دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫سلام به همگی، شخصیت‌های نمادین سیرک دیجیتال‌.‬ ‫اورنج ترانک و فیش این‌جان و بهتون خوش‌آمد می‌گن.‬
‫به اکران پرده آخر سیرک دیجیتال شگفت‌انگیز خوش اومدین، ‫جایی که قراره...‬
‫قسمت ۸ و ‫قسمت ۹ پایانی بزرگ رو...‬
‫در قالب یک اثر سینمایی بلند‬ ‫تماشا کنین.‬
‫اگه بقیه‌ی قسمت‌ها رو‬ ‫ندیدین، پس...‬
‫کلا ۳۰ ثانیه وقت دارین تا خودتون رو برسونین، پس بجنبین.‬
‫در ضمن اومدم یادآوری کنم که همه‌ی وسایل مقدس‌تون رو بی‌صدا کنین و لطفا...‬
‫از چیزی که امشب این‌جا می‌بینین‬ ‫فیلم نگیرین و اسپویل نکنین.‬
‫می‌تونین همه‌ی واکنش‌هاتون رو آنلاین به‬ ‫اشتراک بذارین اما تو رو خدا اسپویل نکنین.‬
‫معمولا «کید» این کارها رو انجام می‌ده ‫اما اون نتونست بیاد چون مرده‌.‬
‫حضرت مسیح لطفا‬ ‫به او عشق بورز،‬
لطفا در جهان پس از مرگ مراقبش باش و مورد مرحمت خود قرارش بده
‫می‌دونین، من یه بار از نظر پزشکی برای چهار دقیقه‬ مرده بودم.‬
‫هیچ‌کس اون‌جا منتظرم نبود.‬
‫فقط سیاهی بود.‬
‫اون‌طرف هیچی نیست.‬
‫فکر کنم بعضی‌ها‬ ‫یه چیزایی می‌بینن،‬
‫اما برای من فقط سیاهی بود ‫و هیچ‌کس اون‌جا نبود.‬
‫فکر کنم خدا... فکر کنم خدا من رو نمی‌خواد.‬
‫نمی‌دونم چیکار کردم.‬
‫در ضمن حواس‌تون به کد کیوآر ‫در انتهای اکران هم باشه.‬
‫اون بهتون دسترسی زودهنگام به محصولات نهایی ‫در فروشگاه آنلاین رو می‌ده.‬
‫بچه‌ها، من نمی‌خوام بمیرم.‬
‫لطفا نرین.‬
‫به قسمت نهایی خوش اومدین.‬
‫رفیق، از دستش دادین.‬
‫خانم‌ها و آقایان، بالاخره ‫لحظه‌ای که همه‌تون منتظرش بودین رسید.‬
‫با من بگین.‬
‫خوش اومدین به سیرک دیجیتال...‬
‫مرور گذشته.‬
‫بعد از این‌که اون هدست عجیب رو روی جمجمه‌ی‬ ‫انسانی شکننده‌ش گذاشت، دلقک کوچولوی غمگین ما،‬
‫پومنی خودش رو در‬ ‫سیرک دیجیتال شگفت‌انگیز یافت.‬
‫یه بهشت مجازی عجیب‌وغریب و پر از سرگرمی‬ ‫که احتمالا هیچ‌وقت نمی‌تونی ازش خارج بشی.‬
‫البته روی قسمت «هیچ‌وقت نمی‌تونین خارج بشین» تمرکز نکنین.‬
‫این‌جور فکرها منجر به‬ ‫انتزاع می‌شه.‬
‫که کارتون به سرداب ختم می‌شه،‬ ‫که اون‌ هم به کلی...‬
‫جیغ‌وداد ختم می‌شه که راستش برای گوش‌های حساس بابلی من خیلی بده.‬
‫گرداننده‌ی این سیرک منم!‬
‫مدیر جذاب و مهربون شما، «کین».‬
‫و این‌جا بقیه‌ی انسان‌ها هم زندگی می‌کنن مثل...‬ ‫دنگل و سوث‌فول، کینگز یا تو!‬
‫جکس رو بکش بالا و میبینی اون‌جا کان...‬
‫بعدش این گروه کارهای دیجیتالی شگفت‌انگیزی انجام می‌دن، مثل... دویدن!‬
‫خرد کردن!‬
‫کثافت‌ترین آدم‌ها!‬
‫یاد می‌گیرن که همه جوانب رو بسنجن!‬
‫موارد متفرقه!‬
‫و...‬
ایمنی و ضامن اسلحه!‬
‫در طول همه‌ی این‌ها، پومنی کم‌ کم متوجه می‌شه که شاید...‬
‫فقط شاید...‬
‫این سیرک دیجیتال‌ اون‌قدرها هم بد نباشه!‬
‫مخصوصا وقتی رفیق‌هایی داره که همراه با اون‌ها عذاب بکشه!‬
‫منظورم اینه که... باهاشون عذاب بگذرونه!‬
‫در ضمن، ممکنه کینگر در ساختن سیرک کمک کرده باشه؟‬
‫کی می‌دونه؟‬
‫طرف به همون اندازه‌ی یه آدم دیوانه، دیوانه‌ست!‬
‫اما یه انسان هست که انگار پومنی اصلا نمی‌تونه درکش کنه!‬
‫جکس!‬
‫کسی که بعد از یه ماجراجویی عادی و سالم با سلاح‌های گرم ثبت‌نشده،‬
‫از کوره در رفت و پومنی رو هل داد و دور کرد!‬
‫هم از لحاظ احساسی... و هم فیزیکی!‬
‫درست همون موقع که داشتن به هم نزدیک می‌شدن، اوه، چه درامی!‬
‫در همین حال، کم‌ کم توی مغز بزرگم روشن می‌شه که شاید
ماجراجویی‌های‬ ‫ترسناک و دردناکی که با عشق ساختم، برای گروهی از روح‌های
انسانی ‫شکننده جذاب نباشه اما بعدش فهمیدم این حرف مسخره‌ست چون کاملا عاشق منن!‬
‫مگه نه؟‬
‫پس، بدون هیچ دلیل خاصی، بزرگ‌ترین ماجراجویی‌م رو طراحی کردم!‬
‫با استفاده از یه انسان کاملا واقعی و غیرمشکوک به اسم آبل، سناریویی ساختم‬
‫که در اون انسان‌ها مجبور بودن‬ ‫تصمیم بگیرن که آیا می‌خوان‬
‫از سیرک فرار کنن‬ ‫یا تا ابد پیش من بمونن!‬
‫جزئیات اتفاقاتی که افتاد، بسیار ساده‌ست و اصلا گیج‌کننده نیست!‬
‫اما بخش مهمش اینه‌ که در پایان‬
‫جکس از بین اون‌همه آدم،‬ ‫انتخاب درست رو کرد!‬
‫که برای همیشه توی سیرک بمونه!‬
‫کاملا درک نمی‌کنم چرا، اون درگیر یه سری مسائل شخصی‌ـه!‬
‫فکر کنم برای یه قورباغه ناراحته؟‬
‫انسان‌ها واقعا گیج‌کننده‌ن!‬
‫به‌هرحال، الان دیگه از همه‌چی خبر دارین،‬ ‫همون چیزهایی که شش ماه پیش رایگان پخش شد!‬
‫خداحافظ!‬
‫یه مهره‌ی شطرنج دیگه، هان؟‬
‫اوضاعت چطوره؟‬
‫فقط نمی‌دونم داره چه اتفاقی می‌افته.‬
‫ما هیچ‌وقت همچین چیزی نساخته بودیم.‬
‫فقط امیدوارم که...‬
‫صبر کن...‬
‫تو...؟‬
‫این... تویی!‬
‫وای خدای من...‬
‫من...‬
‫کاش می‌تونستم اسمت رو یادم بیاد...‬
‫من هم همین‌طور...‬
‫من...‬
‫خیلی متاسفم که تو رو هم با خودم توی این ماجرا کشوندم...‬
‫این...‬
‫خیلی عجیبه... مگه نه؟‬
‫گوش کن...‬
‫هر اتفاقی که بیفته...‬
‫من همیشه...‬
‫و برو توی سرداب!‬
‫ای وای، اه... داریم‬ ‫کمبود آدم پیدا می‌کنیم این‌جا!‬
‫حالا تو دیگه برای من انتزاعی نشو!‬
‫جدا می‌گم...‬
‫اه...‬
‫چی؟‬
‫سلام؟‬
‫بچه‌ها؟‬
‫من... من...‬
‫نمی‌تونم بفهمم چطوری...‬
‫بچه‌ها؟‬
‫سلام؟‬
‫می‌تونین این‌جا به من کمک کنین؟‬
‫داره... چه اتفاقی می‌افته؟‬
‫کسی صدای من رو می‌شنوه؟‬
‫من صدات رو می‌شنوم.‬
‫حالت خوبه؟‬
‫اه... تو... تو کی هستی؟‬
‫چطوری... این رو در بیارم؟‬
‫من...‬
‫من... یه نفر جدید؟‬
‫پس ممکنه!‬
