دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
هیچ‌وقت نفهمیدم چرا آریل اقیانوس رو با یه شاهزاده‌ی بی‌مزه عوض کرد.
عاشق آب بودنم.
یا حداقل قبلاً بودم.
من چاقم.
تپل یا درشت‌اندام نیستم. غول‌پیکرم.
جا می‌گیرم.
زلزله داره میاد! راه باز کنین!
واسه زلزله راه باز کنین!
یه ماه کامل دور از مدرسه.
آره، قراره خیلی بد بگذره.
نمی‌دونم چطور دووم بیارم.
اینم دلایلی که واقعاً دلم واسه مدرسه تنگ می‌شه.
شماره‌ی یک. جای خیلی فراگیریه.
خیکی، امروز روزشه!
خیکی!
مارسلو دم در مدرسه با فیلیپه لب گرفت.
فیلیپه بریتو یا فیلیپه شکم‌گنده؟
دلیل شماره‌ی دو.
اینجا حس می‌کنم خیلی قدرمو می‌دونن و دوستم دارن.
بیا خیکی. تو تیم منی.
با دوتا توپ نمی‌شه بازی کرد.
بذارینش تو دروازه.
دلیل شماره‌ی سه.
جای عالی‌ایه واسه آروم کردن اضطرابم.
داداش، همینم نمی‌تونی؟
چه جای آرمانی و فوق‌العاده‌ایه، نه؟
چاق بودن اینجا اصلاً مشکلی نیست.
کل تعطیلات تابستون دور از این جا.
بالاخره یه‌کم تنها می‌مونم بدون اینکه کسی گیر بده.
و از همه بهتر، اصلاً لازم نیست از خونه بیرون برم.
تمام این مدت اینجا
می‌تونم هر کاری بخوام بکنم.
بازی کنم، مانگا بخونم، بعدازظهرها چرت بزنم،
و از چیزی که هنر هفتم عرضه می‌کنه لذت ببرم.
‏«راهِ من به قلب تو می‌رسد.»
افتضاح به نظر می‌رسه.
عاشقشم.
کاش زندگی یه کمدی رمانتیک بود.
عینکتو برمی‌داری و یهو جذاب می‌شی.
تو زندگی واقعی، همچین پسری عمراً عاشق پسری مثل من بشه.
عزیزم.
بله.
استخر عالیه. مطمئنی نمی‌خوای بیای؟
‏- نه، دارم یه چیزی می‌بینم. ‏- چرا نمی‌خوای بیای؟
می‌دونی که از استخر متنفرم.
‏- «از استخر متنفرم.» ‏- بس کن مامان.
‏- منم قلقلکت می‌دم! ‏- بس کن. مدرسه تعطیله.
اگه قراره تو اتاقت حبس بشی...
خدایا! لااقل این ریخت‌وپاش رو جمع کن، باشه؟
‏- اون پسره الان می‌رسه. ‏- کدوم پسر؟
‏- سلام. چطوری؟ ‏- کدوم پسر، مامان؟
ته دریا یه خرچنگ دیدم
که تمام روز با یه ساردین حرف می‌زد
ته دریا جشن‌های بزرگی هست
و یه اختاپوس که واسه همه آشپزی می‌کنه
تادا!
دلفین می‌رقصه و رو زمین ضرب می‌گیره
ماهی مرکب مثل فرفره می‌چرخه
صدف‌ها دست می‌زنن
تکون بخور، تکون بخور، حلزون
خرچنگ‌ها با قاشقک همخوانی می‌کنن
دریا، دریا، دریا، می‌خوام برم ته دریا
کجا می‌خوام برم؟ دریا، دریا، می‌خوام برم ته...
‏- چی؟ اون قراره اینجا بمونه؟ ‏- بهت گفته بودم، نه؟
‏- ساندرا می‌ره سفر. ‏- راستش یه همایشه.
‏- بهم نگفتی.
‏- قسم می‌خورم گفتم. ‏- حتی ازم نپرسیدی.
‏- شکر؟ ‏- تلخ می‌خورم.
نمی‌تونه پیش خواهرم بمونه. یه مشکلی پیش اومد.
فقط ۱۵ روزه.
پونزده روز؟ واقعاً ۱۵ روز می‌مونه؟
‏- گفتم گند می‌زنه. ‏- کایو لوئیس!
ببخشید. اصلاً نمی‌دونم چی بگم.
واقعاً متأسفم.
بیا. باید حرف بزنیم.
به خدا قسم. برو.
غر نزن. صداتو بیار پایین.
نمی‌خوام کسی بشنوه.
تقریباً کل تعطیلاتمه.
وقتی رفتیم گرامادو، اون به گلدون‌هامون آب داد.
‏- نمی‌تونم نه بگم. ‏- گلدون‌ها رو کُشت!
‏- زیادی آب داد. ‏- آره!
برات خوبه. با آدمای دیگه وقت می‌گذرونی.
حالا دیگه واقعاً تو اتاقم می‌مونم.
‏۱۶ سالشه. نمی‌تونه تنها خونه بمونه؟
تو فقط ۱۶ سالته!
‏- دفعه‌ی قبل که تنهات گذاشتم... ‏- جبرانش کردم دیگه.
‏- انصاف نیست منو با اون بذاری اینجا. ‏- موافقم.
منم فکر نمی‌کنم بهترین گزینه برات باشه.
‏- فیلیپه یه‌جورایی... ‏- مامان.
چیه عزیزم؟ اصلاً سعی نمی‌کنه پنهانش کنه.
ولی بهترین کاری بود که می‌تونستم.
‏- و شما دوستین. ‏- بودیم.
خیلی وقته حرف نزدیم. ازم متنفره.
من ازش متنفرم. نمی‌بینی چجوریه؟
تو آسانسور محلم نمی‌ذاره.
صبح بخیر.
موش باشگاهه.
یه پسر دگرجنس‌گراست که چیزای دگرجنس‌گرایانه دوست داره.
بازی تیراندازی، کتاب فانتزی. مامان، فوتبال دوست داره.
گل!
‏- بدترین نوع پسر دگرجنس‌گرا. ‏- نوع خوبشم هست؟
بعد از خنجر زدن از پشت، بامزه‌بازی درنیار.
فیلیپه، می‌فهمم. می‌فهمم که خوشت نمیاد، ولی...
تو اینجا می‌مونی! تمام.
‏- واسه این ادا اطوارها بزرگ شدی. ‏- حالا بزرگ شدم؟
چمدون‌ها تو ماشینه. الانم دیرمون شده.
‏- باید زود بریم، وگرنه... ‏- آره.
مشکلی هست؟
‏- نه، همه‌چی خوبه. ‏- نه.
‏- بریم؟ ‏- بریم.
‏- با بابات خداحافظی کن. ‏- خداحافظ.
‏- خداحافظ پسرم. ‏- خوب باش، باشه؟
‏- خوب باش. ‏- بیا بریم.
اتاقتو تمیز کن. تخت کشویی رو بنداز.
خودت دعوتش کردی. اتاق خودتو مرتب کن. تو اتاق من نمی‌مونه.
‏- وای خدا! ‏- من رو کاناپه می‌خوابم.
‏- ببخشید. ‏- بذار رد شم.
‏- برو دیگه!
ممنون عزیزم.
هی.
رمز وای‌فای چیه؟
مریل‌استریپ۱۹۷۹ه. سالِ اولین اسکارش.
چطوری می‌نویسیش؟
روز ۱
اولیویا، واقعاً باید باهات حرف بزنم.
کِی می‌تونی منو ببینی؟
حتماً فیلیپه. چه ساعتی می‌تونی...
مامانم یه پسر آورده خونه.
‏- عصر بخیر فیلیپه. ‏- عصر بخیر.
ببخشید. نتونستم تا جلسه‌ی بعدی صبر کنم.
مادرت حق داره با کسی قرار بذاره.
درباره‌ش حرف زدیم.
قضیه این نیست. پسرِ همسایه‌ست. ۱۵ روز می‌مونه.
