دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
می‌گن هیچ دوستی‌ای
به آسونیِ دوستیِ بچگی ساخته نمی‌شه.
این منم. اولی.
می‌شه توپو بندازی این‌ور؟
هشت سالم بود و از همون موقع باحال و دوست‌داشتنی.
فقط هیچ‌کس متوجه نشد.
تعجبی نداره که همیشه آخر از همه انتخابت می‌کنن!
ولی بعد ماتسه اومد تو کلاس ما.
بچه‌ها، با هم‌کلاسی جدیدتون ماتیاس آشنا شین.
یه‌کم از خودت بگو. سرگرمی‌هات چیه؟
من... من... فوتبال دوست دارم.
بچه‌ها، بس کنین.
ماتیاس، لطفاً برو اون عقب بشین.
بریم سراغ انواع جمله. مثلاً...
من اولی‌ام.
‏- ما... ماتسه. ‏- فوتبال دوست داری؟
اولیور، اگه هی مزاحم ماتیاس بشی، مجبورم جاشو عوض کنم.
نه، ت... تقصیر من بود.
من ی... یه چیزی ازش پرسیدم.
بفرما.
و این شروع دوستیِ قشنگ ما بود.
بهترین دوستم، دوست‌دخترش و من
شوخی ندارم. اگه الان نکنیم، هیچ‌وقت نمی‌کنیم.
قضیه اینه که، این کارو فقط یه بار می‌کنیم.
خبر خوب. واسه شما و گربه‌تون یه آپارتمان پیدا کردم.
بله، طبقه‌ی اول. عالیه، میام دنبالتون.
هی، بیا اینجا.
اونجا کجاست؟
زنگبار. یه جزیره نزدیک تانزانیا.
بذارش تو لیست.
خب، دیوونگی نیست؟
نمی‌دونستم کلبه‌ی بامبو هم می‌فروشم.
چرا کار نمی‌کنی؟
من گذا... گذا... گذاشتم...
آپارتمان خیابون مولتکه رو گذاشتم آگهی.
و تو غیر از نقشه‌کشیدن واسه سفر دور دنیا چیکار کردی؟
من...
خوراکی موردعلاقه‌تو برات آوردم.
نمی‌دونم کدومش تحسین‌برانگیزتره.
زمان‌بندی بی‌نقصت،
که همیشه سرِ ساعت از کار می‌زنی بیرون.
یا برنامه‌ریزی شغلی هوشمندانه‌ت. مرخصی بلندمدت تو اوایل سی‌سالگی.
به‌هرحال، واسه آپارتمان مولهایم مشتری هست.
ولی فقط بعد از ساعت ۷ شب می‌تونن ببیننش. اینم آدرس.
‏۷ ش... اون بعد از ساعت کاریه.
دقیقاً. می‌ذاریمش پای همون ساعتی که آنلاین گذروندی.
راستی، نمی‌خوام اینا رو تو صورت‌حساب هزینه‌هات ببینم.
ملکه می‌تونست ازم تعریف کنه.
اون آپارتمان خیابون مولتکه آسون نبود.
هی، می‌تونی این یکیو تو انجام بدی ماتسه؟
باید برم کادوی اشمیتی رو بگیرم.
فکر کردم از پمپ‌بنزین یه شراب می‌گیریم.
یه چیز دیگه به ذهنم رسید.
بفرما. فکر کنم همین‌جا باشه.
تولدت مبارک اشمیتی!
بچه‌ها! بیشتر از دو ساعت دیر کردین. ما خیلی وقته غذامون تموم شده.
مهم نیست. ما از دستتون عصبانی نیستیم.
واسه تو. شاید واسه خونه‌ی جدید به کار بیاد.
ممنون. ببینین. امروز درست رفتار کنین.
مسابقه‌ی مشروب‌خوری که به پلیس ختم بشه نداریم.
آنتیه نمی‌خواست دعوتتون کنه.
ها؟ تولد توئه.
آره، واسه همین اجازه داد...
وایسا.
می‌شه اینا رو بپوشین؟
جدیدترین طوسیِ مُد روزه. ترکیب گِل و گرانیت.
‏- ما مزاحم نشیم. ‏- امیدوار بودم تا حالا دور دنیا رو بگردین.
تا دو ماه دیگه نه.
‏- خونه‌ی قشنگیه اشمیتی. ‏- ممنون.
‏- نمی‌دونستم ماهیتابه اینقدر پول داره. ‏- لوازم خانگی.
من دیگه فروشنده نیستم. الان مدیرم.
وای. از کِی؟
‏- یکی دو... ‏- شما شیرِ توالت دارین؟
آره، ولی اون...
دکوراسیون قشنگیه آنتیه.
ممنون. همه‌شو با هم انتخاب کردیم.
‏- درسته عزیزم؟ ‏- کاملاً.
ها! و اینجا جاییه که می‌خوابی اشمیتی؟
وای خدای من آنتیه! حامله‌ای؟
از کِی؟
هنوز نه.
ولی فکر کنم ما اولین باشیم. شماها همه‌تون زیادی می‌ترسین.
شرمنده که ناامیدت می‌کنم آنتیه.
‏- اولی الان ماه هفتمشه. ‏- هفتم.
‏- مالِ منه. ‏- بازم گشنمه.
الان دارم واسه دو نفر می‌خورم.
ته‌مونده داریم.
داداش! این یه خونه‌ی هوشمنده.
اون چیه؟
نمی‌دونم.
چیکار کردی؟
فقط چندتا دکمه فشار دادم.
‏- دزدگیرو فعال کردی. ‏- جدی؟
‏- رالف، خاموشش کن! ‏- چشم.
کدشو بلد نیستی؟ خودت نصبش کردی!
فرصت نکردم.
پس دفترچه‌ی راهنما رو پیدا کن.
برو!
همه‌چی مرتبه.
عزیزم؟ این خانم و آقا دمِ در بودن.
همسایه‌ها به پلیس زنگ زدن.
‏- دفترچه رو پیدا کردی؟ ‏- هنوز نه.
‏- بگرد! ‏- چشم.
‏- خوبی؟ ‏- همه‌چی مرتبه.
‏- خیلی متأسفم. من... ‏- می‌تونم امتحان کنم؟
بله، بفرمایید.
‏- ممنون. ‏- کدش ۱۲۳۴ه، مثل اکثر پیش‌فرض‌ها.
بوی حشیش میاد.
امکان نداره.
چه نمونه‌ی خوبی.
لازم نیست خجالت بکشین.
همه‌مون بعد از یه روز طولانی دوست داریم یه‌کم بکشیم.
پیداش کردم!
آخه چه فکری کردی که به رالف مواد دادی؟
می‌دونی که اون دیگه ترک کرده.
شما دوتا احمقِ بچه‌ننه‌این.
دیگه نمی‌خوام نزدیک رالف ببینمتون.
گمشین بیرون!
بهتره برین.
مهمونی‌های اشمیتی قبلاً بهتر بود.
چقدر عوض شده. یه سال پیش بزرگ‌ترین معتاد علف بود.
حالا یه خونه‌ی ویلایی با شیرِ توالت داره. به لطف آنتیه.
فکر نمی‌کنی یه بخشیش با میل خودشه؟
کی با میل خودش همچین چرخش صددرجه‌ای می‌کنه؟
نه بابا، فقط فرصتشو از دست داد که به‌موقع فرار کنه.
خب حالا، به ما چه؟
به‌هرحال ما به‌زودی از اینجا می‌ریم.
به سلامتیِ سفرمون داداش.
به سلامتیِ بهترین دوران زندگیمون.
نقشه‌ی خوبی داره، نه؟
مستأجر قبلی حتی یه‌کم وسیله گذاشته. اگه به کارتون میاد.
