دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫♪ آن پایین، در چمنزارها ♪
‫♪ بنفشه‌ها شکفته بودند ♪
‫♪ و علف‌های بهاری ♪ ‫♪ تازه و سرسبز بودند ♪
‫به نظرت آقای ادواردز وقت داشته ‫قبل از رفتن یه نامه تحویل بده؟
‫- واسه کی نامه می‌نویسی؟ ‫- هیچکس.
‫آخ.
‫مامان میگه واسه اینه که شیرینم،
‫و تو خیلی شوری که پشه بخواد نیشت بزنه.
‫- ترجیح میدم شور باشم تا غذای پشه باشم. ‫- نباید اینقدر دور بشیم.
‫همه‌ی این بوته‌ها پُر از میوه‌ان.
‫اگه توت کافی هم برگردونیم ‫که مامان خشک کنه،
‫کل زمستون می‌تونیم پای بخوریم.
‫پس دیگه نباید بخوری‌شون.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫سلام! سلام! من لورا هستم.
‫بس کن.
‫می‌خواستم باهاشون آشنا بشم.
‫مامان عصبانی می‌شه.
‫لورا!
‫امیدوارم خونه‌ی من نصف اینجا خوب بشه.
‫می‌شه.
‫ممنون آقای اسکات.
‫کی می‌دونه بدون مهربونی تو
‫چقدر طول می‌کشید تا تموم بشه؟
‫- فردا برمی‌گردیم به کار خونه‌ی تو. ‫- مشتاقش هستم.
‫آقای اینگالز. خانم.
‫آخی.
‫چارلز، ما تازه ازدواج نکردیم که.
‫چند هفته‌ست که داخلش می‌خوابیم.
‫قانونشـه.
‫بد نیست، درسته؟
‫حرف نداره.
‫شبان زن چینی.
‫این یعنی توی خونه هستیم.
‫بله. الان خونه‌ایم.
‫صحیح و سالم.
‫« خانه‌ای کوچک در علفزار »
‫♪ روباه در شبی سرد ♪ ‫♪ راهی شد ♪
‫♪ از ماه خواست ♪ ‫♪ راهش را روشن کند ♪
‫♪ چون آن شب هنوز راهی دراز در پیش داشت ♪ ‫♪ تا به شهر برسد ♪
‫♪ شهر... شهر... ♪
‫♪ آن شب هنوز راهی دراز در پیش داشت ♪ ‫♪ تا به شهر برسد ♪
‫یه کادوئه؟
‫- چی؟ ‫- سوپرایزی که توی شهره.
‫اداره پسته.
‫سوپرایز همون اداره پست جدیده.
‫اگه از قبل بدونی که دیگه سوپرایز نیست.
‫- بابا گفت سوپرایز داریم. ‫- من چیزی از سوپرایز گفتم؟
‫همه‌چیز خوبه.
‫کوکی می‌خوای؟ بگیر.
‫آه.
‫آفرین آقای اینگالز.
‫- ممنون. ‫- آفرین.
‫کارت زیبا بود.
‫- ممنون. ‫- عالی بود.
‫جیکوب.
‫بابا، تو این رو کِشیدی؟
‫- ممکنه. ‫- خیلی سوپرایز داری.
‫مگه نه؟
‫آقای اینگالز.
‫این‌ها حتماً دخترهات هستن.
‫از دیدنت خوشحالم، خانم اوبر.
‫ایشون کارولینه، همسرم.
‫- دخترهامون، مری و لورا. ‫- از آشنایی با همه‌تون خوشحالم.
‫نمی‌دونستم خانم‌ها می‌تونن شلوار بپوشن.
‫خب، اکثر مردم من رو خیلی خانم حساب نمی‌کنن.
‫کارولین.
‫بریم واسه سخنرانی ایلای
‫یه جایگاه نزدیک براتون جور کنیم.
‫و واسه دخترهات ‫یه کوکی گیر بیاریم
‫تا دخترهای من ‫همه‌شون رو قورت ندادن.
‫اگه ادواردز رو دیدی،
‫سلامم رو بهش می‌رسونی؟
‫جمع بشید دوستان. جمع بشید.
‫اداره پست
‫نیروی حیاتی غرب آمریکاست.
‫بخشی از چیزی که قدرت ما رو بهمون میده،
‫به دور از هرچیزی که تا حالا می‌شناختیم،
‫دانشیه
‫که خانواده‌هامون می‌تونن خبر بدن.
