‫آدم باید بدونه ‫جنسشو چطوری بفروشه.
‫استاد؟
‫دلم براش سوخت، پدر.
‫مغازه کونتولئون رو ‫از بغل دستمون میگیریم.
‫حواست کجا بود؟
‫مغازه رو از کفمون ‫قاپیدن بردن.
‫مبارک باشه پسرم، ‫کاسبیتم پربرکت.
‫میخوام ازش خواستگاری کنم.
‫بهتر از این جوون پیدا نمیکنه.
‫بهشونم بگو ‫کفاشیش خیلی خوب راه افتاده.
‫پسرم پول درمیاره.
‫آنا دختر کوچیکمونه.
‫اول نوبت روزاست.
‫با عرض معذرت، ‫ولی اینا قسمته.
‫اگه کاری که باید رو نکنین، ‫منو فراموش کنین.
‫فراموشم کنین!
‫آنتونیس گراکیتیس نوازنده لیره...
‫اومده خواستگاری آنای من.
‫ایشالا نوبت روزای ما هم بشه.
‫شنیدین ماجرای نوازنده لیر ‫و دختر کامبیتیس رو؟
‫آره بابا! معلومه عاشق همن.
‫ساعتها بیرون کفاشی وایمیستاد ‫و زل میزد تو.
‫بهترینش کیه، زن؟
‫گراکیتیس، همون نوازنده لیر.
‫پس برو سفارش بده.
‫ولی بهش بگو ‫برات بیارتش خونه.
‫خودم پولشو میدم.
‫اینجا چه خبره؟ ‫داری با زنم چیکار میکنی؟
‫-گورتو از اینجا گم کن! ‫-دهنتو آب بکش، اسکالری.
‫جرئتشو داری، پهلوون پنبه؟ بیا!
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫غذا نمیخوری؟ گرسنه نیستی؟
‫نه اینو، اون کتان دوزی شده رو، ‫بچه جون.
‫پدر، برات یکم تسیپوروی کوچولو بریزم؟
‫-آنتونیس دیر کرده. ‫-پیداش کردم.
‫[صدای قدمهای اسب ‫و آواز پرندهها]
‫کی فکرشو میکرد کاستلانیش اینطوری باشه.
‫از آبهای آروم باید ترسید.
‫تازه نامزد کرده بود.
‫دختره هم؟ مثل ماه.
‫اگه تو ماه عسل این کارارو میکنه...
‫خودت حساب کن ‫اون بیچاره چی باید بکشه.
‫آنا، گفتم غذا میخوریم.
‫یه کم دیگه منتظرش بمونیم.
‫شاید یه کاری براش پیش اومده.
‫آنجولتا براش پیش اومده.
‫روزا، این چه حرفیه ‫بچه جون؟
‫دروغ میگم؟ ‫تو دشت بهش میگن «آفرودیت».
‫مردا پیش اون مادرزادشونم ‫یادشون میره.
‫آنتونیس من فقط ‫حواسش به کارشه.
‫از کی تا حالا یکشنبهها ‫در خونه جنس تحویل میدن؟
‫-از وقتی که... ‫-ساکت!
‫دیگه بسه. یه کلمه هم نگین.
‫صلیب بکشیم.
‫چطوری میتونی بخوابی؟
‫چیه؟ چی میخوای؟
‫فردا کل جزیره پر از حرف میشه. ‫باید حرفتو پس بگیری.
‫بگو اشتباه دیدی. ‫اشتباه کردی.
‫دوباره شروع کردی؟
‫خیلی بی انصافیه. به خاطر من این کارو بکن.
‫اگه بره ژاندارمری ‫و ازمون شکایت کنه چی؟
‫بذاره بره. من زودتر میرم.
‫تا ببینی حرف کی ‫بیشتر خریدار داره.
‫حرف شوهرت، یا اون بی سر و پا؟
‫بیا.
