دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫آنچه گذشت...
‫التماس کن، فرزندم.
‫فروغ چشم‌های آبیت داره می‌ره.
‫اسمش مگنوس بود.
‫یه هفته منو تو یه اتاق پر از جسد حبس کرد.
‫الان عصر منه.
‫راسته که بچه بودی لکنت داشتی؟
‫هر شب همین سوال رو می‌پرسی.
‫من دو تا جایزه پولیتزر بردم.
‫این فیلم رو می‌برم کَن.
‫- چطور اومدم اینجا؟ ‫- سوفیا.
‫سلام، سوفیا.
‫خالقم مامانش رو صدا زد، منم اومدم.
‫اولین معشوقم،
‫نیکولا دو لنفان، نوازنده ویولن.
‫چهار صفحه کنده شده.
‫وقتی استخون‌هام رو می‌شکست بهتر بود.
‫اون موقع بود که افتاد روم ‫و بهم می‌گفت که دوستم داره.
‫این بدجور بهم ضربه زد.
‫می‌خوایم که به مشکل‌مون تو دیترویت رسیدگی کنی.
‫فکر کنم کلودیای تو یه بار ‫چند شب رو باهاش گذرونده.
‫شما دارید به شکست‌خورده‌ها گوش می‌دید،
‫آلبوم ۲۲، روی اول.
‫اون یک‌دستی پر از غرور آسمون‌خراش‌های تورنتو
‫واقعاً دیدنیه،
‫هجومی از آپارتمان‌های غیرکاربردی
‫که زیر سلطه‌ی یه برج ۱۴۷ طبقه‌ست.
‫معمولی بودنش برای
‫مردم مودب کانادا غریبه‌ست.
‫برای اونا این یه نماده
‫و چیزی که خانواده‌ی
‫ایوری اولسون و ناتالی بوکل‌هاید
‫تایید کردن که باید دید،
‫وقتی اون دو برای ‫ماه عسلشون برنامه‌ریزی می‌کردن
‫و منتظر بودن تا طلاق ایوری نهایی بشه.
‫اگر اونا بودجه‌شون رو واقع‌بینانه در نظر می‌گرفتن
‫و رابطه‌شون رو تو استان خودشون شروع کرده بودن،
‫شاید ازدواجشون بیشتر طول می‌کشید.
‫اما عشقی که از یه قرار سریع
‫تو موس‌جا، ساسکاچوان متولد شد،
‫لیاقت یه جشن بی‌عجله رو داشت.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫چه موهبتی.
‫شما که فرشته‌اید؟
‫خیلی لطف دارید، قربان. ممنون.
‫وظیفه‌ست.
‫می‌دونم که این لحظه‌ها یه عمر باقی می‌مونن.
‫فقط مطمئن شو که دقیقاً وسط نباشیم
‫و اون برج از سرش بیرون نزده باشه.
‫قانون یک‌سوم، نسبت طلایی...
‫و این‌طوری بود که امکانات
‫پکیج ماه عسل رادیسون بلو استفاده نشده موند،
‫چون با یه قرار
‫خون‌آشامی تو سامرا عوضش کردن.
‫دخالت الهی گابریلا
‫روحیه‌ی درنده‌ی منو بالا برد، ‫و من شکارها‌مون رو
‫به سمت اجراهای شهوانی هدایت کردم، ‫زیر دریاچه ایری رو
‫تو کلیولند و بوفالو لیس می‌زدم،
‫قبل از اینکه دور دریاچه‌ی انتاریو رو بگردم.
‫دلبرم.
‫کجایی؟
‫راستش، کدوم‌مون واقعاً کجاییم؟
‫خودشه؟
‫بده من.
‫هی، جاستین بیبر، ‫من اینجا ۴۰ نفر لعنتی رو دارم
‫که دارن وقت تلف می‌کنن.
‫چیزی رو گم کردی، دن؟
‫دیگه از دنبالت گشتن خسته شدم، تابوت متحرک.
‫من جونتو نجات دادم. ‫بهم مدیونی.
‫شاید.
‫مدیونم.
‫اگه من نبودم الان سرت بالای توالت
‫یه محفل خون‌آشامی آویزون بود.
‫ترومای دگرگون‌کننده، دانیل.
‫دوباره با سوفیاست.
‫چی ازش می‌دونی؟
‫یه واژن مرموز که تاریخ مصرفش گذشته.
‫منظورت از شاید چیه؟
‫فکر می‌کنی با سر بریدن مرگ اتفاق می‌افته.
‫یه مطالعه تو بوداپست نشون داده ‫که دو تا خون‌آشام کلاس بی
‫بعد از جدا شدن سرشون، ‫نزدیک دو ساعت زنده موندن.
‫یه خون‌آشام از نسل لستات
‫می‌تونه چهار تا پنج برابر...
‫چک‌ستات تبخال داره.
‫دنیل مالوی، متولد
‫۱۶ آوریل ۱۹۵۳، ‫تو آغوش مادرش تو بیمارستان،
‫این‌طور فرض می‌کنم.
‫این چیزی نیست که ‫خون‌آشام‌ها از هم بپرسن،
‫جزئیات زندگی فانی‌شون.
‫بی‌ادبی محسوب می‌شه.
‫پرورش‌یافته یا نه،
‫تو سانفرانسیسکو به سمت یه شغل
‫متمایز و با شهرت متوسط هل داده شد.
‫- بعد از دستشویی، رئیس. ‫- ببخشید.
‫کشته و دوباره متولد شده در ‫۱۸ ژوئیه ۲۰۲۲،
‫به دست آرماند.
‫یه زندگی کوتاه و گذرا ‫به‌عنوان خون‌آشام داشت.
‫گذرا... کلمه‌ی درستیه؟
‫اون فکر می‌کرد من سطحی‌ام.
‫منم همه جوره براش دلیل آوردم که همین‌طور فکر کنه.
‫وقتی صحبت از دن می‌شه، پشیمونی‌هایی دارم.
‫ببخشید.
‫آره، اینجاست.
‫چائو.
‫سلام.
‫روی لبت چیه، جاردا؟
‫خب، ما امروز قراره ‫از یه دوربین جدید استفاده کنیم.
‫اسمش اینتروترون هست.
‫من اینجا می‌شینم، ولی شما قراره
‫صورت منو توی دوربین ببینید.
‫انگار داریم رو در رو با هم حرف می‌زنیم.
‫تنظیماتش برای من صد ـه.
‫و اینو داریم رنگی ضبط می‌کنیم،
‫و قراره بچسبونیمش
‫به تمام ویدئوهای سیاه و سفید تور،
‫- خب؟ ‫- ضبط شروع شد!
‫پس تو بچگی لکنت داشتی.
‫عصر بخیر، دن.
‫از اینکه اینجام خوشحالم.
‫می‌شه لطفاً اسمت رو برای دوربین بگی؟
‫من لستات، خواننده‌ی اصلی گروهم.
‫لستات خون‌آشام.
‫من نامیرام، کم‌ و بیش.
‫نور خورشید، گرمای مداوم
‫یه آتیش شدید،
‫گروه جفرسون استارشیپ،
‫اعضای محفلی که با سیم خفه‌کن ‫حمله می‌کنن، این چیزا ممکنه نابودم کنن.
‫ولی از طرفی، شاید هم نه.
‫وای، افتضاح بود.
‫تو اتوبوس و پشت صحنه ‫چند بار اینو بهم گفتی،
‫که این آهنگ‌ها، داستان تو هستن.
‫حتماً مهمه که تکرارش می‌کنم.
‫یا اینکه فقط یه بهونه‌ست
‫چون نمی‌خوای راجب خودت حرف بزنی.
‫اون در رو بشکن، دن.
‫من دیگه زیادی با کوکی‌هام
‫و ترومام تو سنگر موندم.
‫دقیقا نظر منم همینه.
‫پس بیا پیش ببریمش.
‫بیا بریم تو دل این آهنگ‌ها ‫و ببینیم به چی می‌رسیم.
‫یه آهنگ داری به اسم صورت «عبوس».
