دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
رایلی؟
♪ آره، واسه ۲۱۳، ۳۱۰ ♪
ها؟
خانم مارگرت؟
رایلی!
رایلی، بیدار شو!
رایلی!
رایلی، بیدار شو!
رایلی!
کم، قطره‌ی چشم منو تو برداشتی؟
کم؟
این چی بود؟
کم، مسخره‌بازی درنیار.
کم.
کم؟
سورپرایز!
‏- دیوید؟ ‏- چه خبر، دختر؟
از هر صحنه‌ای که فکرشو می‌کردم
روبه‌رو شم، این دیگه...
♪ تولدت مبارک ♪
♪ تولدت مبارک، رایلی جان ♪
♪ تولدت مبارک ♪
حالا می‌تونم برم یه چیزی بپوشم؟
‏- هی. ‏- ایول پسر.
‏- مارتا استوارت. ‏- اوه، من... من خوبم.
‏- رایلی، تولدته‌ها. ‏- می‌دونم، ولی دیروقته.
و شما وسط... ‏- عزیزم، این یه سانجیووزه‌ست
از ایتالیا. ‏- اوه.
سانجیووزه؟
سانجیووزه.
کلی اضافه دادم تا با وسپا بیارتش.
امیدوارم ازش تشکر کرده باشی، ولی من
ریتم شبانه‌روزیمو به هم نمی‌زنم. ‏- وای خدا.
خودت که می‌دونی، کم.
‏- اوه! ‏- اوه، آمین!
بریز دیگه، کم. ‏- باشه، ثابت نگهش دار.
‏- بریز، بازم بریز. ‏- باشه، باشه.
هی، چی...؟
اوه، لعنتی.
دیدی؟ می‌تونست تو باشی. ‏- وای خدا.
‏- نگاش کن. ‏- چه خوبه.
خوشمزه‌ست.
خیله‌خب. نه، هی، اِم...
خودم می‌ریزم.
خب، پیشرفت کردیم.
باشه، قبوله. قبوله.
خب، به سلامتی خانم تولد.
‏- مرسی. ‏- آره.
‏- دوستت دارم. ‏- منم دوستت دارم.
تولدت مبارک.
خب، ببین، ببین.
نوبت منه، نوبت منه.
و رایلی، تو حق نداری جواب بدی.
‏- باشه. ‏- خیله‌خب.
خب، من هیچ‌وقت به شهری که توش بزرگ شدم برنگشتم.
یه خانواده‌ی سفیدپوست منو به فرزندی گرفتن،
و کتاب مورد علاقه‌م «میزری»ـه.
تو رو سفیدپوستا به فرزندی نگرفتن.
‏- اِاِاِ! غلطه. ‏- نه!
‏- بخور! ‏- وایسا. چی؟ جدی؟
چه حسی داشت؟
یه اژدهای ریش‌دار برام گرفتن و
اسمشو گذاشتن مارکوِیویوس یا مانتاویوس،
یه همچین کوفتی، آره.
هی. ‏- چیه؟
اسم سگ جدیده رو نپرس.
بگو لااقل از این ماجرا
عضویت کانتری‌کلاب گرفتی.
همم!
شپردز بوش. ‏- نه.
وای خدا.
‏- اوه. ‏- گل سرسبدشون.
اوه-هو-هو-هو!
‏- خب، بدش به من. ‏- آره.
شماها زیادی مستین. خب.
من دیگه برنده می‌شم. خب.
باشه، بگو. اِم...
خیله‌خب.
اِم، من... دو سال و نیمه
که گریه نکردم.
اِم، یه مدت باریستا بودم،
با این‌که از طعم قهوه متنفرم.
و بلدم چطوری فوری خودمو بخوابونم.
تو باریستا نبودی.
ما همین الان آشنا شدیم‌ها.
چطوری اینا رو حدس می‌زنی؟
وایسا، دو سال و نیم؟
رایلی، این اصلاً سالم نیست.
فقط نمی‌ذارم احساساتم فرمونو دست بگیرن.
نمی‌فهمم چیش ناسالمه.
آره بابا، اون هیچ‌وقت گریه نمی‌کنه، پس گیر...
بگذریم، من بیشتر تو نخ این خواب فوری‌ام.
نگفته بودی همچین کاری بلدی.
آره، خب، چیز عجیبی نیست.
فقط یه پنج ثانیه‌ای از حال می‌ری
مگه این‌که حسابی خسته باشی.
نه، نگو که الان انجامش بدم.
‏- خب الان می‌تونی؟ ‏- نه.
همه قبل من خوابشون می‌بره.
قانونم اینه.
دختر، عجب قانون عجیبیه.
‏- بخواب. ‏- نه.
بخواب.
بخواب دیگه. ‏- نه.
‏- بخواب. بخواب. ‏- نه، نه، نه، نه!