می‌دونی چه حسی داره ۱۵ روز با یه غریبه‌ی کامل تو خونه بمونی؟
چی بدتر از این؟
با بیست سال روان‌شناسی، می‌تونم مطمئنت کنم بدترش هم هست.
دووم نمیارم. اگه مُردم، تقصیر توئه.
تو نمی‌میری.
و باید بیشتر درباره‌ی مرزها یاد بگیری.
هفته‌ی بعد درباره‌ش حرف می‌زنیم، باشه؟
من بدترین زندگی دنیا رو دارم.
جسد شبیه پنیر سوییسی شده بود.
‏- با یه هیولا طرفیم. ‏- همین‌طوره.
واسه همین برات یه شریک تعیین می‌کنم.
شریک؟ ببخشید رئیس. من تنها بهتر کار می‌کنم.
درسته.
معلومه که کندم می‌کنه. فکر افتضاحیه.
‏- یعنی چی؟ ‏- دقیقاً همون که فکر می‌کنی.
بسه. شما دوتا چاره‌ای ندارین.
از این به بعد...
بیا.
‏- باشه. ‏- پشت سرتم.
اون یکی رو بگیر.
‏- اونجا می‌بینمت. ‏- یکی گرفتم.
چیزی لازم داری؟
می‌شه بازیتو تموم کنی؟ سریالم لگ می‌زنه.
نه، بابام نیست.
یه بازی آنلاینه. نمی‌تونم مکث کنم.
سریال می‌تونه صبر کنه.
احمق نباش رفیق. تنها نرو اون بالا. دارم میام.
‏- بیا دیگه! ‏- وایسا داداش!
دارم میام. نرو اون بالا!
شب بخیر.
روز ۲
‏...و دنبالت می‌دوید.
‏- این آهنگ بلند چیه؟ ‏- عالیه. کایو سلیقه داره.
صبح بخیر.
بهترین پسر دنیا
مامان.
‏- حوله‌ی منو دیدی؟ ‏- کایو یکی خواست بره استخر.
و تو هم حتماً باید... مامان!
سلام فرانسیسکو.
باشه، الان میام پایین. ممنون.
حتماً باید مالِ من می‌بود؟ جدی؟
فقط یه حوله‌ست. خواست، منم دادم.
‏- می‌شه بسته رو بگیری؟ دستم کثیفه. ‏- مامان!
خواهش می‌کنم.
سلام فیلیپه.
همین‌جا.
بفرما. فقط اینجا رو امضا کن.
این یکی مالِ کایوئه.
‏- کنار استخره. ‏- نمی‌تونی خودت ببری براش؟
‏- نمی‌تونم پستمو ترک کنم. خطرناکه. ‏- نه.
خطرناک‌تر از رفتن به جایی که ازش متنفرم و حرف زدن با آدمایی که تحملشون نمی‌کنم نیست.
‏- اون آدم مسلحه؟ ‏- نه.
پس خطرناک نیست.
خیلی روی مخه. دو هفته از این کوفت.
غذا سفارش دادم که مجبور نشم برم بالا.
ناهارت رسید.
ممنون.
آخرش گندالف می‌میره.
یاران حلقه
‏- چرا این کارو کردی؟ ‏- خب، من که خیلی روی مخم.
داری عوضی‌بازی درمیاری. من که کاریت نکردم.
تقصیر من نیست که یه فیلم بیست‌ساله رو ندیدی.
عوضیِ چاقِ روی‌مخ.
آشغال.
این مالِ منه.
فکر می‌کنی به انتخاب خودم اینجام؟ اگه می‌شد می‌رفتم.
لااقل سرِ این یکی توافق داریم.
ولش کن!
تو این گرما استخر بسته‌ست؟
کایو، می‌فهمی جریمه‌ش چقدر می‌شه؟
تقصیر من نیست.
چرا، هست. پولشو که تو نمی‌دی.
وقتی بابات بفهمه کارت تمومه.
اون رنگ ارزون نیست، فیلیپه!
همه‌ش به‌خاطر اینه که نتونستی نه بگی.
بسه. دیگه بچه نیستی.
چطور تقصیر منه آخه، رفیق؟
رفیق؟
من یکی از دوستای لزبینت نیستم. مادرتم.
و صورتتو بشور. خداحافظ، قطع می‌کنم.
شما دوتا می‌رین مغازه.
عمراً.
‏- چرا. ‏- من نمی‌رم.
برو دوش بگیر!
‏- خواهش می‌کنم! ‏- می‌شه یه حوله قرض بگیرم؟
‏- نه، نمی‌شه! ‏- بس کن. فقط بس کن!
البته عزیزم. برات میارم.
تو اول برو. بیا، بذار دوش بگیره.
‏- مامان! ‏- بیا دیگه!
بفرما.
تخم‌مرغ، ماکارونی، ماست کم‌چرب، پنیر خامه‌ای کم‌چرب.
همه‌چی کم‌چرب.
اینجوری زودتر تموم می‌شه.
روز ۳
خیکی داره کل مغازه رو می‌خره.
همه‌ی این‌ها واسه خودته، خیکی؟
جدی؟
وایسا، طرف واسه حفظ این هیکل کالری لازم داره.
آروم باش رفیق.
فقط با غذای فراوری‌شده مدارا کن، شکم‌گنده.
آره، من چاقم. غول‌پیکرم!
ولی اون دماغ گنده‌ی تو کل اکسیژن دنیا رو می‌مکه.
و تو عملاً به اندازه‌ی یه بچه‌ای.
آروم باش رفیق! گوش کن.
فقط با غذای فراوری‌شده مدارا کن، شکم‌گنده.
فراوری‌شده؟ صورتتو فراوری می‌کنم.
آروم باش رفیق! گوش کن.
فقط با غذای فراوری‌شده مدارا کن.
‏- پسش بده. ‏- ببینیم.
چی نوشته؟
‏- هی! ‏- پسش بده.
مگه دنبال کاندوم سایز خیلی‌کوچیک نبودی؟ راهروی بعدیه.
بریم ژورژه.
می‌بینمت... شکم‌گنده.
عوضی‌ها.
سوپرمارکت مورایس
‏- اون عوضی‌ها کی بودن؟ ‏- هیچ‌کس.
نباید دخالت می‌کردی.
ببخشید.
این چیزا اذیتم می‌کنه.
عادت کردم.
کمک لازم ندارم.
این‌ها رو می‌تونی بذاری تو اون کابینت اول.
خب؟ نظرت چیه؟ خوب شدم؟
داری می‌ری بیرون؟
با یه معمار قرار دارم که نویسنده و خلبان آماتور هم هست.
هر مردی بعد از پنجاه‌سالگی بحران هویت می‌گیره.
امشب شب غذای چینیه.
واسه خودت و کایو سفارش بده. نمی‌تونم این فرصتو از دست بدم که...
اون جمله رو تموم نکن.
‏...یه لیوان شراب بخورم. یه‌کم شراب.
حتی نمی‌ذاره حرفمو تموم کنم.
این تو لیست نبود.
هفته‌ی خوبی نداشتم و تو هم کمکی نمی‌کنی.
عالی شدی، ریتا.
مامان من باید ازت یاد بگیره.
اوه، چه لطفی. ممنون از تعریفت.
خداحافظ عشقم.
خیله‌خب. خوش بگذره، باشه؟
‏- کلی شراب بخور. ‏- یعنی واقعاً شراب؟
‏- مامان! وای خدا، چندشه! ‏- یه بوس بده.
‏- دوستت دارم. ‏- باشه.
چه بامزه.
اسنپم رسید. بعداً بگو مامان‌بزرگ چی گفت.
‏- دوستت دارم. ‏- دوستت دارم.
وای، پسر.
خب، اون یکی رو هم می‌تونی بذاری اون زیر. من فقط...
همه‌چی هست؟
آره. بوش عالیه.
بریم بخوریم.