‫خوش اومدی. خونه قوم و خویشای عروس ‫تا شب موندی؟
‫چی شده؟ کجات ضربه خورده؟
‫یکشنبه چه کاری داشتی ‫رفتی خونه اسکالری؟
‫مشتری باید خوشحال بره.
‫-چی؟ ‫-استادم اینطوری یادم داد.
‫استادت خدا بیامرزدش.
‫ولی تو رو هیچکس ‫به خاطرش نمیبخشه.
‫گفت «مشتری باید خوشحال بره».
‫وقتی دیدی شوهرش خونه نیست، ‫باید برمیگشتی.
‫بچه چه تقصیری داره که اینطوری میپرونی بهش؟
‫بدتر از اینا هم میشنوه.
‫به جای اینکه بیاد تا راهنماییتش کنیم، ‫کل روزو هم از دست دادیم.
‫خدا میدونه فردا چی به سرمون میاد.
‫همه مردم میدونن ‫پسرمون چه جور بچه ایه.
‫باید میرفت خونه پدرزنش ‫و سرپا وایمیستاد و همه چیزو روشن میکرد...
‫نه اینکه مثل یه حیوون زخمی ‫تو بیابونها پرسه بزنه.
‫حتی یه تار موشم دست نزدم.
‫خدا کنه...
‫فردا صبح خیر بگذره.
‫میری سراغ پدرزنت.
‫اول باید از زبون خودت ‫همه چیو بفهمه.
‫می‌شنوی؟
‫پس کی ‫مغازه رو باز کنه؟
‫کدوم مغازه؟
‫اینجا باید حواسمون باشه ‫خونمون از هم نپاشه.
‫لعنت بهت، اسکالری.
‫سوفیا! ‫بله؟
‫دارم میرم. ‫کجا میری؟
‫کفاشی. ‫شاید یه چیزی براش پیش اومده.
‫آنا حق داره. آنتونیس ‫تا حالا هیچوقت به ما بهونه نداده.
‫خوب فکری کردی. ‫سلام منم بهش برسون.
‫صبح بخیر.
‫نکنه کاستلانیش رو ‫جایی دیدین؟
‫اگه جای تو بودم، ‫اول میرفتم خونه‌ش.
‫خونه‌ش؟ ‫این موقع؟ محاله.
‫مگر اینکه مریض باشه.
‫خب، بعضی مریضیا هم هستن ‫که دیده نمیشن.
‫یا عیسی مسیح.
‫-تو اینارو از کجا فهمیدی؟ ‫-از آنجلیکی، زن زغال‌فروش.
‫کل دشت پر از حرف شده.
‫از آنجولتا میپرسم، ‫بعد بهتون میگم.
‫ول کن بدبخت، این دیگه پرسیدن داره؟
‫یه چیزی تو اون یارو ‫به دلم نمی‌نشست.
‫به زور میشد ‫از زیر زبونش یه کلمه کشید.
‫راستشو بخوام بگم...
‫فکر میکردم خیالاتی شدم ‫و الکی دارم گناه میکنم.
‫یه بار که داشت اندازم میگرفت...
‫همینجوری دستشو هی ‫به سمت ساق پام میبرد.
‫ببین چه چیزایی میشنویم. ‫کاستلانیش؟
‫من بهتون میگم ‫همه چیزو از قبل جور کرده بودن.
‫وقتی جرجیس مچشونو گرفت...
‫زنیکه انداخت گردن اون ‫تا خودش در بره.
‫هرچی که بوده، ‫کثافتکاری بوده. کار از کار گذشته. حالا چی؟
‫خدا به دادش برسه.
‫نمیدونم.
‫اگه همچین تهمتایی ‫به من زده بودن...
‫نمی‌نشستم تنها تو دره‌ها ‫لیر بزنم.
‫نمیدونی الان چی بهم گفتی.
‫ول کن من و بقیه چی میگیم...
‫برو کاری رو بکن که باید.
‫آنتونی...
‫میخوام یه چیزو بهم بگی.
