دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫موفقیتمون به یک چیز بستگی داره
‫باید باور کنن که دنیا واقعا داره به پایان می‌رسه
‫خبر بد اینه که
‫مردم انقدر پایان دنیا رو توی فیلم‌ها دیدن
‫که نقشه‌مون باید بی‌نقص باشه
‫خبر خوب
‫اینه که با تکنولوژی امروزه میشه معجزه کرد
‫اگه زمانی در تاریخ باشه که بشه
‫یه جریان فیک رو بهتر از واقعیش درآورد
‫اون روز امروزه
‫نقشه رو کِی اجرا می‌کنیم؟
‫هر وقت وضعیت ژئوپلیتیکی ‫به نقطه فروپاشی برسه
‫بحران و جنگ همیشه وجود داره
‫در حال حاضر چند نقطه حساس ‫در دنیا هست
‫اسرائیل، تایوان، روسیه
‫به محض اینکه جرقه‌ی یکی از این درگیری‌ها بخوره
‫شبیه‌سازی ما شروع میشه
‫صبح زود یک روز باهاشون تماس گرفته میشه
‫و دعوت میشن به پناهگاه
‫الو؟
‫تنش‌ها در همون لحظه‌ها بالاست
‫ولی ما این حس ناآرومی رو با مردمی که
‫با چمدون از شهر فرار می‌کنن تشدید می‌کنیم
‫چمدون، عالیه
‫وارلا داره به تقاطع می‌رسه
‫توجه. چمدون‌ها آماده... حالا
‫توی تلوزیون در مورد درگیری واقعی حرف می‌زنن
‫اما وقتی وارد بالگرد میشن
‫شبیه‌سازی ما از افزایش تنش شروع میشه
‫محدودیت پروازها از ساعت یک ظهر اجرا خواهد شد
‫پروازهای غیرنظامی ممنوع هستند
‫تکرار می‌کنم، پروازهای غیرنظامی ممنوع هستند
‫از اون جا به بعد، هر چی که ‫تو تلوزیون‌های پناهگاه می‌بینن
‫رو ما کنترل می‌کنیم
‫وزیر دفاع روسیه
‫این حمله را اقدام به جنگ خواند
‫اون وقته که ما نسخه‌ی خودمون ‫از جنگ جهانی سوم رو بهشون نشون میدیم
‫- شروع کنیم ‫- همه حاضرن؟
‫سه، دو، یک...
‫لرزش
‫در حال فعال‌سازی پیستون‌ها
‫دریافت شد
‫پناهگاه روی یک سکوی مکانیزه ساخته خواهد شد
‫شبیه اونهایی که برای تست زلزله به کار میرن
‫که ساختمون رو مثل کوکتل تکون میده
‫و زیرساخت رو هم به خطر نمیندازه
‫جلوه‌های صوتی تکتونیک تا سطح چهار
‫لرزش زمین رو حس می‌کنن
‫بعد یه اتفاق خیلی شاعرانه‌تر میفته
‫که برادرم تدارک دیده
‫یه سنگ غول‌پیکر قراره بخاطر فشار تکتونیک ‫دیوار پناهگاه رو سوراخ کنه
‫منظره‌ای که تا آخر عمرشون فراموش نمی‌کنن
‫سنگ بزرگ. حالا!
‫خورد بهش؟
‫سنگ فقط یه متر و سی سانت ‫وارد ساختمون میشه. امکان نداره
‫بخاطر شوک افتاد زمین. ‫مشکل فنی نبود
‫- خولیا! ‫- ایناهاش
‫- علائم حیاتی گی‌یرمو فالکون رو بیار بالا ‫- بله
‫ضربان قلبش رسیده به بالای ۱۲۵
‫- ولی بنظر داره به ثبات می‌رسه ‫- توجه
‫ترک رو باز کنید. حالا!
‫بیخیال بابا!
‫واقعا؟
‫قراره یه سیرک برپا کنیم
‫و اونا هم باور کنن که جنگ هسته‌ای به راه شده؟
‫بیخیال!
‫بله. دقیقا
‫درسته صرفاً یه کلک مکانیکیه ‫اما برای اونها واقعی خواهد بود
‫دیوانه شدید شما؟
‫می‌دونی تو فاجعه زیرزمینی ‫چی بیشتر از همه
‫مردم رو می‌ترسونه آقای گارسیا؟
‫می‌دونی؟
‫نمی‌دونم
‫گرد و خاک
‫آماده. گرد و خاک
‫در حال ریختن خاک
‫پناهگاه پر میشه از ابرهای گرد و غبار و دود
‫بگو ببینم آقای گارسیا، ‫اگه خودت مجبور بودی...
‫بابا!
‫از راهروهای پر از دود
‫با کلی چراغ اضطراری چشمک‌زن...
‫به گنبد بروید
‫وقتی همه دارن جیغ می‌زنن
‫صدای آلارم، و این حس که زمین ‫زیر پات داره ترک می‌خوره فرار کنی
‫به واقعی بودنش شک می‌کردی؟
‫به گمانم نه
‫همین فکرو می‌کردم
‫با استفاده از اصطکاک
‫دو تن خاک و دود وارد پناهگاه می‌کنیم
‫توجه، طبقه بالا
‫راه‌پله رو ببند. زود!