با فقط دو ساعت مانده تا اینکه اَشلی پا به جایگاه بگذارد،
رؤیا شاید حالا دارد به کابوس تبدیل می‌شود.
تغییرات لباس افتضاح شده. این روز بزرگ منه.
همه‌چی باید بی‌نقص باشه.
وقت دارد تمام می‌شود.
مهمان‌ها برای رویداد سال از راه می‌رسند.
مگه قرار نبود به مامان‌بزرگت زنگ بزنی؟
مامان‌بزرگم مُرده.
مامانت گفت قراره بهش زنگ بزنی.
‏- که بهت بگه... ‏- نه.
بعد از مرگش فهمیدیم پیام‌های تو فال‌کوکی‌ها
شبیه چیزاییه که اون می‌گفت.
مثلاً... «جوری به بقیه عشق بورز که انگار فردایی نیست.»
‏- مثل جمله‌ی انگیزشی روز. ‏- آره.
شوخی می‌کنیم که این اونه که می‌خواد باهامون حرف بزنه.
امروز چی برای گفتن داره؟
ببینیم.
‏«هیچ کوهی آن‌قدر بزرگ نیست که جلوی خورشید را بگیرد.»
یه‌کم چاق‌ستیزانه‌ست.
‏«توهین، بازتابِ خودِ توهین‌کننده است.»
اینو به کسی بگو که بهش توهین شده.
اون پسرا رو می‌گم...
تو سوپرمارکت.
بله.
قبلاً هم از این چیزا کشیدم.
چی؟
غیرممکنه. پسری با قیافه‌ی تو؟
اصلاً خبر نداری.
به این زودی برگشتی مامان؟
باورت می‌شه قالم گذاشت؟
خوشمزه به نظر میاد.
یه‌کم رول بهاری مونده.
بد شد مامان.
لااقل تونستم شرابمو بخورم.
تو،
به‌عنوان یه پسر دگرجنس‌گرا،
وقتی با دخترا قرار می‌ذاری،
فقط حداقل کارو بکن، پسر.
حداقل کارو بکن و سرِ قرار حاضر شو.
چشم.
ببخشید.
یه بوس به مامانی بده. دیر نخواب، باشه؟
فردا هردوتون میاین سازمان مردم‌نهاد.
عاشقش می‌شی. عاشقش می‌شی.
می‌تونی نقاشی بکشی، کلاس هنر بری، می‌دونی؟
کلاس رقص بری.
می‌تونی بدنتو تکون بدی.
یه‌کم ورزش کنی. درسته فیلیپه؟
شب بخیر.
‏- اجازه هست؟ ‏- آره.
‏- شب بخیر. ‏- شب بخیر.
خیله‌خب بچه‌ها.
چپ.
روز ۴
پاهاتونو جمع کنین.
یک، دو، سه.
و یه قدم عقب. آفرین!
به پهلو.
اون کمر رو بچرخونین!
عالیه آقای زه.
آفرین!
آخ!
خیلی خوب می‌رقصی.
اونقدرام سخت نیست.
آفرین!
بیا با فیلیپه برقص. خوب می‌رقصه.
ادامه بدیم.
پنج، شش، هفت، و...
‏- بیا. ‏- چشمت به اون باشه، خانم مارتینیا.
آفرین!
یه قدم عقب.
دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت...
پای چپ جلو. راست به پهلو.
یک، دو، سه، شش، هفت، هشت.
وایسا. یه قدم جلو.
یک، دو، سه. لبخند بزنین!
تقریباً رسیدیم. دستاتونو باز کنین.
نفس بکشین.
فکر کنم دارم دستم میاد.
آفرین!
بریم؟
یک، دو، سه.
‏- تو یه لُپِ گنده‌ای! ‏- یه لُپِ ژله‌ای.
ببین، نازک‌نارنجیه.
‏- الان گریه‌ش می‌گیره! ‏- گریه کن، بچه‌ننه!
برو پیش مامانی گریه کن. عین نهنگِ به‌گِل‌نشسته‌ای.
‏- حتماً از دور می‌بیندت. ‏- چقدر زشتی.
‏- اینجا چه خبره؟ ‏- هیچی.
گمشین!
‏- برو! ‏- همین حالا! برو!
خوبی؟
نگران نباش. من اینجام.
ممنون.
خیلی خوب نقاشی می‌کشی.
هفته‌ی پیش تو کلاس خانم ریتا کشیدمش.
خوب می‌شناسمش.
معلم فوق‌العاده‌ایه.
دیوونه‌ست. واسه همین دوستش دارم.
موافقم. ولی بهش نگو.
اون عوضی‌ها همیشه سربه‌سرت می‌ذارن.
بهترین کاری که می‌تونی بکنی اینه که...
نمی‌دونم، ازشون دور بمون. کاری بکن که خوشحالت کنه.
می‌تونی نقاشی بکشی.
این بدترین نصیحت دنیاست. فرار کردن هیچی رو حل نمی‌کنه.
ولی نصیحتِ زندگیِ واقعیه.
مطمئنم بتمن فرار نمی‌کرد.
به حرفش گوش نده. بتمن میلیاردره، باشه؟
با من بیا. یه نصیحتِ واقعی بهت می‌دم.
وایسین بچه‌ها.
درسی که می‌خوای بهش بدی اینه که چطور سریع‌تر ببازه؟
‏- من یه هدف متحرکم. ‏- آروم باش. هواتو دارم.
یالا!
می‌گیرمت!
برو عقب. همین‌جا بمون.
یالا!
برو عقب!
‏- برو! ‏- برو!
بگیرش!
‏- برو! ‏- برو!
آخ!
‏- ایکس‌ال! ‏- تو هم مسخره‌م می‌کنی؟
ایکس‌ال یعنی «عالی». آنلاین اینجوری پیروزی رو جشن می‌گیریم.
بریم قبل از اینکه بهزیستی سر برسه.
‏- من رفتم مامان. ‏- خداحافظ عشقم.
‏- دوستت دارم. ‏- دوستت دارم.
‏- خداحافظ آنجلا. ‏- خداحافظ ریتا.
خداحافظ.
هی، وایسین!
اینو واسه هردوتون کشیدم.
مرسی دودو.
عالیه!
تا ابد نگهش می‌دارم، باشه؟
خداحافظ دودو.
‏- مرسی. ‏- خداحافظ.
فرهای منو درست کشیده.
طفلک! درد داره.
مشکل خودشه! خیلی روی مخه!
باید یه تخت راحت بهش بدی. امروز خیلی خوب بود.
پس حالا کتک زدن یه بچه خوبه؟
اگه اینطوره، می‌رم با جوکر هم‌اتاق می‌شم.
خفه شو!
من که چیزی نگفتم.
ببخشید، حواسم پرت شد.
می‌خوای تو اتاق من بخوابی؟
‏- چون من... ‏- آره.
‏- می‌دونم این کاناپه افتضاحه. ‏- دوست دارم.
کاری که امروز واسه بچه‌ها کردی خوب بود.
اون بچه‌های احمق یه درس لازم داشتن.
زدن اون بچه با توپ بهترین لحظه‌ی دودو بود.
بله.
ولی حتماً سخته که تو اون سن هیچ دوستی نداشته باشی.
چرا اونجوری غیبت زد، فیلیپه؟
نزد.
راستش، دیگه ندیدنم داره سخت‌تر می‌شه، نه؟
یهو دیگه نیومدی استخر.
یادمه به‌خاطرش خیلی ناراحت شدم.
بعد بزرگ شدی و خیلی ساکت شدی.
نمی‌دونستم خجالتی‌ای یا فقط عوضی.
ولی وقتی اومدم اینجا، همه‌چی جور شد.
تو عوضی‌ای.
بامزه‌ست، چون منم همینو فکر می‌کردم، کایو.
ولی حالا می‌گم فقط... پنجاه درصد عوضی‌ای.
مگه رو سقف ستاره نبود؟
هنوز هستن.
فقط با گذشت زمان رنگ می‌بازن.
منم از مامانم ستاره خواستم، ولی گفت دیوارها رو خراب می‌کنه.