‫متنش اینطوریه،
‫«اوه، اوه، اوه، وا.
‫اوه، اوه، اوه، وا.»
‫داستان پشتش چیه؟
‫عبوس یه توافق
‫بین من و مخاطبمه،
‫یه جور اجازه گرفتن که در قالب سرود مخفی شده.
‫«آره، داریم میایم.
‫آره، آره، داریم میایم.
‫آره، من دارم میام.»
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫من یه بازیگرم با گریمم.
‫اگه و وقتی که جدا شیم، ‫چاق‌تر می‌شم.
‫خون‌آشام نمایشی و در نهایت،
‫اصل جنس رو تحویل می‌گیرن.
‫«شیرین‌بیان سیاه.»
‫ساختار و آیین.
‫قضاوت‌شده و تخلیه‌شده،
‫سرخوش و شرم‌سار، ‫تشنه‌ی چیزای بیشتر.
‫خب، این عالیه، ‫چون گروه فکر می‌کنه
‫که این آهنگ درباره‌ی...
‫اینکه فرهنگ فعلی چطور ذهن فانی‌ها رو بدشکل کرده
‫و اینکه کشتن و مرگ‌آور بودن
‫چقدر ساده و کسل‌کننده شده.
‫تو حتماً اینو تجربه کردی، دن.
‫خاطراتی که موقع کشتن جذب می‌کنی.
‫زندگی به مثابه‌ی یه مخزن بی‌پایان ‫از ویدیوهای اینفلوئنسرها،
‫دوربین‌های ماشین روسی، ‫و پورنوگرافی‌های پر از خجالته.
‫یا هنوز داریم تظاهر می‌کنیم ‫که تو انسانی؟
‫پس موضوع ساک زدن نیست؟
‫خبرنگار نمایشی.
‫تو بچگی لکنت داشتی؟
‫این سوال به مزاقش خوش نیومد.
‫خب، می‌تونیم... ‫می‌تونیم بعداً بهش برگردیم.
‫بیا راجب اتفاقی که تو دیترویت افتاد ‫حرف بزنیم...
‫- کریستین. ‫- اون شب.
‫یکی کریستین رو صدا کنه!
‫یه سری خون‌آشام سعی کردن بکشنت، آره؟
‫اگه فقط آخر جمله یه آره بذاری
‫واقعاً سوال محسوب می‌شه؟
‫- دارم میام! ‫- گروه خیلی ضعیفی بودن،
‫ولی به نظر سازمان‌یافته می‌اومدن، ‫که این متفاوته...
‫- کریستین. ‫- چی شده؟
‫نسبت به دو بار دیگه‌ای که تو این تور ‫سعی کردن بکشنت.
‫داره برام تله می‌ذاره.
‫این سیرک خودخواهانه ‫و نمایشی که با پول خودت راه افتاده،
‫- آرزوی خون‌آشامی توئه... ‫- لکنت زبون.
‫قول داد که راجبش نپرسه.
‫یا طعنه به این که امیدوارم قبل از پیر شدن بمیرم؟
‫مستند من مرثیه‌ی توئه؟
‫بهش قول دادی؟
‫- من اهل قول دادن نیستم.
‫من تو ۴۳ شب لعنتی، ‫۴۰ تا اجرا داشتم.
‫هیچ‌کس براش مهم نیست ‫که قبلاً چی بودم.
‫واسه هیچ‌ کی مهم نیست.
‫به نظر می‌رسه الان هم ‫کسی پشیزی برات ارزش قائل نیست،
‫وقتی داری تو سالن‌های ۱۰۰۰ نفری ‫درجا می‌زنی.
‫بیا یه دوری بزنیم.
‫مفهوم این مسیر رو اشتباه گرفتی، دن.
‫موضوع تعداد صندلی‌های پر شده
‫یا تعداد پلی پاندورا نیست.
‫موضوع ابراز وجود خالصه!
‫سه لطف رافائل،
‫پرنده در فضای برانکوزی، ناپیدای کالوینو...
‫اوه، اوه، اوه، وا.
‫شهرها!
‫این لکنت... خجالت‌آوره.
‫- دوربین‌ها رو خاموش کن. ‫- نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه. ‫- بذار ببینن.
‫بذار ببینن.
‫من
‫۴۰ تا اجرا
‫توی ۴۳ شب لعنتی داشتم!
‫هیچ‌ کی اهمیت نمی‌ده!
‫من لویی دو پونت دو لاک خون‌آشام هستم،
‫که با سوالات بی‌وقفه‌ی تو، آقای مالوی، از هم پاشیدم.
‫سلام.
‫یه تماس کوتاه گرفتم تا
‫یه پیام مهم بهت بدم.
‫اشتباه گرفتی...
‫دنبال قاتل می‌گردم.
‫نکن. این کار رو نکن.
‫فقط بهش فکر کن.
‫منم یه خون‌آشامم، درست مثل تو.
‫با این تفاوت که مثل تو ‫به صورت و قیافه‌م گند نزدم.
‫این چیه؟
‫این جار جار بینکسئه که داره ‫دانک می‌کنه؟
‫چی...
‫قاتل کجاست؟
‫وستر؟ ‫باز رفتی صاریغ شکار کردی؟
‫وستر؟
‫- چه غلطا! ‫- دنبال قاتل می‌گردم.
‫تو قاتل نیستی.
‫- هی، همگی. ‫- کسی قاتل رو ندیده؟
‫یکی گفت کسی رو پیدا کردیم!
‫تکون نخور!
‫- لعنتی! لعنتی! ‫- هی، قاتل رو دیدی؟
‫تو چی؟
‫سلام! قاتل؟
‫از در برو بیرون، ‫از وسط مزرعه‌ها.
‫پنج دقیقه مستقیم برو.
‫یه ماشین اونجاست، دوج خاکستری.
‫به پشت سرت نگاه نکن.
‫هشت تا گرگ رو به تنهایی کشتی.
‫هر وقت این عدد رو می‌گم، ‫همه تکرارش می‌کنن.
‫یه کلت داشتم، یه تفنگ، ‫یه خنجر، یه سگ ماستیف.
‫گرگ‌کُش لکنت‌زبانی.
‫خب، این اولین اسم گروه ما بود.
‫«سلام فورت کالینز، ما گرگ‌کُش‌های لکنت‌زبانیم.
‫آماده‌اید برای یه راک حسابی؟»
‫از ۹ سالگی تا ۲۹ سالگی، تو...
‫لکنت داشتم. آره، لکنت داشتم.
‫و هر قتلی که کردم، یه واکنشه.
‫تمام روان من از این نقص شکل گرفته.
‫مثل اینه که رو صندلی دندانپزشکی بستنت،
‫دهنت رو تا ته باز کرده باشی، ‫فقط برای اینکه دندانپزشک بگه،
‫«من دندانپزشک نیستم،»
‫و در همون حال یه دستکش ‫لاستیکی ضخیم رو چرب کنه.
‫پس مراقب باش، دن.
‫فکر کنم ‫فقط از دست تو خسته شده.
‫سعی کن ازش در مورد ‫تحول بزرگ بپرسی.
‫تو ۹ سالگی چه اتفاقی افتاد؟
‫منو بردن تا سوزوندن جادوگرها تو آتیش رو ببینم.
‫باشه.
‫برام از اون بگو.
‫مارگریت دوری، ژان بودین،
‫دوقلوها، مارت و آمی روله.
‫دست از دعا کردن برداشتن ‫و تو مراسم شیطان رو پرستش کردن،
‫این چیزی بود که کشیش‌های مشعل‌به‌دست می‌گفتن.
‫اسماشون یادت مونده؟
‫دخترهای نوجوونی که صدای مردونه‌ی پرطنین داشتن
‫ساعت‌ها جیغ و دست‌و‌پا می‌زدن
‫تا وقتی که استخون فکشون از جا در رفت
‫و شیطان دیگه نتونست آواز بخونه.