‫باید با آسانسور بریم
‫دارن سوار آسانسور میشن. ‫آماده باشید
‫وقتی همه وارد آسانسور شدن
‫دیسک‌های ترمز الکی آسانسور رو شل می‌کنیم
‫لرزش
‫سیستم شروع می‌کنه به تولید جرقه و سروصدا
‫و آسانسور رو بصورت عرضی تکون میده
‫اتاقک رو از خط خارج کنید. حالا!
‫جلوه صوتی اصطکاک. جرقه
‫آیا خطری تهدیدشون می‌کنه؟
‫در حد یه ترن هوایی سوار شدن
‫ولی حس می‌کنن که قراره سقوط کنن
‫وقتی بعد از یه سقوط آزاد ۸۰ متری، ‫قراره بخورن به زمین...
‫آماده فعال‌سازی ترمزهای اضطراری
‫هنوز نه
‫- زیرو ‫- هنوز نه
‫حالا!
‫ترمز اضطراری فعال شد
‫فکر می‌کنن شانس آوردن
‫ولی هنوز بلایای اصلی رو ندیدن
‫وقتی مثل موش‌های در حال فرار از کشتی مغروق، ‫رسیدن به گنبد
‫من پیروزمندانه وارد میشم
‫که توی شبکه‌های تلوزیونی بزرگ بین‌المللی
‫آغاز پایان دنیا رو نشونشون بدم
‫هیچکس شک نمی‌کنه...
‫خانم‌ها و آقایان...
‫چون هیچکس به واقعیتی که ‫حسش کرده شک نمی‌کنه
‫اما اگر کسی مونده بود که شک داشت...
‫یه آس تو آستینمون داریم، ‫یه فیلم سینمایی بزرگ
‫آقای نانو پارکر، چه اطمینانی میدی که ‫این فیلمی که می‌خوای بسازی
‫جلوه‌های آخرالزمانی‌ای که ‫ما نیاز داریم رو ارائه میده؟
‫من فیلم‌هاتون رو دیدم و راستش... ‫خیلی تحت‌تأثیر قرار نگرفتم
‫خواهرم هم همینطور
‫برای من سرگرم‌کننده بودن
‫می‌دونین چرا تایتانیک و آواتار ‫مردم رو تحت‌تاثیر قرار میدن؟
‫چون بودجه ۲۵۰ میلیون دلاری داشتن
‫با نصف این بودجه، می‌تونم بزرگترین ‫شاهکار سینمای آخرالزمانی رو تولید کنم
‫همه می‌ترسن به خودشون
‫۱۲۵ میلیون دلار برای یه فیلم ‫هشت دقیقه‌ای می‌خوای؟
‫۲۰ تا کفایت می‌کنه
‫باید از دو سال جلوتر فیلمبرداری کنیم
‫که بتونیم جلوه‌های بصری ‫وحشتناک هم اضافه کنیم
‫ابر قارچی یه انفجار اتمی دیده میشه
‫شما باید وحشت کنید
‫وارد حس بشید. ‫از لحظه لذت ببرید
‫قراره فیلم من رو توی یه پناهگاه
‫تو عمق سیصد متری زمین تماشا کنن
‫در حالی که دنیای بالا سرشون متلاشی میشه
‫قطعا مخشون سوت می‌کشه، نه؟
‫این فیلم دقیقا در مورد چیه؟
‫در مورد انجام یک مأموریت
‫چه مأموریتی؟
‫بیرون رفتن در طول جنگ اتمی
‫برای وصل کردن یه آنتن ماهواره‌ای
‫و سیندی، یکی از نقش‌های اصلی مال توئه
‫اگه فقط چشمام معلومه، ‫می‌تونین بازم گریم و موهام رو درست کنین؟
‫- راست میگی؟ ‫- آره
‫برج و پل دریاچه رو داخل یه معدن سنگ می‌سازیم
‫همگی به پایان دنیا خوش اومدید
‫خیلی‌خب، لوکا تو برو بیرون
‫بچرخونش و برو بیرون
‫انگار پا گذاشتی روی ماه
‫یه ماشینِ سوخته اینجاست
‫تصور کن داری فیلمبرداری می‌کنی
‫نگاه می‌کنی. شوکه میشی. ‫می‌بینی مُردن
‫با آتیش و دود واقعی فیلمبرداری می‌کنیم
‫دود. اکشن!
‫دود بیشتر. بیشتر!