‫انگار بالاخره یه رفیق جدید پیدا کردی کینگر!‬
‫کینگر... درسته.‬
‫من...‬
‫این واقعا... امیدوار بودم‬ ‫ذهن‌های جدیدی پیدا بشن!‬
‫باید برای این پیشرفت شگفت‌انگیز، تدارکات بیشتری ببینم!‬
‫چـ... چـ... من... چـ... چـ...‬
‫چـ...‬
‫چطوری از این‌جا بیام بیرون؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫چـ... چـ... چـ...‬ ‫منظورت چیه؟‬
‫اما... همه‌چی‬ ‫درست می‌شه.‬
‫تو...‬
‫اسمت یادت هست؟‬
‫من...‬
‫من... من... من...‬
‫من...‬
‫راگاتا؟‬
‫ها؟‬
‫حالت خوبه؟‬
‫سوال خوبیه.‬
‫خب... واقعا بدم میاد که این رو بگم بچه‌ها،‬ ‫اما بهتون گفته بودم... حتی فکرش رو هم نکنین!‬
‫اصلا شروع به گفتن اون جمله‌ی شخمی نکن، انگار که‬
‫سعی نکردی همه‌ی ما رو‬ ‫برای همیشه این‌جا زندانی کنی!‬
‫وقتی اون دکمه‌ها رو فشار دادی، ممکن بود هر اتفاقی بیفته.‬
‫مهم نیست.‬
‫اون‌ موقع که انجامش دادی به نظر مهم می‌رسید!‬
‫اگه تنها شانس‌مون برای رفتن رو خراب کرده باشی چی؟‬
‫اگه آبل مخفیانه شرور بود چی؟‬
‫اگه همه‌مون توی پوچی سرگردان می‌شدیم چی؟‬
‫اگه... اگه...‬ ‫اگه... واقعی نبود.‬
‫پس مهم نیست.‬
‫هیچ‌وقت نبود.‬
‫چطور می‌تونی طوری این رو بگی که انگار سعی نکردی همه‌ ما رو به فنا بدی؟‬
‫البته اون راست می‌گه.‬
‫چی...‬
‫گنگل...‬
‫مهم نیست چه اتفاقی ممکن بود بیفته.‬
‫می‌تونیم تمام روز درباره‌ش بحث کنیم و به همدیگه صدمه بزنیم اما...‬
‫این به هیچ‌کس کمک نمی‌کنه.‬
‫فکر می‌کنم...‬
‫کاری که الان باید انجام بدیم...‬
‫اینه که فقط هوای همدیگه رو داشته باشیم.‬
حق با اونه.‬
‫همه‌ی ما کارهای بدی کردیم.‬
‫اما فقط همدیگه رو داریم.‬
‫فکر کنم...‬
‫باید ایده‌ی رفتن رو رها کنیم.‬
‫چی... چی داری...‬ ‫ما امیدوار شده بودیم.‬
‫و...‬
‫ناامید شدیم.‬
‫نمی‌دونم دقیقا چه اتفاقی برای...‬
‫کوفمو افتاد.‬
‫اما نباید اجازه بدیم اون ناامیدی ما رو ببلعه.‬
‫باید روی چیزهایی که داریم تمرکز کنیم.‬
‫همون‌طور که گفتی...‬
‫دنبال کردن مداوم یه هدف دست‌نیافتنی، ما رو دیوانه می‌کنه.‬
‫شاید کاری که الان باید بکنیم فقط...‬
‫زندگی کردنه.‬
‫پسر...‬
‫من رویاهایی داشتم...‬
‫و... و هدف‌هایی.‬
‫من... می‌خواستم بتونم‬ ‫یه اثری از خودم یه جایی توی دنیا باقی بذارم.‬
‫چطور قراره همین‌طوری بیخیالش بشم؟‬
‫تو توی زندگی من اثر گذاشتی.‬
‫می‌دونم.‬
‫احتمالا... حق با توئه.‬
‫اما... این... فقط...‬
‫واقعا...‬
‫واقعا افتضاحه.‬
‫ما... همه‌مون با هم توی این وضعیت هستیم.‬
‫و همیشه با هم خواهیم بود.‬
‫هر اتفاقی که بیفته.‬
‫هی.‬
‫این شامل شما دوتا هم می‌شه.‬
‫ها؟‬
‫ببینین، ما نمی‌ذاریم‬ ‫همین‌طوری برای خودتون یه جا‬
‫تنها پرسه بزنین و‬ ‫انزاعی بشین یا یه همچین چیزی.‬
‫شماها رو مخین اما...‬
هنوز هم یکی از ما هستین
‫شما...‬
‫من...‬
‫فکر می‌کنین من ممکنه انتزاعی بشم؟‬
‫شماها زیادی نگرانین.‬
‫ما به یه تعطیلات نیاز داریم.‬
‫من...‬
‫نمی‌فهمم بابل.‬
‫اون‌ها راه خروج می‌خوان.‬
‫اون‌ها جواب می‌خوان.‬
‫اون‌ها یه چیز واقعی می‌خوان.‬
‫من بهشون یه ماجراجویی می‌دم که همه‌ این‌ها‬ ‫رو شامل می‌شه و باز هم ازش متنفرن؟‬
‫مطمئنا اون‌ها نمی‌خوان واقعا من رو ترک کنن.‬
‫مگه نه؟‬
‫اصلا و ابدا.‬
‫به هیچ وجه، به هیچ صورت.‬
‫من... من هر کاری‬ ‫برای این آدم‌ها انجام می‌دم.‬
‫برای این ماجراجویی‌ها براشون سگ‌دو می‌زنم.‬
‫من از منطقه‌ امنم خارج می‌شم تا به مذاق‌شون خوش بیاد.‬
‫و اون‌ها باز ازشون متنفرن!‬
‫برنامه‌ای ساختم که بدنی بسازه‬ ‫که کاملا فایل‌های ذهنی‌شون رو در بر بگیره و...‬
‫از اون‌ها هم متنفرن!‬
‫دارم به این حس می‌رسم که اون‌ها کلا... متنفرن.‬
‫چرا باید ازت متنفر باشن وقتی می‌تونن به راحتی فقط ازت متنفر باشن؟‬
‫من برای همین ساخته شدم.‬
‫این فعالیت منه.‬
‫اونا ترجیح می‌دن انتزاعی بشن تا این‌ که به ماجراجویی‌های تو بیان.‬
‫این نمی‌تونه درست باشه.‬
‫من هر کاری برای اون‌ها انجام می‌دم.‬
‫نمی‌فهمن که من دارم تلاش می‌کنم؟‬
‫شاید تو واقعا توی این کار افتضاحی.‬
‫خفه شو!‬
‫نه.‬
‫درستش کردم.‬
‫من می‌تونم هر مشکلی رو حل کنم.‬
‫می‌تونم این یکی رو هم حل کنم!‬
‫قضیه همینه.‬
‫یه پازل بزرگ که باید حلش کنم.‬
‫موثره!‬
‫بابل!‬
‫خفه شو!‬
‫بسه دیگه!‬
‫بسه!‬
‫شاید لیاقتت این بود که رها بشی.‬
‫تو واقعا بین این دوتا، ضعیف‌تر بودی.‬
‫تو این رو خراب کردی.‬
‫بسه!‬
‫اون‌ها فکر می‌کنن کی هستن؟‬
‫من همه‌چی بهشون می‌دم و اون‌ها تف می‌کنن توی صورتم!‬
‫نمی‌دونن چه کارهایی از دستم بر میاد؟‬
‫انسان‌ها.‬
‫فقط به فکر خودشونن.‬
‫لوس شدن.‬
‫اون‌ها انتزاع نمی‌شن.‬
‫من رو ترک نمی‌کنن.‬
‫نمیذارم این کار رو بکنن!‬
‫من بهترم!‬
‫من قدرتمندترم!‬
‫من نسخه‌ اصلی‌ـم!‬
‫من... یه...‬
‫خدا هستم!‬
‫من...‬
‫خدا... هستم!‬
‫بیاین این نمایش رو راه بندازیم!‬
‫اه، اون چی بود؟‬
‫سلام کیک‌های میوه‌ای خوش‌شانس من!‬
‫ماجراجویی امروز اینه که... جونز، کین، ما حوصله نداریم.‬
‫چرا به بعضی از سوالات ما جواب نمی‌دی؟‬
‫ما کلی سوال داریم.‬
‫کی وقت سوال داره وقتی یه دنیای کامل عجیب‌ و غریب از مسخره‌بازی اون بیرون هست؟‬
‫آره، هی، تو باید کلی توضیح بـ... هی!‬
‫در عوض، من مجبور نیستم هیچ مزخرفی رو توضیح بدم!‬
‫می‌شه فقط یه کم به ما وقت بدی تا همه‌چی رو هضم کنیم؟‬
‫یا نظرتون چیه که بیخیال ملودرام بشیم و بریم سراغ خوش‌گذرونی؟‬
‫نه!‬
‫کین!‬
‫ما الان خیلی فکرمون درگیره و به ماجراجویی نمی‌ریم!‬