‫چرا نرفتی ژاندارمری ‫و گذاشتی شب بگذره؟
‫ها؟
‫محض رضای خدا، ‫چرا حرف نمیزنی؟
‫اینجوری که رفتار میکنی، ‫نه به من کمک میکنی...
‫نه به خودت.
‫کل جزیره باور کرده...
‫که میخواستی بهش تجاوز کنی.
‫لعنتی، تو به من یه توضیح بدهکاری.
‫چرا نرفتی ژاندارمری؟
‫نرفتم.
‫کی حرفمو باور میکرد؟
‫قبل از همه، خودم.
‫یعنی الانم حرفمو باور نمیکنی؟
‫آنا همه زندگی منه.
‫چطور میتونستم ‫همچین کاری باهاش بکنم؟
‫مهم نیست من چی باور دارم.
‫مهم اینه مردم چی باور دارن.
‫و تقصیر این با توئه.
‫آقای نیکیتا...
‫تمام عمرم حساب کردم ‫مردم چی میگن.
‫چه خوشم میومد چه نمیومد، ‫همیشه کاری رو کردم که باید.
‫دیگه الان فقط ‫آنا برام مهمه.
‫آنا رو باید فراموش کنی.
‫تا این بلا بخوابه...
‫نباید دوباره شما رو با هم ببینن.
‫رفتن و اومدن به خونه منم ‫فایده‌ای نداره.
‫بذار باهاش حرف بزنم. ‫بذار حقیقتو از زبون خودم بشنوه.
‫میخوام منو درک کنی.
‫من دو تا دختر دارم.
‫فرض کن با آنا حرف زدی ‫و اونم حرفتو باور کرد.
‫اما این ننگ...
‫ادامه پیدا میکنه و همیشه ‫دنبال بخت روزای من میمونه.
‫برای همین مردونه باهات حرف میزنم.
‫اول برو این اوضاعو جمع و جور کن...
‫بعدش می‌بینیم چی میشه.
‫نه.
‫نه، دروغه.
‫همش دروغه.
‫همش دروغه. خواهش میکنم.
‫-بذار ببینمش. ‫-آروم باش.
‫دروغه! میخوام ببینمش!
‫آنتونی! آنتونی!
‫نکن. اوضاعو بدتر نکن.
‫بچه‌م.
‫بچه عزیزم.
‫خانم گاریفالیا!
‫مال تو آماده‌ست. بفرما.
‫نمیخوامشون.
‫اونم تو خونه خودم.
‫ولی خدا هم هوای دزدو داره، ‫هم هوای صاحبخونه رو.
‫بگو خدا رحم کرد ‫که به اون بیخدا رسیدی.
‫شلوارش تا پایین پاش بود.
‫پریدم تو، گفتم: ‫«بیخدا، زن من آخه؟»
‫دستت، خانم آنجولتا. ‫اون این کارو باهات کرد؟
‫داد و فریاد نکردی؟
‫نه یادمه، ‫نه اصلا میخوام یادم بیاد.
‫من بهتون میگم، ‫من پیداش کردم، وحشتزده بود.
‫مثل پرنده‌ای که تو دام افتاده، ‫تقلا میکرد.
‫جرجیس!
‫صبح بخیر.
‫برام تله گذاشتن، آنتی.
‫به آنا گفتی؟
‫رفتم پدرشو دیدم.
‫همه چیو همونطور که شد گفتم.
‫فکرشو نمیکردم اسکالری ‫اینقدر چرند و کثافت بارم کنه.
‫کامبیتیس حرفهای ‫اون پیرمرد عوضی، جرجیسو باور کرد؟
‫گفت تا وقتی این بلا آروم بشه، ‫دور بمونم.
‫بیچاره آنا. ‫حتما از غصه دق کرده.
‫من...
‫-میرم ببینمش. ‫-آنتی.
‫نمیخوام تو رو قاطی کنم...