‫البته همه‌چی با سی‌جی‌آی بهتر میشه
‫یه جور بدو انگار روی ماهی. ‫دیگه اغراق نکن. همون عادی بدو
‫ولی هنوز پیچش آخر داستان مونده
‫یکی از اکتشاف‌گرها دستش رو می‌ذاره روی نرده
‫نرده بالای دویست درجه حرارت داره. ‫گیر می‌کنه. تعلیق
‫پاره نمیشه
‫رادیواکتیو دوبرابر چرنوبیله
‫دستش رو تکون میده
‫نمی‌تونه جداش کنه. ‫دستکشه مثل سریش چسبیده
‫بعد با خودت میگی «این یارو قراره
‫زیر یه آسمون قرمز رادیواکتیوی بمیره»
‫بعضی وقتا از شدت کاردرستی خودم ‫پشمام می‌ریزه
‫تضمین می‌کنم وقتی این فیلم رو ببینن
‫اصلا دلشون نمی‌خواد برگردن به سطح زمین
‫« پناهگاه میلیاردرها »
‫نفس بکش. آروم نفس بکش
‫از بینی
‫اینو نگه دار
‫خیلی‌خب. الان برمی‌گردم
‫نفس بکش
‫چیه؟
‫آروم باش. منو نگاه. ‫اسمت چیه؟
‫چیزی میل دارین؟
‫نه، ممنون تیرسو
‫وایسا. من یه دونه گوشت‌دار می‌خوام
‫و یه سبزیجاتی لطفا
‫ممنون
‫مامان‌بزرگ، می‌خوای؟
‫من می‌خوام
‫حالا می‌فهمم چرا وقتی ‫ازت داداش می‌خواستم
‫همیشه می‌گفتی نه
‫واقعا خوشحالم که داری شوخی می‌کنی
‫به ویژه با اتفاقایی که افتاده
‫منظورت انفجار هسته‌ایه؟
‫خب روی هیروشیما هم بمب انداختن، ‫ولی هنوز هست
‫تو کلاب‌هاش جای سوزن انداختن نیست
‫پره از توریست
‫- چرنوبیل هم همینطور ‫- مکس...
‫چیه؟
‫یه راکتور با هفت تن اورانیوم ۲۳۵ منفجر شد
‫باورنکردنیه مامان
‫حالا مردم میرن اونجا که ‫سلفی بگیرن و گرافیتی بکشن
‫یه امانگاه حیوانات هم داره ‫با روباه و گوزن و اینا
‫بامبی اونجا زندگی می‌کنه
‫زندگی ادامه داره. همیشه همینطوره
‫خانواده ما هم همینطور
‫زنده می‌مونیم
‫بله
‫زنده می‌مونیم
‫بهت قول میدم
‫شنیدی زنم چی گفت؟
‫گفت چون دم دستش بودم ‫باهام ازدواج کرده
‫فریدا بخاطر استرس زیاد ‫این حرف رو زد
‫می‌خوام عصبانی باشم. خشمگین باشم
‫ولی فقط می‌ترسم
‫می‌تونی تصور کنی اینجا تنها بودن چقدر غم‌انگیزه؟
‫ورق رو برگردون
‫چیزهایی که فریدا خوار می‌دونه ‫رو براش قشنگ جلوه بده
‫باید اینجوری قانعش کنی
‫- جانم؟ ‫- چی گفت؟
‫خودشو چسبونده به تو. ‫همه چی می‌خوان؟
‫یه نفر که نذاره غرق بشیم
‫آخه شیفتگی چقدر دووم میاره؟
‫سه ماه؟
‫بعد از اون، همه می‌رسن به اونجایی ‫که تو کل عمرت بودی
‫بالای بیست ساله که با همیم
‫تازه از دست مادرش نجاتش دادی
‫قهرمان زندگیش بودی تو
‫همینو بگو
‫بیست تا شام کریسمس ‫اون زن رو تحمل کردم
‫و یه زندگی نو به فریدا دادم
‫آقای فالکون، اومدم معاینه‌تون کنم
‫منو نگاه کنید
‫- سردرد دارین؟ ‫- نه
‫- تهوع؟ ‫- نه
‫- سرگیجه؟ ‫- آره، وقتی بلند میشم یکم سرم گیج میره
‫پس بهتره که دراز بکشید
‫باید مطمئن شیم که فشار درون جمجمه‌ای بالا نیست
‫یا مشکل گفتاری ندارید
‫حتما. ممنون دکتر
‫ببخشید، اون دو نفری که رفتن بیرون حالشون خوبه؟
‫دیدیم که یکی‌شون دستکشش
‫گیر کرد به نرده. وحشتناک بود
‫چیز دیگه‌ای ندیدیم
‫دستکش فقط یه سوراخ کوچیک داشت
‫همکارمون الان تحت نظره، اما...
‫فکر می‌کنیم زیاد تحت تأثیر تابش قرار نگرفته
‫اصلا نگران نباشید
‫من تو بوداپستم آنه
‫این قرار بود شب سال نوی ما باشه
‫پس به پدرت بگو خیلی عوضیه
‫که بابت افتادن یه درس ‫تنبیهت کرده و نذاشته بیای
‫الانشم یه بچه بااستعداد داره دیگه
‫آسیا چند تا افتخار تحصیلی داره؟ هفت‌تا؟
‫خب تعادل برقرار میشه
‫یه دخترش تو تحصیل خوبه
‫اون یکی توی لذت بردن از زندگی
‫باید این شب سال نو رو جوری تجربه کنی ‫که انگار اینجا بودی
‫حتی اگه تو یه هتل پنج‌ستاره باشی
‫و یه گردنبند مروارید زشت گردنت باشه
‫خیلی خری
‫ببین
‫ولی آره، فکر می‌کردم اگه ‫فکرم اونجا پیشت تو بوداپست باشه
‫می‌تونم بدنم رو اینجا رها کنم
‫دلم برات تنگ شده
‫تازه، الان باید شام پدرم با دوستاش رو هم برم
‫از الان وحشت کردم...
‫سال نو مبارک عزیزم
‫دوستت دارم
‫آهای؟ حالتون خوبه؟
‫کمک لطفا!
‫تو دستشویی‌ام!
‫کمک!
‫ولش کن!