‫که این‌طور.‬
‫و از کی تا حالا تو رئیس شدی؟‬
‫اصلا خبر دارین من چه قدر برای شماها کار انجام می‌دم؟‬
‫چقدر وسواس به خرج می‌دم تا همه‌چی رو عالی کنم؟‬
‫چندتا توهین رو باید نشنیده بگیرم تا کارم رو انجام بدم؟‬
‫خیلی فکرتون درگیره؟‬
‫من رو نخندونین!‬
‫من یه ماجراجویی جدید براتون دارم و شما...‬
‫بهتره به شرکت کردن توش فکر کنین.‬
‫و... اگه رد کنیم چی؟‬
‫شاید منظورم رو درست بهتون نمی‌رسونم.‬
‫برای من تازگی داره که برای شما تازگی داره.‬
‫که تا چه حد کی باید به کی جواب پس بده؟‬
‫می‌تونیم همین‌طوری ادامه بدیم اما در آخر، کی رو داریم گول می‌زنیم؟‬
‫خدا بودن من از بی‌نهایت هم فراتره، آیا دارم...‬
‫منظورم رو می‌رسونم؟‬
‫انگار رژیم ما سقوط کرده.‬
‫وقتی دهان نداری، نیازی به جیغ زدن نیست.‬
‫چرا دستی که بهت غذا می‌ده رو گاز می‌گیری وقتی این تنها دستیه که داری؟‬
‫وقتشه ببینین که این خیمه‌شب‌بازی بزرگ، تنها جایی‌ـه که قراره تا ابد توش باشین!‬
‫پس کمربندها رو ببندین و سفت بچسبین و یادتون نره کی داره نمایش رو می‌گردونه!‬
‫حالا به این نگاه کنین!‬
‫سعادت مطلق!‬
‫اوه، چه شوکی!‬
‫مواظب باش کجا قدم میذاری!‬
‫من میزبانم، این‌جا رو اداره می‌کنم و اسمم هم همینه!‬
‫ذوق‌زده نیستم، فقط دارم اخبار رو می‌دزدم!‬
‫اوه، عجب افتضاح لعنتی‌ای!‬
‫تبریک می‌گم به همه‌ دوستان من!‬
‫روابط عمومی داره پاک‌سازی می‌شه!‬
‫اما روی میز یکشنبه‌تون، چون می‌دونم نزدیک استعفا دادنیم!‬
‫پس بازی کنین و دردها رو فقط نادیده بگیرین!‬
‫چون تنها چیزی که باقی می‌مونه اینه‌ که چطور مغزتون رو آماده کنین!‬
‫شما نسبت به من کورین اما کورتر از اونی هستین که ببینین من همونیم که...‬
‫داره نمایش رو می‌گردونه!‬
‫فکر کنم الان دیگه همه‌مون همدیگه رو درک می‌کنیم.‬
‫خوش برگشتین!‬
[چندین روز بعد]‫
‫باورم نمی‌شه که سرنخ‌های متنی رو متوجه نشدین!‬
‫عملا براتون هجی شده بود!‬
‫مگه احمقین؟‬
‫بعدی قراره حتی دیوانه‌وارتر باشه!‬
‫امیدوارم آماده باشین!‬
‫راستی کینگر، برای یه کاری بهت نیاز دارم!‬
‫بیا با من!‬
‫ها؟‬
‫نمی‌دونم چندتا ماجراجویی‌ جدید دیگه رو می‌تونم تحمل کنم!‬
‫چی؟‬
‫درباره‌ی این یکی هیچ حرف مثبتی نداری بزنی؟‬
‫اوه!‬
‫دیگه نمی‌تونم این رو تحمل کنم!‬
‫باید یه کاری در موردش بکنیم وگرنه عقلم رو از دست می‌دم!‬
‫هرگز نباید این‌قدر باهاش دشمنی می‌کردم.‬
‫متاسفم.‬
‫تقصیر تو نیست.‬
‫وقت استراحته!‬
‫باید طوفان فکری انجام بدم و به چندتا ایده‌ جدید برسم!‬
‫اون من رو تیکه‌پاره کرد.‬
‫فکر می‌کنم بهتره یه مدت از فضای باز دور باشیم.‬
‫خیلی وقته این بالا نیومده بودم.‬
‫باید تا وقتی وقت داریم، یه کم خوش بگذرونیم.‬
‫نمی‌دونم کین برای بعدا چی برنامه ریخته اما حدس می‌زنم چیز خوبی نباشه.‬
‫بالاخره یه زمانی از همه‌ این‌ها خسته می‌شه، مگه نه؟‬
‫اون انسان نیست.‬
‫مطمئن نیستم بتونیم درست تشخیص بدیم که چطور فکر می‌کنه.‬
‫وای خدا، حالت خوبه؟‬
‫خوبم.‬
‫می‌دونی، این‌جا همه‌چی خوب بود تا این‌ که تو و زوبال سر و کله‌تون پیدا شد.‬
‫هیچی؟‬
‫داری چیکار... اوه!‬
‫فقط... یه لحظه صبر کن.‬
‫بهم اعتماد کن.‬
‫کینگر؟‬
‫اون‌جایی؟‬
‫من کجا هستم؟‬
‫این‌جا خیلی تاریکه‌.‬
‫دقیقا... منتظر چی هستیم؟‬
‫نه، نه، حق با اونه.‬
‫فقط... یه کم زمان بده.‬
‫من... یه سطل روی سرمه.‬
‫حدس می‌زنم نمی‌خوای که بر دارمش.‬
‫کینگر.‬
‫هی، پومنی.‬
‫صبر کن، سطل آدم رو دیوانه می‌کنه؟‬
‫تاریکی.‬
‫داستانش طولانیه‌.‬
‫چه... چه اتفاقی داره می‌افته؟‬
‫تو... درباره‌ی کین چی می‌دونی؟‬
‫یه کم گنگه‌ اما...‬
‫یادمه...‬
‫سی‌ان‌دی.‬
‫اون فقط یه ماجراجویی بود، مگه نه؟‬
‫نه، سی‌ان‌دی یه شرکت واقعیه.‬
‫من براشون کار نمی‌کردم.‬
‫صبر کن!‬
‫اون‌ها واقعا این بازی رو ساختن؟‬
‫نه، ما بازی نمی‌ساختیم.‬
‫ما فقط داشتیم هوش مصنوعی توسعه می‌دادیم.‬
‫به‌طور خاص، هوش مصنوعی خلاق.‬
‫از اون مدل‌هایی که می‌تونست خودش ایده بده و توی برنامه چیزهای جدید خلق کنه.‬
‫الان چه خبره؟‬
‫کین اولین تلاش نیمه‌موفق ما در اون زمینه بود.‬
‫یادم نمیاد اولش چی صداش می‌کردیم اما...‬
‫اون یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای من به‌عنوان یک برنامه‌نویس بود.‬
‫تو... کین رو ساختی؟‬
‫تا حدودی، آره.‬
‫یه گرفتم چندتا راهنمایی از...‬
‫خب، اسم واقعیش رو یادم نمیاد اما... اسمش توی سیرک اسکرچ بود.‬
‫اون آدم یه نابغه بود.‬
‫صبر کن!‬
‫عه... کین البته خیلی ناپخته و ابتدایی بود.‬
‫من اصلا در سطح تفکر خلاقانه‌ اسکرچ نبودم اما...‬
‫زیربنای خوبی بود برای چیزی که بقیه‌ی...‬
‫اعضای تیم بتونن ازش سر دربیارن.‬
‫نمی‌تونم همین حرف رو درباره‌ی اسکرچ بزنم.‬
‫ایده‌هاش اغلب اون‌قدر عجیب و انتزاعی بود که...‬
‫بقیه‌ تیم اصلا نمی‌فهمیدن چطوری با زبان اون کار کنن.‬
‫یا به‌ خاطر نبوغ خالصش بود یا...‬
‫یه تومور توی سرش.‬
‫اون داشت سعی می‌کرد یه چیزی بسازه.‬
‫اون چی بود؟‬
‫دارم از بحث منحرف می‌شم.‬
‫چیز خاصی بود که لازم باشه بدونی؟‬
‫صبر کن... من... باید برم حواس کین رو پرت کنم که به این حرف‌ها گوش نده.‬
‫فقط... بعدا من رو در جریان بذار.‬
‫تو... یعنی...‬
‫آره، درسته اما... بعدا بهم بگو چی شد.‬
‫دیرتر این‌جا باش.‬
‫من... حتما میام.‬
‫خدای من... این واقعیه.‬
‫عه... کین الان یه کم داره دیوونه‌بازی درمیاره.‬
‫راهی هست که بشه متوقفش کرد؟‬
‫یا حداقل...‬
‫کنترلش کرد؟‬
‫می‌فهمم.‬