‏- بخواب، بخوا... ‏- من اون‌قدر
مست نیستم که جو بگیرتم، خب؟
شرمنده بچه‌ها. ‏- عه، ضدحال.
خب حداقل نشونم بده چطوریه.
‏- مطمئنی؟ ‏- معلومه که آره.
اگه قراره اول من بخوابم،
پس باید بلد باشم چطوریه.
خیله‌خب، پاشو وایسا.
خیله‌خب.
دیوید، می‌ری پشتش وایسی؟
‏- واسه چی؟ ‏- الانه که از حال بره.
فکر کردی می‌تونم بگیرمش؟
آها، منطقیه.
وظیفه‌ست دیگه.
خب، اول چمباتمه می‌زنی.
‏- باشه. ‏- خب؟ زانوها تو سینه.
‏- باشه. ‏- حالا تندتند نفس بکش
تا جایی که می‌تونی.
ادامه بده.
پاشو.
نفستو نگه دار.
اوه. اوه!
عمراً. امکان نداره لامصب.
کم؟
کم.
یا خدا. دختر.
‏- فیلم بازی می‌کردی؟ ‏- تادا!
داشتی فیلم بازی می‌کردی.
کی می‌دونه؟
برو کنار. بذار منم، بذار منم.
بذار امتحان کنم. این‌جوری خم شم؟
‏- آره، درسته. ‏- باشه.
من نمی...
اوه.
اوه، لعنتی.
هی، دیوید.
دیوید، یه‌کم سنگین شدی‌ها؟
کم، بشونش زمین.
بشونش! ‏- اوه، لعنتی.
وایسا، قراره این‌جوری شه؟
نمی‌دونم. دیوید. هی، دیوید.
‏- دیوید. ‏- نکن.
‏- دیوید! ‏- دیوید، بیدار شو!
‏- دیوید! ‏- دیوید! دیوید!
آآآه!
عوضیِ کثافت.
‏- گولت زدم. ‏- وای خدا.
‏- گولت زدم. ‏- دیگه هیچ‌وقت این کارو نکن.
تو رو هم گول زدم.
چشم، قربان.
هی. مغزم داره کم‌کم خاموش می‌شه.
فکر کنم بهتره زودتر بری بخوابی.
اون مرد سفید کوچولوئه
تو گوشه زهره‌ترکش کرد.
آره. اون، اِم، رونالده.
از قدیم مونده.
مونده؟ از کِی؟
فکر کردی این خونه به این گندگی رو من خریدم؟
داری سربه‌سرم می‌ذاری، نه؟
این... این خونه‌ی پدر مادرته؟
‏- آره. ‏- و کم خبر داره؟
‏- آره. ‏- و اون... شما دوتا...؟
مشکلی ندارین اینجا بمونین؟
تا حالا مشکلی نبوده.
همم.
رایلی، من تو خونه‌ی قتل نمی‌مونم.
‏- دیوید، مال ۲۰ سال پیشه. ‏- نچ.
احتمالاً تا حالا جایی خوابیدی که
قتل‌های تازه‌تری توش اتفاق افتاده.
اوهوم. می‌دونم.
فکر کردی پرورشگاه یادم رفته؟
تازه، نمی‌ترسی اینجا بودن
یه چیزایی رو تحریک کنه؟
چی رو تحریک کنه؟
یه حمله رو؟
نگرانیت همینه؟
که وحشت شبانه بگیرم؟
نه، دیگه بهم دست نمی‌ده.
پس چرا همه باید قبل تو خوابیده باشن؟
این تنها قانونمه.
اگه دیگه نمی‌گیری، این قانون واسه چیه؟
یه روتینی دارم،
و تا مطمئن نشم بقیه خوابن، خوابم نمی‌بره.
خیله‌خب.
خب فرض کن همه قبل تو خوابشون نبره.
می‌ترسی چه اتفاقی بیفته؟
‏- هیچی. ‏- هیچی.
قرار نیست هیچ اتفاقی بیفته.
خواهش می‌کنم بمون.
همیشه دلم می‌خواست بیای پیشم.
خواهش می‌کنم؟
ممنونم.
‏- دیوید چطوره؟ ‏- خوبه.
ولی لازم نبود بذاریش تو اتاق پدر مادرم.
ولی تختش همون تخت نیست، نه؟
اوه، لعنتی.
شرمنده.
دفعه‌ی بعد بهتر عمل می‌کنم.
من... امشب عجیب‌غریب نبودم، نه؟
نه. یعنی، چرا.
تو... تو کلاً همیشه عجیبی.
خب، باتری اجتماعیم شارژ نبود.
پس فکر کردی شراب واسه چی بود؟
فکر کردم گفتی قراره خوابم کنه.
‏- بهتره خوابت کنه. ‏- آره.
شراب گرونیه. سانجیووزه‌ی اعلاست.