‫و تو نُه سالت بود؟
‫اون موقع‌ها قبل از لگو و پپا پیگ،
‫مامانا این‌طوری بچه‌هاشون رو سرگرم می‌کردن.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، قطعاً جادوگر بودن...
‫البته منظورم اون دوقلوهاست.
‫مارگریت و ژان احتمالاً
‫داشتن تو یه مزرعه با چندتا گاو مریض ‫کارای خاک‌برسری می‌کردن.
‫دوتا از چهار تا بد نیست،
‫مخصوصاً وقتی حکم رو ‫خود کشیشا صادر کرده بودن.
‫و تو ۲۹ سالگی چه اتفاقی افتاد؟
‫آوای موسیقی رو شنیدم.
‫پس بالاخره رسیدی پاریس؟
‫چشماش بسته بود، ‫دهنش کج شده بود.
‫چیزی که قلبم رو لرزوند نحوه‌ی خم شدن کل بدنش
‫روی موسیقی بود.
‫اگه اون گوش الانم رو داشتم،
‫به نظرم خیلی پیش‌پاافتاده می‌اومد.
‫ولی من یه میمون اهل اوورنی بودم،
‫و برام مثل دستگاه خدایان بود
‫که یه فرشته داشت می‌نواختش.
‫لعنت!
‫این جیغ‌جیغ‌هات رو ببر یه جای دیگه، ‫وگرنه دفعه بعد خطا نمی‌رم!
‫خب، حتماً آقای موتسارته که داره بالای سر همه
‫آرامشت رو به هم می‌زنه، خانم.
‫خیلی مودبانه، گمشو برو!
‫این همون نیکیـه که تو آهنگت درباره‌ش می‌خونی،
‫آهنگ «چرا باید حس کنم»؟
‫نیکولا دو لنفان، اولین عشق من.
‫اگه راست میگی دوباره بگو گمشو.
‫تموم شد، خانم. دیگه تمومش کردم.
‫نیکولا دو لنفان.
‫لستات دو لیونکور.
‫نه. دو والوآ.
‫- با لقب خودت حال می‌کنی؟ ‫- هی، بذارش سر جاش!
‫شلوار پف‌دار پوشیدی؟
‫سعی می‌کنم همرنگ جماعت بشم.
‫با یه شنل پوست گرگ، هان؟
‫موفق باشی با این وضع.
‫تو پاریس چی‌ کار می‌کنی؟
‫هشت تا گرگ؟ غیرممکنه.
‫کله‌هاشون رو تو میدون روی هم چیده بودم،
‫و بچه‌ها باهاشون قایم‌موشک‌بازی می‌کردن.
‫شبیه روستای خودمون می‌مونه.
‫این دوخت پدرمه.
‫قبل از اینکه برم دادتش به من.
‫و آدرست تو خیابون رو دو مونتمور...
‫- مون‌مورنسی. ‫- آره.
‫شش ماهه اونجا زندگی نمی‌کنم.
‫مستمری پدرم به زور هزینه‌ی
‫آموزش موسیقیم رو می‌ده،
‫چه برسه به اجاره، غذا، ‫و رشوه‌هایی که باید بدم
‫تا مجبور نشم برم گارد ملی.
‫آزادی! برابری! برادری!
‫آزادی، برابری، برادری.
‫آزادی! برابری! برادری!
‫دلسوزی خیانته.
‫آزادی! برابری!
‫زنده باد جمهوری!
‫قشنگ ساز می‌زنی.
‫مثل پسر یه خیاط می‌نوازم.
‫پدرم چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫اون گفت...
‫«بهش بگو دوسش دارم و بهش افتخار می‌کنم.»
‫واقعاً چی گفت؟
‫گفت، کمک... کمکش کن
‫کمکش کن مرد بشه.
‫ولی این رو بدون لکنت گفت.
‫می‌خوای بهم یاد بدی که مرد بشم،
‫لستات دو والوآ؟
‫اون طوری میشه که فکر می‌کنی،
‫همه‌ی اون کلیشه‌ها و دردهای کهنه‌ی ‫عشق ممنوعه و شکنجه‌شده،
‫فلان و بیسار. دوست‌پسر دوقطبی، و غیره.
‫- بذارش پخش شه. ‫- بزن جلو.
‫وایسا. ویپ بکش.
‫گوشیت رو چک کن. ‫پلی رو بزن.
‫خوبه. حالا دیگه اون یه خون‌آشامه.
‫ولی تو خون‌آشام نیستی.
‫تو همون میمون لکنت‌زبانی اهل اوورنی هستی.
‫کسی اینجا اهل کبک هست؟
‫زبان‌پیچ‌ها، تمرینات صداسازی،
‫که هر روز دو سال تکرارشون می‌کردم،
‫اون‌موقع‌هایی که کف سالن‌های تئاتر رنو رو می‌شستم
‫و لگن‌های دستشویی رو خالی می‌کردم، ‫شغلی که از طریق نیکی گیرم اومد،
‫کسی که اون پایین کار می‌کرد، پس...
‫برو اون آهنگ رو براش بیار،
‫همونی که... «چرا باید حس کنم»؟
‫- عاشق اون آهنگم. ‫- خب، اون لکنت رو...
‫فقط با قلدری کردن با خودت از بین بردی؟
‫آره، نیکی برام کاری پیدا کرد ‫که اون درد بی‌درمونم رو خوب کرد.
‫عشق اول بود، نه یه عشق بزرگ.
‫مرسی.
‫♪ می‌تونم صد سال بخوابم ♪
‫واسه یه عشق نه‌چندان بزرگ،
‫یه قرن خودت رو زیر خاک دفن کردی.
‫تنها چیزی که با خودت
‫به نیواورلئان آوردی، ‫یه جعبه‌ی موسیقی یادگاری از یه عشق نه‌چندان بزرگه.
‫اون جعبه رو با خودم آوردم چون نابودش کردم، دن.
‫با خودم آوردم تا یادم نره چه کارایی ازم برمیاد.
‫تو یه آهنگ رو اجرا می‌کنی...
‫کسی نمی‌تونه یه فکری به حال این...
‫سکوت سر صحنه!
‫آره، سکوت سر صحنه.
‫پس تو هر شب آهنگی رو اجرا می‌کنی ‫که متعلق به کسیه که آزارت داده.
‫«بزرگ‌ترین طرفدار.»
‫آزارگر.
‫برو... برو اون آهنگ رو براش بیار.
‫- آزادی‌بخش. رهایی‌بخش. ‫- هه.
‫می‌گه، «می‌خوام هرچی دارم رو بهت بدم.
‫می‌دونم لجبازی، ولی باید ازم بخوایش.»
‫مگنوس قبل از اینکه تبدیل به خون‌آشامت کنه،
‫ازت اجازه گرفت؟
‫من این رو به چشم یه زنجیره‌ی پیوسته ‫از آهنگ‌های مشابه تو موسیقی پاپ می‌بینم.
‫«تکیه بر چراغ برق» از هرمن هرمنیتس.
‫«هر نفسی که می‌کشی» از گروه پلیس.
‫عاشق اون یکیم.
‫آهنگ «استن» از امینم.
‫به گفته‌ی لویی، اسم اون مگنوس بود.
‫منو از اتاقم تو پاریس بیرون کشید،
‫در حالی که داشتم جیغ می‌زدم و لگد می‌پروندم،
‫یه هفته با جنازه‌ها تو یه اتاق حبسم کرد.
‫همه‌شون شبیه من بودن.
‫یعنی اصلاً این توصیف شبیه من هست، دن؟
‫رنگ و پوستم، فیزیکم.
‫چرخش‌های هنری کلمات کجا رفته؟
‫سجع و آهنگ کلام کجاست؟
‫یه هفته ازم تغذیه کرد.
‫فکر کردم حتماً یکی از اونا می‌شم،
‫ولی در عوض، منو تبدیل به اینی کرد که هستم.
‫خیلی دوست داریم که...
‫وقتی مگنوس منو دزدید ‫لویی اونجا نبود.
‫ولی اون تو نیواورلئان بود
‫وقتی داشتی ماجرا رو تعریف می‌کردی.