کندنشون دردسر داره.
آره، می‌دونم.
هنوز اون برچسب‌ها رو پنجره‌مه.
برچسب‌های مولان؟
قضاوتم نکن. عاشقش بودم.
تقریباً تنها چیزایین که مامانم گذاشت نگه دارم.
درباره‌ی دکور یه‌جوریه.
حرف زدن با کایو غیرممکنه. اصلاً جواب نمی‌ده.
ولی همین الان گفتی تمام شب حرف زدین.
آره. می‌دونی، امروز صبح...
فیلیپه، آهنگ جدید گاگا رو شنیدی؟
معلومه که شنیدم، کایو.
وقتی بزرگ‌ترین هنرمند تاریخ زمین یه آهنگ می‌ده،
همون لحظه گوش می‌دی.
تا فردا بی‌وقفه گوش می‌دی.
لیدی گاگا یه خواننده‌ی خیلی معروفه.
می‌دونم لیدی گاگا کیه.
ببخشید، نمی‌دونم نسل‌های قدیمی‌تر چه آهنگی گوش می‌دن.
‏«نسل‌های قدیمی‌تر»؟ فکر می‌کنی چند سالمه؟
می‌شه برگردیم سر درمان؟
واضحه که لیدی گاگا برات خیلی مهمه.
کایو متوجه شد و مطرحش کرد.
آره، ولی شب راحت‌تره.
جدی؟
چرا؟
چون بهم نگاه نمی‌کنه.
یه تکلیف برات دارم.
تو روز با کایو یه گفت‌وگو شروع کن.
تکلیف، اولیویا؟ تعطیلاتمه‌ها، یادته؟
‏- سلام. ‏- سلام فیلیپه. امروز کمکی می‌خوای؟
‏- نه. فقط دارم نگاه می‌کنم. ‏- عالیه.
این یکی رو برمی‌دارم.
‏- فقط همون؟ ‏- آره.
‏- واسه خودته یا کادوئه؟ ‏- کادوئه. چند می‌شه؟
پونزده.
‏- تمام. ‏- خیلی ممنون.
فکر کنم خوشش بیاد.
‏- سلام آقای فرانسیسکو. ‏- اینو خوندم. خوشت میاد.
واسه من نیست. کادوئه.
اگه خواستی کتاب فانتزی یا علمی‌تخیلی دیگه‌ای پیشنهاد بدم...
ممنون.
امروز کایو رو دیدین؟
کایو قبل‌تر اومد پایین. از اون طرف رفت.
ممنون.
هی.
روز ۵
چی می‌خونی؟
واسه من نیست. برای تو گرفتمش.
کادوئه. فکر نکنی عجیبم.
از جلوی یه کتاب‌فروشی دست‌دوم رد شدم و خیلی ارزون بود.
‏- مجبور شدم بخرمش. ‏- عاشقشم.
ولی دانستن اینکه گندالف می‌میره حالو می‌گیره، نه؟
ببخشید که لوش دادم.
فردا می‌رم سینما. تو هم هستی؟
‏- باید برنامه‌مو چک کنم. ‏- برنامه؟ تو تعطیلات؟
بله.
باشه.
باحاله.
هستم.
برنامه‌ت چی شد؟
منشی‌ام برنامه‌مو خالی می‌کنه.
عالیه! بکا عاشق آشنایی با تو می‌شه.
بکا؟ معلومه که کایو تنهایی منو سینما دعوت نمی‌کنه.
چی فکر کرده بودم؟ حتماً باید یه دختر وسط باشه.
حتی اسمش، بکا.
شرط می‌بندم فکر می‌کنه چیرلیدر دبیرستان‌های آمریکاییه.
عشقِ دبیرستانی
خفه شو بکا.
عاشق بکا می‌شی. بهترین آدم دنیاست.
‏- هیچ حرفی واسه گفتن نداریم. ‏- آروم باش.
ایناهاش.
یه لحظه!
وایسا، این بکاست؟
خیلی خوشحالم اومدی. دیگه طاقت نداشتم برم.
استعفا می‌دم!
شوخی کردم. فردا برمی‌گردم.
این بکاست.
‏- از آشناییت خوشحالم. ‏- همچنین. من فیلیپه‌ام.
فیلیپه‌ی افسانه‌ای. همه‌ش از تو حرف می‌زنه.
بالاخره یه‌کم وقت واسه من داری.
می‌دونی، بعضیا دانشگاه شروع می‌کنن،
کار پیدا می‌کنن، دوست‌دختر می‌گیرن و دوستاشونو یادشون می‌ره.
اوه، شروع شد.
‏- بلیت‌ها رو گرفتی؟ ‏- آره.
خداحافظ.
حالا بگو ببینم.
چطوری با این پسر زیر یه سقف دووم میاری؟
مثل اینه که انگشت پات به جایی بخوره، عصب‌کشی کنی،
یا سنگ کلیه دفع کنی.
ازش خوشم اومد.
روز ۶
آخری محشره. اون یکی مزخرفه.
ما اینجاییم؟
خیلی بهتر از دومیه.
هیولایی که از تو پرده می‌اومد بیرون از کل اون فیلم بهتر بود.
از اون خوشت اومد؟
کایو بلد نیست زیباییِ یه سرِ منفجرشده رو درک کنه.
بهترین صحنه‌های فیلم ترسناک.
‏- باشه. ‏- صحنه‌ی تیرک تو «موروثی».
عاشقشم!
‏- صحنه‌ی اول «جیغ» یک. ‏- آره!
و صحنه‌ی جشن فارغ‌التحصیلی تو...
‏- کری! ‏- کری!
به‌خاطر اون فیلم از رفتن به مهمونی وحشت دارم.
حس می‌کنم یکی قراره یه سطل خون خوک روم خالی کنه.
این بهت میاد.
اگه دو سایز بزرگ‌تر بود، نه؟
خب، تو و کایو از قدیم همدیگه رو می‌شناسین؟
کلاس هشتم اومد مدرسه‌ی ما.
همون اول دوست شدیم.
هیچ بچه‌ی همجنس‌گرای دیگه‌ای نبود، می‌دونی؟
یعنی چی همجنس‌گرا؟
غیر از کایو، فکر کنم فقط سه نفر دیگه بودن.
ولی کایو که همجنس‌گرا نیست.
‏- چی؟ مگه معلوم نیست؟ ‏- معلومه که نه. نگاهش کن.
کایو همجنس‌گرا نیست.
کایو فوتبال دوست داره، بازی تیراندازی، اورک.
هفته‌ی پیش اسم شر رو آوردم، نمی‌دونست کیه.
‏- کدوم همجنس‌گرا شر رو نمی‌شناسه؟ ‏- اون کیه؟
نه عزیزم. من نمی‌تونم کمکت کنم.
‏- اگه بود می‌فهمیدم. - مگه همجنس‌گراها نمی‌تونن از این چیزا خوششون بیاد؟
فیلیپه، همجنس‌گراها می‌تونن با دوچرخه تک‌چرخ بزنن یا بانک بزنن.
حتی قاتل زنجیره‌ای همجنس‌گرا هم هست.
باشه، ولی «چهارشنبه‌های موزیکال» چیه؟
چهارشنبه‌ها یه موزیکال می‌بینیم. از اسمش پیداست.
چون بار اولته، تو انتخاب کن.
من نیستم. از موزیکال خوشم نمیاد.
‏- شوکه شدم. ‏- بی‌کلام!
‏- خدایا! ‏- حالم خوب نیست.
مامان، فقط نفس بکش.
گفتن این حرف تو این خونه جرمه.
آدم‌ها که یهو شروع نمی‌کنن به آواز خوندن.
معلومه که می‌کنن.
آواز می‌خونن تا حسشونو بیان کنن.
لازم نیست همه‌چی منطقی باشه.
بی‌خیال. تو نمی‌فهمی.
این یکی.
معلومه که همینو انتخاب کرد.
دخترِ چاقی که عاشق ورزشکارِ محبوبه.