نمی‌فهمم چرا این کارو کردی.
اصلاً لازم نبود.
‏- آره، فقط مال توئه. ‏- آخ! چه وضعشه؟
چی شد؟ چی شد عزیزم؟ بذار ببینم.
نمی‌دونم، درد می‌کنه. آخ!
‏- آخ. ‏- عه، چی شده؟
نمی‌دونم. واسه همینه لب به مشروب نمی‌زنم.
بدنم عجیب‌غریب می‌شه. خیله‌خب.
‏- تموم شدی؟ ‏- آره.
‏- تموم شد؟ ‏- آره.
خیله‌خب. وقت خوابه؟
‏- باشه. ‏- آره.
دیگه الکل بی‌الکل، باشه؟
‏- الکل بی‌الکل. ‏- ای بابا.
خب، آره. خوبه.
بریم بخوابیم.
کم.
نگو باز همون کارای عجیبه شروع شده.
اوه، لعنتی. شرمنده داداش.
داره کابوس می‌بینه؟
نه.
نه داداش، دیگه از اونا نمی‌گیره.
فقط آپنه‌ی خوابه.
مطمئنی؟ چون انگار داشت...
ببین داداش، نمی‌خوام بیدارش کنم
چون اگه بفهمه بیداریم شاکی می‌شه.
می‌دونم داداش، ولی اگه حمله بهش دست داده...
بابا وحشت شبانه نگرفته که.
قول می‌دم. چیزی نیست.
فقط سعی کن بی‌خیالش شی.
باشه. فقط می‌خواستم کمک کنم.
ممنونتم داداش. مرسی.
هی، ببخشید بیدارت کردم.
لعنتی!
مادرجنده.
اوه، لعنتی.
گور بابای این وضع.
چه خبره؟
اوه لعنتی! هی، هی، بیدار شو!
وای خدا! ‏- دیوید.
دیوید!
‏- دیوید. ‏- دیوید، خوبی؟
دیوید، چی شده؟ چت...
بیا تو. بیا تو. بیا تو.
ببین، ببین، باید ساکت باشیم.
یکی اینجاست، پلیس!
‏- چی؟ ‏- آره.
یکی اون بیرونه. ‏- باشه.
آروم باش. ‏- نه، من...
‏- بمون. ‏- چی کار می‌کنه؟
چی؟ یکی اون بیرونه.
نه! یکی اون بیرونه، ما می‌زنیم بیرون.
ما می‌ریم. ‏- خدایا!
رایلی؟
رایلی، رایلی، وایسا.
‏- برگرد تو اتاق. ‏- چی کار می‌کنی، رایلی؟
این خیلی خطرناکه لامصب.
رایلی، برگرد تو اتاق.
رایلی، بیا دیگه لعنتی.
چی کار می‌کنی؟
ببین، یکی تو این خونه بود.
سعی نکن راضیم کنی بمونم.
من می‌خوام بخوابم. رایلی چی؟
‏- رایلی خوبه. ‏- فکر نمی‌کنی
از این‌که جیم بزنی دلخور شه؟
بابای رایلی چاقو کرده تو گلوی مامانش، خب؟
بعدم چشماشو درآورده و تو همین خونه خودکشی کرده.
تو خودت هیچ حسی نداری؟
دوستت دارم، ولی دروغ چرا،
انقدر خسته‌م که هیچی نفهمیدم.
می‌شه فردا درباره‌ش حرف بزنیم؟
وسایلتو جمع کن.
بیا تو.
هی. شماها خوبین؟
آره، فقط داریم حرف می‌زنیم.
راستش داریم می‌ریم.
‏- وایسا، چی؟ ‏- دیوید.
ما می‌ریم.
کجا می‌رین؟
‏- ببخشید. ‏- دیوید.
الان نصفه‌شبه.
بغل جاده یه متل هست.
همون‌جا می‌مونیم.
فردا ناهار می‌ریم بیرون.
‏- کدوم متل؟ ‏- دیوید، بس کن.
ن... نمی‌تونین برین.
رایلی، می‌شه بیرون باهات حرف بزنم؟
دیوید، من حتی حاضرم دم در اتاقت بخوابم
اگه باعث می‌شه حس... ‏- رایلی، رایلی.
کم از اتفاق پرورشگاه خبر داره؟
آره. آره، معلومه که خبر داره.
فکر کنم وحشت شبانه گرفتی.
چی؟
دیوید، این ممکن نیس... ‏- ببین، می‌دونم.
می‌دونم روتین و قانونای خودتو داری
و این کوفت‌وزهرمارا، خب؟
ولی بهت می‌گم، من بیدار شدم،
و درست قبل این‌که اون کوفتی که اومد تو خونه رو ببینم،
تو داشتی تو اتاقت صداهای عجیب‌غریب درمی‌آوردی.