‫من تو دبی نبودم که حافظه‌ی معیوبش رو اصلاح کنم.
‫آره.
‫♪ خیلی به چشمم اومدی ♪
‫♪ فکر کنم تو یه چیز خاصی، عزیزم ♪
‫♪ می‌خوام امشب ببرمت بیرون ♪
‫♪ فکر کنم پتانسیل واقعی رو داریم، عزیزم ♪
‫♪ یه بطری شراب دارم ♪
‫♪ و آره، اون که پشت پنجره‌ت می‌بینی منم ♪
‫♪ قراره حسابی خوش بگذره ♪
‫♪ می‌خوام نقطه اوج تو باشم، عزیزم ♪
‫♪ نذار ببینم که داری گریه می‌کنی ♪
‫♪ بهم نگو که طلسم داره می‌شکنه ♪
‫♪ تو تو اون نور خشمگین خیلی کاملی ♪
‫♪ می‌دونم گاهی نگاه کردن به من سخته ♪
‫♪ ولی من اینجام که مال خودم بشی ♪
‫♪ می‌خوام هرچی دارم رو بهت بدم ♪
‫♪ می‌دونم لجبازی، ولی باید ازم بخوایش ♪
‫♪ می‌تونم همه چیزهایی که نیستم رو بهت بگم ♪
‫♪ آره، من یه سگم ♪
‫♪ و تو گرگ‌کُش کوچولوی شجاع منی ♪
‫♪ آره، من یه سگم ♪
‫♪ و تو گرگ‌کُش کوچولوی شجاع منی ♪
‫خالقم رو درک کردم.
‫اگه ۱۹ بار پشت سر هم، للیوی خودم رو می‌دیدم،
‫منم تمام آداب و رسوم رو می‌بوسیدم می‌ذاشتم کنار.
‫آداب و رسوم رو کنار گذاشتی؟
‫اون از تو یه هیولا ساخت
‫و جلوی چشمت خودکشی کرد.
‫من بازیگر یه تئاتر درجه‌دو بودم،
‫که تو آپارتمان یه نجیب‌زاده‌ی سر بریده،
‫با یه معشوق به شدت افسرده زندگی می‌کردم...
‫هنوز داری زیبای منو خسته می‌کنی؟
‫کالباس بخش تدارکات چطور بود؟
‫و در باب خودکشی، ‫اون بهم حس سبکی‌ای داد
‫که اگه اون قرن‌ها کنارم پرسه می‌زد،
‫هیچ‌وقت تجربه نمی‌کردم.
‫وقتی می‌گم خدا و تو می‌گی هیولا،
‫این بار سنگین رو رو صورتت می‌بینم، دن.
‫این فکر سطح پایینی که داری،
‫به خاطر پدرته که نیست ولی خیلی هم زنده‌ست؟
‫پسر آرماند؟
‫کی به یه آهنگ قربانی‌ دیگه نیاز داره؟
‫دقیقاً.
‫خیلی راک اند رول بود.
‫با این حال، باید سخت بوده باشه ‫که اینو از نیکی پنهان کنی.
‫آرماند این بخش رو درست فهمیده بود...
‫تو کتابم.
‫تو خیابون باهات روبرو شد،
‫نیکی رو دزدید، دادش به محفلش.
‫با این حال، خون‌آشام بودنت رو ازش قایم کردی، آره؟
‫علامت سوال.
‫من کجام؟
‫جات امنه.
‫توی اتاق‌مون تو پاریسیم.
‫چرا انقدر ضعیفم؟
‫دچار هذیون شده بودی.
‫من پرستارت بودم.
‫همدم خسته‌کننده‌ای بودی.
‫و این؟
‫کهیره.
‫طرحش شبیه تیفوئیده،
‫حداقل دکتری که وقتی خواب بودی ‫اومد اینو گفت.
‫بازی محبوب ما... ‫تو دروغ می‌گی، منم باور می‌کنم.
‫- دروغ نمی‌گم. ‫- یه ماه پیش!
‫پریدی از پنجره بیرون،
‫انگار نه انگار اتفاق غیرطبیعی‌ای افتاده.
‫بعد با شلوار ابریشمی برمی‌گرده.
‫بهت گفتم، یه حامی مالیه...
‫دروغ پشت دروغ.
‫غیب‌شدن‌های ناگهانی!
‫چشم‌هایی که تغییر کردن.
‫و مادرت.
‫چطور زنده‌ست؟
‫بردمش روکامادور...
‫- پوستش... ‫- واسه درمان.
‫- مریم مقدس سیاه متبرکش کرد. ‫- چسبیده به استخوناش!
‫مادرت... چی؟
‫مادرت؟
‫گابریلای خون‌آشام.
‫لباش خونیه! ‫بازم دروغ!
‫چطور؟
‫چی؟
‫اون تا پاریس دنبالم اومد.
‫جسمش آماده‌ی مرگ بود، ‫ولی ذهنش نه.
‫اولین مخلوق من.
‫لویی حتماً بهت گفته.
‫نه.
‫فکر می‌کردم رازداری باعث شده ‫تو کتابت نیاره.
‫عشق من مثل یه جعبه‌ی کوچیک بود ‫که اونو توش نگه داشتم.
‫دیگه جایی واسه اون همه ساعتی ‫که ازش حرف زدم نمونده، حدس می‌زنم.
‫و اون... الان کجاست؟
‫همین الان اینجاست.
‫همین‌ جا.
‫اون مُرد.
‫دوران نوپایی خون‌آشامی.
‫همیشه سخت‌ترین سال‌هاست، ‫همون‌طور که می‌دونی...
‫یا شایدم نمی‌دونی، دن.
‫نظرت درباره‌ی تحول بزرگ چیه؟
‫همون ماجرای خون‌آشامی.
‫خون‌آشام‌هایی که دنیا رو می‌گیرن، ‫با هم همدست می‌شن.
‫احمقانه‌ست.
‫می‌شه بری کنار که جلو چشمم نباشی؟
‫آره.
‫سه طبقه ارتفاع.
‫استخوون‌هات پودر می‌شد.
‫تو چی هستی؟
‫اون چیه؟
‫کلم خورشتی.
‫- مادر. ‫- بیرون تئاتر،
‫اون مرد ژنده‌پوش داد می‌زنه گرگ‌کُش،
‫کوچه‌های سیاه و تاریک
‫و موجودات سگ‌دندان پلید و صبر کن...
‫نیکی، داری هذیون می‌گی.
‫می‌خوام تو این فرم تغییریافته بشناسمت!
‫- بهش نگاه نکن. ‫- بهش نگاه نکن.
‫روژه برات یه خونه لب اسکله خریده.
‫یه حساب بانکی به نامت باز کردم.
‫می‌تونم برم اوورنی و پارچه بفروشم.
‫واسم خونه نخر!
‫مادر، خواهش می‌کنم!
‫فکرهام رو قبل از اینکه به زبون بیارم، می‌گه.
‫تو این جادو رو به اون دادی.
‫فقط یه ساعت تا مرگ فاصله داشت.
‫بالاخره اعتراف کرد.
‫می‌خوای بکشمت؟
‫می‌خوام اونقدر دوستم داشته باشی ‫که بهم هدیه‌ش بدی!
‫نمی‌تونی انجامش بدی.
‫نباید انجامش بدی.
‫دیوونه‌ش کردم.
‫حالا می‌خوام با این دیوونه‌گی تنهاش بذارم؟
‫تمام علاقه‌ت به اون رو خرج کردی.
‫می‌دونی که کردی.
‫اونو با خودت به ابدیت نبر.
‫فاجعه‌ست، پسرم.
‫نوازندگیش خیلی پیشرفت کرده.
‫صدای بازیگرا رو
‫زیر صدای پیشرفت اون نمی‌شنوم.
‫خب، من نوازندگیش رو ‫به بازیگری گوستاو ترجیح می‌دم.
‫خب، هر وقت بخوای می‌تونی به نقشت برگردی.
‫و باز اون کلمات دست‌و‌پاگیر تو رو ‫تو دهنم بچرخونم؟
‫نه، ممنونم.