‫زودباش!
‫طناب رو ببر، زود!
‫- بلندش کن! ‫- لطفا!
‫بیا
‫بذارش زمین
‫خوبه
‫خیلی‌خب
‫نبض نداره
‫دکتر!
‫- خودش رو دار زده. نفس نمی‌کشه! ‫- برو کنار
‫نبض نداره. اپی‌نفرین لازم داره
‫من دارم. ‫دفیبریلاتور رو بیار. زود!
‫بیا، کمک کن. محکم بکشش!
‫بجنب!
‫بدش من!
‫خیلی‌خب، بذار ببینم...
‫بیا. بیا
‫- شارژ ۲۶۰ ‫- حالا!
‫آماده. و...
‫واکنشی نداره. دوباره
‫حاضر؟ بدو. شارژ ۳۰۰!
‫سلام
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫می‌تونی نفس بکشی؟
‫سلام
‫چیکار کردی؟
‫چرا نجاتم دادی؟
‫مینروا صحبت می‌کنه
‫خوشبختانه پس‌لرزه‌های دیگری ‫شناسایی نشده‌اند
‫بنابراین، تیم امنیتی ما ‫دیگه ضروری نمی‌دونه
‫که شما در گنبد باقی بمونید
‫می‌تونید به واحدهای خانوادگی‌تون برگردید. ‫متشکرم
‫مینروا
‫- اون زنه حالش بهتر شد؟ ‫- نزدیک بود بمیره
‫خداروشکر که آسیا فالکون سریع عمل کرد
‫خب، وضعیت تحت کنترلمونه
‫خودش رو از لوله آویزون کرده
‫الانم تو وضعیت فاجعه‌باری‌ان
‫و از اینم بدتر میشه. ببین
‫ببین
‫موارد اضطراب شدید، حمله پانیک، ‫آریتمی قلب داریم
‫ببین! پونزده نفر ضربان قلبشون بالای ۱۳۵ـه
‫می‌فهمی؟
‫وقتی داشتیم برای این برنامه حاضر می‌شدیم
‫و من از ترس، عذاب و ایجاد ‫احساسات واقعی صحبت می‌کردم
‫فکر کردی منظورم چیه؟
‫دقیقا تو همون وضعیتی هستن ‫که ما می‌خواستیم و می‌تونیم برنامه رو ادامه بدیم
‫من برای این کارها، این موقعیت رو قبول نکردم
‫نه
‫این شغل نیست
‫این برنامه بزرگترین کاریه که تو عمرت انجام دادی
‫پس اگه می‌ترسی هم ‫خودتو جمع و جور کن و ادامه بده
‫ببین چطور راه میرن
‫بار یک دنیا روی دوششونه
‫اما باز هم ادامه میدن
‫حالا یه مدرک انکارناپذیر می‌بینن ‫از اینکه اگر پناهگاه رو ترک کنن
‫چه بلایی سرشون میاد
‫می‌خوای ته قضیه رو ببینی؟
‫باهام بیا
‫بچه‌ها
‫نظرت چیه؟ ‫برخورد مستقیم با تابش حداکثری
‫پوست رو ساییدیم که شبیه سوختگی بشه
‫سوختگی درجه دو. نظرت چیه؟
‫رطوبت بیشتری می‌خواد. ‫خیلی خشکه. نمی‌بینین؟
‫باید چرک داشته باشه
‫آره، این خیلی باعث چندش میشه. ‫تاول‌های چرک‌دار
‫چشم
‫روی تخت که نمی‌خوابی، نه؟
‫چرا، می‌خواستم همین کارو بکنم
‫رافا، بعد از حرفایی که زدم ‫نمی‌تونیم وانمود کنیم هیچی نشده
‫خب چه حرفایی زدی؟
‫گفتی خودتو چسبوندی به من
‫گفتی تو رو از یه زندگی سخت ‫با مادر دیوانه‌ت نجات دادم
‫گفتم من یه قهرمانم. مگه نه؟
‫فریدا، شاید رابطه‌مون رو ‫با عشق شروع نکردیم، خب؟
‫ولی چه اهمیتی داره؟ عشق چقدر دووم میاره؟ ‫سه هفته؟ سه ماه؟
‫به اون نقطه‌ای از زندگی رسیدیم
‫که همه زوج‌های خوشبخت و باثبات ‫بالاخره بهش می‌رسن
‫- چیز بدیه؟ ‫- رافا
‫نه
‫از من گفتن، ‫همه رویاشون همینه
‫من نه
‫وقتی اون حرفا رو بلند زدم
‫فهمیدم که دیگه راه برگشتی نیست
‫چی می‌خوای؟
‫نه
‫طلاق تو پناهگاه؟
‫چاره‌ای برام نمونده
‫رافا، بنظرم این بهترین تصمیمه برامون
‫هر جدایی‌ای یه فرصته...
‫این مزخرفات رشد فردی‌طور رو شروع نکن، خب؟
‫باید می‌فهمیدم
‫که به ریکی و یوگا و مدیتیشن نیاز داری
‫فقط برای اینکه با من همخواب بشی
‫عجب سلیطه‌ای هستی
‫باید خیلی عوضی باشی
‫که یه عمر ادا دربیاری ‫و مردی که عاشقته رو سرکار بذاری
‫اگه نمی‌دونی بدون!