قبل پیدا کردن خانم مارگرت هم شنیدمش
تو پرورشگاه.
من بیدارت کردم؟
نگو که این وضع برات آشنا نیست.
نمی‌خوام من و ایلیش این‌جوری شیم، رایلی.
‏- سوییچ دستته؟ ‏- آره.
رایلی، می‌دونم گفتی نگران نیستی.
ولی شاید بهتره باشی.
هی.
بیدارت کردم؟
آره.
پس چرا منو بیدار نکردی؟
نمی... نمی‌دونستم باید بیدارت کنم.
حمله بهم دست داده بود؟
خب، من...
آخه نمی‌شه حمله بوده باشه.
روتین شبت رو انجام دادی.
ولی من بیدارت کردم.
آره.
‏- چه مرگته، کم. ‏- می‌دونم. می‌دونم.
قانونامو می‌دونی.
اگه شب به هر دلیلی بیدار شدی،
باید بیدارم کنی. ‏- رایلی، رایلی،
به خدا اصلاً اون‌قدرام بد نبود.
دیوید شلوغش می‌کنه. تو فقط تکون‌تکون می‌خوردی.
‏- تکون‌تکون می‌خوردم؟ ‏- آره.
یعنی انقدر صدای تکون خوردنم بلند بوده
که از اون‌ور راهرو بیدارش کرده؟
نمی‌دونم می‌خوای چی بگم لامصب.
تا حالا ندیده بودم حمله بگیری، رایلی.
دفعه‌ی بعد فقط بیدارم کن.
اوه، لعنتی.
باز داری می‌ذاریشون؟
باید مغزمو خاموش کنم.
مگه این‌که بخوای با یه حمله‌ی دیگه‌م سروکله بزنی.
رایلی.
رایلی، بی‌خیال.
می‌گم، داشتم فکر می‌کردم شاید بهتره به دیوید پیام بدیم،
لوکیشنشو بگیریم.
فقط مطمئن شیم حالش خوبه.
گوشیمو می‌ندازی برام؟
آره.
ممنونم.
می‌خوابی؟
آره.
قول؟
قول می‌دی بیدارم کنی؟
به سر قبر بابام قسم.
دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
کم؟
کم.
بابا.
بابا، نه!
بابا! بابا! تو رو خدا بس کن!
بابایی، تو رو خدا بس کن!
بابایی! بابایی!
بابا!
رایلی، رایلی.
رایلی، بیدار شو.
بیدار شو، رایلی! تو رو خدا بیدار شو!
بیدار شو، رایلی!
رایلی!
رایلی، تو رو خدا بیدار شو.
رایلی، بیدار شو! بیدار شو!
بیدار شو.
رایلی، تو رو خدا بیدار شو.
رایلی، کمک.
ما رو ببر بیرون!
هی، هی، با دیوید تماس گرفتین.
پیغام بذارین، بهتون زنگ می‌زنم.
هی، هی، با دیوید تماس گرفتین. پیغام بذارین...
فکر کنم وحشت شبانه گرفتی.
هی، هی، با دیوید تماس گرفتین.
نگو که این وضع برات آشنا نیست.
هی، می‌خوای حرف بزنیم؟
نه، اِم...
نه، نه، یه‌کم هوا لازم دارم.
خوبی؟
تو باید بری، کم.
باز حمله بهت دست داد، نه؟
آره. متأسفم.
اصلاً نباید دیشب سرت داد می‌زدم.
فقط باید بفهمم چه خبره.
نباید کنترلمو از دست بدم.
هی، هی، هی، بذار کمکت کنم.
چرا من باید برم، رایلی؟
دیشب کنارت خوابیدم و هیچیم نشد.
پدر مادرمم نزدیکم می‌خوابیدن.
خودت می‌دونی نه تو اون ماجرا تقصیری داشتی
نه تو قضیه‌ی پرورشگاه.
دیوید فکر می‌کنه تقصیر من بوده.
حرفایی که دیشب تو ایوون بهم زد...
کم‌کم دارم باورش می‌کنم.
بهت زنگ زد؟
از کجا می‌دونی خوبه؟
فکر نکنم دیگه ازش خبری بشه.
دیوید تا بوی خطر بشنوه، فرار می‌کنه.
هی.
خب، من فرار نمی‌کنم.
اولین باری که وحشت شبانه گرفتی یادته؟
‏- نمی‌خوام یادم بیاد. ‏- هی، هی، تو کنترل می‌خوای.
به آخرین باری که گرفتیش فکر کن.
لب ساحل بودم.
پدر مادرمو پیدا نمی‌کردم.
هر چی بیشتر رو شن‌ها راه می‌رفتم، بیشتر آشفته می‌شدم.
بعد یادمه یکی دستمو گرفت.
فکر کردم بابامه،
ولی سرمو بالا کردم و دیدم یه غریبه‌ست.
