌ها بگی
چطوری دستگیر شدی.
اوهوم.
قصه‌ی خوبیه. سینگِ ما رو به جرم سوسیالیست بودن گرفتن.
آره. مثل همیشه دقیق. اوهوم.
لعنتی.
چرا حرف نمی‌زنی؟ یالا، سینگ.
یالا، سینگ. یالا.
بگو
بشنویم.
اولاً، رنکین، کسی رو به جرم
سوسیالیست بودن نمی‌گیرن.
چرا، می‌گیرن.
نه، نه.
من به جرم مقاومت در برابر بازداشت محکوم شدم.
داشتم با شورای بیکاران یه اعتراض رو رهبری می‌کردم.
مردم جوش آوردن.
پلیس اومد بساطمون رو جمع کنه، و بعدش کار
بالا گرفت.
البته به خاطر رنگ پوستم، یه پذیرایی ویژه هم شدم.
ببین، سینگ رو گرفتن چون هم سرخ بود
هم قهوه‌ای.
آره.
حق داره. من که بدم نمی‌اومد همه‌تونو با کشتی می‌فرستادن بره.
ای خدا.
زبون‌درازی به پلیس. اوه. هی. خانم‌ها و آقایون، با یه
یاغی واقعی طرفیم. یه یاغیِ
واقعی.
جدی می‌گم، چطوری انقدر سرخ شدی، لامصب؟
چه کنجکاویِ صادقانه‌ای. چطوره چند تا کلامِ قصارِ
مناسب بگم؟
کسی مزخرفاتتو نمی‌خواد، سینگ.
نه، هی، شاید روشنت کنه. چون نظام اجتماعی‌ای که
اجازه می‌ده یه نفر که مطلقاً
هیچ کار مفیدی نمی‌کنه... ثروت روی ثروت بذاره،
وقتی میلیون‌ها نفر هر روز واسه یه پول سیاه جون می‌کنن،
پایه‌ی تمدن نیست.
من طرفدار سوسیالیسمم، چون طرفدار انسانیتم.
بهتره مواظب حرف زدنت باشی، پسر.
آره، خفه شو، سینگ.
به حرف من گوش نمی‌دی، ولی
به مردی که تفنگ دستشه گوش می‌دی، آره؟
بیا.
معدنچی‌های قدیمی که اینا رو ساختن، کاربلد بودن.
باهاشون تجهیزات
و حیوون‌ها رو رد می‌کردن و...
لعنت بهش.
خوبی؟
گفتم دیگه تمومم.
تخمام چسبید به شکمم.
آره، وزنشو تحمل می‌کنه، ولی نه با این کوله‌ها.
چیزی نمونده.
یک.
گرفتیش؟
ایول.
باشه.
خب، گرفتمش. آماده؟
آماده‌ام.
باشه.
یالا، سینگ.
یک،
خوب گرفتی.
کمک!
خب. بیا.
رنک، داره میاد.
دو تا مونده.
لعنتی.
باشه.
یک،
دو،
سه.
گرفتی؟
مورفی،
اگه یکیشو بندازی، بهتره خودتم باهاش بیفتی پایین، چون همه‌مون
بدبختیم.
آره، این حسابی روحیه‌ش می‌ده.
ببند دهنتو.
مورف؟ یالا، مورفی. لعنتی. خب.
خب.
جلو پاتو بپا.
خوبه. اونو بردار.
باشه.
آخریشه. داره میاد، مورف.
نه، صبر کن.
لعنتی.
آه!
لعنتی.
یا مسیح. لعنتی.
لعنتی. خوبی؟
شوخی می‌کنی؟
تو چه مرگته؟
ببخشید.
باشه.
همین؟
همین بود.
آره.
راست می‌گی.
آسون بود.
همین خوبه.
کوله‌ها رو بذار اینجا.
آنا،
برو آشپزی کن، دختر.
می‌رم آب بیارم.
کمک می‌خوای؟
نه.
گفتم کمک لازم ندارم.
آره، معلومه.
نذار با اون چاقو ببیندت.
نمی‌بینن.
مواظب باش. بعضی از این گیاه‌ها سمی‌ان.
ایموس.
لعنت.
چه کوفتیه؟
چه کوفتی می‌خوای؟
این بیرون،
هر کی سرش تو کار خودشه،
ولی غذا داشته باشن، تعارف می‌کنن.