‫من عاشقت بودم فریدا
‫تو با تظاهر به عاشق بودن ‫زندگی منو ازم دزدیدی
‫اینطور نیست
‫رافا، همه می‌تونن عشقی که واقعیه رو تشخیص بدن
‫و تو همیشه می‌دونستی که ‫من زیاد عاشقت نیستم
‫یا اصلا نیستم
‫اینکه تو اونقدر رقت‌انگیز بودی
‫که این زندگی رو پذیرفتی مسئله دیگه‌ایه
‫فکر می‌کردم تو عاشق بودنت این شکلیه
‫بیخیال
‫مطمئن باش اینجوری نبوده
‫من وقتی عاشق میشم دیوونه میشم
‫طرف کیه؟
‫- بیخیالش ‫- کیه؟
‫مربی یوگام
‫چیکار می‌کنی؟
‫میرم
‫- کجا؟ ‫- پیش مادرم
‫عالیه
‫باهام ازدواج کردی که از اون فرار کنی
‫حالا داری ترکم می‌کنی ‫که برگردی پیشش
‫تو کل سالهای نوجوونیت ‫تو اون مدرسه آلمانی بالا آوردی!
‫حالا هم تو پناهگاه مادرت بالا میاری!
‫منطقت نقص نداره!
‫می‌بینی؟
‫وقتی انقدر ترحم‌انگیزی نمی‌تونم ‫عاشقت باشم
‫من اقرار به خیانت کردم، ‫بعد تو داد می‌زنی که برگردم خونه
‫تمومه
‫نه
‫همه‌چی روبراهه
‫برگردید داخل. شب خوش
‫بابا، می‌خوای حرف بزنیم؟
‫حرف؟ نه، چرا؟ نه
‫من و مادرت بحثمون شد، ولی چیزی نیست
‫صحیح. گفتم چون شاید ‫آخرین بحثتون بوده باشه
‫باورم نمیشه هیچ خوراکی‌ای اینجا نذاشتن
‫نه چهارتا کوکی، نه حتی...
‫این! نگاه کن!
‫ببین! قهوه و چایی!
‫از دیروز تا حالا هیچی نخوردم
‫می‌دونی؟ یکم...
‫- بابا ‫- بله؟
‫بابا
‫باید یه چیزی بخورم
‫ببخشید، ولی غذاخوری بسته‌ست
‫باید تا صبحانه صبر کنید
‫من تو گنبد غذا نخوردم، قسم می‌خورم
‫حالا هم یه چیزی می‌خوام ‫که معده‌ام رو آروم کنه
‫متأسفانه امکانش نیست
‫متأسفم آقای وارلا
‫داری میگی میلیون‌ها برای ‫این پناهگاه لوکس پول دادم
‫که تو نتونی یه ساندویچ گوشت و پنیر ‫برای من درست کنی؟
‫جیره‌بندی سختگیرانه‌ای وجود داره
‫جیره‌بندی؟ من الان بطور جدی اضطراب دارم
‫می‌دونی چجوری باهاش سروکله می‌زنم؟ ‫با خوردن
‫تو بوفه بخاطر مادرزنم هیچی نخوردم
‫تو گنبد، اون نودل لعنتی‌تون رو نخوردم
‫پس حالا سهمم رو می‌خوام
‫چیزیه که حقمه
‫جیره‌ام رو می‌خوام!
‫چون هیچی نخوردم. ‫هیچی نخوردم!
‫رافائل وارلا از کنترل خارج شده. ‫داره وارد حمله پانیک میشه
‫تو غذاخوریه!
‫بهشون بگو چک کنن...
‫فیلم دوربین‌ها رو چک کنین!
‫هی! برید نگاه کنید...
‫یاکو، غذاخوری
‫من غذا نخوردم!
‫برید نگاه کنید لامصبا!
‫غذا نخوردم!
‫یکم آروم باشید آقای وارلا
‫هی، اجازه این کارو ندارید
‫نه، نه
‫لطفا
‫قربان، غذا رو بذارید سرجاش
‫فوراً غذا رو بذارید سرجاش
‫بندازیدش
‫غذا رو بنداز!
‫سه ثانیه بهت وقت میدم ‫که پدرم رو ول کنی
‫سه
‫دو
‫یک
‫حالتون خوبه آقای وارلا؟
‫چیز دیگه‌ای می‌خوای بابا؟ بردار
‫نیازی نیست
‫مکس، پسره رو ول کن
‫بازم؟
‫چرا نیروی امنیتی یه پناهگاه
‫میلیونرها از زندان بیشتره؟
‫دستگیرش کنیم؟
‫اینجا زندان نیست
‫یاکو، ولش کن
‫- آروم باش ‫- بذارید بره
‫و این؟
‫فردا که آروم شدی ‫بیا ازم درخواستش کن
‫بیا بریم بابا
‫صبح شده؟
‫یه صفحه دیجیتاله
‫ولی آره، باید حدود شیش صبح باشه
‫این اون همزیستی‌ایه که می‌گفتی؟
‫چون من ازت مراقبت می‌کنم ‫ولی تو دقیقا برام چیکار می‌کنی؟
‫کل شب اینو از خودم پرسیدم
‫هیچوقت قدر رابطه‌ی مخفیانه‌مون رو ندونستی!