‫این اداره پست می‌شه یه برج مراقبت!
‫دنیای پهناورتر رو به ایندپندنس میاره.
‫بعدش، ساکنین ‫بیشتر، شکوفایی بیشتر،
‫و شاید حتی یه خط راه‌آهن.
‫اداره پست ایندپندنس از الان بازه
‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫لورا و مری، واسه دوتاتون
‫یه نامه از مامان‌بزرگ اومده.
‫- مراقب باش. ‫- کارولین، یه نامه از الایزا.
‫واسه من، پرداخت وام از آقای گوستافسون.
‫- خرابش می‌کنی. ‫- لورا.
‫اول مری می‌تونه بخونتش،
‫چون انگار تو مثل یه بچه بز پاره‌اش کردی.
‫اون دوتا قراره هِی به همدیگه بپَرن
‫تا چندتا بچه پیدا کنیم که باهاشون بازی کنن.
‫- چی شده؟ ‫- بده.
‫گوستافسون میگه پدرم ‫خودش رو توی خونه حبس کرده
‫و هیچ ملاقاتی‌ای رو قبول نمی‌کنه.
‫پیتر رو مجبور کرده تنهایی روی مزرعه کار کنه.
‫حتی کلیسا نرفته.
‫به خاطر سوگواریه.
‫با گذر زمان پشت‌سر می‌ذارتش.
‫امیدوار بودم نامه بده.
‫- نباید امید می‌داشتم. ‫- چارلز...
‫تقصیر تو نبود.
‫پدرت می‌دونه.
‫فقط هنوز حاضر نیست قبولش کنه.
‫کله‌شقه، مثل پسرش.
‫توی سایه بشین.
‫یه جیب پُر از پول داریم
‫و یه لیست طولانی ‫از تجهیزات که بخریم.
‫- لوح و قلم یادت نره. ‫- نمیره.
‫آبنبات هم زیاد نخری.
‫ببخشید.
‫- اگه بخوای می‌تونم کمکت کنم بخونیش. ‫- کمک نیاز ندارم.
‫باشه.
‫مامان‌تون داره مطالعه و استراحت می‌کنه،
‫پس ما قراره خریدها رو انجام بدیم.
‫- می‌دونید معنیش چیه؟ ‫- خوراکی!
‫برو. نزدیک بمون.
‫- کوکی گرفتی؟ ‫- مال خودم رو خوردم.
‫منم. عاشق فراستینگم.
‫کنار نهر چندتا دختر اوسیج دیدم.
‫داشتن بلک‌بری می‌چیدن.
‫سلام به اوسیج چطوریه
‫که دفعه بعد بهشون سلام کنم؟
‫باید دوباره بیای ‫بچه‌گربه‌ها رو ببینی.
‫دارن پشمالو می‌شن.
‫مامان گفت باید ‫یکی‌شون رو واگذار کنم.
‫بعد یادش رفت.
‫- با این. ‫- ممنون.
‫حالا که سر و سامون گرفتیم،
‫مامان میگه باید کلاس ‫رفتن رو شروع کنیم.
‫و اون یادش نمیره.
‫میری مدرسه؟ کجا؟
‫هیچ‌جا.
‫همون خونه.
‫مامان قبل از ازدواج کردن با بابا معلم بود.
‫از مدرسه خوشت نمیاد؟
‫فقط فکر می‌کنم کارهای بهتری هست،
‫مثل شکار و ماهیگیری
‫و سنگ جمع کردن و بازی با جک.
‫توی ویسکانسین، حداقل زنگ تفریح ‫با بچه‌های دیگه داشتیم.
‫الان فقط قراره من و مری باشیم
‫و املای کلمات و اشعار ‫توی اون کتاب گرامر قدیمی مسخره.
‫من عاشق شعرم.
‫همیشه هم می‌خواستم برم مدرسه توی سن پال ‫جایی که مامان و بابا رفتن.
‫باید با ما بیای مدرسه.
‫واقعاً؟
‫مدرسه خیلی بهتر ‫می‌شه اگه تو باشی
‫و فقط مری نباشه.
‫آماده‌ای بریم؟
‫می‌شه با لورا برم کلاس؟
‫خانم اینگالز یه معلم واقعیه
‫و داره توی خونه بهشون یاد میده.
‫باید از مادرت بپرسیم.
‫بعد از ظهر بخیر، دکتر تَن.