‏- و می‌تونم همین الان اسباب‌کشی کنم؟ ‏- البته.
عالیه.
‏- باید از خونه‌ی مشترکم بزنم بیرون. ‏- هم‌خونه‌ها؟
نه، هم‌خونه‌م عالیه.
ولی دوست‌پسرش نه. و عملاً اومده اونجا زندگی می‌کنه.
فهمیدم. بیرون کاسه‌ی توالت می‌شاشه، هرچی تو یخچاله می‌خوره...
بدتر. به آدم می‌چسبه.
نمی‌تونم بدون اینکه اون هم قاطی باشه با اون کاری بکنم.
و چون وقتی من اونجام یه‌بند از بچه و ازدواج حرف می‌زنه،
قبل از اینکه بندازنم بیرون خودم می‌رم.
شانسی هست که این خونه رو بگیرم؟
همین الان می‌تونی امضا کنی.
جدی؟
وا... وایسا.
من... من...
با... با...
باید
یه چیزی بهت بگم.
چی هست؟
اون... اون... آپارت...
وایسا. منم بچگی همینو داشتم. یه ترفند خیلی ساده هست.
فقط چیزی که می‌خوای بگی رو تو گوشم پچ‌پچ کن. باشه؟
آ... آپارتمان کپک داره.
‏- نمی‌تونن کنترلش کنن. ‏- پس بازدید واسه چی بود؟
من... من... ن...
نمی‌دونستم اینقدر ازت خوشم میاد.
فکر کنم خوش‌شانسم که به‌موقع فهمیدی.
بهم بدهکاری.
خیلی زود یه جای عالی برات پیدا می‌کنم.
الانم یه چیزی تو ذهنم هست.
اونم همینطور.
من بیشتر به شام فکر می‌کردم.
الان؟
اگه تا صبح صبر کنیم، دیگه شام نیست. نه؟
باورت نمی‌شه.
باشگاه بغلِ سوپرمارکتمون حالا دوتا اتاق سرما داره.
عالیه که واسه ایسلند آماده شیم.
اولی، این ربکاست. امروز بهش یه آپارتمان نشون دادم.
سلام، از آشناییت خوشحالم.
سلام.
اِم، دستشوییتون کجاست؟
اونجا سمت راست.
باشه.
داداش...
یه مشتری؟
اون محشره.
کاملاً آروم و مهربون.
موفقم هست. کارآموز دندون‌پزشکیه.
تازه شام خوردیم و داریم می‌ریم یه نوشیدنی بزنیم.
باشه.
بیا با ما یه آبجو بزن. باهاش آشنا شو.
داداش، واسه چی؟ ما به‌هرحال چند هفته دیگه می‌ریم.
وای، آپارتمانت واقعاً دنجه.
چقدر بزرگ.
مسیرِ سفر دور دنیامون.
ماتسه بهت گفت که یه سال نیستیم؟
آره، گفت.
منم بعد از دبیرستان سفر کردم.
‏- جدی؟ ‏- آره، خب...
دو ماه استرالیا و نیوزیلند و یه ماه دیگه تایلند.
فقط سه ماه؟ اون که سفر دور دنیای واقعی نیست.
تازه، باید به همه‌ی قاره‌ها بری.
خب... بریم یه نوشیدنی بزنیم؟
‏- آره. ‏- کجا می‌ریم؟
چی شده؟
همین الان پرسیدی من می‌خوام بیام یا نه.
آره، پرسیدم.
خب پس بریم! دارم اینجا دیوونه می‌شم.
سلام اولی.
سلام.
آره، بذارش تو.
هی. می‌خوای؟
هی! وقتی یکی داره دوش می‌گیره آبو باز نکن!
ببخشید!
اونقدرام بد نبود، نه؟
واسه اولین باری که برگشتی به دویدن؟
عالی بود.
هی!
بیا دیگه.
آره.
خیلی خوب.
‏- خوبه! اون یکی. ‏- اون یکی.
اوه، وایسا.
محشره.
پرسیدی واسه ما جا هست؟
ماتسه.
ربکا.
آره. یعنی، حتماً...
رالف!
آ... آنتیه هست؟
هی، اون روز خیلی معذب‌کننده بود.
‏- ولی نمی‌تونم روی حرفش حرف بزنم. ‏- هرچی.
هی، الان یه مافین گذاشتی تو کت‌وشلوارت؟
لعنتی. آنتیه رژیم داره. قول دادم حمایتش کنم. اینو بگیر.
لعنتی، نباید ببینه شکلات خوردم.
تو رابطه باید کوتاه بیای.
کوتاه اومدن یعنی درِ خمیردندونو ببندی.
نه اینکه از زندگیت یا از خودت بگذری.
از تو تعجبی نداره.
فکر نمی‌کردم ماتسه هم اینجوری بشه. و اصلاً حالیشم نیست!
چی شده؟
دوست‌دختر جدیدش داره مغزشو شست‌وشو می‌ده.
یعنی، حواسش به رژیمشه و می‌ره می‌دوه.
و واسه من وقت نداره!
خب، تو مقابل یه زن شانسی نداری.
داره مهمونی می‌گیره چون یه امتحان دندون‌پزشکی قبول شده.
تو خونه‌ی ما!
تو هم بیا.
من دیگه اجازه ندارم.
اگه آنتیه نفهمه که اونجایی چی؟
می‌بینیم.
‏- ما از دانشگاه همدیگه رو می‌شناسیم. ‏- باشه.
‏- و از اونم قدیمی‌تر. ‏- جالبه.
یه لحظه ببخشید. مونیه، هم‌خونه‌م.
ببخشید.
مونی. ماتسه.
‏- از آشناییت خوشحالم. ‏- منم همینطور.
نصفه‌ی دیگه‌ت کجاست؟
متأسفانه هاوکه آنفلوآنزا گرفته و امروز نمی‌تونه بیاد.
ولی بهش گفتم اگه چیزی شد بهم زنگ بزنه.
آها، خودشه.
سلام عزیز دلم. حالت چطوره؟
لرز دارم.
و تبم داره بالا می‌ره. الان ۳۷٫۲ درجه‌ست.
وحشتناکه، این آنفلوآنزا.
هاوکه، خوب شد زنگ زدی.
همین امروز یه تحقیق خوندم
که وقتی آنفلوآنزا داری، باید به هر قیمتی از گوشی دوری کنی.
یه آسپرین بخور و برو بخواب. زود خوب شو.
خداحافظ!
‏- برات یه نوشیدنی میارم. ‏- ممنون.
‏- به آنتیه چی گفتی؟ ‏- هیچی.
رفته سینما. صبر کردم تا بره.
واسه همین فقط تا ساعت ۱۰ می‌تونم بمونم.
اون که فقط یه ساعت دیگه‌ست.
چیکار دیگه می‌تونم بکنم؟
‏۵۰ دقیقه طول می‌کشه برسم خونه. اینقدر دور زندگی می‌کنیم حالا.
راستی، گلدونت طبقه‌ی بالاست.
‏- خب؟ من دیگه نمی‌کشم. ‏- پس می‌تونی منو تماشا کنی.
بیا دیگه.
باشه، ولی من دست نمی‌زنم.
ربکا؟
آلونسو دمِ دره.
‏- رئیسم. ‏- رئیستو دعوت کردی؟
فقط از روی ادب. فکر نمی‌کردم بیاد.
سلام!
خانم ریشتهوف. یه کادوی کوچیک براتون آوردم.
شراب دوست دارین؟
چه سؤالی، معلومه که شراب دوست دارین.
همه عاشق شرابن. فوق‌العاده‌ست.
پس آقای دومل از تاکستان پفافن‌بکِ پالاتین
جای درستی اومده.
خب، آقای دومل؟
‏- روز بخیر. ‏- سلام.