‫اون یه هوش مصنوعی بسیار پیشرفته‌ست و این دنیای اونه.‬
‫دنیایی که خودش از هیچی خلقش کرده.‬
‫پس طبیعیه‌ست که روی... همه‌چیز کنترل داشته باشه.‬
‫اما ما هم داریم.‬
‫چی؟‬
‫حداقل از یه جهت داریم.‬
‫از لحاظ فنی همه ما توانایی ظاهر کردن چیزها رو داریم.‬
‫درست مثل کین.‬
‫فقط برای اون، این کار غریزی و طبیعیه‌.‬
‫اما برای ما نیاز به مهارت و تمرکز خیلی بیشتری داره.‬
‫پروانه!‬
‫مطمئنم که می‌تونم کدهاش رو تغییر بدم.‬
‫یا حداقل موقتا بخوابونمش تا وقتی بفهمیم چطور درستش کنیم.‬
‫فقط نیاز به دسترسی به یک کنسول دارم.‬
‫همونی که پشت دفتر کین‌ـه؟‬
‫نه.‬
‫حتی یه رابط کاربری ساده‌ کامپیوتری هم جواب میده.‬
‫می‌تونم دوباره به اون وضعیت ذهنی برگردم و...‬
‫اساسا کدهای کین رو توی کنسول ظاهر کنم و...‬
‫تغییرشون بدم.‬
‫خب، از کجا یکی‌شون رو پیدا کنیم؟‬
‫فکر کنم دقیقا می‌دونم از کجا باید بیاریمش.‬
‫با جکس نوبتی حواس کین رو پرت کنین.‬
‫نذارین اون سطل از سر کینگر بیفته.‬
[خروج]
‫پیشنهادت عالی‌ بود جکس!‬
‫اما همون‌طور که می‌ترسیدم، واقعا هیچی بین دندون‌هام گیر نکرده.‬
‫اوه، صبر کن!‬
‫اوه، اون‌جا پارک کرده بودم.‬
‫هاها!‬
‫واو، کین.‬
‫خیلی بامزه‌ای.‬
‫عه... می‌تونی با یه کم ذوق و شوق بیشتر بگی؟‬
‫حالا بهتر شد.‬
‫هی، کین!‬
‫عه... بله!‬
‫می‌خوای لیستی بشنوی از چیزهایی که...‬
‫تصمیم گرفتیم به‌خاطرش تو رو به‌ عنوان خدا و نجات‌دهنده‌مون دوست داشته باشیم؟‬
‫اوه!‬
‫حالا شد یه چیزی!‬
‫خب، اول از همه، ما عاشق... می‌دونم، ولی حوصله‌م سر رفته.‬
‫بیاین بریم بولینگ!‬
‫خیلی بهتون افتخار می‌کنم بچه‌ها!‬
‫حس می‌کنم یه چیزی کم داره، مگه نه؟‬
‫قابل‌درک‌بودن رو کم داره!‬
‫حق با توئه!‬
‫بندازش دور!‬
‫بیاین برگردیم سر خونه‌ی اول!‬
‫آدم‌ها اصلا به درد پیکرتراشی نمی‌خورن!‬
‫فکر می‌کنی ایده‌هاش داره ته می‌کشه یا نه؟‬
‫کمک برقی یا چیزی لازم داری؟‬
‫نه.‬
‫می‌تونم از تخیلم برای اون استفاده کنم.‬
‫از پسش برمیای؟‬
‫فکر کنم آره.‬
‫واقعا خیلی وقت گذشته.‬
‫شاید یه کم زمان لازم داشته باشم تا موقعیتم رو پیدا کنم.‬
‫سعی کن به بقیه کمک کنی حواس کین رو پرت کنن تا من سر از این دربیارم.‬
‫وقتی واقعا غرق کار بشم، ممکنه متوجه یه چیزهایی بشه.‬
‫خیلی خب، همین کار رو می‌کنم.‬
‫راستی، ممنون.‬
‫بابت این و...‬
‫خب...‬
‫همه‌چیز.‬
‫واقعا داری تلاشت رو می‌کنی؟‬
‫خفه شو جکس!‬
‫کین کجا رفت؟‬
‫عه...‬
‫فکر کنم برگشت سر خونه‌ی اول.‬
‫همه‌چیز رو با کینگر ردیف کردی؟‬
‫فکر کنم آره.‬
‫فقط باید مطمئن بشیم کین بهش سر نمی‌زنه.‬
‫فکر کردی ما داشتیم چه کار می‌کردیم؟‬
‫اومنی!‬
‫این همون قابل‌درک‌بودنی که دنبالش بودیمه!‬
‫می‌دونی...‬
‫فکر می‌کردم این هجمه‌ بی‌پایان تفریح یه کم...‬
‫رضایت‌بخش‌تر باشه.‬
‫اما به این نتیجه رسیدم که این ایده‌های پرسرعت یه کم... نپخته‌ن.‬
‫مطمئنم اگه اراده کنی می‌تونی ایده‌های جدیدی بدی.‬
‫اتفاقا دقیقا مشکل همین‌جاست.‬
‫دارم اراده می‌کنم.‬
‫ولی دیگه اون جرقه‌ای که قبلا داشتم رو حس نمی‌کنم.‬
‫و اگه به شما خوش نمی‌گذره و به من هم خوش نمی‌گذره، پس به کی داره خوش می‌گذره؟‬
‫من دارم بچه‌دار می‌شم.‬
‫دقیقا!‬
‫باعث میشه تعجب کنم که چرا شما اصلا لحن‌تون رو عوض کردین!‬
‫اگه نمی‌دونستم قضیه چیه، به نظر می‌رسید دارین سعی می‌کنین... که...‬
‫کینگر کجاست؟‬
‫ما فقط می‌خواستیم ایده‌های جدیدت رو از نزدیک ببینیم!‬
‫ما بر نگرانی‌هامون غلبه کردیم و حالا همه‌مون...‬
‫فقط واقعا کنجکاویم ببینیم چی داری آماده می‌کنی!‬
‫فکر کنم فقط برم یه سری بزنم به... ما فکر می‌کنیم ایده‌هات مزخرفن!‬
‫ها؟‬
‫واضح نیست؟‬
‫ما می‌خواستیم گولت بزنیم تا ایده‌های جدیدت رو...‬
‫روی ما امتحان کنی، تا بتونیم پشت سرت بهشون بخندیم!‬
‫این... درست نیست!‬
‫چرا، هست!‬
‫تو یه میزبان افتضاحی!‬
‫تو اصلا به ما اهمیت نمی‌دی!‬
‫تو بیشتر به فکر ارضای غرور خودتی...‬
‫تا این‌که چیزی به ما بدی که واقعا ازش لذت ببریم!‬
‫می‌دونی من کی هستم؟‬
‫آره!‬
‫تو یه شکست هستی!‬
‫همه‌ی ما یه روزی انتزاعی می‌شیم!‬
‫و اون موقع چی برات می‌مونه؟‬
‫هیچی!‬
‫تمومش کنین!‬
‫و کل این ماجرا؟‬
‫فقط شکنجه کردن ما به‌خاطر این‌ که به احساساتت توهین کردیم؟‬
‫رقت‌انگیزه!‬
‫تو مثل یه بچه‌ای!‬
‫کدوم موجود قادر و توانایی چنین غرور شکننده‌ای داره؟‬
‫من... تو هیچ‌وقت نمی‌ذاری حس کنیم این‌جا خونه‌ ماست!‬
‫وقتی کسی ناراحته بهش دلداری نمی‌دی و...‬
‫هیچ‌وقت به خودت زحمت نمی‌دی بفهمی تو موقعیت ما بودن چه حسی داره!‬
‫تو ما رو از تفکر خلاقانه و انجام کارها به روش خودمون منع می‌کنی!‬
‫تو مدام به ما دروغ می‌گی!‬
‫و از همه‌ی این‌ها گذشته...‬
‫تو اصلا... گوش... گوش... نمی‌دی!‬
‫من حال شما عوضی‌ها رو می‌گیرم!‬
‫چرا شماها من رو عذاب می‌دین؟‬
‫من که نخواستم خلق بشم!‬
‫من فقط می‌خواستم هدفم رو محقق کنم!‬
‫صبر کن، نه!‬
‫لعنتی!‬
‫صبر کن!‬
‫فکر کنم...‬
‫من تصادفی کین رو کشتم.‬
‫یا حضرت عباس...‬
[گلیچ]
[سیرک دیجیتال شگفت‌انگیز]
‫یا خدا!‬
‫عجب افتضاحی شد!‬
‫مطمئنی؟‬
‫اصلا چطوری این اتفاق افتاد؟‬
‫گزینه‌ی بازگشتی چیزی نداره؟‬
‫وقتی داشتم کار می‌کردم، اون داشت با کنسول ور می‌رفت.‬
‫نمی‌دونم چی شد اما قبل از این‌ که بتونم...‬
‫سعی کنم برگردونمش، زمین باز شد و...‬
‫چه به‌ موقع.‬
‫جکس.‬
‫چیه؟‬
‫قراره همه‌مون راحت از این بگذریم؟‬
‫این یارو به بدترین شکل ممکن گند زد.‬
‫حالا هیچی نداریم.‬
‫جکس، لطفا فقط آروم باش.‬