‫ولی خواهش میکنم ‫میتونی یه جمله بهش بگی؟
‫بهش بگو، کنار درختمون.
‫خودش میفهمه.
‫«کنار درختمون»؟
‫وای وای، چه بویی.
‫با این وضعی که من پیش میرم، ‫خانم دسپینا...
‫فکر کنم به زودی ‫به تو میرسم و ازت جلو میزنم.
‫اونوقت کی حریف زبونت میشه.
‫پاشو دسپینا.
‫پاشو به حق شادی.
‫به خاطر آنتونیس ما.
‫اگه تو رو هم اینطوری ببینه، ‫از کجا یه ذره دل و جرئت بیاره؟
‫نمیتونم.
‫یعنی چی «نمیتونی»؟
‫این بیعدالتی داره خفم میکنه.
‫هرچی شد، شد.
‫دندون رو جیگر میذاریم...
‫صبر میکنیم...
‫و بعد یه مدت میبینی.
‫همه چیز...
‫فراموش میشه.
‫من درباره...
‫بیعدالتی‌ای که شده حرف نمیزنم.
‫درباره اونیه که داره میاد.
‫هنرمند، پاشو. ‫رئیس کارت داره.
‫با من چیکار داره؟
‫پاشو دیگه، ‫قرار نیست باهات اختلاط کنیم.
‫به سلامتی شما، جناب فرمانده.
‫کسی بهت گفت ‫دست از ساز زدن برداری؟
‫دیگه طاقت ندارم. ‫باید برم آب بریزم.
‫خفه شو و بزن.
‫خودش رو خیس کرد.
‫مگه نمیدونیم مردم ‫منتظر همین چیزان...
‫تا پشت سر آدم حرف بزنن؟
‫جرجیس هم که دهنشو ‫نمیبنده.
‫پدرتون اشتباه بزرگی میکنه ‫که به حرف مردم اهمیت میده.
‫اشتباهه و در حق اون جوون گناهه.
‫گناه بزرگتر در حق ‫آنای ماست...
‫که بی هیچ تقصیری ‫زندگیشو خراب میکنن.
‫خدا ازشون نگذره.
‫روزا، دهنم خشک شد. ‫میری یه لیوان آب برام بیاری؟
‫چرا نمیگی؟ همین الان.
‫این چشه؟
‫نمیدونی خدا یه چیزو از آدم میگیره، ‫یه چیز دیگه بهش میده؟
‫از وقتی این بلا ‫سرمون اومده...
‫خیلی بهتر از قبل کنارم بوده. ‫ازم معذرت هم خواست.
‫از آنتونیس پیغام دارم.
‫دیدیش؟ حالش خوبه؟
‫چی گفت؟ ‫نکنه فکر میکنه که...
‫ساکت شو تا بگم.
‫گفت بهت بگم ‫«کنار درختمون».
‫گفت خودت میفهمی.
‫-چی شد؟ ‫-از آنتونیس پیغام داشتم.
‫نمیذارن ما رو از هم جدا کنن.
‫برام کنار درخت نامه میذاره. ‫منم میتونم براش بنویسم.
‫خدا رو شکر.
‫آنای عزیزم...
‫از دروغایی که شنیدی ‫خجالت میکشم...
‫هرچند میدونم حتی یه کلمه‌شو باور نکردی.
‫چطور تونستن ‫همچین تهمتایی بزنن؟
‫اون صبح که بی‌خبر ‫همدیگه رو دیدیم...
‫تو اینقدر خوشحال بودی.
‫چطور دلتو میشکستم، جانم؟
‫بهتر بود دریا منو میبلعید...
‫تا اینکه یه قطره اشک ‫تو چشمات ببینم.
‫تو دلم میگردم ببینم ‫کجا مقصر بودم...
‫اگه جایی مقصر بودم.
‫دیگه چطور توضیحش بدم؟
‫چه شیطونی رفت تو جلدش...