بله... دوست دارین با یه شراب‌چشی کوچیک به مهمونیتون کلاس بدین؟
معلومه که دوست دارین. همه شراب‌چشی دوست دارن.
بفرمایید تو، آقای دومل.
هنوز می‌تونم اینجا بشاشم؟
البته.
کی شراب‌چشی با شراب‌ساز به‌عنوان ‏«کادوی کوچیک» می‌فرسته؟
ترجیح می‌دادی یه شعبده‌باز باشه؟
اگه یکی داشتی، می‌تونستیم شراب‌سازه رو غیبش کنیم.
ببین، به این آقای دومل نشون می‌دم کجا بساطشو پهن کنه. همه‌چی درست می‌شه.
باشه، منم حواسم به آلونسو هست.
ممنون.
خانم ریشتهوف، جای ساکتی هست که یه تماس بگیرم؟
بله، البته.
‏- بفرمایید. حتماً می‌تونین... ‏- ممنون.
‏...اینجا بدون مزاحمت تماس بگیرین.
پروستاتتو چک کن.
اون جریان ضعیفه و گاهی قطع می‌شه.
چطوره برگردیم پایین؟
ممنون. رئیسم بود.
وای، آدم خوبیه. چرا معرفیمون نکردی؟
هی، یه لطفی بهم بکن، باشه؟ فقط همین بالا بمون، خب؟ ممنون.
دیوونه‌ست؟ اینجا آپارتمان منه.
ماتسه؟ اون اشمیتی رو کفشای آلونسو شاشید.
‏- چی؟ ‏- اون بالا دارن علف می‌کشن.
فکر کردم اشمیتی دیگه نمی‌کشه.
ها؟ بحث این نیست.
آلونسو چی گفت؟
گفت دوستای جالبی دارم.
چرا نگفتی اینا بی‌خانمانن که دوست دارن یواشکی بیان تو تراس ما؟
فکر خوبیه، ولی یه‌کم دیر شد.
به اولی گفتم با اشمیتی همون بالا بمونه.
عالیه.
همین الان به اولی چراغ سبز دادی.
حواسم هست که درست رفتار کنن.
‏- خب، من آماده‌ام. ‏- آهنگو خاموش می‌کنم.
همگی، این... این آقای دومل از تاکستان پفافن‌بکه.
و قراره یه‌کم از رازهای شراب‌سازی براتون بگه.
‏- درسته؟ ‏- بله.
عالیه. خیلی ممنون. لذت ببرین!
خب پس، شروع کنیم.
مهم‌ترین چیز، مثل همه‌ی محصولات طبیعی،
کیفیت مواد اولیه‌ست.
انگورهای ما ارگانیکن، به روش ارگانیک پرورش داده می‌شن.
و نون تُستِ ما از نونِ آزادپرورده.
بله، خب، ما از هیچ آفت‌کش و قارچ‌کش و علف‌کشی استفاده نمی‌کنیم.
و ساندویچ‌های ما تضمینی عاری از ویتامین و مواد مغذی‌ان.
خب، مراحل زیاد و طولانی‌ای
از برداشت حبه‌ها تا بطری‌کردن.
و اگه بطری زیادی داشتین، توصیه می‌کنیم...
‏- ساندویچ. ‏- ساندویچ.
یه بطری باز کنیم، ها؟
ربکا، می‌شه یه‌جوری تمومش کنی؟ خیلی ممنون می‌شم.
همه ممنون می‌شن.
البته.
ممنون.
درسته؟
اولی؟ دیگه بسه.
مالِ منه!
بس کن. همین الان بس کن!
وحشت نکنین. همه‌چی مرتبه.
هنوز سالمه. ساندویچ واسه همه!
یالا!
خوبی؟
کِی می‌خواستی دخالت کنی؟
وقتی از سقف آویزون شد؟ یا وقتی خونه آتیش گرفت؟
ببخشید. اولی وقتی چندتا می‌خوره همیشه همینجوریه.
‏- ولی هیچ‌وقت منظور بدی نداره. ‏- که اینطور.
آره، منظور بد نداشتنِ اولی همه‌چیو عوض می‌کنه.
اوضاع رو دوباره کنترل می‌کنیم.
خب، حالا بهترین بازیِ دنیا رو بازی می‌کنیم.
ولی اعصاب خیلی قوی می‌خواد.
نه، هنوز برش نگردون.
عجله کن، منتظریم.
خب، این بازی‌ایه که من و ماتسه بعد از هفته‌ها کار خودمون ساختیم.
افسانه‌ای...
کوارتت گُه.
حالا بردارین لطفاً.
یا خدا! چه غول‌پیکری.
و چه متقارن.
ممنون. مالِ من بود.
خیلی وقته همچین تلی ندیده بودم.
مالِ من همیشه شبیه خورش سیب‌زمینیه.
محض اطلاع،
اون یکیو بعد از یه رستوران مکزیکیِ خیلی بد با ماتسه انداختم.
لعنت به من.
مونی!
‏- هی. می‌تونی بلند شی؟ ‏- آره.
‏- آره. اول یه پیک.
ولی من باید رانندگی کنم.
بشین اینجا. باشه؟ هی، به من نگاه کن.
خوبی؟
آره.
می‌تونی بری.
مثل کوارتتِ معمولی بازی می‌شه، یا...؟
‏- عقلتو از دست دادی؟ ‏- آروم باش. دور بعد می‌تونی بیای.
خب، پلیسِ پوسیدگی، مثل هر کوارتتی، بالاترین امتیاز می‌بره.
تا می‌تونی کمترین دستمال توالتو داشته باش.
‏- و ضریب بو؟ ‏- تا می‌تونه بالا.
ولی بو دادن که بده.
واسه یه گُه نه.
پس من برمی‌دارم...
ارزش هنری: ۸٫۵.
پرتزل.
تو مریض نیستی. فقط آب لازم داری. همین‌جا بمون.
‏- چیزی لازم داری؟ ‏- آره، آب واسه مونی. نگران نباش.
‏- من بردم؟ ‏- اون برد.
اینجا چی اینقدر هیجان‌انگیزه؟
داریم کوارتت گُه بازی می‌کنیم.
این شاهکار ماتسه‌ست.
ما در برابر پرتزل شانسی نداریم.
خب، من باید برم. ممنون از این شب جالب.
ببخشید دکتر آلونسو، من...
چرا؟ همه از دیدن عکس مدفوع لذت می‌برن.
راستی، دوسه‌تاشون نگران‌کننده‌ست.
رژیم غذاییتون باید عوض بشه. شب بخیر.
لعنتی. وایسین!
‏- باید رانندگی کنم. ‏- دکتر آلونسو!
دوشنبه می‌بینمتون.
لعنتی.
خیلی متأسفم عزیزم.
قرار بود یه شب خوب واسه همکارای جدیدم باشه.
عوضش رئیسم گُهِ تو رو دید.
من گُهِ تو رو دیدم.
همه‌ی اینجا گُهِ تو رو دیدن!
این یه شبِ گُهی بود!
وای، لعنتی. گندش بزنن.
لعنتی.
آنتیه ۲۸۳ بار سعی کرده بهم زنگ بزنه.
دفعه‌ی اولشو یادمه.
جواب ندادی و گذاشتیش رو سایلنت.
چی؟ چرا جلومو نگرفتی؟
داد زدی: «نمی‌خوام برم خونه. اون گاوه دست از سرم برداره.»
چی؟ لعنتی.
وای، لعنتی.
احمق. جدی می‌گم.
طفلک بیچاره.
وای خدای من. بین ما اتفاقی افتاد؟
احمق.
سرم داره می‌ترکه.
چون فقط میوه می‌خوری. هیچی دیگه بهت نمی‌سازه.
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
بکی می‌خواست تنها باشه.