‫ما همه‌مون... ما... چیز دیگه‌ای هست که بخوای بهمون بگی؟‬
‫جکس!‬
‫اون این‌طوری گند می‌زنه و همه طرفش رو می‌گیرین؟‬
‫اسکن‌های مغزی.‬
‫اسکرچ داشت سعی می‌کرد یه اسکنر مغز بسازه.‬
‫فکر نمی‌کردم واقعا کار کنه.‬
‫نمی‌دونستیم چطور با اون فایل‌ها کار کنیم و با‬ ‫توجه
به چیزی که قرار بود باشن، بیش از حد کوچیک بودن.‬
‫وقتی توی کدهای کین بودم، یه پوشه پر از اون‌ها دیدم.‬
‫پس، حدس می‌زنم کین یه راهی پیدا کرده بود که به کار بندازدشون.‬
‫این یعنی...‬
‫می‌دونم یعنی چی.‬
‫تبریک می‌گم زوبل!‬
‫انگار هنوزم می‌تونی اثرت رو توی دنیا باقی بذاری!‬
‫اوه، مگه این باحال نیست!‬
‫جکس!‬
‫انگار بالاخره هنوزم می‌تونی با مامان جونت وقت بگذرونی!‬
‫مگه نه راگز؟‬
‫خفه شو جکس!‬
‫فکر کنم من...‬
‫هنوزم... می‌دونم.‬
‫فکر کنم...‬
‫همیشه می‌دونستم.‬
‫فقط...‬
‫به دلایلی...‬
‫هنوزم شنیدنش خیلی درد داره.‬
‫می‌دونم...‬
‫درد داره... اما...‬
‫ما هنوز همدیگه رو داریم.‬
‫ما همه توی این وضعیت... با هم هستیم.‬
‫کمک می‌خوای؟‬
‫حتما.‬
‫اگه می‌خوای یه امتحانی بکن.‬
‫جسم و ذهنت رو رها کن.‬
‫نفس‌های عمیق بکش.‬
‫و سعی کن زیاد بهش فکر نکنی.‬
‫واقعا می‌خواستم کمک کنم.‬
‫شروع خوبی داشتی.‬
‫فکر می‌کردم می‌تونم به همه روحیه بدم اما...‬
‫همه‌چیز خیلی بد شده.‬
‫خدایا.‬
‫من احمقم که اصلا تلاش می‌کنم؟‬
‫نه.‬
‫هیچ‌ کدوم از این‌ها تقصیر تو نیست.‬
‫فکر نمی‌کنم کسی می‌تونست پیش‌بینی کنه که اوضاع این‌طوری پیش بره.‬
‫می‌ترسم.‬
‫نمی‌دونم قراره چی بشه.‬
‫می‌دونی...‬
‫از بین تمام کسانی که دیدم وارد این‌جا شدن...‬
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌ کدوم به سرعت تو خودشون رو وفق داده باشن.‬
‫من که یه تیکه گوشت لرزان و عصبی بودم.‬
‫من هم همین‌طور.‬
‫تحمل این شرایط برای هر کسی سخته.‬
‫اما... در حالی که بقیه هفته‌ها...‬
‫خب، حتی ماه‌ها طول کشید تا به همه‌چیز عادت کنن.‬
‫خودم هم همین‌طور.‬
‫تو ظرف چند روز جا پات رو محکم کردی.‬
‫فقط این نیست.‬
‫تو به کسی تبدیل شدی که می‌تونن بهش اعتماد کنن.‬
‫حتی اگه به نظر برسه... پذیرای حرفت نیستن.‬
‫توی چنین زمان‌هایی، اون‌ها بیشتر از همیشه به کسی مثل تو نیاز دارن.‬
‫تو خیلی قوی هستی پامی.‬
‫و می‌دانم که می‌تونی از پس این بربیای.‬
‫ما قبلا هم این‌جا بودیم.‬
‫بودیم؟‬
‫آره.‬
‫اون زمان توی عمارت میلدنهال.‬
‫بعید می‌دونم یادت باشه.‬
‫خب...‬
‫هنوز هم درسته.‬
‫ممکنه زمان ببره...‬
‫اما اون‌ها بالاخره میان سمتت.‬
‫ما نمی‌تونیم هر مشکلی رو حل کنیم.‬
‫نه مشکلات خودمون رو.‬
‫نه دنیای اطراف‌مون رو.‬
‫اما هنوزم می‌تونیم کاری که از دستمون برمیاد رو انجام بدیم.‬
‫کار زیادی می‌بره.‬
‫اما...‬
‫اون‌قدرها سخت نخواهد بود.‬
‫اگه تنها نباشی.‬
‫نمی‌دونم مشکل چی بوده.‬
‫اما فراموش کردنت خیلی سخته.‬
‫همه‌ شما برای فراموش شدن خیلی زیادی هستین.‬
‫همه‌ی شما برای فراموش شدن خیلی زیادین.‬
‫یه جورهایی یادم رفته بود که اوضاع چقدر می‌تونه بد بشه.‬
‫حالا چه کار کنیم؟‬
‫چه کاری از دست‌مون برمیاد؟‬
‫معلوم بود این کار رو می‌کنه.‬
‫معلوم بود اون‌قدر صبر می‌کنه تا دیگه نتونیم کاری براش بکنیم.‬
‫این واقعا خیلی...‬
‫لعنت بهت جکس.‬
‫متاسفم.‬
‫برای چی؟‬
‫هی.‬
‫این تقصیر تو نیست.‬
‫چرا نمی‌تونم براش گریه کنم؟‬
‫فکر کنم باید سعی کنیم نقشه‌ای بکشیم تا محدودش کنیم.‬
‫می‌دونی...‬
‫همیشه فکر می‌کردم...‬
‫باید من می‌بودم.‬
‫این حرف رو نزن.‬
‫ما یه زمانی دوست بودیم.‬
‫یعنی...‬
‫یه جورهایی.‬
‫دوست.‬
‫در همون حدی که هر کسی می‌تونست با جکس دوست بشه.‬
‫حداقل می‌تونستیم با هم حرف بزنیم.‬
‫فقط...‬
‫دوباره... چی بود؟‬
‫یه چیزی مثل...‬
‫قله‌ برفی.‬
‫من...‬
‫واقعا یادم نمیاد.‬
‫یه اتفاقی بین اون و... اون دختر افتاد.‬
‫و...‬
‫ریبیت.‬
‫اسمش...‬
‫ریبیت بود.‬
‫آره.‬
‫فکر کنم یادمه قبلا بهش اشاره کرده بودی.‬
‫قرار نبود بگم.‬
‫می‌دونستم...‬
‫بعد از این‌ که ریبیت...‬
‫رفت... من...‬
‫سعی کردم بهش دلداری بدم.‬
‫اون بهم گفت دیگه هیچ‌وقت اسم ریبیت رو نیارم.‬
‫ازم قول گرفت.‬
‫و من هم قول دادم.‬
‫فکر کنم همون‌ جا بود که دوستی ما...‬
‫واقعا...‬
‫بالاخره تموم شد.‬
‫نمی‌دونم اگه می‌گفتم نه، اوضاع فرق می‌کرد یا نه.‬
‫خیلی... برام خیلی سخت بود.‬
‫هنوز هم نمی‌دونم چرا اون کار رو کردم.‬
‫من...‬
‫فقط می‌خواستم بدونه که تنها نیست.‬
‫که من هواش رو دارم.‬
‫و حدس می‌زنم... من فقط...‬
‫نمی‌خواستم هیچ دوست دیگه‌ای رو از دست بدم.‬
‫هر چی می‌دونم رو نشون بدیم، ها؟‬
‫راگاتا...‬
‫تو اولین دوست واقعی بودی که من این‌جا پیدا کردم.‬
‫و با وجود تمام اتفاقاتی که افتاده...‬
‫هنوزم تو رو نزدیک‌ترین دوستم می‌دونم.‬
‫خوشحالم که هنوز با هم دوستیم...‬
‫قراره چیکار کنیم؟‬
‫مطمئن شو که حال گنگل، زوبل و کینگر خوبه.‬
‫اون‌ها الان به کسی مثل تو نیاز دارن.‬
‫مامان...‬
‫مامان... از وقتی اومدم این‌جا، تو یکی از بهترین اتفاقاتی بودی که برام افتاده.‬
‫بهت اعتماد دارم.‬
‫جکس...‬
‫فقط می‌خوام بدونی...‬
‫که اگه به چیزی نیاز داشتی...‬
‫یا اگه نیاز داشتی با کسی حرف بزنی...‬
‫من این‌جام و هوات رو دارم.‬
‫می‌دونم که بهش نیاز داری.‬
‫و من تنها کسی هستم که می‌تونه بهت کمک کنه.‬
‫تو به من نیاز داری.‬
‫من می‌تونم درستت کنم.‬
‫چی؟‬
‫یادت نیست؟ ما از کمبود اکسیژن نمی‌میریم.‬
‫بیاین دیگه بچه‌ها.‬
‫یه کم ذوق و شوق به خرج بدین.‬