‫که افتاد به جونمون ‫تا زندگیمونو زهر کنه؟
‫آنای من، طاقت بیار.
‫بهت قول میدم ‫هرچی هم که بشه...
‫نمیذارم هیچکس ‫به عشق ما آسیب بزنه.
‫حتی اگه همه جلوی ما وایسن...
‫من تو رو میبرم ‫و از اینجا میریم.
‫تو همه زندگی منی.
‫«حتی از خدایی که بهش ایمان دارم...»
‫«تو برام بالاتری.»
‫«تا ابد...»
‫«آنتونیس.»
‫نکنه درختو ‫اشتباهی نگاه کردی؟
‫حرف بیخود نزن.
‫مگه درخت دیگه‌ای هست ‫که اول اسماتون روش کنده شده باشه؟
‫بیا، اینطوری نکن. ‫شاید امشب برات بنویسه.
‫شاید.
‫مطمئن بودم پیداش میکنی. ‫فقط ناامید شدم، همین.
‫وقتی آنتونیس یه حرفی بزنه...
‫تمومه.
‫اون از اون آدما نیست ‫که کاری رو عقب بندازه.
‫آره.
‫ولی الان کلی چیز ‫تو فکرشه.
‫خودخواه نباش.
‫-برات مینویسه، میبینی. ‫-حق با توئه.
‫اونه که از همه بیشتر ‫داره زجر میکشه.
‫ولی میدونی چیه؟
‫خودم اول براش مینویسم.
‫«عشق من...»
‫امیدوارم این نامه تو رو ‫قوی‌تر از همیشه پیدا کنه.
‫و مردمی که اینقدر نظرشون برات مهم بود، ‫تو رو نشکسته باشن.
‫هیچ دروغی اینقدر قدرت نداره...
‫که تو ذهن من ‫بذر شک بکاره.
‫اگه من همه دنیاتم، ‫همونطور که میگی...
‫پس فقط نظر من ‫باید برات مهم باشه.
‫بیشتر از قبل دوستت دارم.
‫با اینکه فکر میکردم ‫بیشتر از اون ممکن نیست.
‫اشتیاق آغوش تو ‫منو سرپا نگه داشته.
‫از انتظار دیدنت ‫نیرو میگیرم.
‫تا این طوفان بخوابه...
‫حتی نفسمو حبس میکنم.
‫اگه قسمتمونه ‫که این دهنها هیچوقت بسته نشن...
‫بیا بریم، عشق من.
‫تا ته دنیا ‫دنبالت میام.
‫«تو خوشبختی منی.»
‫«تا ابد.»
‫نمیفهمم، پدر.
‫جزیره همچین آبروریزی‌هایی رو ‫تحمل نمیکنه.
‫اوضاع هم هرچی جلوتر میره، ‫بدتر میشه.
‫منتظر چی هستی؟ ‫که یه بلایی سرمون بیاد؟
‫زبونتو گاز بگیر. ‫منظورت از بلا چیه؟
‫همون بلایی که اگه من نبودم ‫سرمون میومد.
‫خودتون نامه‌ها رو خوندین.
‫اگه با هم فرار کنن چی؟
‫اصلا به موقعیت من ‫فکر نمیکنین؟
‫چشم که همدیگه رو نبینه، ‫دل زود فراموش میکنه.
‫شما با همین خیال بخوابین. ‫هر روز براش نامه مینویسه.
‫اگه رسما نامزدی رو ‫به هم نزنین...
‫و اسممون پاک نشه، ‫هر دومون رو دستتون میمونیم.
‫من به قولم عمل کردم ‫و حتی بیشتر از اون.
‫به اندازه کافی منتظرش موندم.
‫خیالتون راحت، حالا دیگه...
‫میدونم باید چیکار کنم.
‫زندگی ناعادلانه‌ست، ‫خانم دسپینا.
‫خوشیاش کمه ‫و تلخیاش زیاد.
‫حرف منو گوش کن، ‫چشمام خیلی چیزا دیده.