خیلی ظریف بود بچه‌ها. بکا بیشتر از این نمی‌تونست اشتباه کنه.
کدوم همجنس‌گرایی از موزیکال خوشش نمیاد؟
ولی وقتی نقش اول مرد وارد شد،
همه‌چی جور شد.
کایو همجنس‌گراست!
حالا که نگاه می‌کنم، واضحه که کایو همجنس‌گراست.
همه‌ی نشونه‌ها بود. لیدی گاگا، دوج‌بال.
عشقش به مولان.
اون پیژامه‌ی ملوانی.
ببخشید که باز اسمشو آوردم. نمی‌تونم فراموششون کنم.
ببخشید. این مهم‌تره.
‏- ولی سگ من مُرد. ‏- آره، و کایو همجنس‌گراست.
کایو همجنس‌گراست، اولیویا!
هفته‌ی بعد می‌بینمت.
این همه‌چیزو عوض می‌کنه.
روز ۷
داشتم به هم‌اتاقی بودن باهاش عادت می‌کردم. حالا چی؟
چون همجنس‌گراست جور دیگه‌ای باهاش رفتار می‌کنی؟
جوری می‌گی انگار همجنس‌گراستیزم.
اگه مسئله اینه که ازش خوشت میاد...
نه، بس کن. اول اینکه شنیدن حرف زدنت مثل نوجوون‌ها عجیبه.
دوم اینکه من هیچ حسی به کایو ندارم. هیچی. دارم؟
نمی‌دونم. معلومه که نه.
پس همجنس‌گرا بودنش چه فرقی به حالت می‌کنه؟
اگه کایو قبلاً بهت نگفته،
دلیلی داشته.
معلومه که دلیل داره.
دقیقاً می‌دونم چیه.
بهم نگفت همجنس‌گراست چون من...
چون من چاقم.
کایو رو تعقیب مجازی کردم.
تو هفته‌ی گذشته، کایو ۵۷ تا عکس از پسرها لایک کرده.
و وجه اشتراک همه‌شون چیه؟
درسته. همه‌شون لاغرن.
و این ما رو می‌رسونه به این یکی، دنیس.
پسری که ماه پیش بیشترین عکس‌هاشو کایو لایک کرده.
دشمن جدید من.
البته اگه عاشق کایو بودم. که معلومه نیستم.
رژیم سوپ، رژیم تکه‌یخ.
اوزمپیک، جراحی چاقی.
چطور تو دو هفته ۳۰ کیلو کم کنیم؟
باید عوض بشم.
به‌خاطر کایو نیست، به‌خاطر سلامتیمه.
نمی‌تونم اینجوری ادامه بدم.
سریع لاغر شو!
خب، می‌خوای چند کیلو کم کنی؟
‏«چند کیلو» لطف داری.
درسته. این روزها برای موارد شما گزینه‌های زیادی هست.
سریع‌ترینش رو می‌خوام.
سریع‌ترین... گزینه؟
پس بزنیم همه‌شو ببریم!
وای خدا، کایو!
عین روح می‌مونی.
فقط اومدم آب بردارم.
منم، ولی کیک سرِ راه بود.
درسته.
روز ۸
عزیزم، خیلی خسته به نظر می‌رسی.
ریتا، واقعاً می‌تونم دخترها رو دعوت کنم؟
چرا نتونی؟
با هم دوستن. مامان من زیاد خوشش نمیاد از...
لزبین‌اند؟
‏- چه وحشتناک! ‏- لزبین؟
این اصلاً مشکلی نیست.
منم تو دانشگاه نزدیک بود لزبین بشم.
‏- مامان! ‏- چیه؟
‏- یه بوس که آدمو لزبین نمی‌کنه. ‏- کی گفت فقط یه بوس بود؟
جزئیاتشو نگو. وای خدا.
حالا کنجکاو شدم.
بعداً برات می‌گم.
حالا که استخر باز شده حتماً پره.
اگه نظرت عوض شد، بیا اونجا پیشمون، باشه؟
‏- مرسی ریتا. ‏- خداحافظ عزیزم.
جوابو که می‌دونی، باشه؟
چی؟ من که چیزی نگفتم.
ولی قیافه‌ت گفت.
من نمیام.
ولی اگه می‌خواستم، مایوم کجاست؟
باورم نمی‌شه!
چرا که نه؟
‏- الان نه. مامان... ‏- چه حالی می‌ده.
شیرجه!
کثیف بازی می‌کنی.
‏- اونو از کجا آوردی؟ ‏- یه بچه‌ای جا گذاشته بود.
دارم ازش نگه‌داری می‌کنم. اسمش هریه.
‏- پاتر؟ ‏- نه، استایلز.
بچه‌ها، آب عالیه. نمیاین تو؟
بعداً.
تو نمیای تو، ملیسا؟
‏«بعداً» رمز جهانیِ «من نمیام تو»ست.
ترجیح می‌دم نیام.
دوست ندارم جلوی همه بیکینی بپوشم.
ولی تو خیلی خوشگل و لاغری.
یعنی خوشگل و لاغر بودن یعنی حق ندارم اعتمادبه‌نفس نداشته باشم؟
باید جرم باشه.
عزیزم، بیا اینجا.
گفتم که، بعداً.
نه، الان همون «بعداً»ست.
رمزو شکست.
بیا با من از استخر و این هوای خوب لذت ببر.
بیا دیگه.
آره!
هی!
لعنتی، رفیق!
من شدم سرخر.
چقدر سرده!
یادته بچه که بودیم اینجا پری دریایی بازی می‌کردیم؟
نه چندان.
مطمئنی نمی‌خوای بیای تو؟
بعداً.
بچه‌ها، داشتم با مل حرف می‌زدم.
کسی فردا پایه‌ی جشنواره‌ی خرمالو هست؟
‏- تو هستی؟ ‏- آره.
‏- من نمی‌تونم. ‏- چرا؟
از وقتی قضیه‌ی استخر پیش اومد، مامانم نمی‌ذاره شب برم بیرون.
به دربان هم سپرده.
‏- نمی‌تونم. ‏- فکر کنم بتونم درستش کنم.
چطوری؟
اینجا خیلی گرمه پسرم.
با اون دخترها که نمی‌گردی، نه؟
معلومه که نه مامان. می‌رم بخوابم، باشه؟ شب بخیر.
باشه، شب... قطع کرد.
اول مامان تو رو گول می‌زنیم.
روز ۹
بعد حواس مامان منو با یه سریال کره‌ای پرت می‌کنیم.
آقای فرانسیسکو فوتبال آنلاین می‌بینه و همیشه تأخیر داره.
‏- آقای فرانسیسکو. ‏- سلام.
فکر کنم مامانم یه کلید اینجا برام گذاشته.
کلید؟ نه، نذاشت.
‏- گذاشت. ‏- اینجا نیست. اینا مالِ منن.
‏- گل! ‏- اینجا چیزی نیست.
کرنره!
تأخیر لعنتی.
گل!
مگه الان گل نزدن؟
همه آماده‌این؟ بریم!
بیست‌وهفتمین جشنواره‌ی خرمالو
یه لحظه صبر کنین بچه‌ها.
لباست یه‌کم ساده‌ست.
از همون مغازه‌ای که رفتیم گرفتمش.
سایزتو از مامانت پرسیدم.
لازم نیست تشکر کنی. بابت اون کتابه.
بپوشش.
‏- بپوشش. ‏- کمکت می‌کنم.
آره، وایسا.
‏- گرفتی؟ ‏- مرسی.
خیلی بهت میاد.
بریم بترکونیم!
بیا دیگه.
بده من.
‏- من طرفدارشونم. ‏- کیا؟
‏- بس کن ملیسا. مسخره‌ست.
بذار حداقل امیدوار باشم.
به جشنواره‌ی خرمالو خوش آمدید.
برندگان امسال،
آقا و خانم خرمالو، ژوناتان و ژنیفر!
اونجا.