‫اون شیفتگی دیوانه‌وار، پنهون‌کاری‌ها...
‫رابطه‌مون اون موقع خیلی قوی‌تر بود
‫همیشه داشتیم به همدیگه فکر می‌کردیم
‫با هم آهنگ کشف می‌کردیم
‫اون عشق دنیامون رو زیر و رو کرد
‫بشین لطفا. ‫دکتر گفت باید استراحت کنی
‫- نمی‌شینم ‫- بشین!
‫نمی‌خوام بشینم چون رابطه‌مون زیبا بود
‫- لطفا. الان سکته می‌کنی. بشین ‫- خب بکنم
‫داری با نگاهت منو می‌کشی
‫وقتی عشق داشتیم، هیچوقت این کارو نمی‌کردی
‫و من با چشمام می‌بلعیدمت
‫لحظه‌شماری می‌کردم که ‫کلاس خوانندگیت تموم شه
‫دوبله پارک می‌کردم ‫و اگه کسی بوق می‌زد
‫پیاده می‌شدم و دعوا راه مینداختم
‫چون تنها چیزی که می‌خواستم ‫این بود که اونجا منتظر تو باشم
‫وقتی میومدم آژانس مدلینگ دنبالت
‫تو هتل اون طرف خیابون منتظر می‌موندم
‫تا از پنجره ببینمت
‫و همونجا... نگاهمون قفل همدیگه می‌شد
‫ادای مریض بودن درمیاوردم ‫تا بتونم بیام پیشت
‫از خیابون رد می‌شدم، ‫قلبم تند تند می‌زد
‫که بیام تو اون سوییت ‫و باهات عشق‌بازی کنم
‫در حالی که با نور روشن منتظر بودن
‫که من برم و عکس‌برداری رو ادامه بدیم
‫و همش به درک واصل شد
‫چون خواستی زنم بشی
‫رسماً
‫متوجه نبودیم که چقدر خوشحالیم
‫وقتی هر لحظه پر بود از شور و حرارت
‫نه، نه، نه
‫راست میگی
‫بیا برگردیم به گذشته عزیزم
‫باشه؟
‫بیا برگردیم به عقب
‫می‌تونیم طلاق بگیریم
‫می‌تونیم دوباره پنهونی با هم باشیم
‫آخ! بخیه‌هام!
‫به این میگن «بار ویرانه»
‫ساختمون‌های یهودی‌ها که
‫با اومدن نازی‌ها تو جنگ جهانی دوم ‫متروکه شدن
‫تو دهه هشتاد، تبدیل به بار شدن
‫و حالا مردم میان اینجا و خوش می‌گذرونن
‫معرکه نیست؟
‫جایی که زمانی رنج حاکم بوده ‫حالا اینقدر شادی جریان داره
‫به سلامتی یین و ینگ
‫مکس!
‫دوستت دارم!
‫دارم از تو حرف می‌زنم
‫خیلی خوب بود
‫راستش رو بخوای بوداپست یکم سرده
‫باید خودم رو گرم کنم
‫حالا فقط منم و تو
‫همه‌جای صورتت رو می‌بوسم
‫ولی لبت رو نه
‫هنوز نه
‫دستام رو می‌برم
‫زیر پولیورت
‫که گرم بشه
‫و تو می‌لرزی و موهای تنت سیخ میشه
‫میرم پایین‌تر...
‫چون می‌دونم خیسی...
‫و همونجا روی چمن
‫سکس می‌کنیم
‫خانم فالکون؟
‫بله؟
‫گروه خونی‌تون آ ب منفیه؟
‫بله، فکر کنم. چطور؟
‫باید باهامون بیاین
‫باشه
‫یه دقیقه
‫- کجا میریم؟ ‫- بیاین
‫هی!
‫کجا می‌برینش؟
‫هی!