بعدش، اِم...
یادمه تو یه هزارتو گیر افتاده بودم.
یه چیزی اون تو باهام بود، دنبالم می‌کرد.
نمی‌تونستم ازش قایم شم. همین‌طور می‌اومد و می‌اومد.
خیلی ترسیده بودم.
بعد تو خونه از خواب بیدار شدم.
خیلی ساکت بود. من...
می... می‌دونستم یه جای کار می‌لنگه،
واسه همین رفتم اتاق پدر مادرم و...
یه لحظه وایسا.
چی شده؟
رایلی، یالا! بیدار شو!
روز تولدم بود.
بیدار شو! رایلی!
یا خدا. روز تولدم بود.
رایلی، آروم باش. چی داری می‌گی؟
خب، تولدم. هر دو بار با ده سال فاصله.
امروز ۱۳ سپتامبره.
فکر کنم یه الگوئه.
‏- وحشت شبانه‌هات؟ ‏- آره.
خیله‌خب.
خب، یعنی چی؟
یعنی حق با دیویده.
وحشت‌های شبانه‌م به آدما آسیب می‌زنن.
همه‌ش، همه‌ش...
تقصیر منه.
هی، هی.
لازم نیست ثابت کنی چقدر قوی‌ای.
می‌دونم چه حسی داری. رهاش کن.
نه، نه، من گریه نمی‌کنم.
نه، نه، گریه هیچی رو حل نمی‌کنه.
هی، اگه قضیه روتین نیست، پس...
پس یعنی همه‌ی وحشت‌های شبانه‌م
باید خودبه‌خود رفته باشن.
یعنی فقط باید بیدار بمونم تا برن.
هنوزم باید برم؟
‏- فقط تا وقتی امن شه. ‏- رایلی، نمی‌تونم.
کم، کم، خواهش می‌کنم.
نمی‌تونم کس دیگه‌ای رو از دست بدم.
رایلی...
زیاد طول نمی‌کشه.
خواهش می‌کنم؟
باشه، می‌رم.
اَه.
اوهوم. اوهوم.
کم؟
متأسفم.
چه غلطی می‌کنی؟
مگه روانی‌ای؟
‏- خوابم نمی‌برد. ‏- و چرا جواب
اون تلفن لعنتی رو ندادی؟
دزدگیره به پلیس زنگ می‌زنه.
نمی‌دونستم دیگه کجا برم.
هر جایی جز اینجا!
این دیگه چیه؟
اون کیه؟
دی... دیویده.
دیوید رفته، رایلی.
مگه نه؟
ن... نمی‌دونم.
چی داره می‌گه؟
رایلی.
دیوید. دی... دیوید، خودتی؟
دی...
دیوید.
دیوید. دیوید.
دیوید.
نکن...
گریه نکن.
‏- دیوید؟
گریه نکن.
‏- دیوید؟
‏- گریه نکن. ‏- نه.
نه، نه، نه، نه. ‏- گریه نکن.
این واقعی نیست. این واقعی نیست.
خوابی، رایلی. بیدار شو. ‏- گریه نکن.
بیدار شو، رایلی. بیدار شو، رایلی.
بیدار شو.
گریه نکن!
هی، هی، با دیوید تماس گرفتین. پیغام بذارین.
‏- هی... پیغا... ‏- دیوید؟
دیوید. دیوید؟
دیوید، کجایی؟
دیوید، صدامو می‌شنوی؟
لعنتی.
لعنتی!
قرار نیست هیچ اتفاقی بیفته.
کم. ‏- هی، چی شده؟
دیویدو پیدا کردم، کم.
فکر کنم تو دردسره. ‏- آخه چطو...
به پلیس زنگ زدی؟ ‏- نه. باید برم.
ولی اگه ازم خبری نشد، زنگ بزن پلیس.
رایلی، رایلی، نه. رایلی، چ...
هی، هی، با دیوید تماس گرفتین.
پیغام بذارین.
نه!
رایلی.
کم! کم!
چرا اومدی اینجا؟ ‏- متأسفم.
‏- چرا اومدی؟ ‏- متأسفم.
ببخشید، رایلی. خیلی متأسفم.
من... ‏- نه!
اونا وقتی من خواب بودم مردن. این...
خیلی شرمنده‌م. دیر... دیر رسیدم؟
نه اصلاً. بیا تو، یه صندلی بردار.
ممنونم.
بابام وقتی بچه بودم به قتل رسید.
هیچ‌وقت جوابی نگرفتیم.
ما رو تو بی‌خبری گذاشتن.
‏«ما» یعنی کیا؟
‏- من و مامانم. ‏- اوه.
می‌گفت صدای گلوله رو تو جنگل شنیده.
جسدشو پیدا نکرد.
نه خونی، نه هیچی.
درد من از چیزاییه که نمی‌دونم.