هی، دیروز اون همه چی بود؟
اون شبِ بکی بود و تو خرابش کردی.
ها؟ چطور؟
همه‌شون خیلی خوش گذروندن.
مخصوصاً با کوارتت گُه.
لعنتی. واسه همین اونجوری قاطی کرد.
بهتره دست بجنبونی و براش یه آپارتمان پیدا کنی.
اون خیلی زیاد اینجاست.
درسته. من می‌رم بالا زیر آفتاب بشینم و یه آبجوی خماری بزنم.
راحت باش، تو هم بیا.
بازم می‌گم، واقعاً متأسفم.
من با تو حرف نمی‌زنم.
یه لحظه دیگه کمکت می‌کنم، باشه؟
باید حرف بزنیم. اصلاً می‌دونی چقدر این وضع مزخرفه؟
من اینجا موندم چون نمی‌تونم با هاوکه و مونی سر کنم،
و حالا دقیقاً تو همون وضعیتم با اولی.
باز یه رابطه‌ی سه‌نفره.
اولی خیلی از هاوکه باحال‌تره.
بحث این نیست.
یه راه‌حل لازم داریم.
من نمی‌تونم اولی رو بندازم بیرون.
نه... معلومه که نه، ولی...
تو هر وقت بخوای می‌تونی بری.
یعنی...
الان داریم دنبال یه جا فقط واسه من می‌گردیم.
ماتسه.
تو اولین مردی هستی
که وقتی به با هم زندگی کردن فکر می‌کنم حمله‌ی وحشت بهم دست نمی‌ده.
این وسط یه تعریف قایم شده بود؟
‏- خب؟ ‏- می‌ریم با هم زندگی کنیم؟
یعنی، اگه تو هم پایه‌ای.
البته.
می‌ریم با هم زندگی کنیم.
فقط باید یه‌جوری خبرشو به اولی بدم.
برو بهش بگو.
من اینجا ادامه می‌دم، باشه؟
تازه با بکی درباره‌ی وضعیت زندگیمون حرف زدم.
عالی.
اون می‌تونه تصور کنه با من زندگی کنه.
بدشانسی. ما با هم زندگی می‌کنیم.
حرفی داری بزنی؟
قراره دنبال یه آپارتمان بگردیم.
لعنتی، اون یه آنتیه‌ست!
چرت نگو.
داداش، یادت رفته؟
دیشب نتونستی تو تخت خودت بخوابی.
وقتی با هم زندگی کنین، بیشتر سفتش می‌کنه.
‏- فکر می‌کنی بازم می‌ذاره بری سفر؟ ‏- معلومه!
من اینقدر مطمئن نبودم.
به زن‌ها یه بند انگشت بدی، کل مَرد رو می‌برن.
درست مثل اشمیتی و بقیه!
همه‌شون فکر کردن «چه زن خوبی.»
و حالا هیچ حرفی تو نحوه‌ی زندگی خودشون ندارن.
کوارتت گُه رو پاره کرده.
چی؟
پرتزلو هم؟
داداش، دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونی اونو تکرار کنی.
من می‌رم یوگا.
سلام.
خب؟ باهاش حرف زدی؟
چی گفت؟
ببین، فکرامو کردم.
اول سفر رو دارم.
واسه با هم زندگی کردن کلی وقت داریم.
و درباره‌ی مونی و هاوکه... من کمکت می‌کنم.
یه جای قشنگ برات پیدا می‌کنیم.
حق با توئه. الان بهترین وقتش نیست.
من می‌رم باشگاه.
خودمونو بکشیم بالا، تاجِ سر رو به آسمون.
شونه‌ها دور از گوش‌ها.
بکی، این نشونه‌ی بدی نیست.
اینکه می‌خواد صبر کنه به این معنی نیست که آدمِ درست نیست.
اون خیلی عاشقته.
پس چرا می‌ذاره ازش سوءاستفاده کنن؟
‏- زیادی دل‌رحمه. ‏- ولی همین رو ازش دوست داری.
آره، می‌تونه با من مهربون باشه، ولی نه با اولیِ احمق.
‏...اولین لبخند کوچیک.
می‌دونی، بالاخره یه مَردی پیدا کردم که...
که مثل من فکر می‌کنه.
می‌تونم بامزه و مسخره باشم، و فقط خودم باشم.
و بعد بهترین دوستش مثل چسب قطره‌ایه.
‏...و بازدم و سکون رو پیدا کنین.
واسه مدیتیشن تنفسی امروز، نادی شودانا،
سوراخ راست بینی رو با شست راست می‌بندیم، از چپ دم می‌گیریم...
ببندین. نگه دارین. از راست بازدم.
ببندین. باز کنین. بازدم.
من به این راحتی کوتاه نمیام. نمی‌ذارم مردِ رؤیاهامو ازم بگیره.
هی، ما اینجا قهوه نمی‌خوریم. اومدیم استرس‌زدایی کنیم.
کمک کرد. حس می‌کنم کاملاً استرسم رفته.
دارم مردمو پس می‌گیرم.
یالا! آره! یالا! نه!
بیا دیگه.
وایسا.
‏- بکی. ‏- سلام.
‏- ببخشید که صبح زیادی واکنش نشون دادم.
منو می‌بخشی؟
البته.
‏- این چیه؟ ‏- راستش...
می‌خواستم بپرسم می‌تونم بیام پیشت.
البته فقط تا وقتی یه جا برام پیدا کنی.
لوله‌مون ترکیده. آب تو اتاقم تا اینجاست.
‏- وای خدا، حتماً. بمون اینجا. ‏- جدی؟
شام هم آوردم.
‏- اسپاگتی کدو؟ ‏- برگر.
خب، شروع کنم به آشپزی؟
عزیزم؟
می‌خوای به‌زودی چندتا از رفیقاتو دعوت کنی؟
که همه با هم یوگا کنیم؟
ها‌ها. معلومه که نه.
دورهمیِ پین‌بالت چطور؟
‏«دورهمیِ پین‌بال.» اسمش پین‌بال اکستریمه.
اینجا نیست. هر سال یه جای جدید پیدا می‌کنیم.
هیجان‌انگیزه.
‏- منم می‌تونم بیام؟ ‏- حتماً.
عقلتو از دست دادی؟ همراه نداریم.
ببخشید. نمی‌دونستم.
نوش جان.
تو هم می‌تونی بیای. بچه‌ها مشکلی ندارن.
باحاله.
و این پین‌بال اکستریم دقیقاً چه شکلیه؟
فکر کن مردا وقتی دور هم جمع می‌شن چیکار می‌کنن.
آخرش همه‌مون داغونیم.
وگرنه که حال نمی‌ده. نه؟
که بهتر تصورش کنی...
پین‌بال اکستریم یعنی پین‌بال تو شرایط سخت.
پارسال شوک الکتریکی هم اضافه کردیم.
آره.
به نظر باحال میاد.
این دفعه می‌تونیم بریم کلوب استریپ.
حواس‌پرتیِ خوبی می‌شه.
خب، اگه اهل استریپی،
لازم نیست بری کلوب، نه؟
ماتسه! اینجا.
‏- سلام. ‏- سلام.
مالِ من کو؟
‏- تو هم می‌خوای بازی کنی؟ ‏- معلومه. فکر کردی زیادی دخترونه‌ام؟
‏- اوله، یکی مونده؟ ‏- آره، بیا.
‏- ممنون. ‏- قابلی نداره.
آره!
ماتسه، برو.
کجا داری شلیک می‌کنی؟
لعنتی!
یالا، تسلیم شو دیگه!
پسر!
یالا!
‏- آره! ‏- آره!
‏- به سلامتی! ‏- به سلامتی!
خب. سر بکش.
خیله‌خب، حالا نوبت منه.