‫- کجا می‌برینش؟ ‫- درمانگاه
‫خب چرا؟
‫چی شده؟
‫اجازه نداریم بگیم
‫- میشه اونم باهام بیاد؟ ‫- متأسفانه امکانش نیست
‫اگه مشکل پزشکیه، ‫من سال چهارم پزشکی‌ام
‫موضوع چیه؟
‫نمی‌تونین بهمون بگین؟
‫می‌تونم باهاش بیام داخل
‫دستور داریم که تنها ببریمشون
‫من اینجا منتظرم
‫چیه؟ تو دردسر افتادی؟
‫سلام مکس. نه، منتظرم
‫چی شده؟
‫چرا میمی رو بردن اونجا؟
‫یه موضوع پزشکیه. ‫اجازه گفتنش رو نداشتن
‫چطور؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫گوشی انی رو روشن کردی؟
‫آره، ولی نه زیاد
‫شروع کردم به دیدن ویدیوهاش، ‫ولی زیادی دردناک بود
‫متأسفم که ناراحتت کرده
‫حالا میشه بهم پسش بدی؟
‫نه. نه، امکان نداره
‫چرا؟
‫چون سیم‌کارتش رو انداختم رفت
‫- چی؟ ‫- سوزوندمش
‫یه مشعل آشپزی پیدا کردم و سوزوندمش
‫- شوخی می‌کنی دیگه آسیا؟ ‫- نه
‫مکس، دارم میگم خیلی دردناک بود
‫نمی‌خواستم پیشم باشه
‫چیزای توی اون گوشی مال منم بود
‫دادیش به من و گفتی داری ‫خاطراتش رو پس میدی
‫به من و پدرم
‫نمی‌تونی نظرت رو عوض کنی
‫نمی‌تونی خاطراتش رو بهمون پس بدی ‫و بعد دوباره بخوای‌شون
‫اون کارو کردم چون عصبانی بودی
‫دادم که واقعی بودن عشق من و انی ‫رو هیچوقت زیر سوال نبری
‫عشقمون بی‌همتا بود
‫می‌دونی نظر من درباره عشق چیه مکس؟
‫عشق یه بلوفه، یه فریب بزرگ
‫که اینطور؟
‫دروغی به قدمت چند قرن
‫که افسانه‌ها و قصه‌ها و ادبیات عاشقانه
‫و فیلم و تبلیغات زنده نگهش داشتن
‫هنوز ویکیپدیا می‌خونی، ها؟
‫همه‌چی می‌خونم. ‫رمانتیسیسم فقط یه راهه
‫برای پوشوندن غرایز حیوانی ما
‫گمونم اینو خودت بدونی
‫ما حیوانیم. تو پارک آشنا می‌شیم، ‫کون همدیگه رو بو می‌کشیم
‫بعد جفت‌گیری می‌کنیم ‫و توله میندازیم و گله‌ تشکیل میدیم
‫البته، اگه اسمش رو بذاری عشق قشنگ‌تره
‫اینا رو تو کدوم بار شنیدی؟
‫اهل بار رفتن نیستم. ‫جدی میگم مکس
‫اگه می‌پذیرفتیم که یه مسئله زیستیه، ‫کمتر زجر می‌کشیدیم
‫جدی؟ چرا؟
‫چون دیگه دلشکستگی‌ای درکار نبود
‫نیاز داریم فکر کنیم که ‫فقط برای جفت‌گیری و تولید مثل
‫با یه نفر زندگی نمی‌کنیم، ‫بلکه فراتر از ایناست
‫یه رویارویی سحرآمیز
‫دل‌شوره‌ی عاشقی، این چرت و پرتا
‫و می‌دونی این انتظارات ‫کارت رو به کجا می‌کشن؟
‫روی کاناپه، ‫با ریملی که از صورتت داره میاد پایین
‫و یه تشت بستنی
‫تو این سه سال چی سرت اومده؟
‫شالوده‌ی عقلانی و علمیِ خوشحال بودن رو ساختم
‫همین. فینیتو. تمام
‫متأسفم که اینقدر بی‌خبر کشوندیمتون اینجا
‫اما نیاز فوری به کمکتون داریم
‫موضوع چیه؟
‫هر سه تای شما آ ب منفی هستید، درسته؟
‫اون مردی که دستکشش پاره شد رو یادتونه؟
‫گروه خونی اونم آ ب منفیه
‫و نیاز به انتقال خون فوری داره
‫خب چرا؟
‫گفتین اشعه اثر زیادی روش نذاشته که
‫اشتباه می‌کردم
‫باید فوراً عملش کنیم، ‫و چندتا کیسه پلاسما نیاز داریم
‫با شما شروع می‌کنیم
‫ممنون بابت همکاری‌تون
‫شروع کن
‫بفرمایید بشینید لطفا
‫تلقین‌‌پذیرترین مهمان‌ها رو انتخاب می‌کنیم
‫و می‌ذاریم رئیس دفاعمون ‫رو توی انکوباتور ببینه
‫مثل یه نوزاد
‫اونا بهترین افراد برای شیوع رعب و وحشت ‫بین مهمان‌ها هستن
‫چی شده؟ ناخوشه؟
‫دستتون لطفا
‫هرچی بیشتر اطلاعات رو ازشون مخفی کنیم
‫مضطرب‌تر میشن
‫این میشه روش کارمون
‫رمز تعلیق در سینما هم همینه
‫چیزی که خیال می‌کنیم ‫از واقعیت ترسناک‌تره
‫هیچکاک اینو یادمون داده
‫اینطور نیست
‫فیلمسازمون اینه؟ ‫هیچی بارش نیست که
‫چی میگی آقا؟
‫هیچکاک درست برعکس اینو گفته
‫باید به بیننده نشون بدی ‫که بمب زیر میزه
‫تا نگرانِ منفجر شدنش بشه
‫نه، اگه بمب رو ببینی...
‫میشه کلوب فیلم رو ببندیم؟ ممنون
‫مرموز جلو میریم
‫این پنهان‌کاری باعث میشه ‫بدترین حالت‌ها رو تصور کنن
‫با گوشی‌هایی مخابره می‌کنیم ‫که صداشون اونقدر بلند باشه
‫که چند کلمه رو تصادفا بشنون
‫اتساع شکم داره
‫وحشتناکه براشون
‫نشون‌دهنده خونریزی داخلیه
‫اگه سرگیجه ندارید می‌تونید برید
‫ضربان قلبش داره بالا میره
‫ضربانش روی ۱۶۸‌ـه!
‫بهش کما القا می‌کنیم
‫لطفا بفرمایید شما
‫زودتر
‫میمی، چی شده؟
‫ازمون خون خواستن
‫فکر کنم داره می‌میره
‫- می‌میره ‫- کی؟ کی میمی؟
‫مردی که رفت بیرون آنتن رو درست کنه. یادته؟
‫داره از پرتوزدگی می‌میره
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫هیچوقت از اینجا بیرون نمیریم
‫- آره! ‫- موفق شدیم
‫یه بوس بده بهم. خوشحالی دیگه، نه؟
‫- آفرین! ‫- هورا!