‫سفارش‌تون اینجاست.
‫ممنون.
‫درباره‌ی یک سری از موارد اون قفسه کنجکاوم.
‫اوه.
‫- باشه. ‫- وای. خصوصاً اسکلت پرنده.
‫چیزی نیست که انتظار داشته باشی ‫توی یه فروشگاه پیداش کنی.
‫به خواهرم گفتم با اینجور مزخرفات ‫مشتری‌ها رو فراری میده.
‫شک دارم فروش بره، ‫ولی نتونستم مقاومت کنم.
‫همیشه به آناتومی علاقه داشتم.
‫- منظورم در کل علومه. ‫- آره.
‫- از خونه خبر رسیده؟ ‫- اوه...
‫نه. این خبرِ یه شیوع تب متناوب ‫در اوسویگوست.
‫اگه به اینجا برسه ‫به کینین نیاز داریم.
‫موجودیت چطوره؟
‫باید بررسی کنم، ولی هرچیزی دارم ‫مال شماست.
‫یادم می‌مونه.
‫- تو فکر کاشت بهاری هستی؟ ‫- هوم.
‫ذرت، سیب‌زمینی...
‫نخودها اینجا خوب در میان. کدو، همه‌جور سبزیجات، رزماری.
‫و گل‌ها... شبیه چیزی هستن که توی خواب می‌بینی.
‫باغچه‌ی آشپزخانه‌ای کارولین زیباست.
‫- همه میگن. ‫- میرم سفارش‌تون رو آماده کنم.
‫ممنون.
‫خوراکی.
‫به خواهرت هم میدی؟
‫میدم.
‫سلام کیلب.
‫می‌خواستم... بدونم نامه‌ای که فرستادم رو گرفتی؟
‫قرار بود آقای ادواردز تحویلش بده.
‫خب؟
‫به هرحال نمی‌خوام با یه پسر بی‌ادب صحبت کنم.
‫مری.
‫ما اینجوری با مردم صحبت نمی‌کنیم.
‫بریم مامان‌تون رو پیدا کنیم.
‫کارولین عزیزم،
‫تحمل ندارم فکر کنم ‫اینقدر از خونه دور شدی
‫و به یک ماجراجویی احمقانه رفتی.
‫اگه منطق برات مونده باشه،
‫دخترها رو به ‫ویسکانسین برمی‌گردونی
‫و بچه رو اینجا به دنیا میاری.
‫خبر خونه چیه؟
‫الایزا سلام می‌رسونه.
‫جدی؟
‫اهل این کارها نیست.
‫همه‌چیز خوبه؟
‫فقط به خاطر گرمای روزه.
‫پس بیا بریم خونه. بریم.
‫مگه چی کار کرد که اینقدر عصبانی شدی؟
‫مال تو. گشنه‌ام نیست.
‫خیلی زوده.
‫من و آقای اسکات می‌خوایم
‫تا پایان هفته خونه‌اش رو تموم کنیم.
‫می‌تونم بیام کمک.
‫می‌تونم گوشه‌ها رو سمباده بزنم یا میخ‌ها رو نگه دارم.
‫و می‌تونم آهنگ‌های ‫بیشتری به آقای
‫اسکات یاد بدم. هیچ ‫آهنگ خوبی بلد نیست.
‫ولی تو کلاس داری.
‫متنفرم که کل روز توی خونه باشم
‫وقتی چمنزار همین بیرونه.
‫آخه توی یه کتاب چی نیاز دارم؟
‫کتاب کمکت می‌کنه از کل دنیای بزرگ بدونی.
‫نه فقط ویسکانسین.
‫نه فقط چمنزار.
‫همه‌جور جایی.
‫همه‌جور آدمی.
‫پس می‌شه ببریم اوسیج‌ها رو ببینم؟
‫می‌تونیم به کمپ بریم و باهاشون سلام کنیم.
‫مامان میگه به زودی میرن و نمی‌خوام شانسم رو از دست بدم.
‫خواهیم دید.
‫خطوط طولانی از
‫تَرَک خوردنِ صخره‌ها یک شک...
‫شکاف.
‫مری، لطفاً.
‫می‌دونی کی شعر دوست داره؟
‫عقابِ خوب.
‫گفته بودی.
‫اگه اینجا بود احتمالاً سریعتر یاد می‌گرفتم.
‫چون کمکم می‌کرد، برخلاف مری،
‫که فقط مسخره می‌کنه.