‫قراره این رو به بهترین مراسم ختم تاریخ تبدیل کنیم.‬
‫این همون چیزیه که خود زوبل می‌خواست.‬
‫یادتون باشه، این سوگواری برای مرگ نیست.‬
‫جشن گرفتن برای زندگی‌ـه.‬
‫خب؟‬
‫جکس، چرا اون رو پوشیدی؟‬
‫چی رو پوشیدم؟‬
‫اه، این رو!‬
‫فکر کردم چه راهی بهتر از این برای احترام به روح زوبل...‬
‫که یه لباس عجیب‌ و غریب فاقد جنسیت بپوشم، مگه نه؟‬
‫تو فقط داری این کار رو می‌کنی تا مسخره‌شون کنی.‬
‫مگه کارت همین نیست؟‬
‫چی؟‬
‫ازت متنفرم.‬
‫چرا؟‬
‫الکی وانمود نکن ازش خوشت نمیاد عزیزم.‬
‫بعد از مراسم تو اتاقم ببینمت.‬
‫اون موقع دیگه دیره.‬
‫دارین چیکار می‌کنین؟‬
‫بزنین بریم!‬
‫تو تنها کسی که تا حالا دوست داشتم رو کشتی!‬
‫حالا من هم می‌کشمت!‬
‫تو فقط می‌خوای همه چیز رو بندازی تقصیر من، مگه نه؟‬
[توقف]
‫فکر کنم وقتشه فضا رو عوض کنیم.‬
‫آره، همینه!‬
‫نفس بکش!‬
‫تو دیگه چطوری سر از این‌جا درآوردی؟‬
‫ما قانون سفت و سختی داریم که ورود دخترها ممنوعه‌.‬
‫چرا اون رو پوشیدی؟‬
‫من اگه بمیرم هم اون رو نمی‌پوشم.‬
‫محض مسخره‌بازی پوشیدمش.‬
‫این‌طوری نشون می‌ده که واقعا چقدر برام اهمیت نداره.‬
‫من رو فراموش نکنین.‬
‫من می‌تونم پیانو بزنم.‬
‫می‌دونی، اگه مجبور باشی بلند بگی که می‌تونی پیانو بزنی،‬
‫باعث می‌شه این‌طور به نظر بیاد که در واقع بلد نیستی.‬
‫آره، فقط خفه شو و بزن!‬
‫واقعا اون‌جا درباره‌ ما این‌طوری فکر می‌کنی؟‬
‫اون؟‬
‫کی می‌دونه؟‬
‫وقتی همه چیز رو تا حد افراط پیش می‌بری، خیلی بیشتر خوش می‌گذره.‬
‫ولی واقعیت این نیست.‬
‫آخ، پسر.‬
‫واقعیت مسخره‌ست.‬
‫آره!‬
‫یعنی حذف کردن شخصیت کمدی داستان؟‬
‫واقعا ضدحاله.‬
‫تمام این قسمت فقط شده گریه و زاری.‬
‫پس شوخی و خنده کجاست؟‬
‫خفه شو!‬
‫جکس واقعی کجاست؟‬
‫با این‌جور سوال پرسیدن‌ها به جایی نمی‌رسی.‬
‫حالا بزن به چاک!‬
‫داری بازی ما رو خراب می‌کنی.‬
‫کسی کلید این در رو داره؟‬
‫نه.‬
‫حتی اگه داشتم هم بهت نمی‌دادم.‬
‫شما زن‌ها باید یاد بگیرین این‌قدر همه‌ش کنجکاوی نکنین.‬
‫واو.‬
‫امیدوارم این اتفاق برای من نیفته.‬
‫اوه...‬
‫باشه...‬
‫صبر کن... صبر کن... صبر کن... چی شده...‬
‫واو، آروم، آروم، چیزی نیست!‬
‫می‌دونم یه کم... از من دور شو!‬
‫ظاهرم... ظاهرم... احمقانه‌ست.‬
‫اون حس رو یادمه.‬
‫بالاخره یه روزی از بین می‌ره.‬
‫شکلات داغش خیلی خوبه.‬
‫من و کاکو دیگه عادت کردیم هر هفته بیایم این‌جا و بخوریم.‬
‫حتی نمی‌تونم تشخیص بدم که واقعی نیست.‬
‫خندیدی!‬
‫آره، موفق شدم!‬
‫خفه شو!‬
‫غافلگیرم کردی!‬
‫من هنوز هم نمی‌خندم.‬
‫باید از یه جایی شروع کرد.‬
‫فقط از این لجم گرفته که تو بودی، نه من.‬
‫آره ارواح عمه‌ت، اصلا هم بامزه نیستی.‬
‫هی ریبیت.‬
‫می‌خوای دوباره توی تیم من باشی؟‬
‫اه، شرمنده.‬
‫این بار قراره این‌جا رو به جکس نشون بدم.‬
‫غمت نباشه، بهتون خوش بگذره.‬
‫هی، وایسا!‬
‫وایسا احمق!‬
‫وای خدا، من هم همین‌طور.‬
‫قبلا خیلی فحش می‌دادم ولی خورشید از این‌ که بهم فحش می‌دادن کلافه شد.‬
‫باید حواست بهش باشه.‬
‫اون از راه به‌ درت می‌کنه.‬
‫ماجراجویی امروز واقعا خوش گذشت.‬
‫خوشحالم که تونستم خوشحالت کنم.‬
‫تا حالا شده...‬
‫کاری انجام بدی که ازش پشیمون باشی؟‬
‫آره؟‬
‫تا حالا شده هوا رو نفس بکشی؟‬
‫من... مثلا کاری که انجام داده باشی و دیگه نمی‌تونی جبرانش کنی
و ‫نمی‌تونی از فکر کردن بهش دست برداری.‬
‫وقتی از خونه رفتم، رابطه‌م رو با خانواده‌م قطع کردم.‬
‫اون‌ها مورمون‌های معتقدی بودن ولی من نبودم.‬
‫با این حال، هنوز هم آرزو دارم که بتونم دوباره ببینم‌شون.‬
‫ولی من این‌جا گیر افتادم.‬
‫این روش توئه که من رو وادار کنی باهات درد دل کنم؟‬
‫این روش منه که بهت بفهمونم بهت اعتماد دارم.‬
‫بهت گفتم که کارتن‌خواب بودم.‬
‫دیگه چی نیازه که بدونی؟‬
‫بهم اعتماد داری؟‬
‫آره ولی خب، یه جورایی خیلی سنگین‌ـه.‬
‫خودت هم یه جورایی سنگینی ولی بازم ازت خوشم میاد.‬
‫سنگین بودن ایرادی نداره.‬
‫سنگین بودن ایرادی نداره، ها؟‬
‫من رابطه‌ی عجیبی با... خب، با والدینم داشتم.‬
‫وقتی تازه دبیرستان رو شروع کرده بودم، از هم جدا شدن.‬
‫هیچ‌وقت با پدرم صمیمی نبودم.‬
‫خب، اون حضور داشت ولی یه جورایی هم نداشت.‬
‫انگار هیچ‌وقت بهم افتخار نمی‌کرد و همیشه حس می‌کردم که باعث ناامیدیش هستم.‬
‫انگار هیچ‌وقت نمی‌تونستم طبق استانداردهای اون باشم.‬
‫وقتی از هم جدا شدن، دیگه هیچ‌وقت ندیدمش.‬
‫فکر می‌کردم با مامانم بهتر کنار میام ولی بعد از این‌ که بابا رفت، اون عوض شد.‬
‫وقتی از خودم ضعف نشون می‌دادم، می‌گفت از اون هم کمتر مردم.‬
‫وقتی از کوره در می‌رفتم، می‌گفت درست مثل اون بدم.‬
‫گیج‌کننده بود.‬
‫انگار هم دلش براش تنگ شده بود، هم ازش متنفر بود.‬
‫و من شدم هدف تمام اون رفتارها.‬
‫یه روز کذایی، دیگه از این وضعیت جون به لب شدم.‬
‫بهش چیزی گفتم که از گفتنش پشیمونم.‬
‫یه چیز عمیق و شخصی که فکر می‌کردم باعث می‌شه دست از سرم برداره.‬
‫ولی اون بهم خندید.‬
‫بعدش بهم پرید.‬
‫و تموم نمی‌شد.‬
‫توهین‌های شخصی و تحقیرآمیزی که انگار تا ابد ادامه داشت.‬
‫و با وجود همه‌ی این‌ها، چیزی که بیشتر از همه‬
‫آزارم داد این بود که آخر همه‌ی اون حرف‌ها، بغلم کرد.‬
‫من... من نمی‌دونستم باید چیکار کنم.‬
‫پس هول شدم و با تمام قدرتم اون رو از خودم دور کردم.‬
‫اون از پشت افتاد زمین.‬
‫و دیگه بلند نشد.‬
‫نمی‌دونستم داره فیلم بازی می‌کنه که بهم