لیکور خرمالو
همه‌شونو گرفتیم!
‏- خرمالو! ‏- خرمالو!
دو بلیت لطفاً.
نوبت منه. تو کلی لیکور خوردی.
‏- من بهترینم. ‏- انصاف نیست.
برنده دوباره بازی می‌کنه.
بردم!
بردم. چقدر خوبم!
وایسا. با من بیا.
کجا می‌ری؟
یالا!
‏- چی شده؟ ‏- دخترخاله‌ی مامانم. نباید منو ببینه.
همین‌جا صبر کنیم.
عاشق استخر توپم.
حیف که بعد از ده‌سالگی عجیب می‌شه.
تنها استخریه که واقعاً توش می‌رم.
کایو، چرا هیچ‌وقت بهم نگفتی همجنس‌گرایی؟
درباره‌ش حرف نمی‌زنم.
فقط با بکا و ملیسا.
ولی منم همجنس‌گرام.
فکر نمی‌کردم داری پنهانش می‌کنی.
ولی چرا؟
مامانم یه‌جوریه...
فکر کنم نه ده سالم بود.
تو یه مهمونیِ ساختمان بودم، کنار استخر.
داشتم می‌رقصیدم.
‏- کارای بچگانه، می‌دونی؟ ‏- آره.
مامانم اومد و همین‌جوری کشیدم برد.
کایو لوئیس! اینجوری قر نده.
چقدر آبروریزی. بیا بریم بالا.
خیلی عصبانی بود. نمی‌فهمیدم چرا.
از اون موقع همیشه بالای سرمه.
واسه همینه که نمی‌ذاره تنها خونه بمونی؟
آره، اونم هست. پارسال پدر و مادرم رفتن سفر.
تنها خونه موندم و بدون گوشی رفتم بیرون.
وقتی برگشتم، بیشتر از صد تماس بی‌پاسخ بود.
مامانم فکر کرده بود فرار کردم یا مُردم.
یا بدتر، با یه پسر رفتم بیرون.
تا حالا به فرار کردن
فکر کردی؟
نه. اونقدر شجاع نیستم.
چطور مگه؟
تو این سن رفتی تو استخر توپ.
این سن چیه بابا.
بریم دخترها رو پیدا کنیم. آخری با یه کشیش ازدواج می‌کنه.
اگه کشیشِ «فلی‌بگ» باشه، خیلی آروم می‌رم.
مرسی عزیزم.
هیس!
درو ببند.
من رو این تخت خیس نمی‌خوابم.
ببخشید.
می‌تونی رو مال من بخوابی. من پایین می‌خوابم.
نه. همین‌جا پیش من بمون.
بمون.
خوبی؟
چه حرکت عوضی‌ای بود، فیلیپه.
با اون سریال کره‌ای حواسمو پرت کردی.
پسرم، خیلی خوشحالم که داری دوست پیدا می‌کنی.
من مامان خیلی باحالی‌ام.
جلوی بیرون رفتنتو نگرفتم، ولی مست برگشتن؟
‏- مجبور شدم به مامان کایو بگم. ‏- نه!
نمی‌تونم همچین چیزی رو از یه مادر دیگه پنهان کنم.
کارت «مامان باحال»تو پس بده.
روز ۱۰
هی غریبه... کجایی؟ کایو!
دیگه هیچ‌وقت مشروب نمی‌خورم.
وای، چه بامزه! اولین باره که اینو می‌گی.
وایسا. به مامانی نگاه کن.
خیلی ضایع‌ست مامان.
دیگه خرمالو هم نمی‌خورم.
کایو رو دیدی؟
صبح زود رفت و چیزی نگفت.
چی شده؟
نمی‌دونم می‌خواد دوستم باشه یا نه.
بی‌خیال! کی دلش نمی‌خواد دوست تو باشه؟
با توجه به وضع فعلی، فکر کنم همه.
فکر کردی درباره‌ش باهاش حرف بزنی؟
خوبه که آدم حرفشو بزنه.
دیوونه‌ای؟ من واسه همین پول درمان می‌دم.
راستش پول درمان رو من می‌دم.
فیلیپه.
فیلیپه، بیدار شو. گندالف!
گندالف زنده‌ست.
دیگه خاکستری نیست. سفیده.
‏- برگشته و خیلی قوی‌تره. ‏- تو غیبت زد.
تمام روز بهت پیام دادم و حتی جواب ندادی.
تقصیر من.
تا بیدار شدم مامانم شروع کرد غر زدن.
رفتم پارک کتاب بخونم. گوشیمو نبردم. همین.
باشه.
‏- همه‌چی خوبه؟ ‏- آره.
فکر کردم از چیزی که نزدیک بود اتفاق بیفته خجالت کشیدی.
چی نزدیک بود اتفاق بیفته؟
هیچی.
هیچی اتفاق نیفتاد.
معلومه که یادمه. دارم سربه‌سرت می‌ذارم.
یه جای باحال دارم که نشونت بدم.
بهم اعتماد داری؟
الان دقیقاً شبیه علاءالدین شدی.
همیشه فکر می‌کردم این شهر خیلی زشته.
بستگی به زاویه‌ی دیدت داره. از اینجا قشنگه.
‏- فیلیپه... ‏- کایو...
بفرما.
داشتم فرار می‌کردم.
نه از تو.
جشنواره خیلی محشر بود.
و حس خیلی خوبی داشتم.
ولی حسی که الان دارم، تا حالا نداشتم.
انگار...
انگار می‌تونم از اول شروع کنم، از صفر.
درست مثل گندالف.
بله.
نمی‌خوای بدونی پشت کوه‌ها چه خبره؟
فکر کنم بزرگراه، نه؟
منظورم استعاری بود.
نه چندان.
کاش جرئت داشتم از شایر بزنم بیرون، می‌دونی؟
که ماجراجویی کنم.
که همه‌ی کارایی که به‌خاطر بقیه کنار گذاشتم بکنم.
که فقط کاری کنم که خودم می‌خوام.
مثلاً چی؟
بشین.
روز ۱۱
خیلی باحال بود، نه؟
مامانم منو می‌کشه.
اگه تو مُرده باشی، من که مُرده‌ترم.
‏- ببین کی اینجاست. ‏- هی!
شما دوتا خالکوبی کردین؟ یه تیکه دنبه‌ست؟ نشونمون بدین.
شرط می‌بندم نوشته «چربی بالا».
‏- ولم کن. ‏- این چیه؟
خالکوبی ست کردین؟
‏- حتماً همینه. ‏- اسم مامانته.
‏- چی؟ ‏- چی گفتی، اوبی؟
‏- دوباره بگو. ‏- خل شدی؟
‏- دیوونه‌ای؟ ‏- خل شدی، شکم‌گنده؟
سوار شو!
بزن بریم!
ببخشید، تا حالا این کارو نکرده بودم.
منم نکرده بودم.
آه، چه حال خوبی دارم، بوسه‌ی کایو معرکه‌ست
آه، نمی‌دونم خوابه یا واقعیت
این یه موزیکاله
هیچ‌وقت نمی‌خوام از اینجا برم
حس می‌کنم دخترِ خرمالوی سالم
آه، کسی نیشگونم نگیره، این خواب نباید تموم شه
نمی‌خوام بیدار شم، بوسیدنت چه خوبه
آغوش گرمت چه خوبه، لبخندت برایم همه‌چیز است
اما وقتی بیدار شوم، همه‌اش باید واقعی شود
‏- دنیا شادتر خواهد بود ‏- خیلی شادتر
با تو... اینجا
من و کایو با هم دوستیم.
باشه فیلیپه.
اول، تو جشنواره‌ی خرمالو نزدیک بود همدیگه رو ببوسیم.
بعد فرداش غیبش زد. فکر کردم نمی‌خواد باهام حرف بزنه.
ولی منو برد یه جای خاص.
گفت از پدر و مادرش دلخوره. نمی‌دونم، همدیگه رو بوسیدیم.
گفت می‌خواد خالکوبی کنه، و کردیم.