‫کسی به کُندذهنی تو ‫ص-ب-ر همه رو لبریز می‌کنه.
‫این یعنی صبر، اگه نمی‌دونستی.
‫آب ریخت روی کل لباست، اگه نمی‌دونستی.
‫کافیه.
‫اگه به کلاس علاقه ندارید،
‫می‌تونید به کارهای ‫خونه علاقمند بشید.
‫لورا، برو از نهر یکم آب بیار.
‫- مری، تو کف خونه رو تمیز کن. ‫- صبح تمیزش کردی.
‫- دوباره تمیز کن. ‫- اون دوست داره بره رودخونه.
‫اصلاً مجازات محسوب نمی‌شه.
‫هی.
‫چت شده تو؟
‫خسته شدم از بس مجبورم همه‌چیزم رو ‫باهاش تقسیم کنم.
‫آبنبات، کلاس، نامه و تخت.
‫چرا نمی‌تونم چیزی از خودم داشته باشم؟
‫اوه...
‫وقتی برادرتون به دنیا بیاد،
‫باید کلی بیشتر تقسیم کنید.
‫توصیه می‌کنم باهاش کنار بیای.
‫بله مامان.
‫اگه عقل توی سرت مونده،
‫دخترها رو برمی‌گردونی ویسکانسین
‫و بچه رو اینجا به دنیا میاری.
‫به محض اینکه داشتم، واسه بلیت پول می‌فرستم.
‫پیتر هنوز آماده نیست چارلز رو ببخشه،
‫ولی تو و دخترها با آغوش باز پذیرفته‌اید.
‫دیروز از پسرعموم نامه رسید.
‫باهام به غرب اومد
‫که اینجا رو بسازیم،
‫ولی پدربزرگ‌مون موافق نبود،
‫واسه همین راحت کم آورد و برگشت بوستون.
‫ولی تو برنگشتی.
‫خواستم ببینم چطوری می‌شه
‫که یه چیزی از خودم داشته باشم.
‫یه خونه جدید پیدا کنم، روش زندگی جدید،
‫آدم‌های جدید، آسمون جدید، دخترهای جدید.
‫نتونستم تحمل کنم توی هتل بچسبونمش.
‫منم همینطور.
‫بگذریم، خانواده من هنوز ارتباط رو باهام قطع نکردن.
‫از لیسی اوبر چی می‌دونی؟
‫می‌دونم پدربزرگت موافق نبود.
‫گمونم نه.
‫ولی خیلی خوشگله.
‫اسکات. اینگالز.
‫سلام.
‫آقای جیمز. چی باعث شده بیای بیرون؟
‫شنیدم آقای اینگالز ‫داره واسه خونه کمکت می‌کنه،
‫واسه همین گفتم یه سر بیام.
‫راستش اومدم راجع به یه پروژه اجتماعی
‫باهاتون صحبت کنم که توش به کمک‌تون نیاز دارم.
‫یه کارت پستال دیگه؟
‫یه کلیسا.
‫خیلی وقته قولش رو به جما دادم،
‫ولی طراح یا نجار مورداعتمادی پیدا نکرده بودم
‫تا وقتی تو از راه رسیدی.
‫دوست داری به جامعه‌مون کمک کنی؟
‫قاعدتاً مصالحش ‫رو من فراهم می‌کنم،
‫و داوطلب‌هاش رو.
‫باعث افتخارم می‌شه.
‫کارت درسته. کارت درسته.
‫این افعی‌های کوچولوی لعنتی همه‌جا هستن.
‫این یعنی بالاخره یه دفتر املاک خواهیم داشت؟
‫حالا که اداره پست رو زدیم
‫و کلیسا هم داره ساخته می‌شه.
‫اینجا جای خاصیه.
‫اومدم اینجا واسه راه‌آهن بررسی کنم و باور کنید...
‫...عاشقش شدم.
‫خودم زمین رو از اوسیج‌ها ‫برای شهر ایندپندنس خریدم.
‫و اون خرید هرچیزی لازمه از اوسیج‌ها بدونم رو یادم داد.
‫- چی؟ ‫- مردم منطقی‌ای هستن.
‫از تجارت خوش‌شون میاد،
‫و منطقش رو دارن که ‫صدای قشنگ پیشرفت
‫که داره به غرب میاد رو بشنون.
‫پس به دولت می‌فروشن؟
‫شما هم به خوبی من می‌دونید
‫که ملاس هم توی مسابقه دویدن ‫دولت آمریکا رو شکست میده.