بوش خوبه.
باید یه صدایی چیزی می‌دادی.
دادم،
ولی شماها نشنیدید.
داشتم برمی‌گشتم پایین،
آتیش رو دیدم،
بوی غذا رو شنیدم.
مشروب که همراهتون نیست؟
خیلی وقته جز آب رودخونه چیزی نخوردم.
اینجا زیاد مهمون نمیاد.
چند تا شکارچی پیر این اطرافن،
چوب‌بُرها،
معدنچی‌ها.
بیشتر جای معدنچی‌هاست.
هی،
هم سرخ‌پوست دارید، هم هندی.
کی فکرشو می‌کرد.
نمی‌خوایم خیلی نزدیکت چادر بزنیم.
صبح رفتیم.
مهم نیست.
این‌جاها همه می‌دونن کدوم محدوده مال کیه.
اگه ندونن،
یاد می‌گیرن.
پس تنهایی اینجا زندگی می‌کنی؟
خب،
بعضی وقتا.
کل این کوه‌ها رو گشتم، وجب به وجبشو می‌شناسم.
ولی اینجا رو از همه بیشتر دوست دارم.
شکار فراوونه.
طلا هم فراوونه، اگه بلد باشی درش بیاری.
پسر،
اون کوله‌ها سنگین می‌زنن.
سبک سفر می‌کنید، نه؟
خب، فردا پیاده‌روی درازی داریم،
پس بهتره...
پایین رود می‌رید؟
نه.
پس کجا می‌رید؟
دو سه تا راه بیشتر نیست. می‌تونم نشونتون بدم.
هی، آروم.
صبر کن، صبر کن.
غذاتو خوردی.
راهتو بکش برو.
دوباره ببینمت، مُردی.
خب.
باشه.
آروم.
آروم باش، گنده‌بک.
دارم می‌رم.
آره.
ببین، نمی‌دونیم چند نفر باهاشن.
ما کُندیم،
راحت ردمونو می‌گیرن.
می‌گم از این رودخونه رد شیم، ردمونو گم کنیم.
ولی ترجیح می‌دادم بریم دنبال اون سرخ‌پوستِ لعنتی.
آره. منم همین‌طور، ولی اون احمق نیست. خب؟
گوش کن ایموس، اون می‌دونست.
تو چی هستی،
یه ترسوی لعنتی؟
ترس با عقل سلیم فرق داره.
خودت گفتی این معدنچی‌های پیر با یه ذره پس‌مونده‌ی سنگ، شیش ماه سر می‌کنن.
فکر می‌کنی واسه باری که ما داریم چی‌کار می‌کنن؟
نگران نیستم.
ولی باید باشی.
یالا، راه بیفت.
شاید چوب‌بُرهان،
الوار گیر کرده.
اوه، لعنتی.
بریم.
بجنب دیگه. مورفی!
اونو تکون بده. بریم.
بیا تو.
طنابتو باز کن.
بازش کن. هواتو دارم.
مورف!
ایول.
هی، مواظب اون کوله باش!
مورف!
اوه،
لعنت.
مورفی!
کمک! مورف.
خیله‌خب. طاقت بیار. دستتو بده. طناب کجاست؟
سمت جلو.
گرفتمت.
هواتو دارم.
ایموس! کوله!
اینجاست. هل بدید.
اون
اینجاست.
لعنتی، مورف. خوبی؟
آره.
فکر کردیم رفتی.
هی،
مورفی،
من...
هی، مورفی. هی.
ببخشید، مرد. شنا بلد نیستم.
اشکال نداره.
شنا بلد نیستم.
هی، یالا، یکی دیگه!
خب،
حسابی حالمو گرفتی، ها، پیرمرد؟
یعنی واقعاً کتک مفصلی بود.
یادم نمیاد کی این‌طوری کتک خورده بودم.
حال داد.
قبلاً هر روز دعوا می‌کردم
تو دارالتأدیب.
دلم براش تنگه،
ولی
اون‌جور جاها
خیلی سختن.
واقعاً سخت.
دلم نمی‌خواد این روزا اونجا باشم.
انگار حسابی درد می‌کنه.
ایموس،
اون سیم‌چین هنوز
دستته؟
یا مسیح، مورفی.
شاید مجبور شیم انگشتو قطع کنیم.
خب، تکون نخور. درد داره.