‏- مامانت می‌دونه؟ ‏- اون عوضی‌های مدرسه رو زدم.
زدیشون؟
بعد منو برد اتاقشو ببینم.
داشتیم همدیگه رو می‌بوسیدیم.
بهم نگاه کرد.
تو محشری.
گفت من محشرم.
و چه حسی داشتی؟
خوب. عالی.
همون چیز بزرگ و ترسناکی بود که تصور می‌کردی؟
نه.
ولی خلاصه، ما با همیم.
درباره‌ش با هم حرف زدین؟
نمی‌خوای بیشتر بدونی؟
من روان‌شناس نمی‌شدم. می‌خواستم همه‌ی شایعه‌ها رو بدونم.
خب؟
ما از قدیم همدیگه رو می‌شناسیم.
همه‌کارو با هم می‌کنیم. حتی تو یه اتاق می‌خوابیم.
اگه این با هم بودن نیست، پس چیه؟
خیلی خوشحالم که این‌قدر هیجان‌زده می‌بینمت.
خیلی وقت بود اینجوری ندیده بودمت.
ولی...
نمی‌تونی تو سرِ خودت زندگی کنی، فیلیپه.
نمی‌تونی عمرتو صرف فرار از گفت‌وگوهای سخت کنی.
باید باهاش حرف بزنی و از احساست بگی.
من تو این کار افتضاحم.
‏- پس بنویسش. ‏- یعنی چی؟
شما تقریباً ۱۵ روز با هم بودین، درسته؟
یه فهرست بنویس. پونزده چیزی که یاد گرفتی.
باز تکلیف؟
باشه، امتحان می‌کنم.
ولی قسم می‌خورم کاملاً با هم هماهنگیم.
‏- می‌خوایم مهمونی بگیریم. ‏- مهمونی؟
فکر بکا بود. قبل از اینکه پدر و مادرم برگردن.
هر روز که آپارتمان دربست دستمون نمی‌افته.
بچه‌ها، خوشم اومد.
روز ۱۲
می‌دونی چقدر عاشق مهمونی‌ام، نه؟
آروم باش! کسی سطل خون خوک روت خالی نمی‌کنه.
مطمئن که نیستی، نه؟
تازه اگرم بکنن، رو منم می‌ریزه.
تمام شب می‌چسبم بهت، باشه؟
چه بامزه!
خیله‌خب، بریم...
چیکار کنم؟ من مهمونی رو راه می‌ندازم.
وایسا. ساکت.
مامانمه. ساکت.
سلام مامان.
پسرم، این منظره‌ی افتضاح رو ببین!
چه منظره‌ی بدی، کایو. می‌خواستم نشونت بدم...
خونه‌ای کایو؟
آره. اومدم لباس زیر تمیز بردارم.
لباس زیر تمیز؟ به اندازه‌ی کافی تو کیفت گذاشتم.
کایو، کسی پیشته؟
نه، کسی اینجا نیست.
تنهام.
اینجا همه‌چی خوبه. فقط واسه لباس زیر اومدم.
الانم دارم برمی‌گردم.
باشه. پس بعداً حرف می‌زنیم.
خداحافظ.
چیزی نگو.
چی؟
می‌خوای بگی خوشگل شدم. لازم نیست.
باشه، بگو.
محشر شدی! چقدر خوشتیپ!
و اونم باهام موافقه.
چیه؟ من مادرتم.
فکر می‌کنی این چیزها رو نمی‌فهمم؟
‏- دوستت دارم. ‏- دوستت دارم.
خیلی بهت میاد.
هی.
‏- باحاله، نه؟ ‏- آره، خیلی باحاله.
‏- خیلی خوب شدی. ‏- مرسی.
بدون تو این اتفاق نمی‌افتاد.
‏- بیا با من برقص. ‏- می‌رم نوشیدنی بیارم. الان میام.
‏- واسه منم بیار. ‏- باشه.
سلام.
‏- سلام. ‏- می‌بینی مهمونیمون چقدر شلوغه؟
مردم این شهر کار زیادی ندارن.
‏- آهنگ خوبیه. میای؟ ‏- یه‌کم دیگه.
باورم نمی‌شه کایو اون عوضی رو دعوت کرده.
غیر از ما، کایو تو دوست انتخاب کردن سلیقه‌ی افتضاحی داره.
غیر از تو هم. تو به نظر عالی میای.
‏- می‌رقصی؟ ‏- بیا پیش ما.
فیلیپه.
ببخشید.
فیلیپه کجاست؟
چی شد؟
‏- نمی‌دونم. ‏- آژیر به صدا درومد.
کایو یه پسر دیگه رو بوسید.
و فیلیپه دید.
چی؟
وای، نه.
فیلیپه، چی شد؟
نمی‌خوام باهات حرف بزنم کایو. برگرد پیش دوستت.
منظورت دنیسه؟ من نمی‌خواستم ببوسمش.
معلومه! کاملاً پیدا بود که نمی‌خواستی.
فکر کردم تویی.
خیلی شبیه همیم.
کایو، من احمق نیستم.
تو مهمونی با یه بوس رو گونه ازم استقبال کردی.
می‌دونم چرا دیده‌شدن با من سخته. همه می‌دونن.
‏- از یه فرسخی معلومه. ‏- تو مهمونی رو خراب کردی.
فکر می‌کنی بوسیدن یه پسر جلوی مردم آسونه؟
پس دنیس چقدر خوش‌شانسه.
فیلیپه، می‌شه به حرفم گوش کنی؟
نمی‌تونم.
فیلیپه!
عزیزم؟
روز ۱۳
پدر و مادر کایو به‌خاطر این ماجراها زود برگشتن.
باورت می‌شه خودش آژیر آتش‌نشانی رو زده؟
کایو رفته.
حیف شد، نه؟
چهارشنبه‌ی موزیکال رو از دست می‌ده.
پسرم، بکا بهم گفت چی شده.
‏- می‌دونم چه حسی داری. ‏- نه، نمی‌دونی.
اصلاً نمی‌دونی چه حالی دارم.
بی‌خیال پسرم.
تو دبیرستان دل همه می‌شکنه.
تو پسر محشری هستی. فوق‌العاده، باهوش...
‏- بس کن مامان. ‏- به‌زودی...
دروغ نگو.
‏- تو فکر نمی‌کنی من خوشتیپم. ‏- فکر می‌کنم خوشتیپی.
قشنگ‌ترین چیزِ این دنیایی. اینو نگو.
مامان، بس کن. تو فکر نمی‌کنی خوشتیپم.
اگه فکر می‌کردی، جلوی شیرینی خوردنمو نمی‌گرفتی.
نگران سلامتیم نمی‌شدی.
‏- چی؟ ‏- بس کن.
تو از عشق چی می‌دونی مامان؟ حتی بابا هم تو رو نخواست.
روز ۱۴
می‌تونم پیشت دراز بکشم مامان؟
البته عزیزم.
من احمقم، باشه؟
ببخشید. نمی‌خواستم اون حرفو بهت بزنم.
ببخشید، باشه؟
عزیزم، وقتی عصبانی‌ایم بدترین حرف‌ها رو می‌زنیم.
ولی بهانه نمی‌شه مامان.
ازش خوشت میاد، نه؟
رابطه‌ها پیچیده‌ن.
من خیلی چیزها پشت سر گذاشتم.
امروز حس می‌کنم که...
با خودم کنار اومدم، می‌دونی؟
با این حال، وقتی جور درنمیاد بازم ناراحت می‌شم.
ضرر خودشونه.
واقعاً همین‌طوره.
و من قرار نیست...
به‌خاطر چند تا قرار بد، باور به عشق رو کنار بذارم.
تو زیادی سریال کره‌ای می‌بینی.
منظورمو می‌فهمی.
چیزی که می‌خوام بگم اینه که...
نباید تسلیم بشی.
نمی‌تونی با اولین دل‌شکستگی حوله رو بندازی وسط.
ولی یه چیزی بهت می‌گم.