به اون نزنی‌ها.
من دارم شروع می‌کنم.
دیوونه‌ای؟ بس کن!
‏- خوبی؟ ‏- خوبم!
تو یه عوضی‌ای.
چرا؟ خودش می‌خواست بازی کنه.
چیزی رو از دست دادم؟
ما پین‌بال اکستریم بازی می‌کنیم یا پین‌بالِ «اکستریم»؟
‏- خوبی؟ ‏- آره، عالی.
خب، نوبت منه. عینک.
تلافی کن.
لازم نیست. واقعاً درد داره.
خب. آماده‌ای؟
‏- کارشو بساز. یالا. ‏- باشه.
داداش!
عقلتو از دست دادی؟ من که هنوز شروع نکردم!
اولی داره دووم میاره!
مشروب؟
‏- آره. ‏- آره.
تو هم مشروب می‌خوای اولی؟
استرالیا
سلام.
‏- می‌شه توضیح بدم کتاب چطوری کار می‌کنه؟ ‏- ممنون، خوبم.
نه، خوب نیستی.
تا وقتی نخریش نه. بیا سر صندوق.
ولی یه صفحه‌ش کمه.
همون که بهترین بارها توشه.
چرا لونلی پلنت نه؟ راهنمایی‌های بهتری داره.
حتماً. چرا که نه؟
عالیه، پس هردوشو برمی‌دارین. صندوق اونجاست.
تو مالدیو می‌ریم آتول با.
یه رستوران زیرآبی هست. دورتادورش شیشه‌ست.
با محشرترین ماهی‌ها که دورت شنا می‌کنن. کوسه و لاک‌پشت!
‏- باحاله. ‏- آره.
هی، تمرین سرما چی شد؟ یه بارم نیومدی.
بیا.
چی، الان؟
معلومه. فقط چند دقیقه طول می‌کشه.
تو برو. من یه‌کم وسیله‌ی دیگه برمی‌دارم.
باشه.
لعنتی، چقدر سرده!
نه بابا. ولی من چند هفته‌ست تمرین می‌کنم.
یا خدا اولی. چیکار کردی؟
پین‌بال اکستریم.
بیورن، مطمئنی منفی ۶۰ هنوز سالمه؟
حس می‌کنم یه چیزی داره از بین می‌ره.
لعنتی. رو حداکثر گذاشتمش. تو رو منفی ۱۱۰ای.
شوخی کردم. واقعاً فقط رو منفی ۶۰ای.
باید مکزیکو رو جوری تنظیم کنیم که واسه روز مردگان اونجا باشیم.
روز مردگان؟
مراسم عزا که نیست.
یه جشن بزرگه با جمجمه‌های شکری و از این چیزا.
به نظر باحال میاد.
هی، هنوز مدرک غواصی رو می‌گیریم؟
معلومه.
پسر، امروز سه‌تا بازدید دیگه دارم. می‌تونی یکیشو بری؟
عمراً، من واسه امروز تعطیلم.
لعنتی.
‏- چی شده؟ ‏- بکی رو یادمون رفت.
خ... خیلی متأسفم عزیزم.
اشکالی نداره. پیش میاد.
زانوی چپ بالا، دم...
‏- منو یادش رفت. همون‌جا ولم کرد. ‏- جدی؟
چون اولی یه‌بند از این سفر دور دنیای مسخره حرف زد.
اون باعث می‌شه همه‌چیو فراموش کنه، از جمله منو.
نمی‌تونم تصورشو بکنم.
مطمئنم تو هم به اندازه‌ی اولی براش مهمی.
وای، «به اندازه‌ی». باحاله.
این سفر دور دنیا چقدر طول می‌کشه؟
یه سال.
‏...و عمیق تو کشش بشینین.
جدی؟ تو بهش اجازه می‌دی؟
چه اجازه‌ای؟ رؤیای خودشه.
‏- با اینکه با همین این کارو می‌کنه؟ ‏- من همون اول جلوشو می‌گرفتم.
‏- آره، منم. ‏- منم.
‏- این درست نیست. ‏- ...و رو صندلیمون بشینیم.
اوتکاتاسانا.
نه، من دخالت نمی‌کنم.
و فکرِ کنسل کردن با دوستش باید از خودش دربیاد.
و به سمت موردعلاقه‌مون می‌چرخیم.
باشه.
شاید یه‌کم هُلش بدم جلو.
‏- همین کارو بکن. ‏- ولی زیاد صبر نکن.
بچه‌ها، اگه می‌خواین گپ بزنین، برین کافه! صندلی!
‏- یه گفت‌وگوی آروم داشته باش. ‏- آره، این آخر هفته یه جا دعوتش کن.
اگه الان کاری نکنی، از دستت می‌ره.
ماتسه کجاست؟
دیر کرده.
امیدوارم چون داره دنبال یه جا می‌گرده.
روش کار می‌کنم.
لوله‌ی ترکیده‌ت چی شد؟
درست شد.
ولی رطوبت دیوارها هنوز باید کشیده بشه.
خطر کپک.
تو چی؟ شرط باختی؟
واسه غواصی ثبت‌نام کردم. شنبه شروع می‌شه.
وای نه. متأسفانه باید ناامیدت کنم.
ما آخر هفته می‌ریم مسافرت.
ماتسه می‌دونه؟
می‌خوام سورپرایزش کنم.
منم همینطور.
جدی فکر می‌کنی غواصی رو انتخاب می‌کنه
به‌جای یه آخر هفته کنار ساحل با دوست‌دخترش؟
آره.
هی، یه لحظه صبر کن!
چیکار کنم که این آخر هفته مالِ من بشه؟
تو اتاق سرما منو ببر.
هرکی تو منفی ۶۰ درجه بیشتر دووم بیاره برنده‌ست.
‏- اگه بتونم، قرارمون قطعیه؟ ‏- آره.
من دارم می‌رم. اونجا می‌بینمت.
برو.
وایسا بیورن. بیا یه درجه ببریمش بالاتر.
هرکی تو منفی ۷۰ بیشتر دووم بیاره.
وایسا، ما...
چرا مستقیم نریم رو حداکثر؟
بیورن؟
حداکثر.
هرجور میل شماست.
منفی ۱۱۰.
سه دقیقه.
پنج دقیقه.
ده دقیقه.
آروم و یواش داداش. آروم.
خیلی خوب بود. باید بیشتر از اینا بکنیم.
اَه، بده بهش دیگه.
چطوری این کارو کرد؟
گردش خون بعضی زن‌ها بهتره.
خوندم که هورمونیه.
و قرارمون؟
سرِ جاشه.
ممنون.
جلسه‌ی گرونی بود.
می‌ارزید.
‏- اولی! ‏- اشمیتی، سلام. امشب پایه‌ی آبجو هستی؟
نمی‌تونم. حبس خونگی‌ام.
چی؟ هنوز؟
آره، نمی‌تونم بلند حرف بزنم. آنتیه داره گوش می‌ده.
بلندتر حرف بزن. به‌زور می‌شنومت.
نمی‌تونم! آنتیه صدامو می‌شنوه وقتی...
پسر، اشمیتی، این از زندان هم بدتره!
اونا لااقل روزی یه بار می‌تونن برن تو حیاط.
‏- می‌خوای چیکار کنم؟ ‏- آره، باشه. بی‌خیال.
چرا مستقیم نریم رو حداکثر؟
خب بچه‌ها، همه آماده‌این؟
آره!
عالیه! بیاین دستامونو گرم کنیم!
دستا بالا! بالا!
عالیه! آفرین!
می‌دونستم!
آره، ادامه بدین!
اولی؟ چه خبره؟
از ربکا بپرس.
ما با هم قرار داشتیم.
تو تقلب کردی.