‫تو ایتالیا خون‌آشام‌ هست؟
‫چی گفتی؟
‫محفل‌هایی مثل اینجا
‫تو رم، ونیز، سالرنو هستن؟
‫نیکولا درباره‌ی ما می‌دونه؟
‫ما؟
‫ما دیگه چیه؟
‫فکر می‌کنی تنها کسی هستی
‫که تو این گروه ازش خون می‌مکه؟
‫فکر می‌کنی تنها کسی هستم
‫که از مخلوقش متنفره؟
‫ببرش کنار.
‫تو مدیر تئاتری. مدیریتش کن.
‫تو خالقشی. بسازش.
‫شرارتی قدیمی‌تر از تو هست؟
‫خالقت ماریوس...
‫خالق من مرده. قبلاً بهت گفتم.
‫داشتم چک می‌کردم.
‫من فقط می‌بخشم و می‌بخشم و می‌بخشم
‫و می‌بخشم و می‌بخشم و می‌بخشم و...
‫من بهتون تئاتر خون‌آشام‌ها رو دادم،
‫بزرگ‌ترین نمایش بلوار!
‫وقتی فانی بود هم همین‌قدر دراماتیک بود.
‫راهش رو پیدا می‌کنه.
‫- نه، پیدا نمی‌کنه. ‫- من باور دارم.
‫دوستت دارم، لستات.
‫یا خدا!
‫این جعبه جا برای
‫این‌ همه درماندگی تو نداره.
‫کسی پاکت‌بازکن رو ندیده؟
‫نیکی، تو به پاکت‌بازکن نیازی نداری.
‫ما که هیچ نامه‌ای دریافت نمی‌کنیم.
‫می‌خوایم درباره‌ی کارهای اخیرت
‫توی تئاتر صحبت کنیم، نیکولا.
‫توی لگن نیست.
‫یه هفته پیش اونجا گذاشتمش.
‫تو از موسیقی من خوشت نمیاد، استاد.
‫خب، من نیستم. دست‌هام هستن.
‫ولی پاکت‌بازکنم رو ندارم.
‫- فکر کنم موسیقی... ‫- بشین.
‫وقتی پاکت‌بازکن رو پیدا کنم، بهتر می‌شه.
‫فکر می‌کنیم بهتره یه مدتی
‫از تئاتر دور بمونی، نیکی.
‫شما دوتا این رو پشت‌صحنه تصمیم گرفتین، آره؟
‫یا توی اون جعبه؟
‫یکشنبه‌ی گذشته توی پلاس دوفین؟
‫توی اُتل دو ویل
‫- روز عید عروج... ‫- بس کن!
‫- و شب بعدش؟ ‫- بس کن! بس کن! نگام کن!
‫- نگام کن! ‫- آشپزخونه!
‫همین‌جا گذاشتمش! همین‌جا گذاشتمش!
‫همون‌طور که هشدار دادم، ذهنش خراب شده.
‫دو سال پیش، نامه‌ی مادرت رو باز کردم.
‫چطور جرأت کردی نامه‌ی من رو باز کنی،
‫و بعد با ناز و قهر داد زد.
‫داشتم سعی می‌کردم ‫پاکت‌بازکن رو خوشحال کنم.
‫بهش هدف بدم.
‫بیا، اینجاست.
‫نه!
‫لستات، می‌تونی اون یکی رو هم بزنی؟
‫می‌ترسم با یکی نتونم انجامش بدم.
‫می‌شه لطفاً کمکش کنی؟
‫تو مال نیکی هستی؟
‫- نه، نه. ‫- نیکی، بس کن.
‫تو راه سنت دنیس گم شدم.
‫- بس کن! ‫- می‌شه راه رو نشونم بدین؟
‫خیلی ممنون.
‫بس کن نیکی! نه!
‫همه‌ش یه سوءتفاهمه، عشق من.
‫فقط می‌خواستم مثل بقیه،
‫به خدای جنگل سیاه خدمت کنم.
‫منو ببخش.
‫دست‌هام خیلی پیرتر از باقی تنمن.
‫منو ببخش.
‫گابریلا رفت توی تابوت،
‫و ما رو با آرماند تنها گذاشت.
‫به نیکی گفتم که عاشقشم...
‫از همون لحظه‌ی اولی که تو پاریس دیدمش.
‫که از عشقش مست بودم.
‫غرقش شده بودم.
‫خالقت بهت می‌گه که داشتم ‫مهربونی می‌کردم، ولی...
‫در اون لحظه، حرف‌هام حقیقت داشتن.
‫فکر کنم.
‫نور رو یادمه.
‫انعکاس طلایی شومینه
‫روی صورتش
‫و بازوهای برهنه‌ش.
‫ولی نمی‌تونستم به زخمش نگاه کنم.
‫نمی‌تونستم.
‫من...
‫نمی‌تونستم این کار رو بکنم.
‫ولی تماشا کردم...
‫وقتی آرماند
‫اون رو پرت کرد تو آتیش
‫و مطمئن شد که همون‌جا می‌مونه،
‫با یه سیخ توی سینه‌ش.
‫نیکی موقع سوختن، ‫یه نگاه حیرت‌زده روی صورتش بود.
‫دهنش
‫به شکل یه...
‫یه دایره دراومد.
‫و فقط یه صدا از خودش درآورد.
‫انگار که می‌دونست
‫که در مرگ،
‫چیزی جز پوچی نیست.
‫گرسنمه.
‫- گرسنمه! ‫- باشه.
‫می‌تونیم یه چیزی بگیریم که... ‫آره، باشه، کات.
‫سعی کردیم جایی به اسم
‫رایان سنتر تو کینگستون ‫رودآیلند رو رزرو کنیم، ۸ هزار صندلی.
‫فکر کردم تا اینجای کار، می‌تونیم پُرش کنیم.
‫فقط ۲۵۰۰ تا فروختیم، اونم با بلیط‌های رایگان.
‫برخلاف خون‌آشام قبلی تو، ‫اینجا دیگه هیچ توهمی در کار نیست.
‫این تور خسته‌کننده بود.
‫منیّت من.
‫و هنوز هم، ‫اون چیزی نیست که دنبالشم.
‫هیچ‌وقت نگو من چیزی بهت ندادم.
‫کلیدها.
‫سالن اجرای فردا باز می‌مونه تا بتونن چک صدا کنن.
‫بذار لری خودش جمع‌وجورش کنه!
‫چک چطور بود؟
‫مثل کارلووی واری؛ ‫سه دقیقه حال می‌ده،
‫بعدش دلت واسه پراگ پر می‌کشه.
‫پراگ اون طرفه.
‫می‌تونی تو کورک یه گودال بکنی
‫و شب بعدش تو ماتی دفن بشی.
‫- تحریک شدی؟ ‫- حوصله‌م سر رفته.
‫این‌جوری کمتر چراغ‌قرمز رد می‌کنی.
‫یه تی‌کی‌بار افتضاح توی پارک‌دیل هست.
‫بذار واسه بعد، سوفیا.
‫خب، خیلی طول کشید، ولی...
‫درسته؟
‫خیلی خب، برگردون عقب، ‫حدود...
‫نمی‌دونم، چهار دقیقه.
‫دو ماهه دارم سعی می‌کنم ‫این کله‌شق‌ها رو بشکنم.
‫خون‌آشام‌ها، اونا... ‫ما هم دقیقاً مثل شماییم.
‫باشه، ببینیم چی داریم اینجا.
‫یعنی چی؟
‫برو... برو چند دقیقه‌ی دیگه هم عقب، لطفاً.
‫استاپ.
‫صبر کن... ‫دارم چی می‌بینم اینجا؟
‫به اندازه‌ی کافی عقب نرفتی؟
‫خیلی خب، بیاید... ‫بیاید بیشتر برگردیم.
‫آره، دقیقاً همون‌جا. استاپ کن.
‫می‌شه از جلوی چشمم بری کنار؟
‫آره.
‫چی...