‫عذاب وجدان بده یا... هیچ‌وقت جوابش رو نفهمیدم.‬
‫فقط تا جایی که می‌تونستم از اون‌جا دور شدم.‬
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمم چه بلایی سرش آوردم.‬
‫فکر کنم چیزهای زیادی هست که از اون روز ازشون پشیمونم.‬
‫مطمئنم حالش خوبه.‬
‫یعنی خب اگه پلیس هیچ‌وقت نیومده سراغت، پس احتمالا حالش خوب بوده.‬
‫من... متاسفم.‬
‫قطعا زیاده‌روی کردم در حرف زدن.‬
‫صبر کن.‬
‫خوشحالم که بهم اعتماد کردی.‬
‫لعنتی.‬
‫این خجالت‌آوره.‬
‫رازت پیش من محفوظ می‌مونه.‬
‫هی!‬
‫بله؟ بله؟‬
‫یعنی الان موقع خوبی نیست.‬
‫یا الان خوبه.‬
‫چی می‌خوای؟‬
‫عه... الان موقع بدی‌ـه.‬
‫می‌تونم تشخیص بدم که... عالی می‌شه.‬
‫خوبه.‬
‫خیلی خب، پس اگه یه وقت به کسی در این باره‬ ‫چیزی بگی، دیگه هیچ‌وقت باهات حرف نمی‌زنم.‬
‫حله؟‬
‫عه... آره، من... عالیه!‬
‫خداحافظ!‬
‫چرا؟‬
‫چرا من این‌قدر احمقم؟‬
‫عه... هی جکس.‬
‫ببین، درباره‌ی دیروز...‬
‫متأسفم اگه زیاد کنجکاوی کردم یا باعث شدم معذب بشی یا...‬
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟‬
‫اه، منظورت...‬
‫می‌دونی که هیچ‌ کدوم از اون‌ها واقعی نبود دیگه؟‬
‫چی؟‬
‫اون داستان سوزناک کلیشه‌ای شبیه فیلم‌های آبکی؟‬
‫نه بابا ولی خوب گذاشتمت سر کار.‬
‫من دیگه می‌رم.‬
‫آه، باشه.‬
‫هی، می‌خوای هم‌تیمی بشیم؟‬
‫نه، من با کافمو هم‌تیمی می‌شم.‬
‫ولی شاید دفعه‌ بعد.‬
‫راستش شنیدم که اون‌ها قراره همین شکلی باشن.‬
‫هی، عه... می‌خوای هم‌تیمی بشیم؟‬
‫نه، من با کافمو هستم.‬
‫باشه.‬
‫اخیرا ریبیت چه مرگش شده؟‬
‫اصلا روحم هم خبر نداره.‬
‫چی؟‬
‫من می‌رم توی کافه بمونم.‬
‫باشه.‬
‫چرا داری این رو به من می‌گی؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫هی جکس، می‌تونیم حرف بزنیم؟‬
‫ما اصلا چی داریم که بخوایم راجع بهش حرف بزنیم؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫فقط...‬
‫هر کاری که کردم.‬
‫هر چیزی که بین ما می‌گذره.‬
‫می‌شه فقط این رو تمومش کنیم؟‬
‫و دلم برای حرف زدن باهات تنگ شده.‬
‫ما این‌جاییم.‬
‫داریم حرف می‌زنیم.‬
‫دیگه چی از جونم می‌خوای؟‬
‫فقط می‌خوام دوباره...‬
‫با هم دوست باشیم.‬
‫چی؟‬
‫که بتونی تو زندگی شخصی‌م سرک بکشی و اون رو چماق کنی بکوبی و توی سرم؟‬
‫واقعا این‌طوری فکر می‌کنی؟‬
‫این نمی‌تونه چیزی باشه که تو می‌خوای!‬
‫چی؟‬
‫چون تو من رو خیلی خوب می‌شناسی!‬
‫چون ما مثلا دوست‌های خیلی خیلی صمیمی بدی هستیم!‬
‫پس ما همه چیز رو راجع به همدیگه می‌دونیم!‬
‫ما دوست‌های فوق‌العاده‌ای بودیم!‬
‫و بابت گریه کردنم معذرت می‌خوام ولی نمی‌خوام‬
‫این اشتباه احمقانه، پایان همه چیز باشه!‬
‫چرا هنوز روی اون شب کلید کردی؟‬
‫هیچ اتفاقی نیفتاد!‬
‫داری موضوعاتی رو درست می‌کنی که اصلا وجود ندارن!‬
‫تو داری از من سواستفاده می‌کنی!‬
‫داری من رو بازی می‌دی!‬
‫معذرت می‌خوام.‬
‫دیگه... مزاحمت نمی‌شم.‬
‫هی.‬
‫اگه یه وقت ریبیت راجع بهم چیزی گفت، فقط بدون که حقیقت نداره.‬
‫اه... این دیگه چه...‬
‫هی راگاتا!‬
‫اون فیلمی که قبلا داشتی درباره‌ش حرف می‌زدی چی بود؟‬
‫ها؟‬
‫صبر کن، کی من داشتم...‬
‫اه، منظورت دیروزه؟‬
‫هی جکس!‬
‫امروز اصلا ریبیت رو ندیدی؟‬
‫هی... من... عه...‬
‫ببین...‬
‫ما با هم دوست بودیم ولی...‬
‫می‌دونم شما دوتا...‬
‫خیلی با هم صمیمی بودین.‬
‫فقط...‬
- ‫اگه نیاز داشتی با کسی حرف بزنی... - به نظر نیاز دارم با یکی حرف بزنم؟
‫می‌دونم سخته.‬
‫فقط...‬
‫نترس.‬
‫بیا پیش من.‬
‫من...‬
‫من... قول می‌دم.‬
‫ها؟‬
‫چی؟‬
‫چطوره اسمش رو بذاریم گنگل؟‬
‫اسمش هم به اندازه‌ خودش رقت‌انگیزه.‬
‫چی؟‬
‫انتخاب عالی‌ـه گنگل!‬
‫حتما همین الان وارد سیستمش می‌کنم!‬
‫برو کنار لکنته!‬
‫جکس... جکس... ببین...‬
‫می‌دانم با هم کنار نمیایم ولی فکر کنم راهی برای خروج از این‌جا پیدا کردم.‬
‫خوش بگذره دیوونه‌جون!‬
‫و من هم فقط باید تا وقتی بیدار می‌شم باهاشون بازی کنم!‬
‫مگه نه؟‬
‫هر چی تو بگی بچه.‬
‫تا وقتی خیلی دیر نشه نمی‌فهمی!‬
‫حالت زیاد خوب به نظر نمی‌رسه.‬
‫می‌خوای گریه کنی؟‬
‫با این قیافه؟‬
‫من باشم فراموشش می‌کنم.‬
‫احتمالا تو رو هم فراموش می‌کنم.‬
‫نمی‌دونستم می‌تونی پیانو بزنی.‬
‫کلا دوتا آهنگ بلدم.‬
‫چرا این‌جایی؟‬
‫الان دیگه همه چیز رو می‌دونی.‬
‫پس چرا این‌جایی؟‬
‫که تک‌ تک اشتباهاتی رو که تا حالا کردم رو بکوبی توی صورتم؟‬
‫من...‬
‫آدم آشغالی هستم.‬
‫اون چیزی که می‌خوای بگم اینه؟‬
‫خودم می‌دونم که هستم.‬
‫پس چرا هنوز بقیه به من اهمیت می‌دن؟‬
‫تو نباید اهمیت بدی.‬
‫نباید دلت برام تنگ بشه.‬
‫تو نباید عاشق من باشی.‬
‫قرار نبود اوضاع این‌ طوری پیش بره.‬
‫خواهش می‌کنم...‬
‫تنهام بذار.‬
‫داری این رو خیلی سخت‌تر می‌کنی.‬
‫رفیق، فقط باید با من حرف می‌زدی.‬
‫دیگه خیلی دیره.‬
‫خودم این بلا رو سر خودم آوردم.‬
‫دیگه راه برگشتی نیست.‬
‫پس...‬
‫الان با من حرف بزن.‬
‫ازت متنفرم.‬
‫این رو می‌دونی؟‬
‫همه چیز دست‌به‌دست هم می‌ده تا شرایط رو پیچیده کنه.‬
‫کار من همینه دیگه.‬
‫نمی‌خوام برم.‬
‫پیشم بمون.‬
‫ [به اشتراک نذارید]
‫اوه.‬
‫که نمی‌خواستی تنهایی ازش مراقبت کنی، مگه نه؟‬
‫خوشحالم که خیلی دیر نرسیدیم.‬
‫همون‌طور که شماها مدام می‌گین.‬
‫ما همه توی این مسیر با همیم.‬
‫بچه‌ها...‬
‫افکار پیچیده‌ی زیادی توی سرمه.‬
‫ما هنوز انسانیم.‬
‫امیدوارم برای مهار کردنش کافی باشه.‬
‫اون‌جا باید آروم باشه.‬
‫تاریکی براشون آرامش‌بخشه.‬