به خاطر بابام اینجام.
ممنون.
هنوز...
با مامانت حرف می‌زنی؟
تا مجبور نشم، نه.
مرگ تنها چیزی نیست که می‌خواد کنترلش کنه.
کنترل می‌تونه چیز خوبی باشه.
‏- جدی؟ ‏- آره.
تو می‌خوای چی رو کنترل کنی؟
همه‌چی رو این تو.
درد رو نمی‌شه درمان کرد،
ولی دلیل نمی‌شه نتونی کنترلش کنی.
هر وقت لازم شد خاموشش کنی.
خاموشش کنم؟
آره.
همه‌شون یه‌جوری دارن زجر می‌کشن،
ولی کسی رو دیدی گریه کنه؟
‏- نه. ‏- دقیقاً.
چون خاموشش کردن.
دارم یاد می‌گیرم چطور خاموش نگهش دارم.
نزدیک‌ترین چیز به درمانه.
قطعاً اونجا بود.
لابد سرحال و شاد،
چون تصمیم گرفته برگرده خونه؟
راستش فکر کنم آماده‌ست که فراموش کنه.
چرا باید حتماً اون باشه؟
چون اون میزبانشه.
تنها میزبانش.
با اون شروع شده، پس با اون هم می‌مونه.
و این خزعبلات وودویی واقعاً جواب می‌ده؟
همه‌ی راه‌های دیگه رو رفتیم، کامرون.
می‌خوای بفهمی کی باباتو کشته یا نه؟
خب، چطوری کار می‌کنه؟
پیشگو تو دنیای ما زندگی نمی‌کنه.
اون یه مهمونه.
و هر ده سال، سه روز وقت داره بیاد بیرون و تغذیه کنه.
اون پنجره‌ی سه‌روزه فرصت ماست
که ماسک درون رو بزنیم.
پس من اینجا چی کارم؟
ماسک...
با اشک‌های میزبان فعال می‌شه.
اشکه که بهش جون و شعور می‌ده.
پس باید کاری کنی گریه کنه.
چطوری این کارو بکنم؟
یه سال تا برگشتن پیشگو وقت داریم.
هر هفته برمی‌گردی اونجا
و باهاش حرف می‌زنی.
هی! هی!
‏- سلام! ‏- تولدت مبارک.
ممنونم.
کاری می‌کنی بهت اعتماد کنه...
تا دقیقاً بفهمی با چی کوک می‌شه
و با چی می‌شکنه.
دیوید چطوره؟
لازم نبود بذاریش اتاق پدر مادرم.
شرمنده.
دفعه‌ی بعد بهتر عمل می‌کنم.
‏- آخ! ‏- لعنتی. چی شد عزیزم؟
بذار ببینم. ‏- نمی‌دونم، درد داره.
و بعد قسمت سختش می‌رسه.
وایسا. این قسمت سختش نیست؟
نه.
اگه می‌خوای چیزی نشونمون بده،
چشم لازم داره که ببینه.
و تو اونا رو بهش می‌خورونی.
وایسا. هی، هی.
وایسا. ‏- چیه؟
نگفته بودی قراره کسی
بمیره لامصب.
این دیوونگیه. من این کارو نمی‌کنم.
این آدما چی‌کاره‌ی توئن، کامرون؟
از بابات مهم‌ترن؟
نه، مامان.
پس حواستو جمع کن.
وقتی می‌ره تو هزارتو،
یکی باید بیدار باشه تا پیشگو پیداش کنه.
داره کابوس می‌بینه؟
داداش، دیگه نمی‌گیره.
فقط آپنه‌ی خوابه.
اوه، لعنتی.
خیله‌خب.
ولی وقتی رفتی اون تو، نباید...
نباید بذاری چشماتو ببینه.
‏- اگه ببینه چی می‌شه؟ ‏- می‌خوادشون.
و انقدر دنبالت می‌کنه تا ازشون تغذیه کنه.
فهمیدم.
وقتی همه‌ی اینا تموم شه، جسدها بلند می‌شن.
و این یعنی داره به حرفمون گوش می‌ده.
و اون‌وقت فقط باید ماسک رو بزنیم.
بعدش هر چی بخوایم نشونمون می‌ده.
داشتم فکر می‌کردم به دیوید پیام بدیم،
لوکیشنشو بگیریم، مطمئن شیم حالش خوبه.
گوشیمو می‌ندازی برام؟
آره.
دیوید! می‌شه لطفاً باهام حرف بزنی؟!
ما تو اتاق ۱۱۵ایم.
این‌جوری که قاطی کردی
حالمو بهتر نمی‌کنه. خواهش می‌کنم!
عزیزم، حرف دیگه‌ای ندارم.
چرا هنوز قاطی‌ای؟
قاطی نیستم. همه‌چی روبه‌راهه.