‫ولی پیشنهاد منصفانه‌ای ‫واسه باقی این زمین به اوسیج‌ها میدن،
‫اوسیج‌ها هم می‌فروشن،
‫همونطور که به من فروختن.
‫وقتی هم فروختن،
‫تک‌تک شما توی این زمینی
‫که دارید می‌سازیدش ‫حق ادعا دارید.
‫کم‌کم داشتم نگران می‌شدم ‫که به کارولین چی بگم
‫اگه شرایط به زودی حل نشه.
‫یکی دو ماه بهش وقت بده تا شرایط کامل درست بشه.
‫ایمان داشته باش، آقای اینگالز.
‫ایمان داشته باش.
‫ببین جک! گل‌ها رو برداشتن!
‫همه ژله آدامسی دوست دارن، درسته؟
‫زودباش جک!
‫ازت خوشش میاد.
‫سلام.
‫دوستم عقابِ خوب اون رو یادم داده.
‫عقاب خوب رو می‌شناسید؟
‫من لورا هستم.
‫نه.
‫- نون ذرت می‌خواید؟ ‫- لورا.
‫چیزی نیست مامان.
‫میارمش.
‫یکی از اون‌ها واسه من بود.
‫می‌تونم قهوه یا چای درست کنم.
‫هرچی می‌خواید بردارید و برید.
‫هوم.
‫داری طمع می‌کنی.
‫گفت هرچی می‌خوایم برداریم.
‫شک دارم منظورش تمام غذاهاشون بود.
‫این مردم وارد زمین ما شدن،
‫با درخت‌های ما خونه ساختن،
‫بهمون مربا دادن
‫که با بلک‌بری‌های ما درست شده.
‫تو میگی طمعه.
‫من میگم انصافه.
‫جک، التماس نکن.
‫ما یه داستانی درباره‌ی سگ‌ها داریم،
‫که کمک‌مون می‌کنن بهترین نسخه از خودمون باشیم.
‫جک سگ خوبیه،
‫دوست خوبیه.
‫کافیه. بریم.
‫اون مال مامانه.
‫- نباید عروسکش رو ببری. ‫- بذار برن.
‫همه‌چیز خوبه.
‫هی کارولین!
‫عمراً حدس بزنی بالاخره قراره توی شهر چی ساخته بشه ‫و کی قراره بسازتش.
‫کارولین؟
‫- مشکل چیه؟ چی شده؟ ‫- دوتا مرد اوسیج وارد خونه شدن.
‫تمام غذاهامون و تنباکوی تو رو بردن
‫و عروسک چینی مامان رو.
‫- خوبید؟ ‫- بهمون صدمه نزدن.
‫لورا؟
‫خوبم.
‫باشه.
‫آخرین چیزی بود که پدرم بهم داده بود.
‫الایزا گفت تو مسیر اینجا می‌شکنه.
‫ولی سالم موند.
‫معجزه بود.
‫انگار پدر همونجا باهامون بود،
‫ازش محافظت می‌کرد...
‫از من محافظت می‌کرد.
‫حالا دیگه نیست.
‫متاسفم.
‫قرار بود این خونه ازمون محافظت کنه.
‫- می‌کنه. ‫- گفتی دارن میرن.
‫- دیگه رخ نمیده. قول میدم. ‫- چطور می‌تونی قول بدی؟
‫با میچل حرف می‌زنم.
‫اون می‌خواد چی کارش کنه؟
‫یه راهی واسه درست کردنش پیدا می‌کنم.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫قرار هست بهم بگی پدر شونماکر چی نوشته
‫یا می‌خوای همینجوری بخونیش
‫مثل یکی از اون رمان‌های دوزاری که دوست‌شون داری؟
‫اون...
‫می‌خواد با مدیر جدید سرخ‌پوستان معرفیم کنه،
‫آیزاک گیبسون.
‫چرا؟
‫یه جور کار ترجمه‌ست.
‫این رو هم گفت که یه جایی واسه عقاب خوب باز شده ‫اگه هنوز بخوایم بفرستیمش.
‫فکر کنم ایده خوبیه که با بقیه بچه‌ها بره مدرسه،
‫با آدم‌های دیگه‌ای به جز اقوامش دوست بشه.
‫نمی‌خوام الان از خونه دور باشه. ‫می‌خوام نزدیک باشه.