یکی می‌تونه بگه قضیه چیه؟
اولی قبول کرد که آخر هفته با تو باشم.
تو اتاق سرما رو منفی ۱۱۰ بردمش.
آرزوشو داشته باش. این بیورنِ خائن مالِ تو رو گذاشت رو منفی ۵. قرارمون باطله.
من برنامه داشتم این آخر هفته باهات غواصی رو شروع کنم.
ولی خانم دندون‌پزشک می‌خواست بکشوندت اینجا.
پس سر من دعوا کردین؟
‏- آره. ‏- آره.
‏- تو چطور اومدی اینجا؟ ‏- خدمات نظافت.
چیه؟ من آدم جذابیم.
تو یه احمقی. و پول همه‌ی اینا رو خودت می‌دی.
‏- می‌ریم اون ماساژ رو بگیریم؟ ‏- اولی رو با خودت ببر.
درباره‌ی سفر دور دنیامون فکر کردم.
وقتشه. باید بلیت رزرو کنیم.
آخر همین ماه بلیت ارزون به بانکوک دارن.
منظورم این نبود.
با بکی مفصل حرف زدم.
‏- گفت تو نمی‌تونی بری. ‏- نه!
حتی گفت اگه رؤیای بزرگمه، برم.
فقط مطمئن نیست که این دوتا با هم جور دربیان.
رابطه و سفر.
می‌دونستم!
به‌خاطر اون نمی‌خوای بری!
اگه فقط چهار هفته بریم چی؟
خوبی؟
داداش، این تعطیلات نیست! این یه چیز یه‌بار تو زندگیه!
‏- می‌دونم. ‏- و می‌خوای از دستش بدی؟
ترجیح می‌دی هر روز یه کار خسته‌کننده بکنی
و پس‌انداز کنی واسه یه خونه‌ی ویلایی بغلِ اشمیتی؟
هنوز نمی‌دونم.
ولی راستش کارمو اونقدرام خسته‌کننده نمی‌بینم.
‏- متأسفم اولی. ‏- آره حتماً.
سلام اولی. پرسیده بودی آبجو بزنیم.
آنتیه داره می‌ره سینما. از هشت تا ده آزادم.
خبرم کن، باشه؟
آلمان
اولی.
زن‌هاتون مغزتونو شست‌وشو دادن؟
آروم باش. چرا اینقدر عصبانی‌ای؟
ماتسه سفرمونو کنسل کرد!
جدی فکر می‌کردی هنوز پابرجاست؟
خب، آره.
اولی، ماتسه الان تو یه رابطه‌ست.
معلومه که اونو به یه سفر یه‌ساله با تو ترجیح می‌ده.
شاید واسه تو. یعنی، تو کسیو انتخاب کردی که بهش می‌گی گاو.
اون موقع نئشه بودم.
و آنتیه اونقدرام بد نیست.
وقتی تنهاییم می‌تونه واقعاً مهربون باشه.
‏«می‌تونه مهربون باشه.» معیار انتخابت این بود؟
من چیکار کنم آخه؟
اینجوری نیست که زن‌ها واسه من صف کشیده باشن.
تازه، اگه آنتیه اینقدر هُلم نداده بود،
هیچ‌وقت رئیس بخش نمی‌شدم. با همچین دفتر شیکی.
با نمای کلیسای جامع. ببین.
نه، جدی می‌گم. من با اون خوشحالم.
امشب چی؟ آبجو می‌زنیم؟
نه بابا. تو خونه بمون و شورتای آنتیه رو اتو کن.
اولی! زندگی همه‌ش گل و بلبل نیست! باید کوتاه بیای!
‏- این چیه؟ ‏- دارم اسباب‌کشی می‌کنم.
چرا؟
دیگه بسه که سرکارم بذاری.
تو واقعاً دنبال یه جا واسه اون نمی‌گردی.
درست نیست. دوتا بهش نشون دادم، ولی مناسب نبودن.
دوتا. وای.
تو واقعاً می‌خوای اون بره.
حق با توئه. سهل‌انگاری کردم.
فکر کنم امیدوار بودم هر سه‌تامون بتونیم کنار بیایم.
واقعاً همینو می‌خوای؟
آره.
باشه.
کمک لازم داری؟
واسه تو به‌اندازه‌ی کافی سریع نیستم؟
خواهش می‌کنم از دست ماتسه عصبانی نباش، باشه؟
طبیعیه که نمی‌خواد یه سال از هم دور باشیم.
انگار تصمیمِ خودش بود!
معلومه که بود.
باشه، خانم دندون‌پزشک.
فکر می‌کنی به همون اندازه که به نظر میام احمقم؟
دقیقاً می‌دونم چرا می‌خواستی آخر هفته رو تنها با اون بگذرونی.
اینم می‌دونم که هیچ لوله‌ای تو آپارتمانت نترکیده بود.
هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنم،
اینکه بذارم راحت ببری خیلی احمقانه‌ست، پس...
الو؟ چی؟ چه بد شد. نه، کاریش نمی‌شه کرد.
خبر بد.
صاحبخونه‌م همین الان گفت که آپارتمان جدید بهم نمی‌رسه.
خب دیگه. همین‌جا می‌مونم.
با دستش یه تماس تلفنی گرفت! اون اسباب‌کشی نمی‌کنه!
آره، ببخشید. آپارتمانی در کار نیست.
ولی اشکالی نداره. همینجوری با هم زندگی می‌کنیم.
‏- تا حالا که خوب پیش رفته. ‏- خوب پیش رفته؟ جدی؟
شماها واقعی هستین؟ عین بچه‌های نوپا رفتار می‌کنین.
یا خودتونو جمع کنین، یا همدیگه رو نادیده بگیرین، لعنتی!
حواست باشه رفیق.
حالا داره بهم می‌گه کجا رو نگاه کنم.
‏«حواست باشه.»
زن‌ها.
چه دندونای قشنگی.
ثبت آگهی
فروش...
‏۱ یورو — آگهی شما در حال بررسی است
سلام، واسه دستگاه پین‌بال اومدیم.
ها؟
بیا، خریدمش. یه یورو.
عمراً.
هی! درو باز کن! همین الان بیارش اینجا!
نه!
انقضا: اوت ۲۰۰۸
لعنتی!
چی شده؟
اولی ساندویچ درست کرد.
ساندویچ‌ساز آتیش گرفت. اصلاً نمی‌دونم چطوری.
شاید نشونه‌ای بود
که وقتشه اسباب‌کشی کنیم.
ببین. یکی از مریضام، یه خانم پیرِ خیلی مهربون،
دنبال مستأجر جدیده.
حاضره به ما بدتش.
بازم داره سرت شیره می‌ماله؟
بابت اتفاقی که افتاد خیلی متأسفم. من نمی...
نگران نباش. مهم اینه که شما دوتا سالمین.
و درباره‌ی اون یکی قضیه...
غرورم به‌عنوان مشاور املاک یه‌کم جریحه‌دار شد که تو پیداش کردی.
‏- ولی اون جا محشره بکی. ‏- نه؟
همین الان بگیریمش.
یه شرط خیلی کوچیک هست.
می‌خواد قبل از اینکه بله بگه شما رو ببینه.
باشه. کِی و کجا؟
پس‌فردا. بهتره تو خودِ آپارتمان همدیگه رو ببینین.
تو که همایش داری؟
لازم نیست من باشم. تو برو، یه سلام کوتاه بکن و...
اون‌وقت اون خونه مالِ ماست.
عالیه خانم آکچای. به‌زودی می‌بینمتون.
هی، گوش کن.
درباره‌ی اینکه دیگه نمی‌خوای سفرمونو بریم فکر کردم و...
من مشکلی ندارم. آره.
لطف داری.
می‌دونی، منم کاش می‌تونستم هردوشو داشته باشم.