چرا، هستی.
کولره کار نمی‌کنه.
تا وقتی قفله کار کنه، ردیفیم.
پنکه رو روشن کن.
عزیزم، تو...
لیش، من خوبم! خب؟ همه‌چی خوبه.
باشه؟ ردیفیم، قول می‌دم.
لعنتی!
آهای!
اوه، لعن... نه!
عشقم؟
یه حشره‌ی گنده‌ی لعنتی تو تخت بود.
می‌شه زیر پتو رو چک کنی؟
یه دقیقه دیگه میام بیرون.
حالت بهتره؟
می‌خوای بیای تو؟
چی کار می‌کنی؟
عزیزم، جدی می‌گم.
شوخیت گرفته؟ دیوید.
دیوید. دیوید.
دیوید!
دی...
میزبان رو پیدا کردم. اشک‌ها مال توئه.
برام پسش آوردی. اشک‌های اون مال توئه.
من تو می‌شم. تو من می‌شی.
اشک‌های اون مال توئه.
دیگه لازم نیست بری.
دنیا مال توئه.
گرفتیش؟
بیا اینجا.
چشم‌ها جور نیستن.
گفتی اشکه رو داری.
‏- داشتم. ‏- نه، نداشتی.
وقتی یه اشک پر از اندوه گیر بیاری، می‌فهمیم.
خب، می‌دونیم که داره گوش می‌ده.
ولی تا اشکه رو نگیریم، ماسک به هیچ دردی نمی‌خوره.
چقدر وقت داریم؟
یه روز، اگه شانس بیاریم.
دیگه چی کار کنم؟ گریه نمی‌کنه لامصب.
چرا، می‌کنه.
دیوید؟
دیوید.
دیوید؟ دیوید، کجایی؟
دیوید، صدامو می‌شنوی؟
لعنتی!
‏- هی. ‏- هی. چی شده؟
دیویدو پیدا کردم، کم. زنده‌ست.
آخه چطو...
به پلیس زنگ زدی؟ ‏- نه. باید برم.
ولی اگه ازم خبری نشد، زنگ بزن پلیس.
رایلی، رایلی، نه. رایلی، کدوم گوری هستی؟
رایلی! الو؟
گولشو خورد.
نه!
رایلی.
کم! کم!
چی؟
چی شده، مامان؟
جواب نداد.
چطور؟
چی کار کنیم، مامان؟
هنوز دیر نشده، نه؟
باید دوباره تغذیه‌ش کنیم.
مامان، کس دیگه‌ای نیست. همه رو...
کامرون!
باید دوباره تغذیه‌ش کنیم.
خیله‌خب.
باشه. می‌رم یکی رو پیدا می‌کنم.
هی، کلیدامو جا گذاشتم.
مامان؟
مامان، تویی؟
مامان.
مامان، مامان، می‌تونم یکی رو پیدا کنم.
قول می‌دم. فقط بگو باید چی کار کنم.
فقط من و توییم، کامرون.
یکی از ما باید خوراکش بشه.
اونی که می‌مونه، بصیرت رو داره.
هنوز دیر نشده، مامان. هنوز وقت داریم.
هنوز وقت داریم.
مامان.
از کجا می‌دونی جفتمونو نمی‌بره؟
نمی‌بره.
مامان.
مامان، این‌جوری ولم نکن، تو رو خدا!
مامان!
هی!
رایلی!
من این توام! رایلی!
کسی نیست؟!
من این توام!
رایلی!
کسی نیست؟! هی!
رایلی!
من این توام!
هی!
من این توام!
این دیگه چه کوفتی بود؟
رایلی، متأسفم.
هی، هی، هی، هی.
آروم باش. ‏- من چرا اینجام، کم؟
باهام چی کار کردی؟
مامانم این بلا رو سرت آورد، رایلی.
از وقتی برگشتی داشت تعقیبت می‌کرد.
چی؟
چرا؟ ‏- وحشت‌های شبانه‌ت، رایلی.
ازشون خبر داشت.
می‌دونست اتفاقی که واسه
پدر مادرت افتاد یه قتل‌وخودکشی ساده نبوده.
یه چیزی داشت از وجودت
می‌زد بیرون، اونم می‌خواستش. ‏- چیو؟
‏- نمی‌دونم. ‏- کامرون!
به خدا نمی‌دونم، رایلی.
یه چیزی که باهاش ارتباط گرفته بود.
تغذیه‌ش می‌کنی و هر چی بخوای ببینی نشونت می‌ده.
گذشته، حال، آینده.
قادر مطلقه.
اسمشو گذاشته پیشگو.
وایسا.
تو می‌دونستی دیوید و ایلیش قراره...
می‌دونستی و گذاشتی جلوی چشمم اتفاق بیفته!
‏- مجبور بودم. ‏- نه، نبودی!