‫خودتو خسته نکن، خانم آنزینا، ‫زندگی رو خوب میشناسم.
‫اگه کارت تمومه، دیگه تو رو ‫از کار و زندگیت نمیندازم.
‫پسرت جوون خوب ‫و لایقیه.
‫اهل کاره و مردونه.
‫بختشو پیدا میکنه.
‫بدون که برای کامبیتیس هم ‫آسون نبود.
‫از تو چشماش دیدم.
‫دلش شکسته بود.
‫به سلامت، خانم آنزینا.
‫از حرفهای خوبتم ‫ممنونم.
‫یادم نره بگم.
‫گفت وقتی به آنا بگه، ‫حلقه رو پس میده.
‫خودت میفهمی.
‫دختره دلخور و زخمیه.
‫بهش بگو...
‫نگهش داره.
‫خانواده گراکیتیس...
‫وقتی قول میدن، ‫پسش نمیگیرن.
‫چیه دسپینا، چی شده؟
‫آنزینا اینجا بود.
‫از طرف...
‫اگه میخوای حلقه‌مو دربیارم، ‫بفرما، خودت درش بیار.
‫انگشتمو ببر. ‫راه دیگه‌ای نداره.
‫خیر و صلاح تو رو میخوام، دخترم.
‫فکر میکنی نمیفهمم؟
‫ولی کدوم پدری برای بچه‌ش ‫زندگی‌ای میخواد...
‫که پر از تحقیر باشه؟
‫پس اینکه خوشبختیمو ‫به خاطر یه دروغ نابود کنی بهتره؟
‫چطور دلت میاد؟
‫قسم به خدایی که بهش ایمان داری...
‫این گناهو گردن میگیری؟
‫اسکالری راست گفت؟
‫این چیزیه که میخوای بهم بگی؟
‫حرف نمیزنی، پدر؟ حرف نمیزنی؟
‫زیادی حرف نزدی؟
‫آنا! آنا!
‫باید بری.
‫حرف مادرتو گوش کن، پسرم.
‫هزار بارم زندگیتو آتیش بزنی، ‫آب رفته به جوی برنمیگرده.
‫این دیار دیگه جای تو نیست.
‫اصلا بهشون احتیاج هم نداری.
‫ما راه خودمونو داریم.
‫کل پیرئاس از کفاشی زادی ‫حرف میزنن.
‫از خون خودمونه. خانواده‌ست.
‫«کاش پیش من تو پیرئاس بود.»
‫«تا خیالم راحت باشه.»
‫«با این بی‌عرضه‌هایی ‫که پیش من کار میکنن.»
‫عموت اینو گفت.
‫پیرئاس جای بزرگیه.
‫به خودت میای...
‫میبینی کفاشی خودتو ‫راه انداختی.
‫خبر موفقیتت به گوششون میرسه ‫و از حسودی میترکن.
‫شاید ‫اونجا جشنهای محلی نداشته باشه...
‫ولی بندرش پر از مغازه‌ست.
‫اونجا تازه میبینی جشن و رقص یعنی چی.
‫لیرت رو میزنی ‫و همه رو جادو میکنی.
‫همه چیز فراموش میشه، پسرم.
‫دست و پاتو جمع میکنی...
‫و بزرگ و سربلند ‫به دیارت برمیگردی.
‫ها؟
‫چی میگی؟
‫-دروغگو. ‫-دیوونه شدی؟ راهتو برو.
‫میخوای ما رو ‫با اسکالری درگیر کنی؟
‫نذار این خوشحالی رو داشته باشه ‫که اسممونو بندازه سر زبونا.
‫روزا؟ چی شدی؟
‫هیچی. به تو احتیاجی ندارم.
‫-یعنی چی هیچی؟ ‫-برو. خودم بلند میشم.
‫-گفتم برو. ‫-اینطوری نکن.
‫فقط میخواستم کمک کنم.
‫عشق من، ‫فکرم میره سمت بدترین چیزا.