هم با بکی باشم هم با تو دور دنیا بگردم.
چی می‌گی اگه به‌جای یه سفر بزرگ دور دنیا،
یه سفر کوچیک بریم؟
همین‌جا تو شهر. همه‌ش تو یه شب.
چطوری می‌شه؟
اون یه سورپرایزه.
فقط اینو می‌گم که از بانکوک شروع می‌کنیم.
باشه؟
معلومه.
تأیید رزرو
‏- سلام بکی. ‏- مزاحم شدم؟
نه، همه‌چی خوبه.
اولی همین الان منو به یه سفر کوچیک دور دنیا دعوت کرد.
‏- یه نقشه‌ای داره. ‏- نه.
فقط یه فکر قشنگ به سرش زده.
‏- جلسه‌ی صبح رو یادت نره. ‏- یادم نمی‌ره.
نمی‌تونم به اینم نه بگم. فکر کنم همه‌شو از قبل ترتیب داده.
نه، فقط امشب.
این یه مکونگ ساوره.
ملخ سرخ‌شده تو تایلند یه خوراکی محبوبه.
پروتئینشون بالاست.
لبخند بزن. تایلندی‌ها خیلی مؤدبن.
داریم از تایلند می‌ریم
و راهی سیبری می‌شیم.
لعنتی.
بریم یه کشور گرم؟
هی!
تو آکاپولکوی واقعی، الان می‌رفتیم ساحل.
خیلی باحال می‌شد اگه واقعاً دور دنیا رو می‌گشتیم.
خوشحالم که اینو گفتی. چون من...
سلام عزیزم.
سلام. همه‌چی مرتبه؟
همه‌چی خوبه. الان مراکشیم.
‏- چقدر می‌مونین؟ ‏- زیاد نه. قول می‌دم.
‏- فردا مدارکو یادت نره. ‏- یادم نمی‌ره.
‏- می‌تونی رو من حساب کنی. ‏- خوبه.
باید برم.
‏- بعداً بهت پیام می‌دم، باشه؟ ‏- ممنون عزیزم.
سلام.
دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
‏- فقط یکی دیگه. ‏- حتماً.
کجاییم؟
مغولستان.
کویر گبی.
چنگیزخان ازش رد شد.
باحاله.
هی، ما امشب دیگه تعطیلیم. من می‌رم بخوابم.
کجایی؟
هنوز مغولستانم
صبح بهت زنگ می‌زنم
هنوز مغولستانم — صبح بهت زنگ می‌زنم
به آفریقا خوش اومدی.
تو غذا بگیر، من نوشیدنی می‌گیرم.
حالا کجا؟
سرزمین آتش.
ولی اول باید یه چیزی بخوریم.
ما تو سرزمین آتشیم!
بکی؟
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
یادت رفته؟ ما موقعیت مکانیمونو به اشتراک می‌ذاریم!
بازدید یه ساعت پیش بود! و تو مثل یه ولگرد اینجا افتادی!
هی! صداتو بیار پایین خانم جوون!
مردم می‌خوان بخوابن!
چشم.
تو ذره‌ای به یه رابطه‌ی جدی با من علاقه نداری.
اشتباه از من بود.
بکی!
بکی.
من... متأسفم.
داداش، اون چیه رو سرت؟
احمق.
لعنتی.
بکی.
لعنتی.
نون!
چی شده؟
باهام به هم زد.
جدی؟
‏«...فهمیدم که تو هیچ‌وقت بزرگ نمی‌شی.»
‏«من یه مَرد کنارم می‌خوام، نه یه بچه.»
چه خط بدی.
‏«واقعاً همه‌چیو امتحان کردم،
ولی ظاهراً تو فقط وقتی خوشحالی که بتونی با اولی کار خودتو بکنی.»
درسته.
‏«برات یه زندگی خوب با اون آرزو می‌کنم.»
حالا چیکار کنم؟
بلیت دور دنیا؟
دیروز از حساب سفرمون برداشتم.
اینو قبل از اینکه باهام به هم بزنه خریدی؟
تو چه جور دوستی هستی داداش؟
تو یه عوضی تمام‌عیاری!
ب... ب...
ب... ب... ب...
بکی همون زنی بود
که همیشه دنبالش می‌گشتم.
با اون خوشحال بودم.
هی. احتمالاً خودش درست...
هی... داداش!
می‌خوام به هم‌خونگیمون پایان بدم.
داری با من به هم می‌زنی؟
تو می‌ری؟ یا من برم؟
حتماً داداش.
من از اینجا می‌رم.
جواب بده.
بفرمایید تو.
اینجا یه نشیمن و ناهارخوری بزرگ داریم.
ولی قلبِ واقعی این آپارتمان این...
این چی؟
اون می‌ره.
آگهی شما آنلاین شد
پیا۹۳ بلیت را خرید
هنوز ۲۴٫۹۰ بهم بدهکاری.
چرا؟ کتاب که مالِ تو نبود.
ولی مغازه دیگه نمی‌تونه بفروشتش.
استرالیا
لعنتی، تو پیایی؟
نشونه‌ی تصویریمون.
تو اولی هستی؟ همون با بلیت دور دنیا؟
آره. پس می‌خوای دور دنیا رو بگردی؟
نه، اول ۲۴٫۹۰ رو ازت می‌خوام.
سفر دور دنیا همیشه رؤیای من بوده.
همه می‌خوان انجامش بدن، ولی هیچ‌کس نمی‌ده.
وقتی دیدم یه بلیت هست، گفتم «خب، انجامش می‌دم.»
‏- محشره. ‏- و تو؟
دوست‌دخترت فرار کرده، واسه همین یه بلیت اضافه داری.
دوست‌دختر نه. یه پسر.
ببخشید. تو همجنس‌گرایی؟
نه، هنوز نه. ولی این گزینه رو باز نگه داشتم.
با زن‌ها خوب کنار نمیای؟
‏- از کجا به این نتیجه رسیدی؟ ‏- همینجوری حدس زدم.
نه...
چرا دوستت دیگه نمی‌خواد بره؟
به‌خاطر یه زن.
گوش می‌دم.
بیا دیگه.
ما مدام تو پروازها همدیگه رو می‌بینیم.
ضرری نداره یه‌کم همدیگه رو بشناسیم.
تو بیشتر تیپِ پیتر پن هستی، نه؟
همون یارو با جوراب‌شلواری سبز؟
اوهوم. نمی‌خواد بزرگ بشه.
من بزرگ شدم، ولی هشدار اسپویل، یه تله‌ست چون اصلاً حال نمی‌ده.
دوستت انگار فکر می‌کنه حال می‌ده.
چرا نمی‌ذاری همین کارو بکنه؟
من هیچ‌وقت...
بیا دیگه.
واقعیت اینه که تو دوستت و دوستیتونو از چشم انداختی.
فقط به خودت فکر کردی. دوستت عوض شده.
دلش چیز دیگه‌ای می‌خواد غیر از گشتن دور دنیا با تو.
این حرفو یه جا شنیدم قبلاً.
یه‌کم جبران کردن بدهکاری.
تو فرودگاه می‌بینمت.
ممنون بابت قهوه.
معلومه.
‏- خداحافظ. ‏- خداحافظ.
الان برمی‌گردم.
باحاله.
ربکا؟ هی!
وایسا!
ربکا.
هی، یه لحظه.
می‌شه یه لحظه حرف بزنیم؟
آقای پن؟
آره.
خواهش می‌کنم.
‏- بفرمایید بشینین. ‏- بله.
خب...
بفرمایید...
دندون‌پزشک الان میان خدمتتون.
‏- آقای پیتر پن؟ ‏- اسمش همینه.
سلام آقای پن. پس بار اولتونه.