می‌خواستم ببینم کی بابامو کشته، رایلی.
مجبور بودم.
و بعدش چی؟
می‌خواستی همین‌جوری بری؟ ‏- نه.
نه.
مامان؟
می‌خوای بیارمش اینجا؟
نمی‌تونه اون کیسه‌ها رو انکار کنه.
نمی‌تونم، مامان.
پس دعا کن اون جسدها
قبل از این‌که بتونی، نیفتن.
اگه بیفتن چی می‌شه، مامان؟
اون‌وقت دیگه گوش نمی‌ده،
و باید یکی دیگه رو واسه تغذیه‌ش پیدا کنی.
اون کس دیگه‌ای رو نداره.
چرا، داره.
قرار نبود این‌جوری بشه.
قرار بود بصیرت رو به دست بیارم.
قرار بود نجاتت بدم.
قرار بود این کثافتو بذاریم پشت سرمون.
به خدا قسم.
از چی نجاتم بدی؟
از هزارتو، رایلی.
حق با تو بود.
یه الگوئه.
تو میزبانی.
پیشگو از تو استفاده می‌کنه تا از دنیای خودش بیاد تو دنیای ما.
ولی می‌تونم کمکت کنم.
می‌تونم کمکت کنم...
اگه تو هم کمکم کنی.
خواهش می‌کنم.
رایلی، خواهش می‌کنم.
چطوری خلاص شم؟
تو خونه یه ماسکه که مامانمو به اون وصل می‌کنه.
بشکنیش، دیگه وحشت شبانه نداری.
می‌تونم نشونت بدم.
هی. وا... وایسا. چی... چی کار می‌کنی؟
رایلی، بابت دیوید و ایلیش متأسفم.
جدی می‌گم.
خودت ازشون عذرخواهی کن.
رایلی، چی کار می‌کنی؟
رایلی. رایلی، درو باز کن!
رایلی؟
رایلی!
رایلی، بیدار شو!
رایلی!
ماسکه!
کجایی؟
مامان؟
‏- دیوید؟ ‏- گریه نکن.
‏- دیوید. ‏- گریه نکن.
گریه نکن. ‏- دیوید، دیوید، دیوید.
‏- گریه نکن. ‏- خیلی متأسفم.
قول می‌دم از اینجا نجاتت بدم.
ما... ماسکو می‌شکنم و...
نشکنش.
چی؟ ‏- ازش استفاده کن.
بفهم ازت چی می‌خواد، بعد ازش بگیرش.
از کجا می‌دونی؟
فکر کردی من چطوری اومدم این تو، رایلی؟
من دیگه بخشی از اونم.
حالا هر چی که هست.
ولی بخشی از تو هم هستم.
می‌تونی نجاتمون بدی، رایلی.
می‌تونی آزادمون کنی. می‌تونی همه رو آزاد کنی.
همه رو.
مامان!
مامان! مامان!
اوه!
رایلی!
این چی بود؟!
مامان!
رایلی!
یه غریبه بود.
چرا؟
چرا باید حتماً یه بچه باشه؟
چون اشک لازم داره.
یه بچه بردار. مهم نیست کی.
پدر و مادرشو خوراک پیشگو می‌کنیم.
و بچه‌هه گریه می‌کنه،
حتی وقتی که دیگه بچه نیست.
‏- بالاخره ولش می‌کنه؟ ‏- نه.
ولی اون چی‌کاره‌ی توئه؟
اگه برای همیشه بیاریمش اینجا،
قدرتِ بصیرت ارزششو داره.
اوه لعنتی! نه!
نه! نه!
بیدار شو! بیدار شو!
چیزی نیست. چیزی نیست.
از اینجا نجاتت می‌دم.
اون کجاست؟!
چی کار کردی؟! ‏- اون رفته!
تموم شد.
به کامرون بگو متأسفم.
می‌دونم اشکامو لازم داری، ولی تو تنها چیزی هستی که مونده.
و من هیچ‌وقت واسه تو گریه نمی‌کنم.
همه‌چی رو نشونت داد، نه؟
محشر بود، نه؟
من فقط یه بچه بودم.
اونم بچه بود.
اون یه بی‌عرضه‌ست،
درست عین بابای لعنتیش.
اون نابودت کرد.
منو نابود کرد.
خفه شو، هرزه.
رایلی، گوش کن.
رایلی، بابامو دیدی؟
چی دیدی؟ خواهش می‌کنم.
رایلی، فقط بگو چی می‌بینی.
رایلی، همه‌ی اینا هیچ ارزشی نداره
اگه ندونم چه بلایی سرش اومده.
خواهش می‌کنم، رایلی. فقط بگو چی می‌بینی.
رایلی، خواهش می‌کنم!
بگو، رایلی، خواهش می‌کنم.
خواهش می‌کنم! باید بدونم کار کی بود!
رایلی!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.