حالا هم انگشتت هست هم حلقه‌ت.
ممنون.
شد دو بار.
امروز.
آنا، پرستاری بسه، یه چیزی بپز.
آره،
گشنمه.
نمی‌تونیم آتیش روشن کنیم.
چی؟
من بودم آتیش روشن نمی‌کردم.
اوه.
هنوز از اون معدنچی پیر فسقلی می‌ترسی؟
آره، می‌ترسم.
از اون رودخونه‌ی مسخره‌ت که الکی رد شدم.
کل روز خیسِ آب بودم،
پس
آتیش روشن می‌کنم.
نه، من بودم این کارو نمی‌کردم.
می‌دونی چیه، مورفی؟
اگه انقدر زرنگی، لعنتی،
اینجا چه غلطی می‌کنی؟
تو فقط یه محکوم پیری
که دستش شکسته،
و هیچ کوفتی هم حالیت نیست.
یالا، گنده‌بک. من قصه‌مو گفتم، سینگ هم گفت.
تو چرا نمی‌گی چی شد سر از طلاکشی تو این برهوت لعنتی
درآوردی؟
بگو چطور قاضیه رو دار زدی.
فردا که بیسبال بازی نمی‌کنیم.
رنکین، من قاضی دار نزدم. ولش کن دیگه.
به نظرم قصه‌ی خوبیه.
بگو، اولسون. بشنویم.
من نزدیک نبود دارش بزنم، ولی
نزدیک بود خودمو دار بزنن.
چی شد؟
یه قاضی بود که مدام وام مزرعه‌ی
خانواده‌های اسکاندیناویایی رو ضبط می‌کرد، انگار
کیف می‌کرد.
قاضی‌های دیگه یه راهی پیدا می‌کردن که این کارو نکنن، ولی
این یکی نه. مزرعه‌ی ما رو هم با بقیه گرفت،
و واقعاً هیچ کاریش نمی‌شد کرد.
وقتی از یه مرد بگیری
توانِ نون دادن به خانواده‌شو، درمونده می‌شه،
و آدم درمونده یعنی آدم خشن.
خلاصه
یه گروهی‌مون رفتیم دادگاهش و
کشوندیمش بیرون، طناب انداختیم گردنش و شروع کردیم به دار زدنش.
بیشتر مردم می‌گفتن حقشه.
ولی به اونجا نکشید.
به شما دو تا می‌گم، حواستون باشه یه وقت نقشه‌ای براتون نکشه.
طلا رو تنهایی بار کنه ببره مزرعه‌ی خاکیِ عموش.
رنکین، تو شاید رو مخ‌ترین آدمی باشی که به عمرم دیدم.
می‌دونستی؟
دفعه‌ی قبل بهتر تعریفش کردی.
تو چی، لتندر؟
کل طلای این کوله‌ها، فکر می‌کنی چقدر می‌ارزه؟
می‌گم حدوداً می‌شه
به تو هیچ ربطی نداره، لعنتی.
یعنی،
شما دو تا یه ذره هم
نگران نیستید؟
نگران چی؟
که غافلگیرتون کنیم و برش داریم؟
قد من تو پلیس پورتلند خدمت کرده باشی،
دیگه نگران خلافکارای دوزاریِ مثل تو نمی‌شی.
به نظرم حدود ۱۰۰٬۰۰۰ دلار می‌ارزه.
اوه.
البته،
وقتی روزولت تا دو هفته‌ی دیگه کل طلای آمریکا رو جمع کنه،
خب، اون‌وقت قیمتش هرچقدری می‌شه که
اون بگه.
فرانکلین روزولتِ لعنتی و بانکدارای یهودیش.
اوهوم.
آره، هر کی طلا رو داشته باشه
یا بتونه روش سفته‌بازی کنه، خب،
کلی پول به جیب می‌زنه.
اونم بدون اینکه کاری بکنه، چون خب، رسم آمریکا همینه.
خفه شو.
آره، خفه شو، سینگ.
تو چی می‌دونی آخه؟
تو روزنامه‌ست، رنکین.
خب؟ من می‌خونم. دبز،
دارو،
پین.
یه مشت مزخرف.
هی. هی، بیدار شو. بیدار شو.
مورف، فکر کنم یه مشکلی داریم. اون پایین قایق هست، بسته به ساحل.