‫می‌خوام در امان باشه.
‫پرسید می‌تونه با دخترهای اینگالز درس بخونه یا نه.
‫انتهای مسیر، شاید هفته‌ای یکی دو روز.
‫به هیچ وجه. کی می‌دونه ‫چه مزخرفاتی قراره یادش بدن.
‫کادو آوردم.
‫معمولاً فقط یه شکم خالی میاری.
‫این بار نه، خواهر.
‫تو که قهوه دوست نداشتی.
‫واسه همین برای تو آوردمش.
‫من و مایرون داشتیم با مهاجران روی ستیغ خوش می‌گذروندیم.
‫- کدوم مهاجران؟ ‫- زن و دوتا بچه.
‫یکی‌شون گفت عقاب خوب رو می‌شناسه.
‫با خودتون چی فکر می‌کردین؟
‫فکر می‌کردم داره یه اداره پست ‫توی شهر باز می‌شه،
‫که یعنی اون مهاجرها قراره همینجوری بیان.
‫تو چرا اهمیت میدی؟ ‫تو هم از مهاجران خوشت نمیاد.
‫نه، ولی عقلم می‌رسه که یه زنی که
‫با بچه‌هاش توی خونه‌ست رو آزار ندم.
‫چیزی نشد.
‫نه، ولی ممکن بود.
‫اگه سلاح داشت چی؟
‫اگه شوهرش می‌اومد خونه چی؟
‫ممکن بود بیفتی بمیری!
‫اونوقت واسه چی؟
‫حماقت!
‫- ایده‌ی مایرون بود. ‫- معلومه.
‫با خودم گفتم...
‫شاید عقاب خوب از این خوشش بیاد.
‫اون مال تو نیست که بخوای بدیش.
‫بیا داخل.
‫کارولین؟
‫طفلک. چی شده؟
‫اه.
‫اونوقت توی خونه‌ی خودت.
‫خیلی سخته.
‫بهمون صدمه نزدن.
‫خوبه که رحم داشته باشی، خانم جوان،
‫ولی یه محدودیت‌هایی هست.
‫من چیزهایی دیدم که هیچ انسانی
‫نباید هیچوقت شاهدش باشه.
‫توی مینه‌سوتا، جنگ داکوتا...
‫کارولین، تو به قدر کافی بهش نزدیک بودی.
‫می‌دونی چطوری بود.
‫وقتی از یه قتل‌عام زنده مونده باشی...
‫- قتل‌عام چیه؟ ‫- مهم نیست.
‫دخترها،
‫برید بیرون.
‫با جک روی پله‌ها بشینید.
‫در رو پشت سرتون ببندید.
‫تو هم همینطور، مری.
‫- من اونقدری بزرگ شدم که گوش بدم. ‫- با خواهرت برو بیرون.
‫مری؟
‫- کجا میری؟ ‫- دنبالم نیا.
‫اومدن توی خونه‌ام ‫و همه‌چیز رو بردن.
‫زن و دخترهام تنها بودن.
‫و اگه اون تهدید نیست،
‫نمی‌دونم چی هست.
‫بعضی از مردهای جوان... دوست دارن
‫از مهاجران یه جور کرایه بگیرن.
‫کرایه؟
‫حس می‌کنن طلبکاریم.
‫تو هم این حس رو داری؟
‫کلافه شدن.
‫عصبانی شدن.
‫روش زندگی‌شون رو از دست دادن.
‫هدف‌شون رو از دست دادن.
‫اون فقدان رو درک می‌کنم.
‫نمی‌تونم بذارم غریبه‌ها بی‌دعوت بیان توی خونه‌ام.
‫فکر کنم اون‌ها هم همین رو بگن.
‫راهی هست...
‫که بتونم این کرایه رو پیشاپیش بدم؟
‫فکر نکنم منظور واقعاً این باشه.
‫امروز صبح، ایلای جیمز جوری گفت
‫انگار معامله زمین انجام شده...
‫ایلای جیمز.
‫الان داری جوری نشونش میدی انگار
‫هیچوقت نمی‌تونم بگم ‫خونه‌ام مال خودمه.
‫بهتره خیلی حرف‌های مردی که کارش راه‌آهنه رو باور نکنی.
‫حقیقت اینه که اینجا هنوز زمین اوسیج‌هاست.
‫راه‌آهن یه معامله کرده، ‫کنگره غرقش کرد،
‫حالا هم همه‌چیز برگشته وسط.