‫حتی دو کلمه از تو کافی بود ‫تا این جهنمو طاقت بیارم.
‫زندگیم دیگه نابود شده.
‫هیچی برام نمونده.
‫جز عشقم به تو.
‫شاید بگی...
‫چطور میشه زندگیتو ‫کنار یه روح سرگردون تصور کنی؟
‫یه روح سرگردون ‫که هیچکس نمیبینتش.
‫حتی باهاش حرف نمیزنه.
‫دیگه حرفی برام نمونده...
‫و بازم برات مینویسم...
‫چون همین لحظه تنها چیزیه ‫که دردمو یه کم آروم میکنه.
‫بعضی وقتا خشم ‫تو سینه‌م بالا میاد...
‫و نمیتونم نفس بکشم.
‫بهم خیانت کردی، آنا؟
‫یا دارم عقلمو از دست میدم؟
‫نذر کن برام.
‫از عموت نامه اومده.
‫گفته با خوشحالی منتظرته.
‫آنولای من، حالت چطوره؟
‫تبش پایین نمیاد.
‫بهترم.
‫چه بهتر؟ تو داری از تب میسوزی.
‫اینو عوض کن. گرم شده.
‫برام نامه مینوشت، آنتی.
‫نامه‌ها رو برمیداشت ‫و ازم قایم میکرد.
‫روزا.
‫اون افعی.
‫باید حدس میزدم.
‫-بهش چی گفتی؟ ‫-هیچی.
‫نخواستم مشکوکشون کنم ‫تا یواشکی برم...
‫ببینم نامه اومده یا نه.
‫ولی دیگه برام نامه ننوشته.
‫فکر میکنه بهش خیانت کردم.
‫دارم میمیرم، آنتی.
‫باید پیداش کنی، ‫حقیقتو بهش بگی.
‫بگی حتی یه لحظه هم ‫از دوست داشتنش دست نکشیدم...
‫داره میره.
‫جزیره دیگه جاش نیست. ‫باید درکش کنی.
‫کی؟
‫شنیدم فردا. ‫اومده بودم همینو بهت بگم.
‫ولی وقتی تو رو اینطوری دیدم، ‫دلم نیومد.
‫-منم باهاش میرم. ‫-بچه جون، دیوونه شدی؟
‫به مادرم بگو یه چایی بیاره.
‫من کسی جز تو ندارم.
‫چه کمکم کنی چه نکنی، ‫من باهاش میرم، آنتی.
‫باشه.
‫با برادرم حرف میزنم ‫و بهت خبر میدم.
‫عقلت سر جاشه؟ ‫میخوای دردسر درست کنیم؟
‫اگه دهنتو باز نکنی، ‫دردسری درست نمیشه.
‫اگه بفهمن ‫و ازم توضیح بخوان چی بگم؟
‫جایگاه من چی میشه؟
‫اگه میدیدیش، ‫مثل من دلت براش میسوخت.
‫خواهر افعیش کم نبود، ‫حالا منم بهش خیانت کنم؟
‫نمیخوام هیچکسو ببینم. ‫هیچکسو.
‫حتی آنا رو. مخصوصا اونو.
‫دور و برم پر از ماره، استاتی.
‫اگه بیشتر بمونم، ‫میترسم لهشون کنم.
‫با این اوضاعی که پیش اومده، ‫حق داری، آنتونیس.
‫ولی حیفه، لعنتی. ‫حالا که مغازه‌تو راه انداختی؟
‫حالا که همه چیز اینقدر خوب پیش میرفت؟
‫-حتما میخوای بگی... ‫-هیچی نمیخوام بگم.
‫میرم دور، تا آروم بشم.
‫دور از این جزیره‌ای ‫که منو نابود کرد.
‫بگو ببینم من چه بدی بهشون کردم؟
‫بهم بگو چه بدی بهشون کردم.
‫وایسا. میگم وایسا!
‫اوه!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.