خالی‌ان.
چند تا؟
دو تا.
بریم. همه پاشید.
کوله رو دوش.
شاید از قبل اونجا بودن.
نه.
خودشه.
خوبه.
اگه خودش باشه،
خودش و رفیقش به زودی مُردن.
نه. ماییم که به زودی مُردیم. دو تا قایق یعنی بیشتر از دو نفر.
اینجا نشستیم وسط میدون تیر. سینگ.
آره.
برگرد همون راهی که اومدی. لتندر، باهاش برو.
نه.
چرا داریم می‌ریم سمت رود؟
چون قایق‌هاشونو برمی‌داریم.
برو.
گرفتمت. گرفتمت.
بپر تو
قایق.
بخواب،
پایین بمون.
پایین بمونید.
اوه،
تیر
خوردم.
خیله‌خب، رفیق. حالا باید برت گردونم. باید پشتتو ببینم.
ببینم گلوله رد شده. آره، مجبورم.
باید اون طرفو ببینم. خب. خب، خوبه، رد شده.
باشه.
خب، اوه. خیله‌خب. از اون طرف زده بیرون.
آره.
خوبه. خب. حالا باید زخمو محکم ببندم.
فقط یه لحظه در رفت. بفرما.
خب.
خوبه؟
آره. تا سه بشمار. یک.
باید یه نگاهی هم به پشتت بندازیم.
چرا وایسادیم؟
چطوری، گنده‌بک؟ می‌تونی راه بری؟
آره.
آره، خوبه.
هی. به من گوش کن.
آزاد شی، چی‌کار می‌کنی؟
زن و پسرامو می‌بوسم.
آره. چند تا پسر داری؟
دو تا، قربان.
دلتنگشونی؟
آره.
دلتنگ دخترمم.
دختر داری؟
آره،
آره.
از دیدنت خوشحال می‌شه، مورفی.
پیش مامانشه؟
اون تو یه
پرورشگاهه.
یه جور مدرسه.
واسه همین
هر روز براش نامه می‌نویسم، فقط که
بدونه به فکرشم.
منو ببین.
حالت خوب می‌شه. خب؟
خب.
شاید واسه کریسمس برات عصا بگیرم، ولی خوب می‌شی.
کوله‌ها رو بیارید بالا.
خب، خالی کنیم.
آره، تو دراز بکش.
شروع کنم؟
خب.
اوه، لعنتی.
هی.
برات آب آوردم، خب؟
خب.
چیزی نیست.
پیشت می‌شینم، خب؟
کمکم کن.
آره.
ساچمه‌های تفنگ بهت خوردن،
ولی خیلی دور بود، پس
زیاد بد نیست.
آره.
چند جا پوستو پاره کرده.
اینو بگیر.
فقط
خوب بمالش و بذار بمونه.
چی‌کار می‌کنه؟
واسه عفونته.
این‌طوری؟
آره.
چیزی که امروز درباره‌ی دخترت گفتی،
منم بچگیم تو یه مدرسه تک و تنها بزرگ شدم.
مثل مدرسه‌ی نظامی بود.
یادم می‌دادن چطور تو خونه‌ی سفیدپوست‌ها کلفتی کنم.
شعارشون این بود:
‏«سرخ‌پوست رو بکش،
آدمو نجات بده.»
زیاد برام جالب نبود، پس
فرار کردم.
کشتن؟
چی؟
یعنی، سرخ‌پوست رو کشتن؟
هیچی رو تو من نکشتن.
هیچی رو هم نجات ندادن.
فکر کنم دیشب یه چیزی دیدم.
خوابم نمی‌برد، یهو سرمو بلند کردم، و اون درست کنارش بود،
انگار داشتن خفه‌ش می‌کردن یا جلوی نفسشو
می‌گرفتن، همچین چیزی.
مطمئنی دیدی؟
درست نمی‌دیدم، ولی یه جای کار می‌لنگید.
نه.
فقط می‌دونم
که باید همین امروز بکشیمش،
قبل از اینکه مثل اون بشیم.
خب.
این کارو نمی‌کنیم.
کسی هم بخواد بکنه،
لازم نیست نگران ایموس و لتندر باشید، چون خودم می‌کشمتون.
ایموس؟
جدی؟
دیشب چیزی دیدی
یا متوجه چیزی شدی، قبل از اینکه اولسون بمیره؟
خب، آره.