‫پس معامله‌ای در کار نیست.
‫باور کن، همه به اندازه‌ی تو می‌خوایم حل بشه.
‫اگه دولت پیشنهادی بده،
‫تصمیم می‌گیریم شدنیه یا نه.
‫ولی تا اون موقع، همه توی برزخ هستیم.
‫به زنم قول دادم که جاش امن باشه.
‫به اندازه‌ی همه‌مون جاش امنه.
‫می‌تونیم بهش بگیم اون دو نفر
‫دیگه به خونه‌اش نمیرن.
‫سلام مری.
‫اون روزی نمی‌خواستم فرار کنم.
‫من... فقط خوب بلد نیستم حرف بزنم. من...
‫من... به اینکه می‌خوام چی بگم فکر می‌کنم،
‫و... خیلی نمی‌دونم چطوری بگمش،
‫پس یه جورایی کلاً آسونتره که اصلاً حرفی نزنم.
‫ولی خوشحالم که برام نامه نوشتی.
‫راستش جواب نامه‌ات رو نوشتم.
‫بگیر.
‫ممنون.
‫نه نه. لازم نیست همین الان بخونیش.
‫ببخشید دیروز بی‌ادبی کردم.
‫مشکلی نبود.
‫گمونم پس این بسته‌ها رو ببرم خونه.
‫- نه. عیب نداره. خودم می‌برم. ‫- باشه.
‫فقط ترجیح میدم یه چیزی واسه خودم داشته باشم.
‫یه ودست.
‫یعنی، اگه بخوای دوست باشیم؟
‫آره. آره می‌خوام.
‫چی توی فکرته؟
‫اون روزی، چندتا دختر اوسیج دم نهر دیدم...
‫واسه همین براشون چندتا گل گذاشتم.
‫بعدش برگشتم،
‫و چندتا پاستیل براشون گذاشتم
‫به عنوان کادو.
‫که اینطور.
‫ولی بعد اون مردها اومدن توی خونه...
‫و عروسک رو بردن...
‫و تمام غذامون رو.
‫حالا هم خانم جیمز میگه قراره قتل‌عام بشه.
‫قتل‌عامی در کار نیست.
‫هیچکدوم این‌ها تقصیر تو نیست.
‫مامانت و خانم جیمز...
‫نگرانن چون اتفاقات بد خیلی وقت پیش افتاده،
‫وقتی خیلی کوچیک بودی که یادت باشه.
‫جنگ؟
‫آره.
‫ولی اینجا فرق داره
‫آدم‌هاش هم فرق دارن.
‫نمی‌خواستم مامان رو ناراحت کنم.
‫فقط خواستم دوست پیدا کنم.
‫تو قلب کنجکاوی داری.
‫یه قلب باز. ‫چیز خوبیه.
‫فقط یادت باشه مراقبش باشی.
‫قهوه رو هم آوردم،
‫ولی باقیش رو باید جایگزین کنیم.
‫اینجا زمین ماست، نیست؟
‫اوسیج‌ها.
‫جما ماجراش رو بهم گفت.
‫گمونم خیلی وقته که می‌دونستی.
‫نخواستم نگرانت کنم.
‫من بچه نیستم.
‫حقمه بدونم وضعیت‌مون اینجا چیه، ‫زندگی‌مون قراره چطوری باشه.
‫خواستم ازت محافظت کنم.
‫با کِشوندن ما به جایی که اصلاً واسه سکونت باز نیست؟
‫- اون زمان نمی‌دونستم. ‫- ولی الان می‌دونی!
‫و هیچی نگفتی!
‫- من رو بی‌اطلاع گذاشتی. ‫- دولت می‌خواد زمین رو بخره.
‫- کِی؟ ‫- نمی‌دونم! کسی نمی‌دونه!
‫باید ایمان داشته باشیم. ‫باید باور کنیم.
‫نمی‌دونم دیگه چقدر می‌تونم انجامش بدم، چارلز.
‫نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم باور کنم.
‫چاره‌ای نداشتیم.
‫موندیم چون نمی‌تونستیم برگردیم.
‫شاید تو نتونی برگردی.
‫یعنی چی اونوقت؟
‫کارولین، یعنی چی؟
‫بس کنید! دعوا بسه!
‫- مری! ‫- مری؟
‫- مری؟
‫مری، عزیزم؟
‫اون... داره توی تب می‌سوزه.
‫مری... مری...
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.