هیچ‌وقت عاشق کسی نشو...
که کاری نمی‌کنه حس کنی محشری.
تو هم همین‌طور، باشه؟
دوستت دارم.
‏- خیلی زیاد. ‏- دوستت دارم.
خیلی زیاد.
بذار بشنویم.
‏«انتقام کاملت نمی‌کند. روح را فاسد و مسموم می‌کند.»
مامان‌بزرگ حالا از ال چاوو نقل‌قول می‌کنه.
ال چاوو؟
‏- ال چاوو. ‏- اون کیه؟
‏- نمی‌شناسی؟ ‏- نه.
‏- خوبی؟ ‏- نگاه نکن.
اون معمار-نویسنده-خلبانه اینجاست.
ولی نگاه نکن.
همون که کفش کتونی مجلسی و پیراهن تیم پوشیده؟
باورم نمی‌شه به‌خاطر همچین آدمی ناراحت شدی.
چیکار می‌کنی؟
محض اطلاعت، تو یه زن بی‌نظیر رو از دست دادی.
‏- با من هستی؟ ‏- نه، با رول بهاری.
معلومه با تو.
‏- ببین... ‏- هیس.
اوه، سلام. ببین، شخصی نبود. اون شب...
نشنیدی پسرم چی گفت؟ لازم نیست چیزی بگی.
ممنون.
مامان، نباید به‌خاطر همچین مردی ناراحت باشی.
تو خیلی خوشگلی. با اون چتری‌های خاصت.
می‌دونی آرزوم چیه؟
که می‌زدم تو صورتش؟
نه.
که با خودتم همین‌قدر مهربون بودی.
حتی دوج‌بال بازی کردن رو هم دوست دارم
واقعاً دوست دارم دوست داشته باشم
نه جواب پیام‌هامو می‌ده نه تلفن.
ممنون.
‏- اون دوستش... ‏- سعی کردم گوشیشو ردیابی کنم.
لیژیا.
‏- شماره‌شو یادم رفته. ‏- به بکا زنگ بزن.
نمی‌زنم. ازش خوشم نمیاد.
دعوامون شد. وای خدای من!
دعوامون شد، بعد بیدار شدم و...
کوله‌پشتیشو با چند دست لباس برداشته.
ساندرا، دعوا عادیه. فرار کردن یه چیز دیگه‌ست.
نمی‌دونم. قبلاً زنگ زدم به...
چه خبره؟
فیلیپه، پسرمو دیدی؟
نه، امروز نه. چطور؟
‏- تو نیروی انتظامی آشنا دارم. ‏- پلیس؟ صبر کنین!
‏- مطمئنی؟ ‏- آره.
می‌دونم، ولی اگه تصادفی شده باشه پلیس می‌تونه کمک کنه.
بذارین من امتحان کنم.
کاش جرئت داشتم از شایر بزنم بیرون.
‏«از شایر بزنم بیرون.»
که ماجراجویی کنم. که همه‌ی کارایی که کنار گذاشتم...
هی، بهت نیاز دارم.
همین حالا! بیا!
روز ۱۵
تو این شهر هیچ‌وقت ترافیک نمی‌شه.
‏- بکا! ‏- ببخشید!
چه خبره؟
یالا!
‏- وایسا! فیلیپه! ‏- فیلیپه!
فیلیپه، حواست به ماشین باشه!
اینم من، باز تو یه کمدی رمانتیک.
منتها این بار، نقش اول منم.
کایو! سوار اون اتوبوس نشو!
فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
دیگه نمی‌تونم اونجا بمونم. می‌رم خونه‌ی خاله‌م.
یه فکری براش می‌کنم.
یکی یه بار بهم گفت با فرار کردن هیچی حل نمی‌شه.
الان فرق داره.
کایو، مامانت... نگرانه.
خوبه. نقشه همین بود.
‏- باید برم. ‏- کایو، نمی‌خوام بری.
مردم دارن نگاه می‌کنن، فیلیپه.
برام مهم نیست!
برام مهم نیست که دارن نگاه می‌کنن.
تمام عمرم زیادی به فکر نظر بقیه بودم.
فکر می‌کردم قایم شدن تو اتاقم همه‌چیو درست می‌کنه.
ولی تو اینو عوض کردی، کایو.
به‌خاطر تو رفتم مهمونی.
می‌تونی با پسرهای دیگه باشی. برام مهم نیست.
نمی‌خوام با پسرهای دیگه باشم.
می‌خوام تو اینجا باشی.
چه به‌عنوان دوست‌پسر چه دوست. فرقی نمی‌کنه.
به‌اندازه‌ی کافی خودمو ضایع کردم. نمی‌دونم دیگه چی بگم. اگه...
‏- کیف یا کوله‌ای دیدی؟ ‏- کوله‌پشتی.
‏- کوله‌پشتی داشت. ‏- مطمئن که نیستیم.
من ندیدمش.
‏- چیز زیادی نبرده، ولی... ‏- پسرم!
کایو! کجا بودی؟ کجا رفتی پسرم؟
‏- محض رضای خدا! ‏- چطور می‌تونی این کارو بکنی؟
‏- مامانتو ببین. ‏- محض رضای خدا!
فرار می‌کنی؟
من فرار نمی‌کنم.
از هیچی.
این چیه؟
داری تحریکم می‌کنی، کایو؟
تو از این خبر داشتی، ریتا؟
که از هم خوششون میاد؟
معلومه.
معلومه که می‌دونستی. حتی تشویقشون کردی.
‏- درست نیست. بیا حرف بزنیم. ‏- الان نه.
نمی‌تونم با کسی حرف بزنم.
چقدر احمقم!
مامان.
ما با همیم.
هستیم؟
هستیم.
دیگه فرار نمی‌کنم، ولی شما باید منو همین‌جوری که هستم بپذیرین.
پسرم، دیگه نمی‌شناسمت.
من عوض نشدم.
فقط از قایم شدن خسته شدم.
من همینم، چه خوشتون بیاد چه نیاد.
باشه.
مائورو، یه چیزی بگو.
بگو دیگه، مائورو.
هیچی نمی‌گی؟ یه چیزی بگو مائورو.
پسرم، خوشحالی؟
پس اشکالی نداره.
نه، اشکال داره.
اشکال داره، مائورو.
محض رضای خدا، منو نگاه کن. با پسرت حرف بزن.
‏- زجر می‌کشه. ‏- ساندرا.
ساندرا.
من...
فقط یه قول بهم بده.
دیگه فرار نکن، باشه؟
مامان‌بزرگت امروز چی می‌گه؟
‏«تمام دنیا مالِ توست.»
مالِ ماست.
روان‌شناسم خسته‌کننده‌ترین تکلیف دنیا رو داد.
پونزده چیزی که تو این ۱۵ روز یاد گرفتم.
اوه، شروع شد.
‏- اجازه هست؟ ‏- بفرما.
‏«دوست دارم با هم حرف بزنیم و تلویزیون ببینیم.»
‏«دوست دارم بریم بیرون، برقصیم.»
‏«حتی دوج‌بال بازی کنیم.»
‏«واقعاً دوست دارم دوست داشته باشم.»
‏«تمام روز را با آن‌ها بگذرانم و هیچ کاری نکنم.»
‏«یاد گرفتم چهارخانه و قرمز بهم بد نمی‌آید.»
‏«باید اعتراف کنم لیکور خرمالو آن‌قدرها هم بد نیست.»
‏«یاد گرفتم وقتی لازم باشد می‌توانم قوی باشم.»
‏«اما اشکالی ندارد وقتی سخت می‌شود به کسی تکیه کنم.»
همینه؟
پیژامه‌ی ملوانیت را دوست دارم.
دوست دارم بشنوم از چیزهایی که دوست داری حرف می‌زنی.
دوست دارم ببوسمت.
لمس‌شدن را.
من...
دوست دارم...
طوری که نگاهم می‌کنی.
ممنون.
انگار یه چیزی کم است.
بهم اعتماد داری؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.