شنیدم صدا زد.
رفتم بهش سر بزنم.
حالش بد بود.
انگار نفسش بالا نمی‌اومد. می‌خواست یه چیزی بگه.
خم شدم، رفتم نزدیکش،
بعدش دوباره آروم گرفت.
به حال خودش گذاشتمش و دعا کردم حالش خوب شه.
باشه.
پیاده‌م کن.
تاگرت باید تا سپیده برسه.
لعنتی.
رسیدیم، ها؟
لعنتی.
می‌بینیم.
اوه‌اوه!
لامصب، چه خوبه.
هووو!
عجب ویسکی‌ایه. اوه!
باید هم باشه. مال تاگرت بود.
جدی؟
به سلامتی جورج تاگرت.
به سلامتی توزیع عادلانه‌ترِ اموال.
هوم.
اوه.
چطوره فردا با من بیای خونه؟
آشپزی بلدی.
خرجتو می‌دم.
خوشت میاد، ها؟
نظرت
چیه، دختر؟
آره.
مردایی که لاف می‌زنن، معمولاً عددی نیستن.
منم یه قلپ بزنم، بچه‌ها.
بابا؟ بابا؟
بابا!
دیگه کارت تمومه.
خودتو ببین.
یه پاپاسی هم نمی‌ارزی.
خب.
ما
خوبیم.
هی. هی، نقشه چیه؟
ها؟ مرده باشی، بچه‌تو پس نمی‌گیری، لعنتی.
گفتم که معامله‌ی کثیفیه. هی، باید طلا رو
برداریم و راه بیفتیم، آره؟ گفت که می‌خوان بکشنمون،
و من تو این جنگل نمی‌میرم. یالا، پسر. یالا. نقشه چیه؟
توروخدا.
بیا.
چی‌کار می‌کنیم؟ بزن بریم. بزن بریم.
هی،
بیدار شو.
ایموس،
پاشو.
لعنت.
بقیه کجان، ها؟
هی.
یالا، بیدار شید. پاشید.
پاشید کوله‌ها رو بار کامیون کنید. یالا. بجنبید!
قربان. قربان. قربان.
راه بیفت، یالا.
ایموس،
بقیه کجان؟
لعنتی. لتندر کجاست؟
چی؟
چه می‌دونم، ایموس؟ از من می‌پرسی، ها؟
کوله‌ها رو بذار پشت کامیون لعنتی.
اگه اوضاع خراب شد،
برگرد پایین تو همون دره و خلاف جریان رود برو.
تقریباً مطمئنم می‌خوره به همون جاده‌ای که باهاش اومدید بالا.
خب؟ ولی زود راه نیفت. فهمیدی؟ زود راه نیفت.
با اون همه طلا زیاد این دور و بر نمی‌مونن، ولی
دنبالت می‌گردن.
خب. تا هوا تاریک نشده تو جنگل بمون.
دهنتو ببند. شنیدی؟
یالا، برش دار.
دارم می‌رم. دارم می‌رم.
زرنگی، پسر؟
برو. زرنگ‌بازی درمیاری؟
کوله‌ها تموم شد.
هی، تاگرت.
جدی؟
گفته بودی راهش قراره سخت باشه.
آره.
زودتر رسیدیم.
آره.
خب، گفتم که مورفی، تو مردِ این کاری.
اوه، ممنون. لطف داری. جدی می‌گم.
راستی، بقیه کجان؟
نمی‌دونم.
ستوان؟ رفته دستشویی. می‌شناسیش که،
حالاحالاها میاد. ولی
داشت می‌گفت، یعنی، نمی‌دونم نظر تو چیه،
ولی می‌گفت
شاید یه پاداشی حقمون باشه.
می‌دونی؟ نمی‌دونم نظرت چیه.
حتماً. بشینیم درباره‌ش حرف بزنیم.
مورفی، همون‌جا وایسا.
اوه، لعنتی.
بخواب! خب. من که رفتم، تو هم برو.
خب. برو، برو، برو!
تاگرت، این چه وضعیه؟
تاگرت.
لعنتی.
یالا!
یالا. یالا. یالا.
اوه، لعنتی.
خیله‌خب.
خب.
خیله‌خب،
محشره.
آره. یالا.
حالا گیرت آوردم. گیرت آوردم. گرفتمت. یالا. یالا.