مشکل فوریتون چیه؟
‏- چی می‌خوای؟ ‏- پنج دقیقه از وقتت.
گمشو! این اسم مسخره چیه؟
وگرنه که منو راه نمی‌دادی.
الانم راهت نمی‌دم. برو بیرون!
‏- تو داری با ماتسه بی‌انصافی می‌کنی. ‏- هی!
باشه، آقای پن.
بیاین شروع کنیم.
چی؟ نه، لازم نیست.
درد به‌طرز معجزه‌آسایی رفع شد.
اینو زیاد می‌شنویم.
ولی باور کنین، بهتره یه نگاه بندازم.
دندون ۴-۸ پوسیدگی داره.
یه آمپول بهتون می‌زنیم. درد نداره.
نه، آقای پن سرسخته.
همین الان بهم گفت بی‌حسی لازم نداره.
مامان، من نمی‌خوام برم اون تو. خواهش می‌کنم مامان.
لطفاً بشورین.
می‌تونی بری میشل. خودم اینجا تمومش می‌کنم.
من دارم بی‌انصافی می‌کنم، آره؟
ماتسه دو بار می‌تونست بیاد پیش من زندگی کنه،
و هر دو بار گند زد.
تقصیر من بود. من جلوشو گرفتم.
مردی که جدی باشه نمی‌ذاره جلوشو بگیرن.
دوستشو به آینده با دوست‌دخترش ترجیح نمی‌ده.
ترجیح نداده. وگرنه منو از آپارتمان بیرون نمی‌کرد!
جدی؟
آره، من رفتم. و به‌زودی خودمم می‌رم سفر دور دنیا.
یه فرصت دیگه بهش بده.
ماتسه خیلی دلش برات تنگ شده. واقعاً.
اولی؟
واقعاً پوسیدگی داشتی.
باحاله.
اوه، سلام. ببخشید.
خانم ریشتهوف. بیاین، ببینین.
این براتون جالبه. خب، واسه همه جالبه.
اسکنر داخل‌دهانی جدید رسید.
بالاخره.
خانم ریشتهوف؟
وقت لازم دارم فکر کنم.
خانم کامینسکی؟ بیاین، ببینین.
این براتون جالبه. خب، واسه همه جالبه.
اسکنر داخل‌دهانی جدید رسید.
مونی — با هاوکه مشکل دارم. می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
اشمیتی — سلام، یه چیزی بزنیم؟
قرار دارم با اشمیتی.
قرار دارم با مونی.
باشه.
‏- زیاد با اشمیتی اینجا اومدی؟ ‏- بار اولمه.
منم هیچ‌وقت مونی رو اینجا ندیدم.
فکر کنم دستِ اولی تو کاره.
چرا این فکرو می‌کنی؟
امروز صبح اومد مطبم.
گفت که بیرونش کردی.
اذیتت کرد؟
نه، برعکس.
طرف تو رو گرفت.
اونقدر که یه درمان پوسیدگی رو بدون بی‌حسی تحمل کرد.
داریم درباره‌ی اولی حرف می‌زنیم؟
یه‌جوری ترتیبشو داده که ما اینجا همدیگه رو ببینیم.
سلام به هردوتون. چی میل دارین؟
فکر کنم یه‌کم بیشتر وقت لازم داریم.
مشکلی نیست.
منو رو نگاه کنیم؟
الان تو اون آپارتمان تنها زندگی می‌کنی؟
آره.
تو چی؟
هنوز دنبال یه جایی؟
یکی دارم که می‌تونم پیشنهاد بدم.
خیلی جادار.
ولی آشپزخونه‌ش یه‌کم آسیب دیده.
دوست دارم خودم بازسازیشو انجام بدم.
چرت نگو.
آره. خواهش می‌کنم.
اینجوری حس بهتری دارم.
چرا؟
داستانش درازه.
بعداً برات تعریف می‌کنم، باشه؟
فقط خیلی خوشحالم که دوباره همدیگه رو داریم.
‏- صبح بخیر. ‏- سلام.
صبح بخیر.
بلیتتو فروختم — اولی
وسایل اولی کجاست؟
سلام به تو هم.
چرا از من می‌پرسی؟ وای نه.
بتمن و رابین از هم جدا شدن؟
خب، دوستت استعفا داد و رفت سفر دور دنیا.
انگار عقلت اومده سرِ جاش.
درک می‌کنم. همچین سفری به منم نمیاد.
زندگی تو کوله‌پشتی، اقامتگاه‌های درب‌وداغون، بهداشت افتضاح...
اوه... هولوشک داره از بخش املاک لوکس می‌ره.
شاید به دردت بخوره؟
یعنی، کمیسیون بالاتر،
حقوق پایه‌ی بالاتر.
ولی مسئولیت زیاد.
‏- بهش فکر کن. ‏- لازم نیست.
پیشنهادتونو قبول می‌کنم. ممنون.
می‌دونی پرواز اولی کِیه؟
امروز صبح؟
اولی هستم. ببخشید، دارم دنبال گوشیم می‌گردم.
لعنتی.
‏- ببخشید، یه لطف بزرگ لازم دارم. ‏- باید تو صف وایسی.
متأسفانه من بلیت ندارم...
هی! تو صف نپر!
اولی!
نظرت عوض نشد؟ بلیت رفت.
بکی بهم گفت رفتی دیدنش.
‏- قرارِ خواستگاری‌سازیم جواب داد؟ ‏- همه‌چی دوباره خوبه.
امیدوارم بین ما هم همینطور.
ممنون که این کارو برام کردی.
آخرین فراخوان پرواز تی‌اچ-۳۰۱ به بانکوک.
خب، دیگه وقتشه.
از همه‌ی مسافران خواهشمندیم...
آره. یکیمون باید زیر شفق قطبی چادر بزنه.
وگرنه اون همه تمرین سرما بیخود بود.
اون کیه؟
پیا. بلیتتو خرید.
رفیقم ماتسه! منو بخشیده!
عالیه! بیا دیگه!
آره، من...
خب دیگه.
دیوونگیه. طولانی‌ترین مدتی که از مدرسه به بعد از هم دور بودیم
سه روز تو کریسمس بود.
این... یه سال زود می‌گذره.
آره، حق با توئه.
هرچند، می‌تونه خیلی هم طولانی حس بشه.
منم همینطور فکر می‌کنم.
مواظب خودت باش پسر.
تو هم همینطور.
چطور شد؟
به پیا پیشنهاد ازدواج دادم و قبول کرد.
یعنی، چطور... آخه ازدواج که واقعاً اولویتت نبود.
خب، ما کنار یه دریاچه‌ی سرد تو ایسلند بودیم که شفق قطبی می‌بینی.
وقتی تو صف کرایه‌ی لباس غواصی وایساده بودیم، یهو گفت
‏«گور باباش.» و پرید تو دریاچه. همینجوری!
خب معلومه که باید با این زن ازدواج می‌کردم، نه؟
من فقط باهاش ازدواج کردم که شما رو از آسیب بیشتر نجات بدم.
اوه، ممنون. چه لطفی.
و تبریک می‌گم. اولی حریف آسونی نیست.
وای خدا.
راستی، بالی محشره! یه مرخصی بگیرین و بیاین اینجا!
‏- آره. ‏- ماتسه، بکی...
‏- خداحافظ! ‏- می‌بینمتون.
خداحافظ.
اوه، چه نازه.
سلام ماتسه.
اشمیتیه.
آنتیه انبار مخفی علفشو پیدا کرده و بیرونش کرده.
پرسیده تا وقتی یه جای جدید پیدا کنه می‌تونه اینجا بمونه؟
سلام بکی.
آره... من می‌رم تو اتاق اولی.
حتماً تقصیر توئه.
خودت گفتی همیشه سر از رابطه‌های سه‌نفره درمیاری.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.