‫- آفرین! ‫- عالی!
‫دیدیش؟ مطمئنی؟
‫منم دیدمش
‫چی شده؟
‫...که رفته بود بیرون. ‫اشعه سوزوندتش
‫می‌میره
‫مو به تنم سیخ شد
‫ببین، اصلا...
‫عالی بود. تشنج‌هات...
‫وحشتناک بود واقعا
‫می‌خوام همه پیش مهمان‌ها باشید
‫حواستون باشه که اتفاق غیرمنتظره‌ای نیفته
‫لوکا، تو هم برو گریمت رو پاک کن
‫- جشن بگیریم؟ ‫- بریم
‫- بریم غذا بخوریم ‫- حتما
‫نزدیک من نیا لطفا
‫ریدم تو این... جلو نیا!
‫آروم باش
‫درست میشه. حالا می‌بینی
‫باهام نفس بکش
‫به این فکر کن که چقدر تلاش کردیم ‫تا به اینجا برسیم
‫ولی قبل از اینکه چیزی بگی...
‫نه
‫نمی‌تونم
‫ببخشید. باید از اینجا برم مینروا
‫طبیعیه که مضطرب باشی
‫نزدیک بود یه زن زیر دستم بمیره
‫و یه زن دیگه وارد شوک شد ‫وقتی دید که
‫دارم ادای عمل کردن روی اون یارو رو درمیارم
‫من برای این کارا پزشک نشدم
‫داریم این آدم‌ها رو شکنجه میدیم
‫آروم باش. حالت خوبه؟
‫نه
‫نه، تحت نظر می‌گیریمشون
‫با زندگیِ این پایین سازگار میشن
‫خودت گفتی، یادته؟
‫انسان‌ها با همه‌چیز سازگار میشن
‫انسان قوی‌ترین حیوونه
‫یه سوغاتی برات دارم
‫ببین
‫برنات و مارک کمکم کردن. سلام کنین!
‫نظرت چیه؟
‫ما تا ابد اینجا می‌مونیم
‫هرچی هم که بشه
‫تصمیمم رو گرفتم مینروا
‫دارم میرم
‫کجا؟ برگردی بیمارستان لا پاس ‫که آپاندیس برداری؟
‫امیدوارم!
‫نگران نباش
‫هیچوقت به هیچکس نمیگم
‫این پایین چه خبره
‫البته که میگی
‫میری اون بیرون و نظرت عوض میشه، مثل همیشه
‫یه روز یه پلیس میاد ازت می‌پرسه ‫و تو هم می‌ذاری کف دستش
‫چون دمدمی هستی
‫امروز بیمارستانه، ‫فردا پناهگاه
‫امروز یه زندگی نرمال می‌خوای، ‫فردا یه زندگی شگفت‌انگیز
‫امروز خبرچینی نمی‌کنی، ‫فردا به حرف میای
‫بی‌ثباتی
‫ولی شکر که من نیستم. ‫من ثابت‌قدمم
‫چون قدرتت رو از من می‌گیری
‫کجا میری؟
‫- کجا میری؟ ‫- ولم کن
‫بذار برم وگرنه قسم می‌خورم ‫همه‌چی رو به مهمون‌ها میگم
‫نه
‫اینجا ترسناک‌ترین جاشه
‫مثل وقتی که ترن هوایی نزدیک سقوط بزرگش میشه
‫باید سفت بچسبیم چون سقوط آزاد در انتظارمونه
‫همونطور که من بهت اعتماد دارم، ‫تو هم باید بهم اعتماد کنی
‫اینجا رو ببین. ببین
‫همش کار منه
‫یه شاهکار مهندسیه
‫یه مکعب روبیک بی‌نقصه
‫هیچکس تا حالا این کارو نکرده و نخواهد کرد
‫همش هم از تو مغزم دراومده. ‫هوایی که نفس می‌کشی رو من فیلتر کردم
‫آبی که می‌نوشی رو من تصفیه کردم
‫و هیچوقت بهم نه نگفتی
‫چون زندگی شگفت‌انگیزی باهام داشتی
‫و وقتی این قضیه تموم بشه، ‫زندگیت از اینم بهتر میشه
‫باید بارها و بارها
‫هرروز عمرت ازم تشکر کنی
‫من انقدر عاشقت بودم
‫که دنبالت اومدم، هیچوقت نیومدم ‫به توهماتت فکر کنم
‫چون خوشحال بودم
‫ولی امروز که برق توی چشمات رو دیدم، ‫و دیدم که به کارت افتخار می‌کنی
‫در حالی که اون بدبخت‌ها
‫عزادار بستگان و دوستاشونن
‫نه
‫اون موقع فهمیدم که همینجا تموم میشه
‫- ترکم نکن ‫- ول کن
‫ترکم نکن
‫خولیا
‫اینا رو برای اضطرابت آوردم
‫لورازپام، دیازپام، و تریازولام
‫هر کدوم می‌خوای رو انتخاب کن
‫این منم که به تو دارو میدم
‫نه برعکس
‫نه!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.