یالا دیگه. یالا. یالا.
زود باش.
یالا!
زود باش.
لعنتی.
مورفی.
کلنسی.
خودم بردارم؟
انگار حقته.
می‌دونستم اون بیرون اوضاع سخت می‌شه. خوبی، پسرم؟
عالی بودی.
به تاگرت گفتم کارو تموم می‌کنی. حالا کجاست؟
نمیاد.
بریم تو.
حرف بزنیم.
یه نوشیدنی قوی‌تر بهت بدم
نوشیدنی می‌خواید؟
واسه مهمون‌نوازی نیومدیم.
تو چی، خانم کوچولو؟ نوشیدنی می‌خوای؟
نه.
هرچی لازم دارید،
مال من مال شماست.
هر چی باشه،
همه‌مون هم‌تیمی‌ایم.
این هفت‌تیر تاگرت بود.
اون یکی هم مال ایموس بود.
همون مدلیه که تو داری.
حالا، نمی‌دونم شماها تو کدوم تیمید،
ولی قطعاً تیم من نیست.
نمی‌دونم اون بیرون چی شده،
ولی اگه اونی باشه که فکر می‌کنم،
بهتره به حرفم گوش بدید،
اونم خوب گوش بدید.
اون طلای دزدیِ دولته.
نمی‌خواید پاتون گیرش باشه.
پای قتل هم نمی‌خواید وسط باشه.
پس بذاریدش اینجا.
شب تو دفتر قفلش می‌کنیم، فردا می‌رسونمش
به مقصد.
بعدش برگه‌هاتونو امضا می‌کنم،
وسیله‌ی رفتنتونو جور می‌کنم،
و همه‌تون آزادید.
قرارمون همین بود.
نمی‌بینی؟
دست بدی داری، کلنسی.
نه، راست می‌گه.
راست می‌گه.
نمی‌خوایم پامون گیرش باشه،
ولی تنها کسی که می‌تونه پامونو گیر بندازه، تویی.
هر کس دیگه‌ای که رفت‌وآمدمون به معدن رو دید، مُرده، و هیشکی
پیداشون نمی‌کنه. خیالمون راحته.
البته، اونا گم شدن و طلا هم گم شده. این مشکوکه.
آره.
یه پلیس خوب،
رد این طلا رو می‌گیره تا برسه به یه
گاوصندوق دولتی یه جایی،
و دزدها رو به سزاشون می‌رسونه.
ولی یه
پلیس بد،
شاید بخواد اون طلا کلاً
غیب شه، همراه با معمای بلایی که سر تاگرت و بچه‌ها اومد.
می‌دونی رفیقت تاگرت درست قبل مرگش به من چی گفت؟
ازم پرسید
سهم تو از طلا رو می‌خوام یا نه.
نفهمیده بود.
سهم تو رو نمی‌خوام.
دخترمو
می‌خوام.
خلاصه
برنامه از این قراره.
رنکین،
آنا،
سینگ،
خانواده‌ی اولسون،
خودم،
و تو.
طلا رو تقسیم می‌کنیم،
مساوی،
چون وقتی از اینجا می‌رم، نمی‌خوام نگران تو باشم، و می‌دونم تو هم
نمی‌خوای نگران من باشی.
پس اون برگه‌ها رو امضا کن،
طلاتو می‌گیری،
و بعدش
من می‌رم دنبال
می‌خوام.
راستی.
یه چیز دیگه.
سند اون فورد مدل ۱۸ رو داری؟
دوستش دارم.
خب،
آماده‌ای؟
این برگه‌ها رو صد بار خوندم.
آره. آماده‌ام.
نترس.
خانم ایکرز؟
آقای مورفی؟
بهت گفتم که.
تا حالا گیر نیفتادم،
و هیچ‌وقت هم گیر نمی‌افتم.
منو نسیم صدا کنید.
همین‌طور تو جاده می‌وزم.
حالا دیگه بهم می‌گن نسیم.
همین‌طور تو جاده می‌وزم.
هیشکی رو ندارم.
غم هیچ باری هم رو دوشم نیست.
هوا عوض بشو نیست. داره از پشت میاد. می‌بینیش؟
منم عوض بشو نیستم. خیله
خب، بپیچونیمش. خب،
هوا عوض بشو نیست.
منم عوض بشو نیستم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.