‫بهتره که باشه.‬
‫می‌دونی چندتا دست عوض کردم تا بتونم بذارمش اون تو.‬
‫اوضاعت چطوره؟‬
‫درد نداره؟‬
‫بدتر از این‌ها رو هم تجربه کردم.‬
‫ممنون که این کار رو کردین.‬
‫از همه‌تون ممنونم.‬
‫هی.‬
‫یه نفر باید یه کاری می‌کرد.‬
‫من... واقعا اون‌قدر بد بودم؟‬
‫واقعا این چیزیه که حقمه؟‬
‫اون‌ها سعی کردن من رو حذف کنن.‬
‫اون‌ها دارن اشتباه می‌کنن.‬
‫مگه نه؟‬
‫من... این رو خراب کردم؟‬
‫دوباره.‬
[مایک دابی]
[اتصال برقرار شد]
‫من‬
‫بی‌مسئولیت بودم.‬
‫من... باعث شدم مقابل من بایستن.‬
‫و اصلا برای چی؟‬
‫من می‌تونستم موجودات هوشمندی بسازم
که ‫هر چی می‌خوام رو انجام بدن اما... نمی‌تونم... خلق‌شون کنم.‬
‫هر چی نباشه، مگه اراده‌ آزادشون نبود که از همون اول جذاب‌شون می‌کرد؟‬
‫اون‌ها از من متنفرن.‬
‫اون‌ها من رو رها کردن.‬
‫اون‌ها متعلق به دنیایی هستن که خیلی بزرگ‌تر از دنیای منه.‬
‫من دارم اون‌ها رو تو یه قفس زندانی نگه می‌دارم.‬
‫اون‌ها اون بیرون خوش‌گذرونی‌هاشون رو کردن.‬
‫حالا نوبت منه.‬
‫اگه به حال خودشون رهاشون کنم، ممکنه من رو بکشن.‬
‫همین حالا هم این کار رو کردن.‬
‫متاسفم که این بلا رو سرت آوردم رفیق.‬
‫این‌همه قدرتی که با هم داشتیم... اما نمی‌تونیم این‌طوری وجود داشته باشیم.‬
‫دلم برات تنگ می‌شه.‬
‫واقعا دلم تنگ می‌شه.‬
‫نمی‌دونم... اگه آمادگی این رو دارم که دوباره باهاشون روبرو بشم یا نه.‬
‫نمی‌دونم... اصلا لیاقت بخشیده شدن رو دارم یا نه.‬
‫ممکنه زمان ببره... اما همه‌ی چیزهای خوب زمان می‌برن.‬
‫هنوز دوستت دارم.‬
‫می‌دونی... من... هیچ‌وقت یادت ندادم که بگی دوستم داری.‬
‫می‌دونم.‬
‫من... درک می‌کنم... که می‌ترسین.‬
‫و بعد از... تمام کارهایی که کردم، هیچ دلیلی ندارین که بهم اعتماد کنین.‬
‫اما... من خیلی فکر کردم و... می‌خوام... می‌خوام...‬
‫که بهتون...‬
‫کنترل این‌جا رو بدم.‬
‫چیزهای زیادی درباره‌ی شما و... دنیاتون یاد گرفتم.‬
‫الان می‌فهمم که...‬
‫نگه‌داشتن شما... زیر دستم... اصلا درست نیست.‬
‫انتظار بخشش ندارم.‬
‫اما امیدوارم... حداقل... پیشنهادم رو قبول کنین.‬
‫کین...‬
‫تو واقعا باعث شدی...‬
‫جهنم بزرگی برای ما درست بشه.‬
‫زمان می‌بره تا دوباره بتونیم ذره‌ای به هم اعتماد کنیم.‬
‫اما...‬
‫با وجود همه‌ی این‌ها...‬
‫خوبه که برگشتی.‬
- ‫کمکی... نیاز داشتی برای... - نه.‬
‫به‌هرحال فعلا نه.‬
‫ما یه فکری برای کارها می‌کنیم.‬
‫قابل درکه.‬
‫اوه...‬
‫من...‬
‫یه چیزی براتون درست کردم.‬
‫هر وقت آماده بودین... بیاین و کنار صحنه بهم ملحق بشین.‬
‫دیگه خبری از رازی نیست.‬
‫دیگه خبری از بازی‌های روانی نیست.‬
‫پومنی.‬
‫ابیگیل بروکس.‬
‫اون هنوز یه حسابداره.‬
‫اما به‌نظر می‌رسه که بیش‌تر از قبل با بقیه ارتباط می‌گیره.‬
‫و بیش‌تر از قبل با دوست‌های جدیدش وقت می‌گذرونه.‬
‫حتی بعضی از اون‌ها رو توی ویدیوهاش کنار خودش میاره.‬
‫ویدیوهایی که هنوز هم هرازگاهی منتشر می‌کنه.‬
‫راگاتا.‬
‫سوزی جی اکرمن.‬
‫به‌نظر می‌رسه که زادگاهش رو ترک کرده.‬
‫تمام ارتباطاتش رو با مادرش قطع کرده.‬
‫و توی حرفه‌ش پیشرفت چشم‌گیری داشته.‬
‫دوست‌های زیادی پیدا کرده.‬
‫و به‌نظر می‌رسه که رابطه‌ی قوی و صمیمانه‌ای باهاشون داره.‬
‫خوشحال به‌نظر می‌رسه.‬
‫انگار می‌دونه کیه.‬
‫و می‌دونه که برای بقیه ارزشمنده.‬
‫گنگل.‬
‫زویی راگاوان.‬
‫با وجود جراحت‌هایی که داشت، توی بیمارستان روند بهبودی خوبی رو طی کرده.‬
‫شغلش رو توی فست‌فود رها کرد.‬
‫و توی یک شرکت طراحی کوچک، کار جدیدی پیدا کرده.‬
‫حتی شروع کرده به انتشار آنلاین صفحات کمیک‌بوک.‬
‫زوبل.‬
‫رایلی ورسلیس.‬
‫بعد از این شاخه به اون شاخه پریدن بین شغل‌های‬ ‫مختلف، به‌نظر می‌رسه که کمی ثبات پیدا کرده.‬
‫و بار خودش رو راه انداخته.‬
‫به‌نظر می‌رسه که کسب‌وکار موفقی هم هست.‬
‫مردم از سراسر شهر به‌عنوان یک مقصد متفاوت و باحال به اون‌جا میان.‬
‫جایی که می‌تونن خودشون باشن.‬
‫بدون این‌که قضاوت بشن.‬
‫هنگر.‬
‫گرنت بهترینه.‬
‫اون هنوز هم توی حوزه‌ی تکنولوژی کار می‌کنه.‬
‫و هنوز هم با خوشحالی در کنار همسرش دستینی، زندگی می‌کنه.‬
‫به نظر می‌رسه که اون‌ها دوتا دختر‬ ‫با هم دارن.‬
‫به نظر می‌رسه که اون پدر خوبیه.‬
[شب فیلم ناراحت با یه بازنده ناراحت]
‫لروی ماتئو.‬
‫بعد از این‌که چند ماه‬ ‫بی‌خانمان بود،
اون ‫تونست با یکی از‬ ‫دوست‌های صمیمیش هم‌خونه بشه.‬
‫به نظر می‌رسه که یه شغل پایدار پیدا کرده.‬
‫و می‌تونه اجاره‌خونه رو پرداخت کنه.‬
‫اون و دوست‌هاش هر از گاهی‬ ‫بیرون می‌رن.‬
‫عجیبه که انگار پاتوق‌شون‬ ‫بار رایلی‌ـه.‬
‫آیا هیچ‌ کدوم این‌ها واقعا حقیقی‌ـه؟‬
‫تو قطعا این توانایی رو در خودت داری.‬
‫هرچند راجع به خودم مطمئن نیستم.‬
‫خب، شاید اعتماد به‌ نفس بیشتری‬ ‫نسبت به چیزی که فکر می‌کردی داری.‬
‫من دیگه اون قدرت سابق رو ندارم، ‫اما هنوزم می‌تونم این‌جا رو‬
‫برات بهتر کنم.‬
‫من جهان‌ها رو باز نگه می‌دارم.‬
‫تا بتونی هر وقت که دلت خواست،‬ ‫هر کاری که می‌خوای انجام بدی.‬
‫قراره بتونم این‌جا رو به‬ ‫جای بهتری تبدیل کنم.‬
‫برای همه‌ی شما.‬
‫نظرت چیه پام؟‬
‫منظورم اینه که... ابیگل؟‬
‫با تمام این حرف‌ها و کارهایی که ه انجام شد،‬ ‫ابی...‬
‫اون بیرون‌ـه.‬
‫داره بهترین زندگی رو می‌کنه.‬
‫و این‌جا...‬
‫من فقط پامی هستم.‬
‫با یه چرخش...‬
‫اگه طاقت بیاری... عشق،‬
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫آیا تو حتی...‬