‫اون قسمتی که درباره‌ی تبدیل نیکی ‫حرف می‌زنه کجاست؟
‫اونا... چی...
‫چی، اون فقط...
‫فقط اونجا مثل یه عروسک بادی لعنتی نشست،
‫و هیچ‌کس هم هیچی نگفت؟
‫هیچی؟
‫داری شوخی می‌کنی، لعنتی.
‫این چیه دیگه؟
‫نه، آره، کلاً یه وضعیت عجیب‌غریب بود.
‫شما دوتا نیم‌ساعت همون‌جوری نشسته بودین، ها؟
‫اشک خونی می‌ریخت.
‫هیچ‌کس ندید؟
‫یه شوخی تلخ تله‌پاتیک،
‫بهایی که برای سرگرم کردن ‫الهه‌های من پرداخت شد.
‫این کار، دن بیچاره رو به زانو درآورد
‫و بذر نفرتی از من تو دلش کاشت،
‫تا بعداً زیر نور خورشید آبیاری بشه.
‫ولی چی می‌تونم بگم؟
‫عشوه اومدن هم عواقب خودش رو داره.
‫شما دارید به شکست‌‌خورده‌ها گوش می‌دید،
‫آلبوم ۲۸، روی دوم.
‫می‌خوای منو ببری اتاق خواب؟
‫بله، بانو.
‫خوب نگه دار، الان.
‫بیا... بیا اینجا.
‫گرفتمت، عزیزم.
‫می‌خوای امشب منو مادر کنی؟
‫فکر نمی‌کنم دیگه برای ما این‌طوری کار کنه،
‫ولی خب می‌تونیم امتحانش کنیم.
‫رسیدیم خونه!
‫خب، به این احمق‌ها گفته بودم ‫داد نزنن سورپرایز،
‫ولی دارن سعی می‌کنن دوباره تو دلم جا باز کنن.
‫بیا، ببرمت تو تخت.
‫چه کوفتیه؟
‫اینجا چی شده؟
‫هیس، هیس، هیس.
‫سورپرایز.
‫روز مبارکتون رو تبریک می‌گم.
‫نتونستم به مراسم برسم.
‫امیدوارم بدت نیاد که خودمو
‫به ماه‌عسل دعوت کردم.
‫اون گندکاری رو تو بالا به بار آوردی، رفیق؟
‫آره، من بودم.
‫غذا کجاست؟
‫براشون اوبر گرفتم.
‫چه غلطی با شوهرم کردی؟
‫آرماند حقیقت رو گفت؟
‫می‌خوای به من بگی اون چیه؟
‫لعنتی!
‫این... باشه.
‫این درباره‌ی اون داستان لعنتی لستاته؟
‫باشه، آره، اون...
‫تقصیر من نبود.
‫این تازه‌کار‌های نسل زد رو دارم،
‫این عوضی‌های از خود راضی که فکر می‌کنن
‫ما باید تو فاضلاب و این‌جور جاها باشیم.
‫- هیس. ‫- از بیبی جنکس من به عنوان طعمه استفاده کردن.
‫خفه‌شو، بروس.
‫بروس صدام می‌کنی؟
‫- چون اسم من قاتل ـه. ‫- بروس.
‫من و تو یه دوست مشترک داریم.
‫بازم شراب می‌خوری؟
‫شنیدم اینجا بهش می‌گن چای سرد.
‫سیب‌هایی با ته‌مزه‌ی... بزدلی.
‫هنوز با همون لباس‌های پاره‌پوره‌ای؟
‫این بهتره؟
‫همون صورت، همون بو.
‫هیچ امیدی به تو نیست، پدر مگس.
‫خیلی هم با خبرنگار خون‌آشام
‫صادقانه برخورد نکردی.
‫چندتا جزئیات دردسرساز رو هم جا انداختی.
‫یادت رفت راهنما بزنی.
‫«بروس از سمت آتیش برگشت،
‫خم شد روم،
‫و برای یه ثانیه فکر کردم که همون‌جا کارم تمومه،
‫ولی نه.»
‫لویی دو پوینت دو لاک.
‫«پرتم کرد پشت موتورسیکلتش...
‫عجب. بیا خونه‌ی من.
‫و تبدیل شد به اون روی مهربونش.»
‫دست راست خداوند بالاست.
‫دست راست خداوند...
‫قدرت و نجات منه!
‫بانک شادی و پیروزی از خیمه‌های
‫صالحان برمی‌خیزه.
‫دست راست خداوند...
‫نه.
‫دست راست خداوند کارهای...!
‫دیگه تو حضور من از این حرف‌ها نزن!
‫من زندگی می‌کنم و اعلام می‌کنم ‫که خداوند چه کرده.
‫می‌ندازمت جلو گرگ‌های جهنم.
‫دست راست خداوند ‫کارهای عظیمی کرده!
‫برگرد تو!
‫آهنگت رو که داری.
‫ولی وقتی رسیدیم خونه‌ش...
‫فکر کنم بزرگ‌ترین سوال من اینه که...
‫سعی می‌کنم یادداشتش کنم، ‫دفترچه‌ی خاطرات عزیز...
‫چرا الان داری تعقیبم می‌کنی؟
‫ولی دست‌هام بی حس شدن...
‫آخه همه‌ی ما کتاب پرکشش تو رو خوندیم.
‫و توی ذهنم هم همه‌ چی سِر شده.
‫خط‌خورده. جمله‌ی جدید.
‫تو قفسه‌ی ترس‌هات رو واژگون کردی
‫و سفره رو از روی میز بلند کشیدی.
‫ما رو این میز بلند، روح تو رو می‌خوریم.
‫تا الان ۶۸ پرس خورده‌ایم.
‫منتظر صورت‌حسابیم، ‫ولی بشقاب‌ها همین‌طور دارن میان.
‫و ما هی از خودمون می‌پرسیم،
‫کِی قراره یه آلبوم بده؟
‫وقتی که آماده باشیم!
‫اون با مرگش،
‫کلی آدم فرانسوی رو سرگرم می‌کنه.
‫من اونقدرها هم بد باهاش رفتار نکردم، بابا لویی.
‫گمونم لازم نیست بهت بگم، دفترچه‌ی عزیز،
‫که چه حسی داره ‫وقتی یکی ستون فقراتت رو می‌شکنه،
‫پوستت رو می‌شکافه و یه مداد فرو می‌کنه تو بدنت.
‫عجب جمع عجیبی سر این میز طول و دراز.
‫یه دست.
‫یه انگشت.
‫یه نوازنده‌ی درامز.
‫نه.
‫یه جاکش.
‫تو.
‫مامان.
‫کلودیا.
‫و من باهاش جنگیدم، حتی با دست شکسته‌م
‫و بعدش با همون دستی که دوباره شکسته بود.
‫ولی با این حال، همه‌ی اون بلاهایی که
‫آدم‌های عوضی سر آدم میارن، سرم اومد.
‫پاهام رو از هم باز کرد
‫و لباس‌هام رو کشید بالا دور کمرم.
‫و اون حس وحشتناک پر بودن بیش از حد،
‫اون حس خیسی زیاد اون پایین،
‫انگار با خاک پرم کرده بودن.
‫و امیدوارم یه روز، ‫اونم این حس رو تجربه کنه،
‫کوچیک و کنج دیوار گیر افتاده،
‫مچاله شده مثل یه قوطی.
‫ولی بعدش
‫جاهایی هم بود که ‫اون شکارهاش رو میاورد خونه،
‫و من باهاش می‌نشستم و غذا می‌خوردم.
‫فقط حرف‌هایی رو می‌زدم ‫که اون دلش می‌خواست بشنوه.
‫التماس کن، فرزندم.
‫و به خاطر همین، دیگه برام سخت‌تر شده ‫که خودم رو دوست داشته باشم.
‫فروغ چشم‌های آبیت از بین رفته.
‫یه زمانی حتی حس کوچیکی ‫از یه چیز خوب رو داشتم.
‫انگار که تمام روزهای تابستون تموم شدن.
‫- نه.
‫و اونقدرها هم بدترین چیز دنیا نبود.
‫نه!
‫اون گذاشت برم ‫چون به نظر کوچیک می‌رسیدم
‫و انگار برده بود.
‫و واقعاً هم برد،
‫چون من دیگه هیچی نمی‌خوام،
‫می‌خوام هیچ باشم
‫و هیچی نگم.
‫و هیچ کاری نکنم.
‫می‌دونی حماقت محض چیه، دفترچه‌ی عزیز؟
‫فکر می‌کردم من همونی‌ام ‫که تو سایه‌ها کمین کرده.
‫فکر می‌کردم بودم.
‫همین.
‫تصور می‌کنم که تو وان حمام طلایی ‫طلاکاری‌شده‌ت لخت نشستی،
‫و فکر می‌کنی چرا همه ‌چی تو بزرگراه تموم نشد،
‫چطور شب بعدش رفتم رو صحنه
‫پیش یه مخاطب دیگه که ‫به شکل تب‌آلودی فروتن بودن.
‫دیگه نمی‌تونستم وانمود کنم
‫که ما یه گزینه‌ی ضروری تیکت‌مستر هستیم
‫یا اینکه من دچار فروپاشی عصبی نیستم،
‫یا اینکه روان‌پریشی،
‫محصول جانبی هیجان‌انگیز و وحشتناک
‫دوندگی و شلوغ‌کاری توی هیپوکامپ نیست.
‫ولی نکته اینجاست.
‫من عاشق موسیقی بودم.
‫عاشقش بودم.
‫داشت منو به جلو می‌روند،
‫از میون دیوارهای همیشگی روانم می‌کشیدم بیرون.
‫و پیش خودم گفتم، ‫چرا تا مرز کوری نتازونمش؟
‫چون انگار اینجا ته گودال گِلی‌ام بود،
‫و اون‌طرفش،
‫یه کف مرمریه که تا خود افق برق انداخته شده.
‫موسیقی، ‫تو خالص‌ترین شکل بیانش،
‫منو اول بدتر می‌کرد،
‫و بعد بهتر.
‫عاشقتم، لستات!
‫وقتشه الهه‌ها رو بیاریم.
‫♪ نمی‌تونی با سکس ♪
‫♪ تنهایی رو فراری بدی ♪
‫♪ اون منتظر می‌مونه تا کارت تموم شه ♪
‫♪ تا ارضا بشی ♪
‫♪ مثل یه خون‌آشام ♪
‫♪ نمی‌تونی با میگساری ♪
‫♪ تنهایی رو فراری بدی ♪
‫♪ اون تا فرداش هم منتظرت می‌مونه ♪
‫♪ مثل یه سردرد ♪
‫♪ می‌مکه و خشکت می‌کنه ♪
‫♪ نمی‌تونی ازش فرار کنی ♪
‫♪ از این تنهایی ♪
‫♪ اون می‌گه، چه افتضاحی ♪
‫♪ چطور ممکنه کسی بتونه ‫واقعاً عاشقت باشه؟ ♪
‫♪ قایمش نکن ♪
‫♪ اون احساسات رو دفن نکن ♪
‫♪ اون گوری که خودت کندی رو نپرست ♪
‫♪ تنها توش نسوز ♪
‫♪ تنها خاکستر نشو ♪
‫امنه؟
‫آره، امنه.
‫داریم می‌رسم خونه.
‫اون بیرون به اون چیزی که می‌خواستی رسیدی؟
‫- آره.
‫آره.
‫♪ نمی‌تونی با جیغ ♪
‫♪ تنهایی رو فراری بدی ♪
‫♪ اون تا تهش باهاته ♪
‫♪ با کینه خشمگین می‌شه ♪
‫♪ با عشق نمی‌تونی ♪
‫♪ تنهایی رو فراری بدی ♪
‫♪ عشق رنگ می‌بازه ♪
‫♪ و تو می‌مونی ♪
‫♪ و با کینه می‌مونی ♪
‫♪ نمی‌تونی ازش فرار کنی ♪
‫♪ از این تنهایی ♪
‫♪ شکار می‌کنه، فشار میاره ♪
‫♪ چطور ممکنه کسی بتونه ♪
‫♪ واقعاً عاشقت باشه؟ ♪
‫♪ قایمش نکن ♪
‫♪ اون احساسات رو دفن نکن ♪
‫- ♪ اون گوری که خودت کندی رو ‫نپرست ♪
‫♪ تنها توش نسوز ♪
‫♪ تنها خاکستر نشو ♪
‫سلام.
‫همه چی هست یا چیز دیگه‌ای برات بیارم؟
‫نه. ممنون، رجینا.
‫لعنتی داره پرواز می‌کنه؟
‫کمال.
‫اونا اون بیرون هستن ‫و هر شب دارن می‌ترکونن.
‫و من همه‌شون رو دنبال می‌کنم، ‫می‌دونید، با گوشیم.
‫رفرش، رفرش، رفرش می‌زنم.
‫و دارن خیلی محبوب می‌شن.
‫به‌زودی اسمشون رو می‌شنوید،
‫اگه تا حالا نشنیدید.
‫ولی من اینجا گیر کردم،
‫تو مونرو، اوهایو؛ اون‌هم کجا!
‫البته به کسی بربخوره.
‫و خدایا، فقط می‌خوام یه پیک بزنم و ‫به حال خودم دلسوزی کنم.
‫آره، ممنونم که یه راه دیگه نشونم دادید ‫تا از پسش بربیام.
‫- ممنونم. ‫- ممنونم که در میون گذاشتی.
‫خب، کی دیگه می‌خواد امشب حرف بزنه؟
‫بیاید دیگه، بچه‌ها.
‫من.
‫من حرف می‌زنم.
‫سلام.
‫اسم من آرون ـه.
‫- سلام، آرون. ‫- سلام، آرون.
‫و...
‫من یه معتادم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫♪ من یه عوضی سمی‌ام ♪
‫♪ خدای لستات ♪
‫♪ بیا حالا، تو موجود عجیب، ‫کثیف و کوچک من ♪
‫پوزو!
‫سلام. چی برات بیارم؟
‫لستات... اون همه‌ی ما رو به کشتن می‌ده.
‫فقط پنج تا اجرای دیگه مونده.
‫حوصله‌م داره سر می‌ره.
‫انجامش بدیم؟
‫دنیای فانی‌ها رو به آتیش بکشیم؟
‫گرگ‌کش لکنت‌دار، لستات خون‌آشام.
‫عصر بخیر، دن. خوشحالم که اینجام.
‫- ♪ واقعاً چشمم رو گرفتی ♪
‫مالوی بازپرس کاربلدیه،
‫ولی تا حالا از کسی با این مشخصات ‫بازجویی نکرده.
‫و این قضیه تو این اپیزود ‫کاملاً مشخص می‌شه.
‫بچگی‌هات لکنت داشتی؟
‫صحنه‌ی مصاحبه‌ی خیلی عجیب‌غریبیه.
‫یعنی، حدود ۳۰۰ تا اتفاق ‫همزمان داره اونجا میفته.
‫تو هر شب آهنگی رو اجرا می‌کنی ‫که مال آزارگرت، مگنوسه.
‫- بزرگ‌ترین طرفدار. ‫- آزارگر.
‫♪ می‌خوام هر چی دارم بهت بدم ♪
‫♪ می‌دونم لجبازی، ‫ولی باید ازم بخوایش ♪
‫اون موزیک‌ویدئو رو می‌بینی که
‫لستات چطور می‌خواد داستان ‫تبدیل‌شدنش رو نشون بده،
‫و انگار می‌گه، می‌خوام برات ‫یه آهنگ پاپ‌بالاد شیرین و کوچولو...
‫به سبک تیلور سوئیفت بنویسم،
‫که خالقم رو مسخره کنم.
‫♪ آره، من یه سگم ♪
‫♪ و تو گرگ‌کش کوچولوی شجاع منی ♪
‫می‌خواد این‌طوری فکر کنه که
‫اون طرفدارم بود و منو تبدیل کرد.
‫ولی خب، حقیقت تو این اپیزود ‫خودش رو نشون میده.
‫ما دیمین اتکینز رو برای نقش ‫مگنوس انتخاب کردیم.
‫اون یه موجود ترسناک و ‫در عین حال آسیب‌پذیره.
‫و تبدیل‌شدنی که به لستات ‫تحمیل می‌کنه
‫فوق‌العاده خشونت‌آمیزه.
‫آماده. حرکت.
‫واقعاً سعی داشتیم تا جایی که می‌شه
‫بی‌رحمانه جلوه‌ش بدیم،
‫تا با اون نسخه‌ی آب‌طلا گرفته ‫و موزیک‌ویدئویی تضاد کامل داشته باشه
‫که خودش می‌خواست نشون بده.
‫دیمین یه سیستم پمپاژ خون معرکه
‫برای گردنش داشت،
‫که من زیر اون بارون خون بودم
‫و خون می‌رفت توی چشم‌هام.
‫سعی کردیم تا جای ممکن چندش‌آور باشه
‫و واقعاً نشون بدیم که این ‫یه حمله‌ی تمام‌عیار بوده.
‫و این چیزیه که لستات، می‌دونی،
‫تمام عمرش با خودش حمل می‌کنه
‫اینکه تبدیل‌شدنش یه آدم‌ربایی و ‫حمله‌ی خالص بوده.
‫اون باید هر روز با این موضوع کنار بیاد.
‫تو ۲۹ سالگی چه اتفاقی افتاد؟
‫نیکولاس دو لنفان، عشق اولم.
‫اون رو با خودت به ابدیت نیار.
‫فاجعه‌ست، پسرم.
‫گابریلا نمی‌تونه نیکی رو تحمل کنه.
‫فکر کنم واقعاً داره صادقانه ‫حرف می‌زنه،
‫و کاملاً هم حق با اونه.
‫می‌دونه که لستات واقعاً نمی‌خواد ‫ابدیت رو
‫با نیکی بگذرونه.
‫نیکولاس از ما خبر داره؟
‫ما؟ این ما چیه؟
‫این یکی از اون صحنه‌هاییه که برام ‫خیلی جالب بود ببینم
‫چطور می‌خوان برگردن به تئاتر.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫این در اصل بازخوانی داستان آرماند ‫برای دنیله،
‫قسمت ۳ از فصل ۲،
‫ولی حالا از دید لستات،
‫که شاید بشه گفت نسخه‌ی واقعی‌تریه.
‫عاشقتم، لستات.
‫خدای من.
‫و یه بحث دیگه هم هست، ‫داینامیک رابطه‌ی گابریلا.
‫از آرماند خوشش نمی‌اومد.
‫فکر می‌کنی فقط تویی که ازت تغذیه می‌کنه؟
‫فکر می‌کنی فقط منم که نسبت به ‫نوپاش تنفر دارم؟
‫آرماند تو هر موقعیتی نقش ‫نفر سوم اضافه رو بازی می‌کنه.
‫لویی و لستات... آرماند. ‫گابریلا و لستات... آرماند.
‫و حسادت آرماند واقعاً ‫خودش رو نشون میده.
‫نکن!
‫می‌دونست نیکی نمی‌تونه تاب بیاره
‫که برای این زندگی چی لازمه.
‫قبل از خون‌آشام‌شدن هم ناپایدار بود.
‫و آرماند خون‌آشام‌های زیادی رو دیده ‫که تسلیم جنون شدن،
‫واسه همین وقتی نیکی بالاخره ‫قاطی کرد، تعجب نکرد.
‫من نتونستم انجامش بدم.
‫فقط نگاه کردم که چطور آرماند ‫پرتش کرد توی آتیش،
‫و مطمئن شد که همون‌جا بمونه.
‫مالوی فکر می‌کنه طلا پیدا کرده.
‫ولی در نهایت، این فقط یه توهمه.
‫این چیه؟ دارم به چی نگاه می‌کنم؟
‫نه. آره. عجب وضع عجیبی بود.
‫شما دو تا نیم ساعت فقط ‫نشسته بودید اونجا، نه؟
‫یه جور شوخی بی‌رحمانه‌ست
‫که مالوی اون رو ضبط نکرده.
‫ولی لستات داره با مالوی روراست صحبت می‌کنه،
‫وقتی اون داستان تله‌پاتیک رو ‫درباره‌ی اتفاقات اونجا براش می‌گه.
‫ولی این بیشتر یه تجربه‌ی مشترک
‫بین اون دو نفره.
‫خشم عمیقیه.
‫تا حدی، لستات داره ‫دنیل رو اذیت می‌کنه.
‫و من در برابر زورگویی خوب واکنش نشون نمی‌دم،
‫و حسابی مقابله می‌کنم.
‫ما می‌خوایم که شما...
‫به مشکلمون تو دیترویت رسیدگی کنید، ‫آقای دو لاک.
‫اسم رهبر اون محفل بروس ـه.
‫فکر کنم کلودیای شما یه بار ‫چند شب رو با اون گذرونده.
‫در پایان اپیزود ۲، ‫رگلان جیمز لویی رو وسوسه می‌کنه
‫تا از کسی که به کلودیا آسیب زده ‫انتقام بگیره.
‫لویی یه حفره‌ی بزرگ توی قلبش داره،
‫و حس می‌کنه انجام این کار اونو پر می‌کنه.
‫یه تماس کوتاه می‌گیرم تا ‫پیام مهمی رو باهات در میون بذارم.
‫شما اشتباه...
‫آدرس... اشتباهی.
‫اون بخش اول که داره ‫سعی می‌کنه به بروس برسه،
‫فقط داره کارش رو انجام می‌ده.
‫- چی؟ ‫- دنبال قاتل می‌گردم...
‫تو قاتل نیستی. خیلی خب.
‫تو انجام این کار ‫خیلی مهارت پیدا کرده.
‫خیلی کارآمده.
‫و ضمناً، خودش رو خیلی کنترل کرده
‫که اون جور غریزه‌ی قاتل رو نداشته باشه.
‫واسه همین وقتی بیرون میاد، ‫انگار... منفجر میشه.
‫چیزی که به نظرم تو اون صحنه ‫از همه ترسناک‌تر بود،
‫وان‌های حمام بود و آدم‌هایی که ‫با لباس کامل توش دراز کشیده بودن.
‫از یکی از اون آدم‌ها که ‫توی وان بود پرسیدم،
‫آب سرده یا گرم؟
‫و گفت، گرمه.
‫گفتم، خیلی خب. ‫شبیه حمام کردنه.
‫ولی باز هم وحشتناکه.
‫حرکت!
‫اون می‌خواست بروس تا حدی
‫درد و رنجی که
‫به کلودیا تحمیل کرده بود رو درک کنه.
‫من و تو، یه دوست مشترک داریم.
‫شخصاً یه رابطه‌ی پیچیده‌ای با ‫خوندن دفترچه‌ی خاطرات کلودیا
‫توسط لویی داشتم،
‫چون یه جورایی حس می‌کردم ‫این واقعاً جایگاه اون نیست.
‫ولی فکر کنم لویی فکر می‌کنه ‫داره از طرف اون حرف می‌زنه.
‫و به نظر می‌رسید که اون برده، ‫و واقعاً هم برد،
‫چون من هیچی نمی‌خوام... هیچی نباشم.
‫فقط مهمه که قبل از اینکه بمیره،
‫بتونه خودش بشنوه... جهنمی که خودش ساخته.
‫و بعد... تمام.
‫فکر کنم یکی از تکان‌دهنده‌ترین لحظات فصل
‫تا اینجای کار،
‫وقتیه که اون رو ‫توی اون غذاخوری می‌بینیم.
‫فکر کنم تقریباً بلافاصله متوجه میشه
‫که این کار نمی‌تونه اون رو برگردونه، ‫نمی‌تونه درد رو از بین ببره.
‫سلام. همه چی هست یا ‫چیز دیگه‌ای برات بیارم؟
‫نه. ممنون. رجینا.